• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Hitchhiker`s Guide to the Galaxy (2005)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Γυρίστε τον Γαλαξία με Οτοστόπ

Κωμωδία Φαντασίας | 109' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 3 Ιουν 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/09/2005
Διανομή: Προοπτική
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.11 %
Αξιολόγηση: 7.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/107.91/10   (7.91/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μην πανικοβάλλεστε.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


«Don’t Panic». «Mostly Harmless». Οι περισσότερες κριτικές για το The Hitchhiker`s Guide to the Galaxy δεν αντιστάθηκαν στο πειρασμό να χρησιμοποιήσουν αγαπημένες ατάκες από το ξεκαρδιστικό ραδιοφωνικό σώου / βιβλίο του Douglas Adams προκειμένου να χαρακτηρίσουν μια ταινία στην οποία ο μόνος όρος που ταιριάζει σίγουρα είναι «μη συμβατική». Εξηγούμαι.

Η δυσκολία της μεταφοράς του Hitchhiker στη μεγάλη οθόνη είναι περίπου η ίδια που θα αντιμετώπιζε ένα καρτούν αν κάποιος επιχειρούσε να το μετατρέψει σε βιβλίο. Όπως και να το κάνουμε, άλλο να διαβάζεις «ένα βάρος 16 τόνων πέφτει στο κεφάλι του Willy Coyote» και άλλo να το βλέπεις. Ο ίδιος ο Adams, που για χρόνια φλέρταρε με το project μέχρι να καταλάβει ότι η βραδυκίνητη χρηματοδοτική μηχανή μιας εταιρίας κινηματογραφικών παραγωγών είναι χειρότερη και από τη γραφειοκρατικό φασισμό των Vogons, κατάλαβε ότι ένα άναρχο βιβλίο όπως το Hitchhiker, ένα διαστημικό road movie χωρίς προορισμό που είναι απλά αφορμή για το ανίερο χιούμορ του Douglas, δεν θα είχε καμία τύχη σαν ταινία. Έτσι, το σενάριο του «ομαλοποιήθηκε», κάποιοι από τους διαλόγους συρρινώθηκαν, προστέθηκε ένα ελαφρύ ρομάντζο και κάπου εκεί ο Douglas άφησε μια και καλή αυτόν τον ασήμαντο πλανήτη. Δεν είναι δυνατόν να ξέρουμε πόσο άλλαξε η μορφή του σεναρίου από τον Karey Kirkpatrick, αλλά οι παραγωγοί του φιλμ υποστηρίζουν ότι η επέμβαση του ήταν ελάχιστη. Oι purists, ας τα βάλουν με τον ίδιο τον Adams-αν έχουν τον τρόπο και τα κότσια.

Η πλοκή, σε πολύ γενικές γραμμές: O Arthur Dent (Martin Freeman) τυγχάνει να είναι ο μοναδικός άνθρωπος που σώζεται όταν η γη «κατεδαφίζεται» από τους διαστημικούς γραφειοκράτες Vogons, για να κάνει χώρο σε μια νέα διαστημική λεωφόρο. Ο λόγος της διάσωσής του είναι ότι ο φίλος του, Ford Prefect (Mos Def) είναι στην πραγματικότητα ένας εξωγήινος ερευνητής για λογαριασμό του διαγαλαξιακού best seller, The Hitchhiker`s Guide to the Galaxy, και σώζει τον εαυτό του και τον Arthur με ένα ωτοστόπ της απελπισίας. Ρίξτε στο όλο μείγμα τον ναρκισιστή πρόεδρο του γαλαξία Zaphod Beeblebrox (Sam Rockwell), μια γλυκύτατη αστροφυσικό (Zooey Deschanel), ένα ρομπότ με κατάθλιψη (φωνή του Alan Rickman) και ένα πλανήτη που κρύβει το μυστικό της προέλευσης της γης και της ύπαρξης του ανθρώπου.

Για κωμωδία, το αποτέλεσμα είναι σχετικά ανεπαρκές, αν φυσικά η μονάδα μέτρησης είναι οι laugh out loud στιγμές. Το χιούμορ, αρκετά βρετανικό, βρίσκεται περισσότερο σε λεπτομέρειες (πολλές φορές στο φόντο,ή και σχεδόν off screen) ενώ οι χιουμοριστικές ατάκες (κυρίως αυτές από τον Οδηγό) είναι από αυτές που δεν θα σε κάνουν να γελάσεις αλλά ίσως να χαμογελάσεις-αν πχ εντοπίζεις το χιούμορ στον τίτλο του βιβλίου «53 more things to do in zero gravity». Το φιλμ δουλεύει πολύ καλύτερα σαν παρωδία περιπέτειας, τύπου galaxy Quest: Οι πολεμοχαρείς εξωγήινοι των sci fi είναι εδώ ανιαροί δημόσιοι υπάλληλοι που σταματούν την καταδίωξη για το τσάι τους, τα συνήθως πανέξυπνα ρομπότ πάσχουν από μελαγχολία και η σύγκρουση με δύο πυρηνικούς πυραύλους αποτρέπεται γιατί μεταμορφώνονται σε.. μια φάλαινα και ένα βάζο με πετούνιες. Δεν ξέρω αν ο όρος Monty Python In Space μπορεί να θεωρηθεί ακριβής, αλλά η ταινία έχει κρατήσει τον τυχαίο χαρακτήρα των συμβάντων του βιβλίου αψηφώντας την κλασσική φιλμική δομή (και πληρώνοντάς το με ένα αντικλιμακτικό φινάλε), ενώ ρισκάρει να αφήσει παγερό το περισσότερο κοινό που δεν εκτιμά μια ταινία χωρίς στοιχειώδη κύριο σκελετό. Παρόλα αυτά, το σενάριο παραμένει ποτισμένο με τον κυνισμό του Adams-που ανέκαθεν πίστευε ότι ο homo sapiens μάλλον παίρνει τον εαυτό του πολύ σοβαρά. Για όσους είναι φαν, ναι, η απάντηση στην ζωή, το σύμπαν και τα πάντα, έμεινε αναλλοίωτη. Το ίδιο και τα ποντίκια.

Το καστ δεν είναι άσχημο, με καλύτερη παρουσία τον Martin Freeman που είναι αρκετά άγνωστος στους περισσότερους (όχι σε όσους τον εκτίμησαν στο The Office, όπου έκανε σχεδόν άλλον έναν Arthur Dent) και έτσι μπορεί να πείσει περισσότερο ως μέσος, βαρετός, ψαρωμένος γήινος που βρίσκεται στη μέση μιας διαστημικής περιπέτειας. Ο Sam Rockwell είναι ντελιριακός ως Zaphod («το πιο κακοντυμένο νοήμον ον του σύμπαντος), με μια slapstick, ασυγκράτητη ερμηνεία ενώ οι Mos Def και η Zooey Deschanel είναι συμπαθείς αλλά όχι και στην καλύτερη φόρμα, μιας και συχνά μουρμουρίζουν τις ατάκες τους με έναν τρόπο που γίνεται κουραστικός.

Ο πρωτάρης –και ενθουσιώδης-Garth Jennings έχει κάνει πολλές και τολμηρές επιλογές-αν και έχει κάποια προβλήματα στον έλεγχο του καστ, αλλά και με τις subplots που κόβουν το ρυθμό, όπως αυτή που περιλαμβάνει τον χαρακτήρα του John Malkovich. Δεν είναι τόσο οι γωνίες λήψεις που ο Jennings αναζητά-o Bρεττανός σκηνοθέτης «παιδιαρίζει» χωρίς να φοβάται μήπως το φιλμ φανεί ανόητο-ακόμα και όταν οι πρωταγωνιστές του μεταμορφώνονται για λίγο σε μάλλινα κουκλάκια ή καναπέδες. Το φιλμ, αν και υποτίθεται ότι είναι σύγχρονο sci fi έχει ένα 80’s look, είτε αφορά τις animation του Oδηγού (που μοιάζουν με παλιό Platform Game) είτε πχ τους Vogons, αρτιότατα φτιαγμένους από τον Jim Henson που αποδεικνύουν ότι καλό το CGI αλλά η, ας πούμε, τέχνη της μαριονέτας δεν έχει πεθάνει ακόμα. Ακόμα και η σκηνή της καταστροφής της γης κλείνει το μάτι στις υπερδραματικές expositions - το τράβηγμα που αποκαλύπτει το εξωγήινο συνεργείο κατεδάφισης γίνεται με πάνω από 20 jump cuts! Επιπλέον,τα σκηνικά είναι πολύ προσεγμένα, ιδίως το διαστημόπλοιο του Zaphod, Heart Of Gold, ενώ τα εφέ στον πλανήτη Magrathea είναι ανταξια της ILM, και αξιοθαύμαστα για ένα «μίζερο» μπάτζετ ύψους 50 εκατομμυρίων δολαρίων.

Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις είναι που η στυγνή βαθμολόγηση μιας ταινίας δεν είναι και ιδιαίτερα λειτουργική: Σαν εκτιμητής του Αγγλικού χιούμορ και φαν του Douglas Adams θα έδινα στο φιλμ ένα 7,5 για την αναρχία που το διακατέχει και για το χιούμορ που είναι του γούστου μου-σαν απλός θεατής ενός φιλμ που κάποιες φορές φαίνεται να πέφτει θύμα ακριβώς αυτής της αναρχίας,

Βαθμολογία: 6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars6,5/10 Stars (6,5/10) Δώστε του μια ευκαιρία πάντως.

Θοδωρής Σαρλάς


 
Legacy - mixalis - Unverified - Τετ 08 Ιουν 2005 - 09:05
Μετρια ταινια..Εχει στιγμες για πολυ γελιο, κανει ομως "κοιλια" για μεγαλα διαστηματα. Ειδικα το love story μεταξυ Arthur & Trilian ειναι η χειροτερη και πιο ξενερωτη προσθηκη (εντελως ασχετη με το βιβλιο, εκτος κλιματος & υφους οσων εγραψε ο Ανταμς)..
Οσοι θελουν το πραγματικο "Γυριστε το γαλαξια..." ας παρουν το βιβλιο (η μαλλον τα βιβλια) απο τις εκδοσεις Παρα Πεντε. Καλος ο κινηματογραφος αλλα ειναι στιγμες που το γραπτο δεν πιανεται :)
Ε και λιγο διαβασμα δεν βλαπτει που και που..!

mixalis
 
Legacy - Πέτρος - Unverified - Τετ 08 Ιουν 2005 - 14:07
Ως φανατικος και των 5 βιβλιων της σειρας "Γυριστε..." καθως και γενικα του μεγιστου Douglas Adams, ηταν αδυνατο να μη δω την ταινια, πραγμα που εκανα τελικα χτες το βραδυ.
Θα εβαζα *** ως βαθμολογια αν και η ταινια κατα την ταπεινη μου αποψη αξιζει το πολυ για **, και ο λογος για αυτο το τριαρι ειναι πως ηξερα οτι το να γινει το "Hitchiker" ταινια ηταν εκ των πραγματων ενα απο τα πιο δυσκολα εγχειρηματα στην ιστορια του κινηματογραφου (παντα κατα τη ταπεινη μου αποψη).
Η προσπαθεια ωστοσο ειναι αξιοπρεπεστατη, διασκεδαστικη και σε καποια σημεια πιανει το πνευμα του Douglas, ειδικα στην αποδοση του μανιοκαταθλιπτικου ρομποτ Μαρβιν αλλα και στα πολυ ομορφα καρτουνακια – αφηγηση, που περιγραφουν και λυνουν ολες τις αποριες που μπορει να εχει καποιος για ο,τιδηποτε στο συμπαν μεσω του «γαλαξιακου οδηγου» για ωτοστοπατζιδες. Πολλοι διαλογοι εχουν παραμεινει ιδιοι με το βιβλιο κατι που επισης ειναι θετικο, ενω πολυ ομορφη ειναι η εισαγωγη της ταινιας με τον αποχαιρετισμο των δελφινιων καθως και η περιηγηση του Σαλτιμπαρφαστ και του Άρθουρ στη Γη 2.
Γελιο παρα πολυ δεν βγαζει αν και υπαρχουν σημεια που προσωπικα λυθηκα λογω του σουρεαλ χαρακτηρα τους, αλλα στα σιγουρα δεν θυμιζει και τοσο πολυ οσο λενε μερικοι Μοντι Παιθον. Περισσοτερο θυμιζει μια ταινια διασκεδασης της Ντισνευ (οπως ειναι κιολας αλλωστε) με εντονα στοιχεια Βρετανικου χιουμορ, για αυτο σε ολους εμας τους φαν θα μεινει ο «καημος» οτι η ταινια δεν εγινε απο τον Τερι Γκιλιαμ που στα χερια του θα αγγιζε πιθανοτατα το αριστουργημα.
Κατα τα αλλα υπαρχουν αρκετες κοιλιες και η αποδοση του σεναριου με ολα τα στοιχεια που δεν υπαρχουν στο βιβλιο οπως ο ρολος του Μαλκοβιτς, η απαγωγη της Τριλιαν απο τους Βογκονς και γενικα η εντονη παρουσια αυτων, προσωπικα δεν μου αρεσανε και μαλλον με κουρασανε. Επισης θα ηθελα περισσοτερη σκηνοθετικη και χρονικη εμφαση στην απαντηση του κομπιουτερ «Βαθια Σκεψη» για τη Ζωη, το Συμπαν και τα Παντα, το γνωστο…42, γιατι αποτελει ενα απο τα κλου του βιβλιου και ενα συνεχες βασικοτατο σημειο αναφορας σε ολα τα υπολοιπα βιβλια της σειρας.
Γενικα η ταινια αφηνει σε εμας τους φανς την αισθηση οτι εγινε γιατι «επρεπε επιτελους καποτε να γινει» (πανω απο 20 χρονια κρατησε αυτο το σηριαλ, μεχρι και ο Σπιλμπεργκ ειχε ακουστει καποτε για σκηνοθετης!) για αυτο και δεν παρεξηγω καθολου που «χασανε τη μπαλα» οσοι την ειδαν χωρις να γνωριζουν τα βιβλια. Ερχομενος στη θεση τους, θα παρακολουθουσα μια ιστορια διασκεδαστικη μεν, αρκετα μπερδεμενη δε, που ισως να μην βγαζει καν νοημα, και αυτο γιατι στα βιβλια του Douglas δεν παιζει τοσο ρολο η πλοκη, οσο τα μηνυματα, οι αληθειες και τα πιστευω που περναει ο συγγραφεας για τη ζωη με το μοναδικο του τροπο, πραγμα που στο film δεν αποδιδεται τουλαχιστον οσο θα επρεπε.
Για αυτο προσωπικα θα συνιστουσα σε ολους να διαβασουν τα βιβλια που πραγματικα εχουν απιστευτο και ευφυεστατο τροπο γραφης, βγαζουν παρα πολυ γελιο (ειδικα αμα σου αρεσει το σουρεαλιστικο χιουμορ) και πανω απ’ ολα σε συγκινουν γιατι δεν υπαρχει περιπτωση καπου εκει, μεσα στην υπεροχα χαοτικη αναπτυξη τους, να μην συναντησεις τον εαυτο σου και ενα σωρο αληθειες που σε απασχολουν.
Μετα δειτε τη ταινια σε dvd, ετσι απλα για να οπτικοποιησετε ορισμενα σημεια και να αποδωσετε και ενα φορο τιμης στον μεγαλο Douglas, που δεν προλαβε να δει το ονειρο της κινηματογραφικης μεταφορας να γινετε πραγματικοτητα…
Τελος θα ηθελα να ελπιζω αν και το θεωρω ελαχιστα πιθανο, καποιος τολμηρος παραγωγος να δωσει στον Τερι Γκιλιαμ την ευκαιρια να κανει καποια στιγμη το «Ρεστοραν Στο Τελος Του Συμπαντος» (το δευτερο και για πολλους καλυτερο βιβλιο της σειρας) ταινια για να αποζημιωθουμε με το καλυτερο τροπο ολοι οι φανς του «Γυριστε…».

Πέτρος
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.