• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


National Lampoon`s Animal House (1978)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ενα Τρελό... Τρελό Θηριοτροφείο
- Γνωστό και ως:
Animal House

Κωμωδία | 109' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 15/7/2002
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά - Ιταλικά
Δημοτικότητα: 0.06 %
Αξιολόγηση: 6.50/106.50/106.50/106.50/106.50/106.50/106.50/10   (6.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ήταν οι Δέλτα εναντίον των κανόνων… οι κανόνες έχασαν!

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


«Fat, drunk, and stupid is no way to go through life, son»

Το θυμάμαι σαν τώρα. Την στιγμή που ο Jason Biggs,σε μια έξαρση αυτού που σήμερα πρέπει να θεωρείται χιούμορ, ξεπαρθένευε μια μηλόπιτα μου ήρθε στο μυαλό ο αστείρευτος χαβαλές του Animal House, μιας ταινίας που ακόμα και σήμερα (με τον χιουμοριστικό υποδοχέα των θεατών βομβαρδισμένο από κάθε μορφής χοντράδα) διατηρεί την αναρχική ζωντάνια της. Η ταινία του John Landis είναι ο «μπαμπάς» του είδους των κολεγιακών ταινιών και παραμένει το τελειότερο δείγμα του είδους κυρίως γιατί έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: Κάτι ενάντια στο οποίο μπορούσε, και είχε λόγο, να επαναστατήσει.

Η ταινία είναι τοποθετημένη το 1962, με τον Agent Orange να οργιάζει στο Βιετνάμ και την Αμερικάνικη κοινωνία να είναι χωρισμένη στους άκαμπτους πολέμιους της ερυθρής απειλής και όσους από αντίδραση στην μιλιταριστική φρενίτιδα περνούσαν στο στάδιο της απάρνησης κάθε μορφής εξουσίας- κάτι που φυσικά του κατέτασσε στους Αντιαμερικάνους και φιλοκομμουνιστές. Αυτός είναι και ο διαχωρισμός που γίνεται και στον μικρόκοσμο του Κολεγίου Faber: Από τη μία η ελιτιστική αδελφότητα Ωμέγα του Doug Neidermeyer (Mark Metcalf) ,απρόσιτη για τους πολλούς, με ψευτοσοβαρές, κρυφο-gay τελετές μύησης και μέλη μανιακά με την πειθαρχεία και από την άλλη η φιλελεύθερη Δέλτα –καταφύγιο των κατατρεγμένων , κέφι για ζωή, τρελά πάρτι, ελάχιστες (έως καμία) ανησυχίες, και μηδαμινές ελπίδες αποφοίτησης. Τι θέλουν οι ατίθασοι και χαβαλετζήδες Δέλτα; Να τους αφήσουν στην ησυχία τους ,κάτι που είναι αδύνατον για τον πρύτανη Vernon Wormen (John Vernon) που επιθυμεί την διάλυση τους όσο τίποτε άλλο-εδώ που τα λέμε, οι φάρσες τους είναι λίγο τραβηγμένες (ξεφόρτωσαν σε δείπνο τα πτώματα για τις αυτοψίες: Ναι, τελικά είναι αλητήριοι).


Είναι τόσες πολλές οι φάτσες που σου μένουν από το Animal House.. Ένας νεότατος Kevin Bacon, ο οποίος σε μια εξευτελιστική τελετή γίνεται μέλος των Ωμέγα (φυσικά), ο καρδιοκατακτητής Tim Matheson (που,αυτοειρωνικά ίσως,δέχτηκε ένα ρόλο στο Van Wilder, το 2002 ), o Larry (Tom Hulce - ουσιαστικά ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας που μέσω των Δέλτα ανδρώνεται, μεταφορικά και κυριολεκτικά) και φυσικά η δύναμη της φύσης που λεγόταν John Belushi, στον θρυλικό πλέον ρόλο του «Bluto» Blutarski. Αν και είναι αδικία να περιορίσουμε την ταινία πάνω του, ιδίως με την παρουσία τόσων άλλων ξεκαρδιστικών χαρακτήρων (όπως το μετέπειτα κολλητάρι του McGyver, Bruce McGill), η αλήθεια είναι ότι η χοντρόφατσα και η έμφυτη τρέλα του Belushi είναι αυτή που δίνει στους Δέλτα την ταυτότητα της τρελής αδελφότητας περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέλος. Ο Belushi, ο οποίος είχε ήδη μπει στα μονοπάτια της αυτοκαταστροφής τη χρονιά που γυριζόταν η ταινία και μετά από τέσσερα χρόνια μας άφησε γεια με το θανατηφόρο combo ηρωίνης-κοκαΐνης, κλέβει την παράσταση κάθε φορά που εμφανίζεται, με την ενέργεια και την ανοησία ενός υπερανεπτυγμένου μπόμπιρα.



Κατεβάζει επικές ποσότητες αλκοόλ, παίρνει μάτι τον κοιτώνα των θηλέων (πόσο πιο «καλόγουστο»,αν και ανούσιο είναι το γυμνό σε αυτή την ταινία),επιδεικνύει την αβυσσαλέα άγνοιά του (“Was it over when the Germans bombed Pearl Harbor?!No!”) και αρνείται να δεχτεί την ήττα των Δέλτα χωρίς να έχει πει την τελευταία του λέξη. Χιουμοριστικές νότες υπάρχουν και από τον Donald Sutherland στο ρόλο του καθηγητή Jennings ,παραφωνία της τέλειας βιτρίνας του Faber, μιας που βαριέται τη δουλειά του, καπνίζει μαριχουάνα και δεν διστάζει να επωφεληθεί από πεταχτούλες φοιτήτριες (Karen Allen).Τα σεξουαλικά ήθη έχουν αρχίσει να χαλαρώνουν, και ο Landis δεν αφήνει το γεγονός ασχολίαστο, τα 14χρονα είναι ήδη γυναίκες και οι παντρεμένες έχουν βαρεθεί την συζυγική φυλακή και αναζητούν λίγη από τη χαμένη τους ξενοιασιά με τους ασυγκράτητους Δέλτα. Όσο για το σενάριο των Ramis και Kenney σφύζει από ζωή, με εξωφρενικούς διαλόγους, ανίερες εμπνεύσεις ( «Thank you God!»)και φυσικά διάθεση για τσαμπουκά.




Πάρτυ, πάρτυ, πάρτυ και ακόμα περισσότερα πάρτυ λοιπόν, με αποκορύφωμα το Toga Party που προτείνει φανατικά ο Belushi-όλα είναι ρόδινα για την αδελφότητα, που φαίνεται να ζει την δική της νιρβάνα μέχρι που η ίδια η ύπαρξή της απειλείται-και ο Landis έχει τη δικαιολογία για να απελευθερώσει όλη την ευρηματικότητα των Δέλτα στο τελευταίο εικοσάλπετο. Η ντελιριακή επίθεση-ρέκβιεμ των Δέλτα στην πατροπαράδοτη (και αφάνταστα βαρετή) παρέλαση της πόλης είναι η εκδίκηση των κυνηγημένων. «Κάποιος πρέπει να κάνει μια πράξη ανώφελη και ηλίθια. Μένει να βρούμε ποια» είναι η κραυγή μάχης, και το πολύχρωμο χάος που επακολουθεί, με τους Δέλτα σαν ένα είδος A-Team να σπέρνουν τον πανικό στα φιλειρηνικά πλήθη, να διαλύουν κάθε ίχνος συντηρητισμού και τελικά, όπως αποδεικνύεται στους τίτλους τέλους να είναι τελικά οι νικητές στη ζωή-με τον Bluto μελλοντικό πρόεδρο των ΗΠΑ, τίποτα λιγότερο. Με τέσσερα χρόνια του Dubya ακόμα, τι καλά που θα ήταν το Animal House να είχε αποδειχθεί προφητικό.


Ταινία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)

Aν ανακαλύψω ότι ο Πρωιμάκης δεν έχει πάει καν σχολείο: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Θοδωρής Σαρλάς (This is...Cult - 06/12/2004)




Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Έργα και ημέρες της χειρότερης αδελφότητας στο κολλέγιο της πολής Φέιμπερ. Με αρκετές ιστορίες βγαλμένες μέσα από τις σελίδες του περιοδικού National Lampoon, η ταινία National Lampoon`s Animal House (όπως ήταν ο ολοκληρωμένος τίτλος της) αποτέλεσε (δυστυχώς;) την αφετηρία για ολόκληρο κινηματογραφικό είδος: λέγε με και gross-out! Αυτές δηλαδή με το χοντροκομμένο χιούμορ που κατέκλεισαν τις κινηματογραφικές οθόνες τις επόμενες δεκαετίες και φυσικά με πολύ λιγότερη επιτυχία. Η επιτυχία της συγκεκριμένης όμως κάνει τη διαφορά. Κι αυτό ίσως οφείλεται στο πανκ πνεύμα των ημερών (καθότι η ταινία κυκλοφόρησε το 1978), το οποίο μπολιάστηκε εμπνευσμένα στις περιπέτειες των ουκ ολίγων πρωταγωνιστών μας, με το ανατρεπτικό της χιούμορ να ισοπεδώνει τα πάντα. Όπως επίσης και ο John Belushi με τον όγκο του, ο οποίος είναι «όλα τα λεφτά». Η συνεργασία του με τον σκηνοθέτη John Landis τούς έφερε... πιο κοντά και μαζί μετά από δύο χρόνια άγγιξαν πάλι την κορυφή με τους Blues Brothers. Εδώ πάντως οι προσδοκίες ήταν χαμηλές: ξεκινήσανε με μπάτζετ μόλις $3 εκατ. (άγνωστοι οι περισσότεροι συντελεστές εξάλλου) και μαζέψανε στο τέλος πάνω από $140 εκατ.!

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Cult by Zisis: Youth Gone Wil)


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.