• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


One Night Stand (1997)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Εραστές για Μία Νύχτα

Δραματική | 102' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 5.66/105.66/105.66/105.66/105.66/105.66/10   (5.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ήταν μια βραδιά που άλλαξε τα πάντα

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015

Όταν ο Μαξ Καρλάιλ, ένας παντρεμένος άντρας, υποκύπτει στον πόθο μιας βραδιάς με μια άλλη γυναίκα, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει τις συναισθηματικές συνέπειες των πράξεών του.

Μετά το «συμφωνικό» «Αφήνοντας το Λας Βέγκας» και έχοντας αρχικά υπόψη τον ίδιο πρωταγωνιστή (Νίκολας Κέιτζ), ο πολυσχιδής Μάικ Φίγκις (σκηνοθέτης, σεναριογράφος, φωτογράφος, παραγωγός και μουσικοσυνθέτης) μας έδωσε ένα πιο «μινόρε» έργο που παίζει με τις λεπτομέρειες. Η έμπνευση για το στόρι ήταν ο θάνατος από Aids του φωτιστή Στίβεν Γουίτσον, φίλου του σκηνοθέτη (στον οποίο αφιερώνεται η ταινία) και παρά το αρχικό σενάριο του Τζο Έστερχαζ, το ξανάγραψε ο ίδιος όλο απ` την αρχή. Το βασικό στόρι αφορά τους Μαξ (Γουέσλι Σνάιπς) και Κάρεν (Ναστάζια Κίνσκι: αδύναμες ατάκες, σωματική ερμηνεία), αλλά ο Φίγκις δεν ήθελε αυτή η διαπροσωπική σχέση να απορροφήσει όλο το νόημα. Μπορούμε να πούμε ότι ο ήρωας μοιάζει σαν «οδηγός» που μας περνάει μέσα από τις ιστορίες όλων των προσώπων (ιδιαίτερα του πάσχοντα από Aids νεοϋορκέζου φίλου του (Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ), μέσα από τα οποία συγκροτούνται στοχασμοί πάνω στο θέμα της αφοσίωσης και της προδοσίας -το σενάριο υπαινίσσεται μια σχέση στο παρελθόν των δυο φίλων βαθύτερη από την φιλική. Όλοι παίζουν εξαιρετικά. Ο Σνάιπς ραφινάτος, στον πιο εσωτερικό ρόλο της καριέρας του, και ο Ρόμπερτ Ντάουνι σε έναν κρίσιμο για το φιλμ ρόλο, δραματικά απομυθοποιητικό μέσω του χιούμορ. Μάστορας της ατμόσφαιρας, ο Φίγκις ολοκληρώνει το δράμα του με δικές του τζαζ συνθέσεις. Εύστοχα εντυπωσιακή δια της ηθελημένης απουσίας της, η απουσία σχολιασμού των διαφυλετικών σχέσεων (λευκοί, μαύροι, Ασιάτες) ως κάτι απόλυτα φυσικό.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.