• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Birdman (2014)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Birdman ή Η Απρόσμενη Αρετή της Αφέλειας
- Γνωστό και ως:
Birdman or The Unexpected Virtue of Ignorance

Σάτιρα | 119' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 22 Ιαν 2015
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/4/2015
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 23/4/2015
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 1.05 %
Αξιολόγηση: 7.43/107.43/107.43/107.43/107.43/107.43/107.43/107.43/10   (7.43/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2015

Σε έναν κόσμο πλήρως αναληθή, σίγουρα η αλήθεια φαντάζει ενδιαφέρουσα, γίνεται αντικείμενο μελέτης, όχι τόσο ως άξια, άλλα ως κάτι το μακρινό, το ανέφικτα προσβάσιμο, το ακαδημαϊκά αξιοσημείωτο. Οι χαρακτήρες του ασύλληπτα πολυεπίπεδου «Birdman» ακροβατούν ανάμεσα στην ψευδαίσθηση και την παραπλάνηση που τους προσφέρει η μυθοπλασία. Ακραίοι, ριψοκίνδυνοι, εθισμένοι στην αναγνωρισιμότητα, καταντούν να αναζητούν τον ίδιο τους τον εαυτό μέσα στη φόρμα των ρόλων που συνειδητά υποδύονται. Μετά από αυτό (ίσως και μέσω αυτού), το να πετάς ή το να νομίζεις ότι μπορείς να πετάξεις, μοιάζει τελικά το ίδιο πράγμα. Η πραγματικότητα μετατρέπεται σε ψυχωσικό όνειρο και αυτό με τη σειρά του σε λυρικό παροξυσμό, διατηρώντας ταυτόχρονα τη ναρκισσιστική μοναξιά, αλλά και την ανάγκη να αγαπηθεί (προσέξτε τι λέξη σχηματίζουν οι τίτλοι της αρχής) αυτός που ουσιαστικά στηρίζει την άξια του και τη σημαντικότητά του στους άλλους.

Ο μεξικανός Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου σκηνοθετεί ένα τεχνικά υπέροχο, άλλα και συναισθηματικά πλήρες φιλμ, το οποίο στοχάζεται πανέξυπνα πάνω στον γυαλιστερό αλλά άδειο κόσμο του θεάματος και της δόξας, αλλά παράλληλα μιλά και για τα πολύπλοκα ανθρώπινα συναισθήματα που γεννώνται μέσα από την ολοκληρωτική αδυναμία τού να μπορείς να ξεπεράσεις τη μία και μοναδική σου επιτυχία. Η κάμερα του Εμανουέλ Λουμπέσκι (στενού συνεργάτη του Αλφόνσο Κουαρόν και βραβευμένου με Όσκαρ για το «Gravity»), σαν ζωντανός οργανισμός, γλιστράει στους σκοτεινούς διαδρόμους και τα παρασκήνια του θεάτρου του Μπρόντγουεϊ, άλλοτε ακολουθώντας και άλλοτε προπορευόμενη, κρυφακούγοντας διαλόγους, παρατηρώντας ηθοποιούς που υποδύονται ότι υποδύονται (ολόκληρη η ταινία παίζει με τη μεταμυθοπλαστική αίσθηση μιας τεράστιας πικρόχολης φάρσας), ισορροπώντας σε ένα τεντωμένο σκοινί, όμοια με τον εσωτερικό κόσμο του πρωταγωνιστή του φιλμ. Ο Ινιάριτου, σαφέστατα στην καλύτερη στιγμή της καριέρας του, κατασκευάζει μια ταινία-έκρηξη, που δίνει την αίσθηση ότι γυρίστηκε από την αρχή μέχρι το τέλος με μία ανάσα. Στήνει έναν λαβύρινθο από λήψεις αδύνατες, μακρόσυρτες, σχεδόν χορογραφημένες, μέσα στον οποίο σχηματίζεται η εικόνα του προσώπου του βασικού του πρωταγωνιστή, αλλά και του στοιχειωμένου του alter-ego.

Το θεατρικό έργο που εμμονικά προσπαθεί να ανεβάσει το πρώην πρώτο όνομα του Χόλιγουντ Ρίγκαν Τόμας -προκειμένου να αποκαταστήσει κομμάτι της παλιάς του δόξας- αφήνοντας μια για πάντα τον ένα και μοναδικό ρόλο που του χάρισε όση δημοσιότητα έως τώρα διαθέτει, μοιάζει με μια τεράστια, εξαμβλωματική εικόνα του εαυτού του. Ο Μάικλ Κίτον υποδύεται έναν χαρακτήρα που ενσάρκωνε έναν σούπερ ήρωα σχεδόν είκοσι χρόνια πριν (όπως εξάλλου ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και σ` αυτόν) χτίζοντας μια περσόνα οριακή, κατατρεγμένη, θλιβερή, άλλα και τόσο γλυκά μελαγχολική, συγκρίνοντας μάλλον συνειδητά τον εαυτό του διαρκώς με τον ήρωα. Έναν ήρωα γεμάτο εσωτερικό θύμο και απογοήτευση, έναν «σκοτεινό ιππότη της ψυχής» στα πρόθυρα της σωματικής και πνευματικής κατάρρευσης. Υποστηριζόμενος από ένα εξαιρετικό καστ (από τον νευρωτικό, απερίγραπτα ιδιότροπο Έντουαρντ Νόρτον και την καταθλιπτική Ναόμι Γουοτς, μέχρι τον ξεκαρδιστικό Ζακ Γαλιφιανάκη και την πληγωμένη άλλα βαθιά σαγηνευτική Έμμα Στόουν), καταφέρνει να διατηρήσει ίση απόσταση ανάμεσα στην ειλικρίνεια και την αλαζονεία, εκπέμποντας έναν ξεκάθαρα οδυνηρό σαρκασμό, ο οποίος σε στιγμές διακόπτεται από ανεξήγητες, σχεδόν ρομαντικές πράξεις μανιασμένης τρυφερότητας.

Απαιτεί απίστευτη ικανότητα και αφιέρωση, ώστε αυτό το τόσο επιμελημένο και σχολαστικό τόλμημα (προϊόν ελάχιστων αυτοσχεδιασμών) να μοιάζει ανεπιτήδευτο κι αυθόρμητο. Το αποτέλεσμα πάντως έρχεται να δικαιώσει περίτρανα τις επιλογές του σκηνοθέτη, δημιουργώντας μονίμως την ψευδαίσθηση του ρεαλισμού, ή έστω την αναστάτωση που σου προσφέρει ένα δημιούργημα στο οποίο δεν ξέρεις ποιος πραγματικά υποδύεται και ποιο τελικά είναι το κινηματογραφικό αντικείμενο. Είναι δε χαρακτηριστικό της επιτυχίας του τεχνάσματος, το γεγονός ότι η ταινία εκθειάστηκε σχεδόν από το σύνολο των κριτικών, παρότι τους παρουσιάζει ως μισάνθρωπα μεροληπτικά και προκατειλημμένα παράσιτα. Χαρίζοντας ισόποσα ξεκαρδιστικές, αλλά και ενοχλητικές αναφορές (ψάχνοντας ακόμη τους ηθοποιούς που δεν παίζουν στο σίκουελ της επομένης superhero-movie), προσφέροντας ταυτόχρονα σκηνές γεμάτες απελπισμένη περισυλλογή, αλλά και σεκάνς μοναδικού σουρεαλισμού, το «Birdman» ή αλλιώς «η αναπάντεχη αρετή της αφέλειας» καταφέρνει να αγγίξει όσο λίγες ταινίες καταφέραν φέτος. Χωρίς να αυτοϊκανοποιείται ούτε λεπτό, μοιάζει σε διαρκή αναζήτηση της πηγής του υπαρξιακού βασανισμού και του άνισου αγώνα για την έμπνευση, αν και πολλές φορές, ίσως παρασυρμένη από την προοπτική μιας ποπ κουλτούρας βασισμένη στη διασημότητας της μίας νύχτας, φτάνει να αναρωτιέται με την αυτολύπηση ενός ανθρώπου που δεν ήταν παρών ούτε στη δική του ζωή, ποια τελικά είναι η διαφορά ανάμεσα στον καλλιτέχνη και τον σταρ, στην αγάπη και το θαυμασμό, στην επιτυχία και την αξία της. Αν κι επιδιώκει το αντίθετο (ή μήπως όχι;), η καλλιτεχνική της δύναμη και η συναισθηματική της αποτύπωση σε κάνουν να απορείς εάν τελικά το αντικείμενο -το οποιοδήποτε αντικείμενο- είναι αυτό που είναι, ή είναι αυτά που λένε οι άλλοι για αυτό. Κάτι που μοιάζει τόσο εξωφρενικό και υπέροχο, όσο ένας άστεγος που απαγγέλλει Μάκβεθ.

Βαθμολογία: 4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/5 Stars4.5/10 Stars4,5/5 Stars (4.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Παναγιώτης Αχτσιόγλου


 
Birdman (2014) - cinemaclub.gr - Δευ 07 Αυγ 2017 - 00:44
Η καινούργια ταινία του γνωστού μεξικανού σκηνοθέτη που μας χάρισε τα Amores Perros, 21 Grams, Babel, Biutiful. Είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τα δράματα που συνηθίζει. Πιο πολύ σαν μαύρη κωμωδία μοιάζει.

Από το ξεκίνημα μας βάζει κατευθείαν στο κόσμο του πρωταγωνιστή, με την αγωνία του να ξανακερδίσει την αγάπη του κοινού, τα προβλήματα στο θέατρο...

Συζήτηση και κριτική του Birdman στο cinemaclub.gr
 
Birdman - jeandoumpier - Πεμ 03 Σεπ 2015 - 00:18
Ο Birdman είναι εμφανές πως είναι σίγουρα μια προσεγμένη κινηματογραφική δουλειά, όπως άλλωστε και όλες οι προηγούμενες του Inarritu. Σκηνοθετικά άρτια και ενδιαφέρουσα, ιδιαίτερα περίεργη ως προς την πλοκή, και όσον αφορά στις ερμηνείες, αψεγάδιαστη. Κίτον, Νόρτον, Γουότς και Ε.Στόουν είναι εξαιρετικά ``δοσμένοι`` στους ρόλους τους.
  Η ταινία δεν δίνει απαντήσεις, αν ψάχνετε αυτό. Αυτόν τον σκηνοθέτη έτσι κι αλλιώς τον χαρακτηρίζουν οι αληγορικές προσεγγίσεις στις ταινίες του. Εδώ σε πολύ μικρότερο βαθμό, αλλά είναι εξίσου υπαρκτές. Περισσότερο θέτει ερωτήματα & διλήμματα που έχουν να κάνουν με την ματαιοδοξία, την δημοσιότητα στον χώρο του θεάματος.
  Η φαντασία λειτουργεί ως διέξοδος για τον πρωταγωνιστή, και ενίοτε τον καθοδηγεί στις επιλογές του. Μπορεί αυτό να μοιάζει κάπως δύσπεπτο βλέποντάς το, όμως όλοι μας δεν έχουμε ``φανταστικά`` διαλείμματα που ίσως μας καθορίζουν;.-

Προσωπική αξιολόγηση : 7,5 / 10
Mps
Το επεξεργάστηκε ο/η jeandoumpier συνολικά 5 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - lambros_pap - Πεμ 26 Φεβ 2015 - 13:43
Η πιο περίεργη απ`όλες τις οσκαρικές ταινίες για φέτος (και όχι μόνο).Πρωτότυπη σκηνοθεσία και ίσως αν έβγαινε άλλη χρονιά ο Μάικλ Κίτον μάλλον θα έπαιρνε το όσκαρ. Δυστυχώς για εκέινον έπεσε πάνω στον εκπληκτικό Έντι Ρεντμέην.

Λάμπρος Παπαχρήστος
Το επεξεργάστηκε ο/η lambros_pap συνολικά 2 φορές
 
Birdman (2014) - natassa.voutski - Σάβ 24 Ιαν 2015 - 16:07
``..ο Riggan (Michael Keaton) μέσα από μεταπτώσεις, αμφιβολίες, αμφισβητήσεις και ανησυχίες, αρχίζει να αποικοδομεί τα στερεότυπα της ζωής του και να δημιουργεί καινούργια με την βοήθεια του άλλου του εαυτού, του Birdman, που του χαρίζει την ελευθερία που τόσο επιθυμεί, αυτή που τον κάνει να πλάθει τον δικό του φανταστικό κόσμο.``

Το επεξεργάστηκε ο/η natassa.voutski συνολικά 2 φορές
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.