• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22208
  • Αριθμός συν/τών: 759133
  • Πρόγραμμα 288 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


La Strada (1954)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Πουλημένη απ` τη Μητέρα της
- Γνωστό και ως:
Λα Στράντα
The Road

Δραματική | 108' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/12/2003
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.79 %
Αξιολόγηση: 9.44/109.44/109.44/109.44/109.44/109.44/109.44/109.44/109.44/109.44/10   (9.44/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Συντελεστές :

Federico FelliniΣυγγραφέας  Academy Award Nominee

Tullio PinelliΣυγγραφέας  Academy Award Nominee

Anthony QuinnΗθοποιός ....Zampano 

Giulietta MasinaΗθοποιός ....Gelsomina 

Richard BasehartΗθοποιός ....ο χαζός 

Aldo SilvaniΗθοποιός ....κος. Giraffe 

 Marcella RovereΗθοποιός ....η χήρα 

Federico FelliniΣκηνοθετης   

Ennio FlaianoΣεναριογράφος   



 
La Strada-a.k.a The Road (1954) - kprncs - Κυρ 25 Ιαν 2015 - 16:03

KΡΙΤΙΚΗ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=705574]

La Strada-a.k.a The Road (1954)

Ανθρώπινη ταινία του μεγάλου Federico Fellini, στο μεταίχμιο της αλλαγής της Ιταλίας απο μια φτωχή μεταπολεμική χώρα σε μια αναπτυσσομενη οικονομία: H Ζελσομινα -απο κάποια θεοξεχασμένη και φτωχη περιοχη της χώρας- "πουλιέται" από την απελπισμένη μάνα της για 10.000 λιρετες στον περιπλανώμενο υπαίθριο αθλητη-παλαιστή Ζαμπανο. 

Ο Ζαμπανο την κακομεταχειρίζεται και αυτή η φουκαριαρα, αιχμάλωτη μιας υπόγειας έλξης προς τον αξεστο εκμεταλλευτη της, παραμένει κολλημένη μαζί του...

Το τέλος είναι σχεδον προβλέψιμο σε αυτή την εξαιρετικη, συγκλονιστική ταινία. 

Μεγαλειώδεις οι ερμηνειες του Anthony Quinn (Ζαμπανο) και της Ζελσομινας (Giulietta Massina).

Η σκηνοθεσία είναι σφικτή και η ματιά -και η κάμερα- του Fellini σκληρή και διεισδυτική.. 

Σπουδαία κινηματογραφική απεικόνιση ενος κόσμου που αλλάζει, αλλά με απίστευτη όμως σκληρότητα στους φτωχους κι` αδύναμους. 

Προφανώς α must για ολους τους cinefil.[Κώστας cprig ΚΓΠ 25/1/2015](10/10)

 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Τρί 15 Δεκ 2009 - 14:51
Κλασικο αριστουργημα του παγκοσμιου κινηματογραφου. Μια συγκινητικη, ανθρωπινη ταινια που καταφερνει παρα τη μελαγχολια της να ριχνει αχτιδες φωτος μεσα στη σκοτεινια. Ο Φελινι που κανει εδω την καλυτερη ταινια του βγαζει τα χριστιανικα του αισθηματα αλλα κανει και ενα νεορεαλιστικο φιλμ για την ζωη των φτωχων καλλιτεχνων και τον τρομο της μοναξιας. Φοβερη η Τζουλιετα Μασινα ως θηλυκος Σαρλο γραφει ιστορια στις ερμηνειες της δεκαετιας του ΄50 και διπλα της ο πειστικος σκληρος Άντονι Κουιν.

Αργυρος Λεοντας στο Φεστιβαλ Βενετιας και Όσκαρ ξενογλωσσης ταινιας

Άρης Μαυρέλλης
 
Legacy - ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΑΝΘΑΚΗΣ - Unverified - Σάβ 21 Αυγ 2010 - 15:36
Γυρισμενη το 1954 αποτελεσε την πρωτη διεθνη επιτυχια του Fellini γνωριζοντας τεραστια λαϊκη απηχηση απο τη Γαλλια ως το Βιετναμ, αναλογη με τα εργα του Chaplin. Αυτο δεν ειναι τυχαιο καθως η ταινια ειναι μια ιδιομορφη τσαπλινικη παραβολη πανω στην αδυναμια επικοινωνιας.
Οι χαρακτηρες της ειναι διαχρονικα-αρχετυπικα συμβολα: η αφελης αλλα αφοσιωμενη Gelsomina (Giullietta Masina), o κτηνωδης σαλτιμπαγκος Zampanò (Antony Quinn) και ο συμπονετικος ακροβατης “Il matto” δηλ. « Ο τρελος» (Richard Basehart).
Η αφηγηση της ιστοριας ειναι απαρεγκλιτα γραμμικη, περιγραφοντας με ελεγειακη ποιηση την περιπλανηση και τις αλληλεπιδρασεις των εξαθλιωμενων τσιρκολανων μεσα στη δινη ενος σκληρου, βιαιου και ηλιθιου κοσμου. Η αλλοτριωση και η ελλειψη της ανοθευτης αγαπης εχουν τραγικες συνεπειες. Όμως o Fellini αφηνει μια αχτιδα φωτος να διαπερασει το Σκοτος. Η θυσια οδηγει τελικα στην συνειδητοποιηση και στον εξανθρωπισμο του «κτηνους», σε ενα απο τα συγκλονιστικοτερα φιναλε που μας εχει προσφερει το σινεμα.
Η ουμανιστικη του εκκληση για περισσοτερη Αγαπη ισως φανταζει απλοϊκη και αφελης αλλα διαθετει μια αφοπλιστικη ειλικρινεια.
Η προβολη της στην Ιταλια προκαλεσε αντιφατικες αντιδρασεις. Οι καθολικοι αποθεωσαν την ταινια ερμηνευοντας την επιμονη της Gelsomina να μην εγκαταλειπει τον βιαιο Zampanò (λεει χαρακτηριστικα «Aν δε μεινω εγω μαζι του, ποιος θα μεινει;») ως αποδειξη της Θειας Χαριτος. Οι αριστεροι κριτικοι κατηγορησαν τον σκηνοθετη για προδοσια του νεορεαλισμου, παραβλεψη των ιστορικων-κοινωνικων παραμετρων και υπερβαλλοντα μυστικισμο.
Σημερα μετα απο 56 χρονια η ταινια καταλαμβανει μια θεση στο πανθεον του ιταλικου αλλα και του παγκοσμιου σινεμα , ενω σκηνοθετες οπως ο Sam Peckinpah, o Neil Jordan και ο Krzysztof Kieslowski την κατατασσουν στις δεκα καλυτερες απο καταβολης κινηματογραφου.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Αργυρο Λιονταρι Φεστιβαλ Βενετιας (1954)
Καλυτερη ταινια απο την Βρετανικη Ακαδημια (1955)
Όσκαρ καλυτερης ξενογλωσσης ταινιας (1956)
Καλυτερο ξενο φιλμ απο την Ένωση Κριτικων Νεας Υορκης (1956)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΞΑΝΘΑΚΗΣ
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.