• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Yes (2004)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Πάθος Χωρίς Κανόνες

Δραματική | 100' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 06/06/2006
Διανομή: Audio Visual
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




- Υπότιτλος:

«Τα βλέμματα τους διασταυρώθηκαν τυχαία, οι ψυχές τους όμως ενώθηκαν μοιραία».

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2005 - 12:31

Εντέλει παρακολουθώντας κανείς από κοντά αυτήν την διαρκή εμμονή των αμερικάνων κινηματογραφιστών – ειδικά αυτών που ανήκουν στην κατηγορία indie – στα προβλήματα που διέπουν τις συζυγικές σχέσεις, θα νομίσει πως εκεί στην άλλη άκρη του Ατλαντικού οι άνθρωποι παντρεύονται μόνο και μόνο για να αποκτήσουν κάποια στιγμή έναν άλλο ερωτικό παρτενέρ από τον επίσημο. Ούτε ακόμη και η συνήθως προβληματισμένη Sally Potter, ξεφεύγει από αυτή την παράξενη φιλμική ράγα, ακόμη και αν η τεχνοτροπία της είναι καθαρά ξεχωριστή αλλά και αν στο Yes μελετά και κάποια άλλα στοιχεία για να διασαφηνίσει τις πολυεπίπεδες κοινωνικές αντιθέσεις.

Εκείνη μεγαλωμένη μέσα στο πολεμικό κλίμα του Μπέλφαστ αλλά με πολλές αμερικάνικες επιδράσεις στο μεγάλωμα της, είναι μια επιτυχημένη επιστήμονας που εξειδικεύεται στην γενετική. Η οικογενειακή της κατάσταση βαδίζει ολοταχώς προς τον γκρεμό αφού έχει αντιληφθεί πως ο βαριεστημένος μαζί της σύζυγος, διατηρεί παράνομη ερωτική σχέση με μια νεότερη της γυναίκα. Εκείνος είναι σερβιτόρος σε ένα πολυτελές ρεστοράν, είναι Λιβανέζος και διαθέτει την δική του αντίληψη για την ζωή, την θρησκεία και τον θάνατο. Οι ζωές των δύο θα ενωθούν σε ένα ερωτικό αλλά και συνάμα δραματικό ταξίδι με σταθμούς σε τέσσερις διαφορετικές γωνιές του πλανήτη.

Δεν χωρά καμία αμφιβολία πως η σημαντική δημιουργός του Orlando, Κυρία Potter, έχει κάποιους προβληματισμούς μέσα στον δημιουργικό της νου και πως θέλει να τις κάνει σαφείς στο κοινό της, που πραγματικά την ακολουθεί φανατικά σε κάθε της κίνηση. Και δεν θα είχα καμία διαφωνία αν όσα επιχειρεί να μας γνωστοποιήσει – όχι δα και τίποτα απίστευτες πρωτοτυπίες – τα έδειχνε με ευθύτητα και αμεσότητα ώστε να γίνουν και πιο κατανοητά εξαρχής. Το γεγονός όμως πως η ερωτική ιστορία που παρουσιάζει περικυκλώνεται από έναν χορό προβλημάτων που σκοπό έχουν να κρατήσουν το επίμαχο ζευγάρι μακριά, είναι κάτι που με ξένισε, ειδικά από το ύφος των στοιχείων που στέκονται τροχοπέδη. Τι δουλειά είχε δηλαδή στην υπόθεση, το αγκάθι του φονταμενταλισμού, που όπως φαίνεται μετά την 11η του Σεπτέμβρη δεν μπορεί να ξεφύγει από το μυαλό κανενός αμερικάνου κινηματογραφιστή.

Δοσμένο σε ιαμβικό μέτρο, σαν θεατρικό που υπογράφει ο Shakespeare, το Yes, πρωτοτυπεί σε έναν ακόμη τομέα, αφού χρησιμοποιεί την ρίμα για να διευκολύνει τους κεντρικούς ήρωες να εκφράσουν τα όσα δύσκολα έχουν πουν. Το αμαρτωλό ζεύγος συγκροτεί η Joan Allen (που και τι δεν θα έδινα για να την δω μια στιγμή να χαμογελά) και ο Simon Abkarian, που εκτός από τις χορευτικές του ικανότητες δεν εντόπισα κάτι περισσότερο στο παίξιμο του, ενώ την ίδια ώρα ο Sam Neill, επαναλαμβάνει τον ρόλο του The Piano, σε μια πιο πολιτισμένη βέβαια εκδοχή. Αν υπάρχει πάντως ένα σημείο που το yes ζητά επιείκεια, είναι πως ξεκίνησε την παραγωγική του πορεία διαθέτοντας μηδενικό μπάτζετ, παρόλα αυτά κατόρθωσε και να ολοκληρωθεί και να εκφράσει άποψη…

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars  (5/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.