• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Forbidden Planet (1956)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Μονομαχία Δύο Κόσμων
- Γνωστό και ως:
Απαγορευμένος Πλανήτης
Forbidden Planet (1956)

Επιστημονικής Φαντασίας | 98' | Κατάλληλο για όλες τις ηλικίες
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 2.73 %
Αξιολόγηση: 8.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/108.66/10   (8.66/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Είναι έξω από αυτόν τον κόσμο!

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Forbidden Planet (1956)

« Monsters. Monsters from the ID…»

Το 1950 ήταν πιθανότατα η χρυσή εποχή της επιστημονικής φαντασίας. Με κλασσικούς πλέον τίτλους όπως The Blob (1958), When Worlds Collide (1951), The War of the Worlds (1953) και..εεε… Plan 9 From Outer Space (χα!), η κινηματογραφική επιστημονική φαντασία ακολούθησε την πορεία της αντίστοιχης λογοτεχνίας εγκαταλείποντας τις φτηνιάρικες, σχεδόν Pulp, ιστορίες για να επενδύσει σε πιο αξιοπρεπείς προσπάθειες, στρατευμένες μεν και ολίγον προς distaster films αλλά τουλάχιστον με μια βασική δομή. Ο φόβος για τον εξωτερικό, κόκκινο εχθρό είναι παρών και φυσικά επηρρεάζει κατά πολύ την θεματική βάση των ταινιών (πχ Invasion of the Body Snatchers) αλλά που και που κάποιο φιλμ εγκαταλείπει την πεπατημένη γέρνοντας προς μια πιο ανθρωποκεντρική επιστημονική φαντασία, ερευνώντας τον ίδιο τον άνθρωπο, το παρελθόν του, την εξέλιξη του και τα όρια του (όπως πχ. τα διηγήματα του Ray Bradbury ή του Arthur Clark). To Forbidden Planet, ανήκει σε αυτή την κατηγορία, έχει ενδιαφέρον σενάριο και αξιόλογα εφέ, χωρίς παρόλα αυτά να πέσει την παγίδα του επιδειξιομανούς sci-fi , όλο φωτάκια και λάμψεις.Α,και έχει και τον Leslie Nielsen σε σοβαρό ρόλο.

Το φιλμ ανοίγει με την στάνταρ,σφυριχτή «διαστημική» μουσική και τον αναγκαίο πρόλογο απ τον οποίο μαθαίνουμε για την σημαντική πρόοδο του ανθρώπου που έχει αποικίσει άλλα συστήματα και έχει καταφέρει μέχρι και να ξεπεράσει την ταχύτητα του φωτός.Ένα διαστημόπλοιο ( C57- B)με τη μορφή που αποδίδουμε στα UFO κινείται στο αχανές διάστημα με προορισμό τον πλανήτη Altair IV,έναν «earth like planet» στον οποίο πρέπει να αναζητήσουν επιζώντες μια προηγούμενης αποστολής, αυτής που επέβαινε στο σκάφος Bellerophon.Ο διοικητής της αποστολής είναι ο καπετάνιος John Adams (Leslie Nielsen), αξιωματικός με υψηλή αίσθηση του καθήκοντος και της πειθαρχίας – και με ένα περήφανο,γνήσιο αμερικάνικο όνομα.

Καταλαβαίνουμε ότι ο Adams είναι ο ηγέτης της αποστολής γιατί στο πρώτο πεντάλεπτο περνάει περισσότερο χρόνο δίνοντας εντολές μπροστά σε ένα μικρόφωνο από όσο ο Sinatra αν ήταν επιβάτης.Αφού ακουστεί ο απαραίτητος , εντυπωσιακός επιστημονικός διάλογος («When do we get a DC fix Jerry?» , «We ll drop back below light speed in about three minutes») το σκάφος προσεγγίζει τον πλανήτη και επικοινωνεί με αυτόν που αυτοπροσδιορίζεται ως ο φιλόλογος της αποστολής, Dr Morbius (Walter Pidgeon) . Ο Αdams περιχαρής τον ενημερώνει ότι έχουν έρθει να τον σώσουν αλλά ο δόκτωρ απαντάει ότι δεν έχει ανάγκη από βοήθεια και αν το σκάφος προσγειωθεί (ή καλύτερα «προσαλταιρωθεί» )κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για την ασφάλεια του πληρώματος. Τελικά το σκάφος φτάνει στην επιφάνεια του πλανήτη και ο Dr Morbius τους αποκαλύπτει την αλήθεια: Όλα τα μέλη της αποστολής πέθαναν λίγους μήνες μετά την άφιξή τους και ο μόνος επιζώντας είναι ο ίδιος και η κόρη του (Anne Francis),που έχει την συνήθεια να κάνει σημαντική οικονομία στο ύφασμα για τα φορέματά της ,κάτι που προσελκύει την προσοχή του ασυγκράτητου πληρώματος («378 μέρες κλεισμένοι στο υπερδιάστημα»).Τι κρύβει όμως ο Morbius;Ο Adams είναι σίγουρος ότι ο δόκτωρας έχει κάποιο μυστικό, το οποίο είναι ανάγκη να μάθει, ιδίως όταν το σκάφος τους αρχίζει να δέχεται την επίσκεψη μια αόρατης οντότητας, που τελικά σκοτώνει ένα μέλος του πληρώματος. Τελικά ο Morbius υποχωρεί και μοιράζεται μαζί του τις ανακαλύψεις του: Διακόσιες χιλιάδες χρόνια πριν,στον πλανήτη ζούσε μια υπερ-εξελιγμένη ράτσα με υψηλότατο δείκτη ευφυίας, οι Krell. Οι Krell όχι μόνο είχαν εφεύρει ασύλληπτες μηχανές που κατάφερναν να αυξήσουν την ευφυία αλλά είχαν φτάσει στο σημείο που εμείς αποκαλούμε ουτοπία-μια τέλεια κοινωνία .Κρίμα που ο πολιτισμός τους καταστράφηκε με συνοπτικές διαδικασίες από κάτι μυστηριώδες. Τι μπορεί να είναι αυτό; Mπορεί να έχει επιζήσει τόσα χρόνια και να είναι υπεύθυνο για τις επιθέσεις;

Για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα, το φιλμ αποπροσανατολίζει τον θεατή «παίζοντας» με την μυστηριώδη φιγούρα του Morbius. Είναι αυτός ο υπεύθυνος για τον θάνατο των υπόλοιπων μελών της αποστολής; Είναι αυτός υπεύθυνος για τις επιδρομές στο σκάφος των νεοαφιχθέντων; Στην πορεία το σενάριο του Cyril Hume παίρνει μια άλλη κατεύθυνση, ενσωματώνοντας στοιχεία ανθρωπολογικής μελέτης που εκφράζονται κυρίως από τον χαρακτήρα της νεαρής Altaira. Η κόρη του Dr Morbius γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Altair,μακριά από την επιρροή της ανθρώπινης κοινωνίας,κάτι που αντανακλάται στην συμπεριφορά της. Δεν φαίνεται να συμμερίζεται την έννοια της «ηθικής» των γήινων που σκανδαλίζονται από το παρουσιαστικό της, γι αυτήν η ερωτική συμπεριφορά (συγκεκριμένα το φιλί, ως ενέργεια) είναι δίχως νόημα και φυσικά δεν έχει το «πάτημα» για να κατανοήσει το χιούμορ των γήινων («I can see that was probably very clever but I don’t seem to understand it»).Κοινώς, η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι κατά μεγάλο ποσοστό επίκτητη, άμεσα συνδεδεμένη με το περιβάλλον στο οποίο το ον αναπτύσσεται. Άλλωστε, μετά από λίγο διάστημα η Αltaira θα θελήσει να αλλάξει..γκαρνταρόμπα επηρρεασμένη από την αντιμετώπιση του Adams. Ταυτόχρονα το φιλμ εξομοιώνει τον άνθρωπο με έναν άγνωστο σε αυτόν εξωγήινο ον (οι Krell) , δηλώνοντας όχι μόνο ότι είναι η φυσική πορεία κάθε νοήμονος οργανισμού είναι η αναζήτηση της ουτοπικής όπως αναφέραμε κοινωνίας, μιας κατάστασης απόλυτης ισορροπίας , αλλά και ότι η έννοια του κακού είναι έμφυτη στον εγκέφαλο όλων των όντων, όσο εξελιγμένα και αν είναι.Ελάχιστες φορές έχουμε δει σε ταινία επιστημονικής φαντασίας τον εχθρό να προέρχεται εκτός της σφαίρας του συνειδητού αλλά το Forbidden Planet, με το άλλοθι της προηγμένης τεχνολογίας των Krull κάνει αυτό το σημαντικό βήμα, αντιστρέφοντας το συνηθισμένο κλισέ του μεταλλικού,πράσινου,ή ερπετοειδούς εχθρικού εξωγήινου.

Ο Fred Wilcox, ένας σκηνοθέτης με σύντομη καριέρα αποδεικνύει ότι μάλλον τα κατάφερνε καλύτερα όταν το καστ περιλάμβανε τετράποδα (είχε σκηνοθετήσει τα Lassie Come Home και Courage of Lassie). Αν και ο (δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ) Pidgeon καταφέρνει να περάσει κύρος στον χαρακτήρα του και η Francis την αθωότητα μιας κοπέλας που μεγάλωσε σε συνθήκες κοινωνικής ασηψίας, οι υπόλοιπες ερμηνείες (συμπεριλαμβανομένου και του Nilsen) είναι ξύλινες , ίσως στον αστερισμό της σιδερένιας πειθαρχίας που έπρεπε να επιδεικνύει το πλήρωμα. Περισσότερο ενδιαφέρον (εγκυκλοπαιδικό) παρουσιάζει ο Robby, το ρομπότ του Dr Morbius, εικόνα της τεχνολογίας ως λύση για τα πάντα (συνθέτει από φορέματα μέχρι τροφή και… bourbon) ,έμπνευση όχι μόνο για τους μηχανικούς συναδέλφους του στα Lost In Space και Dr Who αλλά και 100% Asimov-ικό κατασκεύασμα μιας που περιέχει στα κυκλώματά του εντολή που το εμποδίζει να βλάψει ανθρώπινα όντα. Αξιοσημείωτα τα εφέ της ταινίας που υποστηρίζουν τη διήγηση (όπως στην επίθεση του «τέρατος») χωρίς να το παρακάνουν-η χρήση των σκηνικών για φόντο είναι εμφανής.



Από τα πιο σημαντικά δείγματα στοχαστικής sci fi, το Forbidden Planet επιχειρεί να κάνει αυτό που τα περισσότερα φιλμ του είδους προσπαθούν να αποφύγουν: Αποτάσσεται τον διαγαλαξιακό ρατσισμό και την απλοποίηση των χαρακτήρων (άνθρωπος = καλό, όχι άνθρωπος= κακό), ταυτίζει τους εξωγήινους με μας, και παρουσιάζοντας την ζοφερή μοίρα τους μας κάνει να αναλογιστούμε την δική μας.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)

Αν επιτέλους καταφέρει να εξελιχθεί και ο Πρωϊμάκης: 10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars10/10 Stars (10/10)

Θοδωρής Σαρλάς (This is...cult!)




Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009

Με το νεαρό (και όχι ασπρομάλλη ακόμα) Leslie Nielsen σε έναν από τους πρώτους του πρωταγωνιστικούς ρόλους, η ταινία Forbidden Planet είναι άλλη μια ταινία επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας του `50. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό για την «ποιότητα» των ειδικών εφέ, φυσικά. Το ενδιαφέρον εδώ βρίσκεται στη σεναριακή ιδέα, η οποία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην Καταιγίδα του Shakespeare. Ναι, καλά διαβάσατε. Ένα διαστημόπλοιο με γήινους επισκέπτεται έναν μακρινό πλανήτη στον οποίο είχαν μείνει για να ζήσουν χρόνια πριν ένας καθηγητής με την κόρη του και την ερευνητική του ομάδα. Αυτό που θα ανακαλύψουν όμως ξεπερνά την οποιαδήποτε φαντασία τους. Και μιλάμε για έναν εξαιρετικά προηγμένο πολιτισμό που (αυτο)καταστράφηκε, για μυστηριώδεις φόνους και λοιπά και λοιπά.

Μπορεί να φαντάζει (αρκετά) παλιομοδίτικη, θα έλεγα όμως ότι βλέπεται άνετα. Στα συν προσθέστε τα καλοφτιαγμένα σκηνικά και την υποβλητική ηλεκτρονική μουσική. Πάντως, να σημειώσουμε ότι ήταν η πρώτη ταινία που εμφάνιζε τους γήινους να έχουν κατασκευάσει και να χρησιμοποιούν ιπτάμενους δίσκους για τα διαστημικά ταξίδια τους. Πολλοί αισιόδοξοι ήταν οι συγγραφείς της ιστορίας...

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Classic by Zisis: Remade Sci-Fi)



 
Forbidden Planet (1956) - kprncs - Δευ 09 Μαρ 2015 - 19:12
ΚΡΙΤΙΚΗ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=706527&page=4]

Forbidden Planet (1956)

Από την καταιγίδα των έργων επιστημονικής φαντασίας, που εμφανίστηκαν στην δεκαετία του 1950.
Πρωτότυπη είναι η παρουσία του Leslie Nielsen σε σοβαρό ρόλο, ως ο Δοικητής του διαστημόπλοιου που προσγειώνεται στον Πλανήτη Altair, για να διασώσει μία αποστολή (χαμένη για 19 χρόνια..). Το έργο αποφεύγει τους εύκολους εντυπωσιασμούς και στέκεται στην σκληρή μοίρα των πιονιέρων του διαστήματος, οι οποίοι ξεπέρασαν τα νοητικά τους όρια και δημιούργησαν προσωπικότητες τύπου Dr Jekyll και Mr Hyde...
Στο πρωτόγονο ρομπότ Robbie, το οποίο εμφανίζεται ως δημιούργημα του μεγαλοφυούς Dr Morbius, έχει εμφυτευθεί ο πρώτος Νόμος της Ρομποτικής του Issac Asimov (που αναπτύχθηκε μεταξύ άλλων γύρω στις δεκαετίες 1940 και 1950 και τελικά παρουσιάστηκαν στο περίφημο ββλίο του "I, Robot"), σύμφωνα με το οποίο ένα robot δεν μπορεί να τραυματίσει ένα ανθρωπο..!
Ενδιαφέρον για την οπτική του γωνία [Κώστας ΚΓΠ 09032015](7/10)

 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.