• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Sotto Falso Nome (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Παράφορο Πάθος
- Γνωστό και ως:
Strange Crime
Under a False Name

Δραματική | 105'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 20 Μαϊ 2005
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/01/2006
Διανομή: PCV
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Γαλλικά - Ιταλικά - Πολωνικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 6.00/106.00/106.00/106.00/106.00/106.00/10   (6.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Το χρονικό μιας προμελετημένης εκδίκησης.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 16 Μαΐου 2005

Το «Le Prix du Désir» (ή «Strange Crime», όπως είναι ο αγγλικός τίτλος) είναι η νέα κινηματογραφική εισαγωγή από την Ευρώπη, (με παραγωγή Γαλλική και Ιταλική) για αυτήν την εβδομάδα, η οποία εντάσσεται στην κατηγορία του δράματος. Το είδος αυτό, στο οποίο θεωρούνται «μάστορες» οι Ευρωπαίοι δημιουργοί, δυστυχώς, δεν βρίσκει άξιο εκπρόσωπο στην ταινία αυτή του Ιταλού Roberto Andò, για αρκετούς λόγους, που θα δούμε παρακάτω. Αλλά ας ξεκινήσουμε με δυο λογάκια για την υπόθεση, για να μπούμε σε κλίμα…

Ο Daniel είναι ένας επιτυχημένος συγγραφέας, ο οποίος κυκλοφορεί τα βιβλία του χρησιμοποιώντας ως ψευδώνυμο, το όνομα ενός παλιού φίλου του που αυτοκτόνησε. Συγχρόνως, ζει έναν ευτυχισμένο γάμο με την Nicoletta (Greta Scacchi), μέχρι που γνωρίζει την Milla, την οποία και ερωτεύεται παράφορα, δημιουργώντας μαζί της μία παράνομη σχέση. Όλα… καλά μέχρις εκεί, έως τη στιγμή που μαθαίνει ότι η Milla είναι μέλλουσα σύζυγος του θετού γιου του, από τον πρώτο γάμο της Nicolletta. Από αυτό το σημείο, ξεκινά μία αλυσίδα γεγονότων που θα τον φέρει αντιμέτωπο με εκβιασμούς, αποκαλύψεις και τα φαντάσματα του παρελθόντος του.

Αν και, με την πρώτη ματιά το σενάριο, ίσως, φαίνεται να παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, η παρακολούθησή της ενσάρκωσής του στο πανί, δεν παρουσιάζει τίποτα σχεδόν το αξιόλογο. Η δομή και η εξέλιξή του ακολουθούν πολύ συμβατικές μεθόδους, ενώ η προσπάθειά του να εξελιχθεί από τυπικό, παράνομο love story σε ψυχολογικό θρίλερ, δυστυχώς, δεν πετυχαίνει. Αυτό οφείλεται βασικά, στους αρκετά κλισαρισμένους χαρακτήρες, τις υπερβολές κάποιων καταστάσεων και των μπερδεμένων γεγονότων, που, κυρίως, προς το τέλος θα σε κάνουν να χάσεις τον ειρμό σου και να επιλέξεις να επικεντρώσεις την προσοχή σου στις… καμπύλες της πρωταγωνίστριας, Anna Munglalis, που θα βρεις πολύ πιο ενδιαφέρουσες και αφθόνως παρούσες.

Παρ’ όλα αυτά, αξίζει να επισημάνουμε τον αρκετά λυρικό και ενδιαφέροντα χαρακτήρα κάποιων μονολόγων, διαλόγων και καταστάσεων, ο οποίος ανεβάζει κάπως το επίπεδο της σεναριακής προσπάθειας, χωρίς, όμως, να φτάνει πάντα στο έπακρο των δυνατοτήτων του, ώστε να μας παραδώσει ένα αξιόλογο δράμα. Κάποιες μικρές ανατροπές παρουσιάζουν ενδιαφέρον…

Η αναπαράσταση των διαλόγων και των ψυχικών καταστάσεων αυτών από τους Γάλλους ηθοποιούς είναι επαρκής, αλλά και πάλι χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Με μπροστάρη τον Daniel Auteuil, το καστ παρελαύνει σχετικά ψυχρό, χωρίς χαρακτήρα, με αντιμετώπιση των ηρώων με κάποιον σνομπισμό και βαρεμάρα. Συγκεκριμένα, ο Auteuil, αν και πείθει αρκετά ως ο συγγραφέας με την διπλή ταυτότητα, σε όλα τα υπόλοιπα, παραμένει απαθής και κοινότυπος. Η Greta Scacchi, σε έναν μικρό και εύκολο ρόλο, δίνει την μόνη πραγματικά δραματική στιγμή ήρωα στην ταινία, όταν μαθαίνει την προδοσία του άντρα της. Η Anna Mouglalis (την οποία είδαμε πρόσφατα στην ταινία «Αληθινή Ζωή»), δείχνει κάποια προτίμηση στο να δείχνει τα σωματικά, παρά υποκριτικά της χαρίσματα, ενώ το υπόλοιπο καστ συμπληρώνει με μετριοπάθεια. Συμπαθητική δουλειά, αλλά έχετε δει και πολύ καλύτερα, ακόμη και από τους ίδιους ηθοποιούς.

Σκηνοθετικά, (θα αρχίσω να γίνομαι κουραστικός) η ταινία, αν και ξετυλίγεται σε όμορφες και καλοστημένες τοποθεσίες, δεν μας προσφέρει τίποτα το καινούργιο, τίποτα το αξιόλογο, παραμένοντας μακριά από τον ψυχισμό των χαρακτήρων και προτιμώντας να προβάλλει τον «ευρωπαϊκό» του χαρακτήρα, με επαναλαμβανόμενες ερωτικές σκηνές, που (για να πούμε την αλήθεια) αν και φαίνονται, αρχικά, ξεδιάντροπα crowd-pleasing, περνούν σε δεύτερη μοίρα, όπως προχωράει η ταινία, για να αποφύγει τον κίνδυνο να χαρακτηριστεί άλλο ένα «ποιοτικό πορνό» και δίνει τη θέση του σε σχετικά πιο ενδιαφέρουσες καταστάσεις. Προς τιμήν του σκηνοθέτη, λοιπόν αυτό, εναντίον του, όμως, κάποια αδικαιολόγητα άλματα στην πλοκή και ασυνέχειες (τη μια στιγμή ο χαρακτήρας βρίσκεται στην Γαλλία και σε δυο δευτερόλεπτα στην Κρακοβία κ.α.), καθώς και κάποιες αδύναμες, όχι όμως πολύ τραβηγμένες σκηνές.

Σχεδόν τίποτα άλλο δεν μένει να πούμε για αυτήν την ταινία, η οποία δύσκολα θα σας τραβήξει την προσοχή, όχι γιατί είναι απαραίτητα κακή, αλλά απλά γιατί δεν είναι τόσο… καλή. Ένα μέτριο σενάριο, μία μέτρια σκηνοθεσία, με μέτριες ερμηνείες και μέτρια παραλειπόμενα οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μέτρια αντιμετώπιση από εμάς και, πιθανότατα, από εσάς.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Στέφανος Πρόκος


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.