• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Invisible Man (1933)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Αόρατος Ανθρωπος
- Γνωστό και ως:
The Invisible Man (1933)

Τρόμου | 71' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 1/11/2004
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.18 %
Αξιολόγηση: 8.75/108.75/108.75/108.75/108.75/108.75/108.75/108.75/108.75/10   (8.75/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Πιάσε με αν μπορείς!

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 24 Μαρτίου 2005

The Invisible Man - 1933


(Οι ανταλλαγές διαδρομών είναι μία μαγική διαδικασία και καθώς εσχάτως ο Πρωϊμάκης περιδιαβάζει τους κήπους της Τάρα και ο Σαρλάς ανηφορίζει την Rue Royale, είπα και εγώ να περπατήσω τον σαγηνευτικά ανατριχιαστικό δρόμο των Horror movies. Οι σταθμοί αποδεικνύονται πολλοί και οι εκπλήξεις ακόμη περισσότερες).

Τα μυθιστορήματα του H.G. Wells εκτός του ότι ειλικρινά αγαπήθηκαν από το αναγνωστικό κοινό όλων των εποχών υπήρξαν ιδιαιτέρως δημοφιλή και στους κόλπους των κινηματογραφικών στούντιο. Το αποτέλεσμα αυτής της δημοφιλίας είναι μία μακριά λίστα από ταινίες που αποτελούν είτε πιστές κινηματογραφικές μεταφορές ορισμένων από τα μυθιστορήματά του είτε κινηματογραφικές εκδοχές κάποιων απ’ αυτά. Το 1933 γυρίζονται δύο ταινίες βασισμένες στο έργο του Wells. Η πρώτη, the island of the lost souls βασίστηκε στο the island of Dr. Moreau και η δεύτερη, ο Αόρατος Άνθρωπος στο ομώνυμο μυθιστόρημα. Φήμες θέλουν τον συγγραφέα να μην είναι καθόλου ευχαριστημένος με την μεταχείριση που επεφύλασσε το Hollywood στο νησί του δρ. Μορώ - ήταν και η πρώτη που βγήκε στις αίθουσες- παρ’ όλο που σήμερα θεωρείται και είναι μία από τις κλασσικές ταινίες του είδους και σαφώς ανώτερη από την πιο πρόσφατη απόπειρα κινηματογραφικής απόδοσης του έργου (1996). Έχοντας, λοιπόν, αποκτήσει εμπειρία στον τρόπο που το έργο του μεταγράφηκε κινηματογραφικά, προσπερνώντας κατά την διαδικασία κάθε είδους προβληματική του, ο Wells στέκεται αμήχανος και δύσπιστος μπροστά στο ενδεχόμενο να μεταφερθεί στην οθόνη ο Αόρατος Άνθρωπος. Δεν ξέρω αν το τελικό αποτέλεσμα δικαίωσε την δυσπιστία του, το σίγουρο όμως είναι ότι η ταινία γοήτευσε τους θεατές της εποχής αλλά και κάθε ένα από εμάς που επιχειρεί να αναμετρηθεί μαζί της σήμερα, θεωρώντας ότι η μακρά πείρα του στα θρίλερ είναι αυτή που θα του εξασφαλίσει το βασικό επιχείρημα περί γραφικότητας της ταινίας τουλάχιστον σ’ ότι αφορά τα ειδικά εφέ. Δεν είναι όμως αυτό το περιστατικό.

Ο Αόρατος Άνθρωπος θεωρείται ένας εκ των ακρογωνιαίων λίθων του είδους των horror movies και να μην ξεχάσω να τονίσω, εφαλτήριο για τον άρτι αφιχθέντα από την Γηραιά Αλβιόνα ηθοποιό με την πρώην βαριά cockney προφορά. O Claude Rains γυρίζει την πρώτη του ομιλούσα ταινία που είναι και η πρώτη του ταινία στο Hollywood. Έκτοτε ο δρόμος είναι ανοιχτός.

Την σκηνοθετική ευθύνη χρεώνεται ο James Whale, ο οποίος εκείνη την περίοδο χαίρει μεγάλης εκτίμησης στην Universal, κυρίως λόγω της επιτυχίας της προηγούμενης ταινίας του, Frankenstein (1931) αλλά και της διάχυτης, πλέον, αντίληψης ότι το είδος των horror movies αποτελεί χρυσωρυχείο. Και ο Whale ήταν ένα εξέχων σκηνοθέτης ταινιών του είδους. Μετά την πρωτοφανή επιτυχία του Frankenstein, το στούντιο ενδιαφέρεται απλώς για ένα sequel. Έναν δεύτερο Frankenstein. Και αυτό ζητάει από τον Whale. Ο Whale, από την άλλη, δεν έχει καμία όρεξη να δει την καριέρα του να κατηφορίζει οπότε, κάνοντας χρήση των προνομίων που απολάμβανε, προτείνει στο στούντιο τον Αόρατο Άνθρωπο προκειμένου να απομακρύνει την προοπτική ενός δεύτερου φιλμ Frankenstein. Ο Whale έχει ήδη καλέσει στο Hollywood το R.C. Sherriff προκειμένου να συνεργαστούν πάνω σε ένα άλλο σενάριο τελικά όμως, και αφού ο Αόρατος Άνθρωπος έχει περάσει από διάφορα χέρια (μεταξύ των οποίων και του Preston Sturges), ο Sherriff καταλήγει με το έργο στα χέρια και τον Whale πάνω από το κεφάλι του. Το στούντιο έτσι και αλλιώς δεν ενδιαφέρεται για το αν η ταινία θα είναι πιστή κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος. Θέλει απλώς τον τίτλο και το όνομα του συγγραφέα για διαφημιστικούς λόγους. Ο Sherriff, ωστόσο, τελώντας διαρκώς υπό την επιρροή του Whale, ο οποίος επίσης ενεπλάκη στην συγγραφή του σεναρίου, σεβάστηκε το αρχικό κείμενο όσο μπορούσε και κάποια στιγμή το σενάριο ολοκληρώθηκε μετά από μία διαδικασία η οποία, όπως έμαθα από σχετικό ντοκιμαντέρ, είναι γνωστή ως development hell! Τα δομικά στοιχεία του σεναρίου του Αόρατου Ανθρώπου ομοιάζουν με αυτά του σεναρίου του Frankenstein. Και στα δύο έργα κυριαρχεί η μορφή του παθιασμένου επιστήμονα που ξεπερνά τα όρια, υπάρχει έντονο το ρομαντικό στοιχείο, η αγαπημένη του (στον αόρατο άνθρωπο η αγαπημένη του είναι σεναριακή προσθήκη, ο Wells δεν είχε τις ανάλογες ρομαντικές ανησυχίες) την οποία διεκδικεί επίσης και ο φίλος του και στη συνέχεια αντίζηλός του έτσι ώστε να δημιουργηθεί το ερωτικό τρίγωνο που μαγνητίζει τους θεατές. Επίσης, ο τρόπος που κλιμακώνεται η ένταση και η αγωνία είναι παρόμοιος και τελικά ίσως η διαφορά ανάμεσα στα δύο φιλμ του Whale είναι ότι στο δεύτερο τελειοποιεί τις σκηνές του και τολμά ένα μη happy end κάτι που δεν είχε κατορθώσει να επιβάλλει στην ταινία του 1931. Ο Sherriff πάντα σε συνεργασία με τον συγκεντρωτικό σκηνοθέτη κατορθώνει να μπολιάσει με ενέσεις βιτριολικού χιούμορ το σενάριο και ταυτόχρονα να μην παραμορφώσει εντελώς τις βασικές επιδιώξεις του συγγραφέα. Βέβαια, στην ταινία ο αόρατος άνθρωπος παρουσιάζεται ως ένας μεγαλομανής στα όρια της παράνοιας που θέλει να κατακτήσει τον κόσμο ενώ στο βιβλίο παρουσιάζεται περισσότερο σαν ένα είδος εναλλακτικού επαναστάτη που στόχο έχει να κλονίσει τα θεμέλια της κοινωνίας καθώς ως αόρατος αισθάνεται περίεργα απελευθερωμένος από κάθε σύμβασή της. Στο βιβλίο ο αόρατος άνθρωπος δεν είναι ένας παρανοϊκός άνθρωπος είναι απλώς ένας άνθρωπος που βρέθηκε σε μία παρανοϊκή κατάσταση και οι αντιδράσεις του καθορίζονται απ’ αυτήν. Το έργο του πατέρα του Sci-fi novel , H.G. Wells υπήρξε αναμφισβήτητα προφητικό, ωστόσο αν κανείς προσπεράσει αυτό το στοιχείο που διαπιστώνεται στην επιφάνεια και προβεί σε δεύτερες και τρίτες αναγνώσεις αυτό που θα ανακαλύψει είναι ότι τον συγγραφέα διακρίνει περισσότερο μία βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, των ανθρωπίνων ενστίκτων και μία πλήρη επίγνωση της δύναμης του ανθρώπινου μυαλού και λιγότερο μαντικές ικανότητες. Τα σχόλια του συγγραφέα πάνω στην δύναμη της επιστήμης στην άλογη χρήση της, στην υποταγή της στην ανθρώπινη πλεονεξία και συχνά μεγαλομανία και κυρίαρχα στην, χωρίς φραγμούς, τάση του ανθρώπου να κατακτά, διασώζονται και στην ταινία. Όπως και ο διαρκής φόβος: τι συμβαίνει όταν έχουμε ξεπεράσει τα όρια και η επιστροφή μοιάζει αδύνατη? Τι γίνεται όταν τελικά το έχουμε παρατραβήξει? Όπως και το σχόλιο πάνω στους «αόρατους» ανθρώπους της καθημερινότητάς μας. Αυτούς που όντας τοποθετημένοι στο περιθώριο της ζωής είναι αόρατοι για όλους εμάς.

Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι εξαίρετη. Σφιχτοδεμένη, συγκεντρωμένη, σκηνές δυνατές, ροή έξυπνα εμπλουτισμένη με gags. Ο Whale με αυτήν του τη ταινία επιβεβαιώνει την φήμη του ως ένας εκ των ικανοτέρων σκηνοθετών του προσοδοφόρου αυτού franchise των horror movies. Φυσικά το αποτέλεσμα που σήμερα απολαμβάνουμε δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς την συνδρομή του υπευθύνου των ειδικών εφέ John Fulton, ο οποίος συνεργάστηκε στενά με τον Whale. Οι δύο τους είναι παλιοί γνώριμοι από τον Frankenstein και το ξανασμίξιμό τους στον Αόρατο Άνθρωπο έφερε ένα άρτιο, για τα τεχνικά δεδομένα της εποχής, αποτέλεσμα. Σε μία στενή συνεργασία λοιπόν δύο τελειομανών και σε ατελείωτα μέτρα ενός σχεδόν αόρατου νήματος χρωστούμε τις σκηνές στις οποίες ο αόρατος άνθρωπος προκαλεί κάθε είδους ανατροπή αιφνιδιάζοντας τον ανθρώπινο περίγυρο που σταδιακά αντιλαμβάνεται τι είδους τέρας έχει να αντιμετωπίσει. Θα σας θυμίσω για άλλη μία φορά ότι βρισκόμαστε στο 1933 και με τα τεχνικά μέσα της εποχής η κινηματογράφηση ενός αόρατου ανθρώπου δεν ήταν και ακριβώς μία βόλτα στο πάρκο. Μάλλον επιτρέψτε μου να διορθώσω την φράση μου… Η κινηματογράφηση ενός γυμνού αόρατου ανθρώπου ήταν και τότε ένα πολύ εύκολο πράγμα, η κινηματογράφηση ενός αόρατου ανθρώπου με κάποια ρούχα πάνω του ήταν στ’ αλήθεια δύσκολο. Δεν θα σας κουράσω εξηγώντας πως υλοποιήθηκαν κάποια εφέ καθώς όμως κοιτάζετε με ευγνωμοσύνη το κομπιούτερ σας και μέχρι να επανέλθετε στο κείμενο θα σας δώσω μία μικρή αίσθηση του τι σήμαινε ειδικά εφέ το 1933: για να γυριστούν οι σκηνές στις οποίες ο αόρατος άνθρωπος φορούσε, ας πούμε, το πουκάμισό του, τύλιγαν με μαύρο βελούδο όλα τα μέρη του σώματος του ηθοποιού που υποτίθεται ότι ήταν αόρατα και τον κινηματογραφούσαν σε μαύρο φόντο. Τα δε βήματα του πάνω στο χιόνι ήταν το αποτέλεσμα που έφεραν ξύλινα τούβλα σε σχήμα παπουτσιού πάνω σε τεχνητό χιόνι. Το χαϊδέψατε κιόλας το κομπιούτερ σας? Μπράβο. Shall we?

Ο Αόρατος Άνθρωπος αν και γνώρισε πολλές κινηματογραφικές μεταφορές ωστόσο ταυτίζεται ακόμη και σήμερα με τον Claude Rains. Παραδόξως δεν ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο. Ο Boris Karloff επρόκειτο να ερμηνεύσει τον ρόλο αν κάποιες διαφωνίες σχετικές με το συμβόλαιό του δεν το καθιστούσαν απαγορευτικό. Ο Whale ψάχνοντας τον ιδανικό πρωταγωνιστή, είδε ή μάλλον άκουσε τον Claude Rains και βεβαιώθηκε ότι δεν θα έβρισκε καλύτερο πρωταγωνιστή. Δεδομένης της ιδιομορφίας του ρόλου, ο αόρατος άνθρωπος καθ’ όλη την διάρκεια της ταινίας ή είναι αόρατος ή είναι καλυμμένος με επιδέσμους, η φωνή είναι το βασικό ερμηνευτικό μέσο. Το πρόσωπο του ηθοποιού φαίνεται μόνο για 30 δευτερόλεπτα στο τέλος της ταινίας. Αντιλαμβάνεστε ότι ο Rains ερμηνεύει τον ρόλο μόνο με την φωνή του. Μία φωνή που έχει μείνει αξέχαστη αν και μένα θα μου επιτρέψετε οι μνήμες που μου ξυπνά να αφορούν άλλη ταινία, άλλου είδους: Round up the usual suspects! (Casablanca 1942).

Ειδική αναφορά θα πρέπει να γίνει στους μικρούς ρόλους που πλαισιώνουν τον πρωταγωνιστή ειδικά στις σκηνές του πανδοχείου. Ο σκηνοθέτης έχει μελετήσει ιδιαίτερα αυτούς τους χαρακτήρες τόσο ως προς την τοποθέτησή τους στον χώρο όσο και ως προς την εκφορά του λόγου τους. Οι φιγούρες είναι γκροτέσκο και τα χιουμοριστικά στοιχεία της ταινίας συνωστίζονται κυρίως στις σκηνές που πρωταγωνιστεί αυτό το ανθρώπινο συνοθύλευμα. Κορυφαία αυτού του χορού, η αγαπημένη γκροτέσκ φιγούρα του Whale.

Κυρίες και κύριοι … η Una O`Connor. H γυναίκα …. Η τσιρίδα!

Για τον ρόλο της αγαπημένης του αόρατου πρωταγωνιστή επελέγη η Gloria Stuart, γνώριμη του Whale από την προηγούμενή του ταινία, The old dark house και γνώριμη δική σας από τον Τιτανικό του Cameron. Ναι, ο χρόνος δεν σεβάστηκε ούτε την breathtaking ομορφιά της Stuart. H ερμηνεία της είναι μέτρια στο Invisible Man (άχρωμη, άοσμη και άγευστη, θα μου πείτε, είναι και στον Τιτανικό), άλλωστε ο ρόλος της είναι ξεκάθαρα συμπληρωματικός και πολύ λίγο δουλεμένος.

Η θητεία του Whale στις horror movies κορυφώθηκε με αυτήν που θεωρείται η καλύτερή του ταινία, με την μπαρόκ μαύρη κωμωδία The bride of Frankenstein. Η αλήθεια είναι ότι οι ταινίες του Whale είναι ιδιαίτερες από την άποψη ότι αντανακλούν την ευφυώς πολύπλοκη προσωπικότητα του, και ίσως τελικά το να είμαστε ενήμεροι για αυτήν, βοηθάει την σχέση που αναπτύσσουμε με τις ταινίες του. Μη παραλείψετε να δείτε την ταινία Gods and Monsters στην οποία ο Ian McKellen ζωντανεύει με συγκλονιστικό τρόπο τις τελευταίες μέρες του θρυλικού σκηνοθέτη των αγαπημένων μας τεράτων!

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Άλκηστις Χαρσούλη (It`s a Classic!)


 
The Invisible Man (1933) - kprncs - Δευ 13 Απρ 2020 - 22:31
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=706062&page=4]
The Invisible Man (1933)
ΠΛΟΚΉ: Ο νεαρός γιατρός, εργαζόμενος στο εργαστήριο του Δρ Cranley (Henry Travers), Jack Griffin (Claude Reins) είχε την ελευθερία να διεξάγει μερικά από τα δικά του πειράματά στον ελεύθερο χρόνο του, αλλά ξαφνικά εξαφανίζεται από την δουλειά του. Ο Griffin, έχοντας επιτύχει μέσω της χρήσης κάποιων ουσιών να γίνει αόρατος, ήθελε να βρει χρόνο να κατασκευάσει το αντίδοτο. Έτσι, μετακόμισε σε ένα κοντινό χωριό, ελπίζοντας να καταφέρει να αντιστρέψει το πείραμα που έκανε στον εαυτό του. Δυστυχώς, οι ουσίες που χρησιμοποίησε κατέστρεψαν και το μυαλό του, καθιστώντας τον επιθετικό και επικίνδυνο με μεγαλομανείς ιδέες υποδούλωσης του κόσμου όλου...
Η ξαφνική του αναχώρηση -ειδικά επειδή διατηρούσε αισθηματικό δεσμό με την Flora (Gloria Stuart), την κόρη του Dr. Cranley-  τους ανησυχεί και προσπαθούν να έρθουν σε επαφή μαζί του..
Ο Αόρατος Άνθρωπος, όμως, είναι μια τρομακτική, καταστροφική δύναμη ικανή για πράξεις βίας, τρέλας και κακίας. Έτσι ξεκινά πόλεμο κατά της ανθρωπότητας, στον οποίο πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από την εγκληματική του διάθεση, αστυνομικοί, αγρότες, και αθώοι ταξιδιώτες μιας αμαξοστοιχίας που εκτροχιάζει χωρίς λόγο και αιτία...
Τότε, όλοι οι μηχανισμοί τους κράτους αρχίζουν να τον κυνηγούν...
ΚΡΙΤΙΚΗ : Από τις πέντε κορυφαίες κλασσικές ταινίες τρόμου της Universal Pictures - "Dracula (1931)", "Frankenstein (1931)", "The Mummy" (1932), "The Invisible Man" και "The Wolf Man", η "The Invisible Man " είναι η μόνη που, λόγω του σκηνοθέτη James Whale διατηρεί το ιδιαίτερο χιούμορ της και αυτή δεν έχει έλλειψη σκοτεινών κωμικών στιγμών. 
Η ταινία διαθέτει ωραίους διαλόγους, εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της (Henry Travers, Gloria Stuart, και τον παρανοϊκό Αόρατο Άνθρωπο, Claude Rains), εφευρετικά ειδικά εφέ (πρωτοποριακά εφέ που εξακολουθούν να είναι εντυπωσιακά μέχρι σήμερα, από το μακρινό 1933...), διορατική σκηνοθέτηση και σφικτή εξέλιξη του σεναρίου.  
Ο περίφημος παραγωγός Carl Laemmle, πρόεδρος της Universal Movies, δεν λυπήθηκε τα έξοδα για να αποδώσει ρεαλιστικά το σπουδαίο αφήγημα του HG Wells.
Μια θαυμάσια εμπειρία! [ΚώσταςΚΓΠ20200413](9/10)
 
The Invisible Man - Ο Αόρατος Άνθρωπος (1933) - horrormovies.gr - Κυρ 05 Απρ 2015 - 19:11
Αν κάποιος θέλει να λέγεται λάτρης της horror σκηνής, επιβάλλεται να δει όχι μόνο αυτή την ταινία, αλλά και όλες τις υπόλοιπες τις συγκεκριμένης δεκαετίας, μιας και αποτέλεσαν όλες τους βάσεις για τις μετέπειτα παραγωγές...

Διαβάστε την κριτική του The Invisible Man στο horrormovies.gr.
Το επεξεργάστηκε ο/η horrormovies.gr συνολικά 2 φορές
 
Legacy - Άρης Μαυρέλλης - Unverified - Τρί 13 Οκτ 2009 - 23:48
Μια απο τις καλυτερες και πιο διασκεδαστικες ταινιες φαντασιας του κινηματογραφου Ο Αορατος Άνθρωπος βασιζεται στο λογοτεχνικο αριστουργημα του Χ.Τζ. Γουελς. Με εφε που κανουν μεχρι σημερα εντυπωση, χιουμορ, ατμοσφαιρα και ανεπαναληπτη σκηνοθετικη δεξιοτεχνια (απο τον Γουειλ στην καλυτερη ταινια του) μιλαει για θεματα οπως η διαφθορα της εξουσιας, η αλλοιωση που φερνει στην ανθρωπινη προσωπικοτητα η δυναμη, η υπερμετρη φιλοδοξια αλλα και το παθος για δοξα των επιστημονων. Μοναδικα ουσιαστικη και απεριττα αριστουργηματικη διαθετει και μια εξοχη ερμηνεια απο τον Ρεινς του οποιου ακουγεται σε ολη την ταινια κυριως η φωνη. ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ:10/10
Άρης Μαυρέλλης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.