• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Fever Pitch (2005)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Στον Πυρετό της Λόξας
- Γνωστό και ως:
Fever Pitch (2005)
The Perfect Catch

Κομεντί | 103' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/1/2006
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 7.46/107.46/107.46/107.46/107.46/107.46/107.46/107.46/10   (7.46/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μια κωμωδία για το παιχνίδι της αγάπης.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 22 Απριλίου 2005

Διαβάστε όσους Νομπελίστες συγγραφείς θέλετε αλλά εγώ επιμένω: O Nick Hornby ζωγραφίζει την ανθρώπινη (ή καλύτερα την αντρική) φύση καλύτερα από κάθε άλλον. Όλοι όσοι θέλουμε να δείρουμε τον καινούριο σύντροφο αυτής που μας παράτησε είμαστε ο Rob Gordon του High Fidelity και όσοι προτιμήσαμε κάποτε να μείνουμε σπίτι για τα προκριματικά του Champion’s League αντί να βγούμε ραντεβού είμαστε ο Paul Ashworth του Fever Pitch (1997) ή ο Ben του φετινού ριμέικ. Χρησιμοποιούμε τον όρο ριμέκ αρκετά χαλαρά μιας που εκτός από την γενική πλοκή και κάποιες ατάκες από το βιβλίο τoυ Hornby, τι φιλμ των αδερφών Farrelly είναι καθαρά προσανατολισμένο προς την κατεύθυνση της ρομαντικής κωμωδίας, κάτι που ο David Evans απέφυγε το 1997, αφιερώνοντας τον περισσότερο κινηματογραφικό του χρόνο στον ήρωά του, ο οποίος είχε τη μορφή του Colin Firth. Oι Farrelly μεταφέρουν το πάθος του ήρωα από το Λονδίνο στη Βοστώνη και από το Highbury της Άρσεναλ στο γήπεδο των Boston Red Sox. Τα ίδια παράπονα, σχετικά με την αμερικανοποίηση, είχαν γίνει και στην περίπτωση του High Fidelity αλλά το αποτέλεσμα ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Τώρα;

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάτι: H ταινία έχει σαν θέμα ένα πάθος. Όχι χόμπι, αλλά πάθος. Οπότε, οι οποιεσδήποτε συζητήσεις για τον αν το μπέιζμπολ μπορεί να προκαλέσει τον ίδιο φανατισμό με το ποδόσφαιρο δεν στέκουν-η ταινία θα μπορούσε να έχει σαν θέμα και το πρωτάθλημα Μonopoly. Όσον αφορά την πλοκή, ο Ben (Jimmy Fallon) είναι ένας καθηγητής μαθηματικών που ερωτεύεται την Lindsey (Drew Barrymore), κοπέλα καριέρας. Όλα πάνε καλά μεταξύ τους-αλλά μόνο και μόνο γιατί δεν έχει αρχίσει ακόμα το πρωτάθλημα baseball. O Ben είναι φανατικός οπαδός των Red Sox και όταν το πάθος του αποδειχθεί ασύμβατο με τη σχέση του, θα αναγκαστεί να διαλέξει τι από τα δύο αξίζει περισσότερο.

Farrelly, προς μεγάλη μας έκπληξη, παρουσιάζονται περισσότερο ώριμοι από ότι στις προηγούμενες κωμωδίες τους, με χαρακτηριστική την έλλειψη κάθε ίχνους σεναριακής ή σκηνοθετικής κακογουστιάς -ποτέ δε θα περιμέναμε από αυτούς να αφήσουν εκτός πλάνου μια κατάσταση που περιλαμβάνει εμετό, και όμως το κάνουν. Έτσι, για πρώτη ίσως φορά πρέπει να κρατήσουν το χιούμορ σε χαμηλούς τόνους, βασισμένο στην χημεία των πρωταγωνιστών και κυρίως στους συμπαθητικούς χαρακτήρες-καρικατούρες που τους περιτριγυρίζουν, ικανούς να προσφέρουν ως αντάλλαγμα τη γυναίκα τους (κυριολεκτικά!) για καλά εισιτήρια διαρκείας. Ο Jimmy Fallon του Saturday Night Live προέρχεται από το αδιάφορο Taxi αλλά παρόλο που στερείται ταλέντου (μέχρι αποδείξεως του εναντίου) φαίνεται να είναι κατάλληλος για τον ρόλο του Ben, μιας που η παντελής έλλειψη εκρηκτικότητας του ως άτομο (όσοι έχουν δει τα νέα που παρουσίαζε στο SNL με την Tina Fey ξέρουν τι εννοώ) ταιριάζει στην ψυχολογία του απογοητευμένου φαν που υποστηρίζει μια «καταραμένη» ομάδα. Του δίνονται οι καλύτερες ατάκες (οι προτεραιότητές του είναι Red Sox-Σεξ-αναπνοή) ενώ γίνεται αρκετά συμπαθής στα μάτια μας λόγω του αυτοσαρκασμού του (One of god’s most pathetic creatures: The Red Sox fan). Λιγότερο πετυχημένη η επιλογή της Barrymore, της οποίας το σταριλίκι επισκιάζει τον Fallon-χρειαζόταν ίσως κάποια λιγότερο γνωστή ηθοποιός (δεν μπορούσα να μην σκεφτώ το ρόλο στα χέρια της Zooey Deschanel). Παραδόξως, υπάρχει μια αποδεκτή χημεία, αν και η σχέση του ζευγαριού δεν φαίνεται πάντα να κινείται φυσιολογικά. Ουσιαστικά, μέχρι το τελευταίο 20λεπτο, η σχέση Ben-Lindsey δεν φαίνεται να υποφέρει και πολύ από τον αθλητικό ενθουσιασμό του Ben, με το σενάριο του Lowell Ganz να μετατρέπει σε big deal ότι μπορεί προκειμένου να νιώσουμε κάποια ένταση. Ναι, ο Ben έχει μια γκαρνταρόμπα γεμάτη ρούχα των Sox και δεν θέλει να πάει στο Παρίσι για weekend με την κοπέλα του γιατί έχει παράδοση να μη χάνει τους αγώνες-για κάποιο λόγο, όσο παράλογος και αν είναι ο Ben, η περίεργη της υπόθεσης βγαίνει η Lindsey.Υπάρχουν αρκετά set pieces που υπάρχουν μόνο και μόνο για ένα εύκολο γέλιο και οι Farrelly αν και έχουν «μεγαλώσει» φαίνεται ότι δεν μπορούν να χειριστούν ακόμα κατάλληλα μια ρομαντική ιστορία Πάλι καλά για αυτούς, που ακόμα και αν έχουν απαλείψει το κυνικό χιούμορ του Hornby, εμείς συνεχίζουμε να νοιαζόμαστε (όχι να παθιαζόμαστε όμως ) για μια σχέση που ξέρουμε ήδη πως θα καταλήξει. Το φινάλε, κλασσικό των rom-com, επισημαίνει και την βασική διαφορά από το φιλμ του 1997. Στην αθόρυβη Αγγλική ταινία ο Colin Firth έβλεπε τον σημαντικότερο αγώνα της ζωής του σπίτι του, τσαντισμένος και με μόνη παρέα τον κολλητό του γιατί όπως και να το κάνουμε, κάποια πράγματα είναι αντρική υπόθεση. Στο φιλμ των Farrelly το ζευγάρι πρέπει οπωσδήποτε να φιληθεί κάτω από τα βλέμματα χιλιάδων κόσμου για ένα μεγάλο, υποχρεωτικό «ΑΑΑΑΑΑΑΑΧ!». Σαν date movie,στέκεται αξιοπρεπώς.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Θοδωρής Σαρλάς


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.