• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Un Chien Andalou (1929)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ανδαλουσιανός Σκύλος
- Γνωστό και ως:
An Andalusian Dog

Σινεφίλ | 16'
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Βωβή
Δημοτικότητα: 0.13 %
Αξιολόγηση: 8.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/108.76/10   (8.76/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

Από τη στιγμή που οι Φρόιντ, Γιούνγκ, κ.λπ. ανακάλυψαν έναν δεύτερο εαυτό που σκέπτεται, δρα και καθοδηγεί υπογείως τη συνείδηση, ήταν επόμενο, σε συνάρτηση με τις αντιεξουσιαστικές ιδεολογίες, να δημιουργηθούν καλλιτεχνικά κινήματα όπως ο ντανταϊσμός και ο σουρεαλισμός. Η λογική των ονείρων θεωρήθηκε πιο υγιής από την κοινωνική λογική, η οποία πλέον φάνταζε ως εργαλείο της εξουσίας κι όχι της προόδου. Ο Λουίς Μπουνιουέλ, παρέα με τον Σαλβαντόρ Νταλί, ενθουσιώδεις νεαροί καλλιτέχνες στο Παρίσι, σκαρώνουν δυο ταινίες-σκάνδαλα που αναστατώνουν και προκαλούν τους αστούς. Στον «Ανδαλουσιανό Σκύλο», η «αυτόματη γραφή» απλά σοκάρει, αλλά στην «Χρυσή Εποχή», καθώς εμπλέκονται αναφορές στην καθολική εκκλησία, στις αρχές και στην αστική τάξη, φτάνουμε στην απαγόρευση της προβολής για δεκαετίες. Κοινός πυρήνας και στα δυο είναι βέβαια το σεξουαλικό ένστικτο και η αναχαίτιση του από τις νόρμες. Η επανάσταση, πριν να εκφραστεί ταξικά, πρέπει να αναδυθεί από τη σεξουαλική καταπίεση.

Στον «Ανδαλουσιανό Σκύλο», η σύνδεση των πλάνων και των σκηνών είναι «αυθόρμητη», αλλά τα ίδια τα σημαίνοντα προκαλούν στο μυαλό του θεατή παραγωγή οποιονδήποτε νοημάτων, που αντιστοιχούν στον καθένα μας, δεν είναι καθορισμένα. Στην «Χρυσή Εποχή», παρόλο που και εκεί υπάρχει ελευθερία συνειρμών, μπορούμε να δούμε πιο οργανωμένη σκέψη όσον αφορά τις ρίζες αυτού που δεκαετίες αργότερα θα εξελισσόταν στα ώριμα έργα του Μπουνιουέλ, όπως η Κρυφή Γοητεία της Μπουρζουαζίας και το Φάντασμα της Ελευθερίας, δηλαδή τη διαρκή αναστολή της επιθυμίας από κοινωνικούς ελέγχους «φυτεμένους» μέσα μας.

Τα δυο φιλμ αποτελούν ένα δίπτυχο μοναδικό στην ιστορία του σινεμά. Οι Γκρίφιθ και Αϊζενστάιν προηγήθηκαν μεν, ορίζοντας τα πρώτα συντακτικά της νέας καλλιτεχνικής γλώσσας, αλλά ο Μπουνιουέλ κάνει ένα πρώιμο άλμα όπου η κινηματογραφική γραφή φτάνει στο επίπεδο του στυλ και συναγωνίζεται την σοβαρή λογοτεχνία.

Βαθμολογία: 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars (5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Χάρης Καλογερόπουλος


 
Legacy - misato - Unverified - Κυρ 12 Φεβ 2006 - 21:41
Και καπου εδω ξεκινησε ο πραγματικος κινηματογραφος ευτυχως ο Dali εβαλε το χερακι του εκτος απ’ την ζωγραφικη και τον κινηματογραφο! Η ταινια ειναι ακρος σουρεαλιστικη και με πολλες Dada πινελιες. Το φιλμ ειναι πολλα χρονια μπροστα απο την εποχη του, μην πω και απο την εποχη μας, οπως επισης και ενας μεγαλος σταθμος στην ιστορια του κινηματογραφου! Έχει εφε (πατεντες στην ουσια) που τοτε μονο ενας Bunuel θα μπορουσε να σκαρφιστει !!!! Θα μπορουσα να πω πως ειναι ακριβος σαν να βλεπεις ενα ονειρο! ενα πραγματικο ποιημα !!! Για 15.40΄ λεπτα εισαι καθηλωμενος χωρις να θες να χασεις σκηνη!!!
misato
 
Legacy - citizenswt - Unverified - Δευ 04 Φεβ 2008 - 21:23
Άγρια,προκλητικη ονειρωξη,που υπακουει σε ντανταϊσμο και σουρεαλισμο υπηρετωντας την τεχνη για την τεχνη και αντικατοπτριζοντας με τολμη ανθρωπινους φοβους και εμμονες.Το οραμα δυο μεγαλων καλλιτεχνων και οι εμπνευσμενες,"ασυναρτητες" και "ασυνδετες" μεταξυ τους σκηνες ξαφνιαζουν ως σημερα με την υπογεια δυναμικη τους και με ο,τι με θρασσος προβαλουν και υπονοουν.
citizenswt
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.