• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Paths of Glory (1957)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Σταυροί στο Μέτωπο

Πολεμικό Δράμα | 88' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά - Γερμανικά - Λατινικά
Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 8.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/108.50/10   (8.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Ποτέ η οθόνη δεν διείσδυσε τόσο βαθιά στα έγκατα του πολέμου!

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 26 Μαΐου 2017

Είναι το έτος 1916 και ο Α` Παγκόσμιος Πόλεμος μαίνεται, με τα πνεύματα της Γαλλίας και της Γερμανίας να είναι ιδιαίτερα οξυμένα. Ο στρατηγός Mireau με το βλέμμα σε μια ενδεχόμενη αναβάθμισή του διατάζει τις δυνάμεις του να καταλάβουν ένα στρατηγικό σημείο σε γερμανικά εδάφη, μια κίνηση που εμπεριέχει τεράστιο ρίσκο καθώς προϋποθέτει τεράστιες απώλειες σε έμψυχο υλικό. Όταν η επιχείρηση αποτυγχάνει, αποφασίζει για παραδειγματισμό του υπόλοιπου στρατεύματος να στείλει στο εκτελεστικό απόσπασμα τρεις στρατιώτες κατηγορώντας τους για δειλία στο πεδίο της μάχης. Την υπεράσπισή τους θα αναλάβει ο συνταγματάρχης Dax που ασκούσε το λειτούργημα του δικηγόρου πριν την έναρξη του πολέμου.

Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, το «Σταυροί στο Μέτωπο» έχει μια ποιότητα κι ένα ήθος που πλέον δεν συναντάται τόσο συχνά στις ταινίες του ιδιώματός του, του αντιπολεμικού δράματος δηλαδή. Μπαίνοντας στο πεδίο της μάχης, μονάχα μία φορά (παράγοντας ωστόσο αξιομνημόνευτες εικόνες κι εντυπωσιάζοντας με την τεχνική της κάμερας που είχε αναπτύξει ήδη σε τόσο νεαρή ηλικία ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος) στα 88 λεπτά της διάρκειάς του, το πόνημα του αείμνηστου Kubrick δεν πέφτει στην παγίδα να ασχοληθεί με πολεμικά ανδραγαθήματα, καταλήγοντας έτσι όπως άλλα (ακόμη και σπουδαία) φιλμ του είδους που πέφτουν σε αντιφάσεις προσπαθώντας ταυτόχρονα να ισορροπήσουν ένα ειρηνιστικό μήνυμα και ηρωικές εξιστορήσεις, και τελικά γέρνουν περισσότερο προς το δεύτερο αναιρώντας την ουσία. Η ροή της αφήγησης είναι θαυμαστά αβίαστη και οι περφεξιονιστικές λήψεις, σήμα κατατεθέν του Kubrick, είναι εκκωφαντικά παρούσες, τόσο στα πανέμορφα τράβελινγκ με πιο χαρακτηριστικό την περιπλάνηση του Kirk Douglas στα χαρακώματα, όσο και στις ευρηματικές γωνίες που αξιοποιούν στο έπακρο τις δυνατότητες του κάδρου. Ωστόσο, όλο το «ζουμί» βρίσκεται στο αντιμιλιταριστικό κι αντιεξουσιαστικό πνεύμα του σεναρίου μέσω της καυστικής απεικόνισης των φορέων επιρροής κι εξουσίας στο στράτευμα, γεγονός που εξηγεί και το γιατί απαγορεύτηκε μεταξύ άλλων η προβολή του έργου στην Ισπανία του Φράνκο, αλλά και το πόσο επιδεικτικά αγνοήθηκε από όλους τους μεγάλους αμερικάνικους θεσμούς κινηματογραφικών βραβεύσεων την ίδια χρονιά παραγωγής που σάρωνε τους τίτλους το «Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι». Ο τρόπος με τον οποίο υπονομεύονται οι φιγούρες που υποτίθεται ότι είναι αυθεντίες είναι ευθύς και ξεκάθαρα καταγγελτικός, βέβαια όχι με τη σκοτεινή ειρωνεία και τις δόσεις μαύρου χιούμορ που θα αποκτούσε αργότερα το σινεμά του μεγάλου δημιουργού, διαθέτοντας όμως και για αυτό τον λόγο μια πρωτόλεια γοητεία, όντας μια ματιά σε ένα ταλέντο που βρίσκει ακόμη τον δρόμο του μην έχοντας ωριμάσει ακόμη πλήρως (αν και εννιά στους δέκα σκηνοθέτες θα έδιναν πολλά για να φτάσουν στην ώριμη περίοδό τους τα ποιοτικά ύψη του συγκεκριμένου φιλμ). Αφήνοντας τον ωμό κυνισμό, στα όρια της μισανθρωπίας που χαρακτήριζε το μόλις προ ενός έτους «Χρήμα της Οργής», το «Σταυροί στο Μέτωπο» χαρακτηρίζεται από έναν μεγαλόπνοο ουμανισμό που εκπροσωπείται από τον αμερικανικής κοπής ιδεαλιστικό ήρωα που υποδύεται ο Douglas, αποτελώντας ουσιαστικά τον φάρο του ιδεολογικού οπλοστασίου της ταινίας, και απογειώνεται στο φινάλε, μια όμορφη στιγμή, διόλου τυχαία τη μοναδική στην οποία υπάρχει γυναικείος χαρακτήρας μπροστά από την κάμερα, που ο ηττημένος του πολέμου αναγνωρίζεται με τον σεβασμό που του αρμόζει και γίνεται κοινωνός στην ομορφιά της ανθρώπινης εμπειρίας μέσω της τέχνης (μουσική) και της αλληλεπίδρασης με τον «εχθρό». Τις εντυπώσεις όμως κλέβουν οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, με εξέχουσες περιπτώσεις τον εξαιρετικό George Macready που με την οξυδερκή ερμηνεία του ως ο απάνθρωπος και μωροφιλόδοξος στρατηγός Mireau κατορθώνει να παγιώσει το μήνυμα που επιδιώκεται να περαστεί, τον καρατερίστα Timothy Carey (από τον οποίο έχει σίγουρα επηρεαστεί ο Peter Stormare) που είχε έναν μικρό ρόλο και στο «Ralph Meeker που «ηγείται» της ομάδας των καταδικασμένων σε θάνατο και που στην προσωπική του ιστορία συνοψίζεται αυτή η τραγωδία των συνηθισμένων ανθρώπων που γίνονται βορά στις ορέξεις των ανωτέρων τους προκειμένου να ικανοποιήσουν τα ματαιόδοξα, κατ` επίφαση μονάχα «πατριωτικά» σχέδιά τους.

Πραγματικά σπουδαίο σινεμά.

Βαθμολογία: 4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/10 Stars4,5/5 Stars (4.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Πάρης Μνηματίδης


 
<Χωρίς Τίτλο> - BENHUR83 - Δευ 12 Δεκ 2016 - 10:56
Η καλύτερη και πιο δυνατή ταινία του Κερκ Ντάγκλας κατά τη γνώμη μου, αλλά και ερμηνεία... Το αριστούργημα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, η πρώτη συνεργασία τους 3 χρόνια πριν το Σπάρτακο... Ταινία η οποία ψιλοχάθηκε στο χρόνο, καθώς με την κυκλοφορία της λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε η προβολή της σε Γαλλία, Ισπανία και Γερμανία... Ο Κερκ Ντάγκλας σε έναν συγκλονιστικό ρόλο καυτηριάζει τα πάντα με κάθε λέξη που ξεστομίζει... Ένα μεγάλο αντιπολεμικό έπος που γράφτηκε για μια άλλη εποχή και παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ, αποτυπώνοντας τον παραλογισμό του επιτελείου των χρυσών κουταλιών-αριστοκρατικών σαλονιών σε αντίθεση με τα λασπωμένα χαρακώματα που βομβαρδίζονται συνεχώς και τους φαντάρους που θυσιάζονται για τα σχέδια των πολιτικών ολιγαρχιών... Καταιγιστικός ρυθμός, εφυέστατο σενάριο και διαλόγοι...
 
Paths Of Glory - Σταυροί Στο Μέτωπο - jeandoumpier - Τετ 01 Φεβ 2012 - 20:37
  Μια αντιπολεμική ταινία που καταφέρνει να συνδιάσει επιτυχώς τις άρτιες ερμηνείες, την ριζοσπαστική (όπως συνήθως) σκηνοθετική ματιά του Κιούμπρικ, αλλά και το αρκετά ενδιαφέρον σενάριο της.
  Φανερώνει μια πλευρά της σκληρής αλήθειας την εποχή του Α` Παγκοσμίου Πολέμου, προσδίδοντας όμως και σταγόνες συγκίνησης στον θεατή.
  Όσον αφορά στην τελευταία σκηνή, νομίζω πως μένει χαραγμένη για πολύ καιρό στο νου του θεατή.
  Οι φίλοι του είδους, αξίζει να αρκεστούν στην προβολή της ταινίας χωρίς επιφυλάξεις.
 
Προσωπική Αξιολόγηση : 8.5/10

Mps
Το επεξεργάστηκε ο/η jeandoumpier συνολικά 3 φορές
 
Legacy - Χρηστος Παναγοπουλος - Unverified - Δευ 06 Σεπ 2010 - 14:45
Μια καταπληκτικη ταινια ,που και αν δεν ειναι απο τις πιο γνωστες του σκηνοθετη της ,καταφερνει να σε συγκλονισει μετα την προβολη της…Το κινηματογραφικο φαινομενο Stanley Kubrick αποδεικνυει για ακομα μια φορα πως οποιο ειδος ταινιας και να διαλεξει παντα το αποτελεσμα θα ειναι τελειο !Και σε αυτην την περιπτωση ειναι τελειο .Με αψογες ερμηνειες ,σπουδαια σκηνοθεσια και ωραια ασπρομαυρη φωτογραφια ,την ταινια δεν θελει και πολυ για να την χαρακτηρισεις αριστουργημα .Με τα συναισθηματα σου να εχουν δεθει σε κομπο και με ενα συγκινητικο ανθρωπινο φιναλε ,η ταινια δεν γινεται να μην σε αγγιξει…
4.5/5

Χρηστος Παναγοπουλος
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.