• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


Lucky Number Slevin (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Στοίχημα του Σλέβιν

Αστυνομική | 110' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 13 Ιουλ 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 27/11/2006
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.22 %
Αξιολόγηση: 7.77/107.77/107.77/107.77/107.77/107.77/107.77/107.77/10   (7.77/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

...Σε λάθος μέρα... τη λάθος στιγμή ...το λάθος στοίχημα.

 

- Πλοκή:


Πέντε φαινομενικά διαφορετικοί και άσχετοι μεταξύ τους χαρακτήρες μπλέκουν σε ένα δίχτυ συνομωσίας, διαφθοράς και προδοσίας, με αφορμή μια παρεξήγηση ταυτοποίησης. Τι είναι όμως εκείνο που μπορεί να φέρει τόσο κοντά έναν γοητευτικό τυχοδιώκτη, δύο από τα πιο διάσημα ονόματα στον χώρο του υποκόσμου, μια χαρισματική ιατροδικαστή κι έναν βετεράνο και βαριεστημένο εκτελεστή της μαφίας?




O Slevin (Josh Hartnett) είναι ένας μυστηριώδης νεαρός που πηγαίνει στο διαμέρισμα του φίλου του Nick να τον συναντήσει αλλά αντί για αυτόν εκεί τον περιμένουν μια σειρά κακοποιών που χωρίς πολλές ευγένειες τον πηγαίνουν διαδοχικά στα αφεντικά τους Boss (Morgan Freeman) και Rabbi (Ben Kingsley). Ο κάθε κακοποιός ζητά απίστευτα πράγματα από τον κακομοίρη Slevin προκειμένου να τον αφήσει ήσυχο ενώ μπλεγμένος στην υπόθεση φαίνεται να είναι ο διάσημος πληρωμένος δολοφόνος Mr Goodkat (Bruce Willis). Ευτυχώς όμως δεν είναι όλα μαύρα για τον Slevin καθώς η γοητευτική γειτόνισσα του εξαφανισμένου Nick (Lucy Liu) αρχίζει να του κάνει τα γλυκά μάτια...


- Παραλειπόμενα:


Παρασκευή 21 Ιουλίου 2006
Μια λάθος στιγμή, ένα λάθος πρόσωπο, σε λάθος μέρος. Ο Slevin βρίσκεται άθελά του ανάμεσα σε έναν πόλεμο μεταξύ του Ραβίνου και του Αφεντικού, δύο μεγάλων εγκληματιών, για τον έλεγχο της Νέας Υόρκης. Έχοντας παράλληλα έναν αστυνομικό και έναν πληρωμένο δολοφόνο να τον κυνηγάνε, ο Slevin θα πρέπει να καταφέρει να ξεμπερδέψει όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα γίνεται.

Βάζουμε στοίχημα;
Το «Στοίχημα του Slevin» δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στη φαντασία του σεναριογράφου Jason Smilovic το 1997, σα μια ιστορία «για έναν άντρα, ο οποίος είναι απίστευτα άτυχος», και στο πέρασμα των χρόνων εξελίχθηκε σε ένα πανέξυπνο, σκοτεινό, πρωτότυπο θρίλερ με εκπληκτικές ανατροπές και δυνατούς χαρακτήρες. Ο Tyler Mitchell, ένας από τους παραγωγούς της εταιρείας Film Engine, αφηγείται την ιστορία του σεναρίου. «Ο Robert Kravis εντόπισε αρχικά το σενάριο και το υπέβαλε στην εταιρεία μας, κι ήταν ένα απίστευτα καλογραμμένο, δυνατό κείμενο. Ο σεναριογράφος έχει μια μοναδική γραφή, δημιουργεί εξαιρετικά πολύπλευρους ήρωες, συν το ότι αναμειγνύει τα κινηματογραφικά είδη μ’ έναν τρόπο που δεν έχω ξαναδεί».

Η Film Engine, μία εταιρεία παραγωγής που δημιουργήθηκε από νεαρούς συνεταίρους, που είναι και καλοί φίλοι (ανάμεσά τους ο σταρ της ταινίας Josh Hartnett, που ερμηνεύει τον Slevin), πήγαν το σενάριο στους επικεφαλής της Ascendant Pictures, Chris Roberts, Christopher Eberts και Kia Jam. Ο Eberts μιλάει με ενθουσιασμό για το σενάριο καθώς θυμάται ότι, «Μια Δευτέρα πρωί, όλα τα άτομα μαζευτήκαμε στην εταιρεία και λέγαμε ατάκες από το σενάριο. Τότε καταλάβαμε ότι το σενάριο θα μπορούσε να προσελκύσει ένα δυνατό καστ, οπότε κινηθήκαμε γρήγορα για να κλείσουμε τη συμφωνία».

Αλλά και ο Σκοτσέζος σκηνοθέτης Paul McGuigan ανταποκρίθηκε θετικά στο σενάριο και συμφώνησε να αναλάβει τη σκηνοθεσία. Αυτός και ο Josh Hartnett είχαν ήδη από παλιά μία πολύ καλή επαγγελματική σχέση που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της επιτυχημένης ταινίας του McGuigan, «Wicker Park». Ο παραγωγός Tyler Mitchell κατάλαβε ότι ο McGuigan ήταν ο ιδανικός σκηνοθέτης για να αναλάβει το «Lucky Number Slevin», «όταν είδα την ταινία του Gangster Number One. Ήδη μετά τα πρώτα δέκα λεπτά της ταινίας, τηλεφώνησα στον Jason Smilovic και του είπα ότι είχα βρει το σκηνοθέτη μας, και μετά του έστειλα με κούριερ την κασέτα. Την επόμενη μέρα ο Jason μού τηλεφώνησε και είπε, «Θεέ μου, πράγματι αυτός είναι. Kαλά, ο τύπος είναι καταπληκτικός»! Είναι υπέροχο να δουλεύεις με τον Paul, ο οποίος μεταχειρίστηκε με σεβασμό το σενάριο, αναπτύσσοντάς το με το μοναδικό οπτικό του στιλ. Επιπλέον, δίνει μεγάλη ελευθερία κινήσεων στους ηθοποιούς του. Πολλές φορές, μία σκηνή γινόταν καλύτερη απ’ ό,τι ήταν γραμμένη στο χαρτί, ακριβώς γιατί άφηνε τους ηθοποιούς του να αυτοσχεδιάσουν σε πολλά σημεία». «Δέχτηκα να κάνω την ταινία λόγω σεναρίου κυρίως. Δεν έχει να κάνει μόνο με gangsters ή με βία. Η ταινία μιλάει για την τύχη και για συμπτώσεις. Δεν ξέρεις με τι έχεις να κάνεις, υπάρχουν δυνάμεις άγνωστες πέρα από τον έλεγχό σου. Βέβαια δεν πρόκειται για μια θεματική ταινία όπως το «Match Point», είναι κάτι που έχει και άλλα στοιχεία μέσα».

Φουλ του άσου με εφτάρια
Ο Hartnett γοητεύτηκε από τον κεντρικό ήρωα, το Slevin, γιατί ο ρόλος αφορά «έναν συνεσταλμένο χαζούλη τύπο, τον οποίο όλοι θεωρούν τελείως αποτυχημένο». Ο παραγωγός Tyler Mitchell περιγράφει τα χαρίσματα που διαθέτει ο Hartnett για το ρόλο, «Όταν ψάχναμε ηθοποιό για να αναλάβει το συγκεκριμένο ρόλο, θέλαμε κάποιον που να είναι χαρισματικός και καλόβολος, ώστε να μπορείς να πιστέψεις ότι μπορεί να πέσει εύκολα μέσα σ’ αυτό το εφιαλτικό λαγούμι της χώρας των θαυμάτων των εγκληματιών, να γίνει το μπαλάκι που πηγαινοέρχεται ανάμεσα στις σκοτεινές υποθέσεις του υπόκοσμου, κι όμως στο τέλος να μεταμορφώνεται. Ήξερα ότι ο Josh διαθέτει αυτήν τη σκοτεινή πλευρά, από μία ταινία που είχε κάνει για την εταιρεία μας, που είχε τον τίτλο «O». Είναι ο καλύτερος που θα μπορούσαμε να βρούμε για το ρόλο του Slevin». Ο σκηνοθέτης συμπληρώνει: «Ήθελα να δώσω στον Josh έναν ρόλο που να αξίζει, πολύπλοκο και απαιτητικό, όχι απλά για κάποιον σωματώδη τύπο». Ο ίδιος ο Hartnett ήθελε να ξεφύγει από τους τυπικούς ρόλους του Hollywood και να πάρει μέρος σε κάτι «πιο ενδιαφέρον και περίεργο υλικό». Ο ίδιος εξηγεί: «Αν θες να γίνεις ένας τροχός στα γρανάζια του κινηματογραφικού συστήματος, είναι το πιο απλό. Εγώ θέλω να γίνω γνωστός ως ηθοποιός και όχι ένα όμορφο πρόσωπο. Θέλω η καριέρα μου να κρατήσει δεκαετίες και όχι μερικά χρόνια».

Ο σεναριογράφος Smilovic παραδέχεται ότι ο ρόλος-κλειδί του Ραβίνου γράφτηκε ειδικά για τον Sir Ben Kingsley, ο οποίος ανέβασε τον πήχη για το ερμηνευτικό επίπεδο όλων των ηθοποιών πολύ ψηλά. Ο σεναριογράφος, ο οποίος πήγε στο πλατό από την πρώτη μέρα των γυρισμάτων του Sir Kingsley, σχολιάζει, «Το ταλέντο του ξεπερνά και την πιο άγρια φαντασία μου. Έμεινα καθηλωμένος όταν τον είδα να ζωντανεύει το ρόλο που είχα γράψει. Αυτή ήταν η πιο δυνατή μου εμπειρία, γιατί θυμάμαι που όταν το έγραφα τον είχα στο μυαλό μου, και να ’μαστε οκτώ χρόνια αργότερα, κι αυτός παίζει το ρόλο. Αυτή είναι η πιο έντονη ανάμνηση για μένα, ως τώρα».

Ο Kingsley παραδέχεται ότι όταν διάβασε το σενάριο, το βρήκε πολύ ιδιόμορφο. «Ήταν πολύ πνευματώδες, και σκέφτηκα ότι ήταν το είδος της ταινίας που ο 16χρονος γιος μου θα ήθελε να δει, γιατί τον γοητεύει όλος αυτός ο λαβύρινθος των ανατροπών που θα πρέπει να κρατάει ο θεατής στο μυαλό του για να φτάσει ως το τέλος. Όταν ο θεατής ενθουσιάζεται από ένα σενάριο σαν κι αυτό, φεύγει από την αίθουσα με το μυαλό του σε εγρήγορση. Το συγκεκριμένο σενάριο έχει έναν εξαιρετικό ρυθμό και απαιτεί από το μυαλό του θεατή να είναι ανοιχτό στην εκκεντρικότητα, και να κάνει άλματα με τη φαντασία προκειμένου να συλλάβει τη γλώσσα και τις συμπεριφορές των ηρώων». Αυτό που τον γοήτευσε περισσότερο στο ρόλο του Ραβίνου ήταν το πώς «χρησιμοποιεί το λόγο του. Δεν ήταν ο συνδυασμός των γκάνγκστερ με το ραβίνο, αλλά ήταν αυτός ο συνδυασμός της δημιουργικής του φαντασίας με τις καταστροφικές πράξεις που προκαλεί».

Όταν η Lucy Liu δέχθηκε να παίξει το ρόλο της Lindsey, οι παραγωγοί γρήγορα αποφάσισαν να εμπλουτίσουν το ρόλο με στοιχεία της προσωπικότητας που διαθέτει η ηθοποιός. Ο Chris Roberts της Ascendant λέει, «Στην ουσία ξαναγράψαμε το ρόλο για χάρη της, μιας και διαθέτει τόση πολύ ενέργεια και δυναμισμό. Έπαιξε τη Lindsey, κάνοντάς την να μιλάει πιο γρήγορα, να είναι πιο ανάλαφρος χαρακτήρας». Ο Smilovic λέει, «Όταν δέχθηκε να παίξει, τότε μού έγινε ξεκάθαρο τι χρειαζόταν ο ρόλος. Είναι απίστευτα παιχνιδιάρα, και σκέφτηκα ότι η ηρωίδα θα πρέπει να το διαθέτει αυτό. Πράγματι, ολοκληρώνει τη δυναμική που υπάρχει ανάμεσα σ’ αυτήν και τον Slevin, στο στιλ Rosalind Russell - Cary Grant. Ο Hartnett συμφωνεί ότι η συμπρωταγωνίστριά του έφερε κάτι το ξεχωριστό στη μεταξύ τους χημεία. «Η Liu είναι ένα πολύ λαμπερό κορίτσι. Είναι μια κινούμενη φλόγα, και μοιάζει πολύ με τη Lindsey. Νομίζω ότι είναι τέλεια για αυτόν το ρόλο».

Η Liu διασκέδασε παίζοντας τη Lindsey. «Η Lindsey είναι ιατροδικαστής αιφνίδιων θανάτων», λέει η Liu, «οπότε διαθέτει ένα πολύ αναλυτικό μυαλό και συνδυάζει τα γεγονότα που θεωρεί ότι συνέβησαν. Νομίζω ότι έχει αρκετή περιέργεια μέσα της, δεν τη φοβίζουν αυτά που ζει, μάλιστα την κάνουν να ενδιαφέρεται ακόμη περισσότερο. Δεν είναι μία ανιαρή γυναίκα. Θέλει να μαθαίνει το παρελθόν των ανθρώπων και τις προσωπικές τους ζωές». Σχετικά με την εμπειρία της στα γυρίσματα της ταινίας, η Liu λέει, «Νιώθω τόσο τυχερή να ανήκω σε μια τόσο εξαιρετική ομάδα ηθοποιών. Όλοι ήθελαν να πάρουν μέρος σ’ αυτή την ταινία εξαιτίας του σεναρίου και εξαιτίας του Paul. Ο Paul γυρίζει όλες τις σκηνές με μία λήψη, μας βάζει να πούμε τις ατάκες από τρεις-τέσσερις σελίδες σεναρίου, αφήνει την κάμερα να γυρίζει κι εσύ βασικά πρέπει να πειραματιστείς. Αυτό σε κάνει να αισθάνεσαι πάρα πολύ όμορφα, επειδή αυτός είναι και ο λόγος που βρίσκεσαι στο γύρισμα, αυτή είναι η δουλειά σου. Ξέρεις, μ’ έκανε να νιώσω λες κι ήμουν στη Νέα Υόρκη κι έπαιζα στο θέατρο».

Ο McGuigan εξηγεί: «Η Lucy Liu είχε τρομερή ενέργεια και αναγκαστήκαμε να της αναδημιουργήσουμε τα σκηνικά γιατί κυριολεκτικά πέταγε σε όλα τα δωμάτια. Έτρωγε σαν νταλικιέρης και έπαιρνε και φαγητό από τα πιάτα των άλλων. Σε μια στιγμή σκέφτηκα τι μπορεί να συμβαίνει με αυτή τη γυναίκα, αλλά ξαφνικά συνειδητοποίησα την ενέργεια που είχε. Χρειάζεται τόσο πολύ φαγητό για να κινείται τόσο πολύ. Είναι απίστευτο. Ανάβαμε όλα τα φώτα στα σκηνικά για να της δώσουμε τη δυνατότητα να κινείται ελεύθερα σε όλον τον χώρο.»

Ο Chris Roberts παραδέχεται ότι οι παραγωγοί δεν μπορούσαν να πιστέψουν στην καλή τους τύχη όταν, οκτώ εβδομάδες προτού ξεκινήσουν τα γυρίσματα, υπέγραψαν τελικά και τα δύο τελευταία μέλη της ομάδας των ηθοποιών για δυο σημαντικούς ρόλους, που ήταν ο Bruce Willis και ο Morgan Freeman. «Όταν πρωτοδιαβάσαμε το σενάριο, σκεφτήκαμε πως μιας και διαθέτει τόσο καλούς ρόλους και υπέροχες ατάκες, σίγουρα θα μπορούσε να προσελκύσει καλούς ηθοποιούς, αλλά αυτό πια ήταν πέρα από τη φαντασία μας. Όταν ο Morgan και ο Bruce υπέγραψαν, εμείς ακόμη δεν το πιστεύαμε. Συμπλήρωσαν με τον καλύτερο τρόπο μια ονειρεμένη ομάδα ηθοποιών. Οι περισσότεροι ηθοποιοί ήξεραν ότι δεν υπήρχαν πολλά χρήματα και όμως αποφάσισαν να παίξουν μόνο και μόνο λόγω του σεναρίου. Οι ρόλοι τους είναι απλοί και καθορισμένοι και αυτό τους άρεσε, αφού δεν είχαν να σκεφτούν ποιοι είναι, τι κάνουν ή τι πρέπει να πουν».

Ο Bruce Willis τρύπωσε στο πετσί του ρόλου του Goodkat με μια ευκολία που εντυπωσίασε τους συμπρωταγωνιστές του. Ο Hartnett λέει σχετικά με τον ήρωα αυτό, «ο Goodkat είναι ο τύπος στον οποίο απευθύνονται όταν τα πράγματα πηγαίνουν πολύ άσχημα, κι αναλαμβάνει αυτός από ‘κει και πέρα. Δεν έχει καμία ηθική αναστολή για να κάνει κάτι για το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι θα αντιμετώπιζαν ηθικό δίλημμα, και αυτό τον κάνει τρομακτικό. Ο Bruce ήταν απλά υπέροχος, είναι τόσο εύκολο να δουλεύεις μαζί του, έκανε την όλη διαδικασία διασκέδαση». Όπως αφηγείται ο ίδιος ο Morgan Freeman, «ο Bruce κι εγώ μοιραζόμαστε την ίδια χαρά για τη δουλειά, κι αυτό είναι ολοφάνερο. Τον βλέπεις ότι έρχεται με ένταση στο πλατό, αλλά όταν αρχίζει η δουλειά την αποβάλει εντελώς κι αυτό είναι που αγαπάμε σ’ αυτόν. Αποπνέει κάτι το επικίνδυνο. Το πιστεύεις ότι εκτελεί ανθρώπους, ξέρεις, εννοώ ότι σε κάνει να πιστέψεις ότι κυρίως αυτή είναι η ικανότητα που διαθέτει».

Ο McGuigan μας εξομολογείται: «Τον γνώρισα πριν από δύο χρόνια. Με πήρε τηλέφωνο από το πουθενά και μου λέει «Γεια σου, είμαι ο Bruce Willis. Μόλις είδα την ταινία σου «Gangster No. 1» και θέλω να σου πω ότι είναι πολύ καλή. Σήμερα θα τη δω με κάτι φίλους μου, θες να έρθεις»; Εγώ φυσικά συμφώνησα και από κει και πέρα γίναμε καλοί φίλοι. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων με έπαιρνε κάθε ημέρα στο τηλέφωνο και μου έλεγε «Paul έχω αυτή την ιδέα, σκέφτηκα το τάδε, νομίζω ότι πρέπει να φορέσω το συγκεκριμένο πουκάμισο» και εγώ του έλεγα «Νομίζω ότι το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να έρθεις και να παίξεις τον ρόλο σου, δεν ήξερα ότι θα ανακατευόσουν στην παραγωγή. Ήθελε να είναι διαφορετικός, γιατί συνήθως οι εκτελεστές εμφανίζονται με μαύρα ρούχα και άψογο χτένισμα. Του αρέσει να έχει ενεργό ρόλο στην ταινία».

Ο Morgan Freeman περιγράφει το πώς γοητεύτηκε ο ίδιος από την ταινία και το ρόλο του Αφεντικού, «Το να παίζεις έναν κακό έχει πάντα περισσότερη πλάκα, αλλά μετά έμαθα ποιοι ήταν οι άλλοι ηθοποιοί. Είπα, Θεέ μου, παίζει ο Bruce, και ο Ben Kingsley και ο Josh Hartnett… Για μένα, πέρα από οτιδήποτε άλλο, είναι εξίσου σημαντική και η χαρά του να δουλεύεις με συναδέλφους που εκτιμάς και σέβεσαι τόσο πολύ. Αν και, κάθε φορά που δέχομαι μια δουλειά είναι γιατί βρίσκω και το σενάριο πολύ ενδιαφέρον. Το σενάριο αυτό είναι περίπλοκο, αλλά και πολύ ενδιαφέρον. Το άλλο πράγμα σ’ αυτή τη δουλειά είναι ότι είμαστε όλοι «κολλημένοι με τους μεγάλους αστέρες». Βλέπεις κάποιον να ερμηνεύει ένα ρόλο, σαν τον Ben Kingsley ας πούμε, και μετά έχεις την ευκαιρία να συνεργαστείς μαζί του, και τότε ποιος είναι το νούμερο ένα; Πώς το αξιολογείς: Ανάλογα με το τι έπαιξε και έφτασε μέχρι εδώ;»

Ο McGuigan κέρδισε το θαυμασμό των ταλαντούχων ηθοποιών του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Ο Morgan Freeman λέει, «Μ’ αρέσουν οι σκηνοθέτες που έχουν μια αίσθηση σιγουριάς γι’ αυτό που θέλουν, αλλά να μπορείς και να αστειευτείς μαζί τους. Ο Paul ξέρει καλά τι θέλει και η αίσθηση του χιούμορ του είναι ακέραιο, κι αυτό είναι το δεύτερο καλύτερο που μπορεί να σου τύχει». Ο Sir Ben Kingsley λέει, «Νομίζω ότι είναι πολύ ανθρώπινος. Έχει μία ενστικτώδη αντίληψη τόσο της ανθρώπινης συμπεριφοράς όσο και του πώς ρέει η δυναμική μιας σχέσης. Τον εκτιμώ πάρα πολύ». Ο σεναριογράφος Smilovic δηλώνει, «Έχει τη ματιά ενός οραματιστή. Μπορεί να αφηγηθεί μια ιστορία με λέξεις και εικόνες, όπως κανείς άλλος. Είναι από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες εξαιτίας της ικανότητάς του να συνδέει το οπτικό στιλ με την ουσία της ιστορίας. Οι εικόνες του σου κόβουν την ανάσα και είναι σημαντικές στην αφήγηση της ιστορίας του».

Ο Hartnett συνοψίζει τα αισθήματα της ομάδας των ηθοποιών όταν λέει, «Δεν έχω δουλέψει ως τώρα σε άλλη ταινία όπου όλοι οι ηθοποιοί να είναι τόσο ταλαντούχοι, όπου να μπορείς να κλέψεις όλα αυτά τα μικρά ερμηνευτικά κόλπα, απλά και μόνο κοιτώντας τους να παίζουν. Ο Sir Ben Kingsley, ας πούμε, βρίσκεται σ’ ένα άλλο, ανώτερο ερμηνευτικό επίπεδο, οπότε όλοι οι υπόλοιποι απλά στεκόμασταν και τον θαυμάζαμε. Πάντοτε ψάχνει μέσα στη βαθύτερη ουσία των λέξεων για να βρει κάτι καινούργιο, το οποίο θα δημιουργήσει μια πιο ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο χαρακτήρα που ερμηνεύει. Ο Morgan Freeman είναι τόσο ζεστός άνθρωπος και δείχνει τέτοια αφοσίωση και κατανόηση στη δουλειά του στο σινεμά, που είναι στο στιλ, «εδώ είμαστε όλοι, ας κάνουμε παιχνίδι». Ο Paul τού έδινε κάποιες οδηγίες και αν ο Morgan διαφωνούσε με το οτιδήποτε αμέσως έκανε κάποιο σχόλιο, αλλά με έναν τρόπο που έδειχνε απίστευτη κατανόηση και αγάπη. Ο Morgan γουστάρει την όλη διαδικασία. Το να είσαι στον ίδιο χώρο με τον Ben και τον Morgan να τους βλέπεις να δουλεύουν, και μόνο αυτό ήταν εκπληκτική εμπειρία. Το να μπορείς να περνάς το διάλειμμα χαζολογώντας με την Lucy, κάνοντας πλάκες με τον Bruce και τον Stanley Tucci, με όλους αυτούς τους ηθοποιούς ήταν υπέροχο»!

Ο Smilovic λέει, «Νομίζω ότι το κοινό θα μπει στη θέση του Slevin, ενός τύπου ο οποίος συμμετέχει παρά τη θέλησή του σε μια περίεργη υπόθεση του υποκόσμου. Θέλω οι θεατές να νιώσουν την ίδια απελπισία και παράνοια και να δουν έναν ήρωα ο οποίος, κόντρα σε όλα αυτά που του συμβαίνουν, παραμένει απίστευτα ήρεμος και αστείος. Όλοι μας πρέπει να κάνουμε τον ίδιο αγώνα. Όταν βρεθείς μπροστά σε αντιξοότητες, μερικές φορές αυτό που χρειάζεται είναι απλά να χαμογελάσεις, να πεις ένα αστείο και μετά να σου σπάσουν τη μύτη»!

Trivia
  • Τα γυρίσματα του της ταινίας «Lucky Number Slevin» ξεκίνησαν στο Μόντρεαλ, στις αρχές Ιανουαρίου του 2005 και τελείωσαν το Μάρτιο, με μία ακόμη εβδομάδα για εξωτερικά γυρίσματα στη Νέα Υόρκη. Μία επιπλέον εβδομάδα γυρισμάτων έγινε στο Τορόντο, τον Ιούνιο του 2005. Το budget ήταν παραπάνω από 30 εκατομμύρια δολάρια.
  • Ο σκηνοθέτης είχε τόσο βαριά σκοτσέζικη προφορά που οι ηθοποιοί δεν καταλάβαιναν τι τους έλεγε μερικές φορές.
  • Ο ρόλος της Liu ήταν αρχικά για καυκασιανή, με ξανθιά μαλλιά.
  • Υπάρχουν 27 θάνατοι στην ταινία.


Επίσημο site: http://www.slevin-movie.com


Στέλιος Πούλιας (Cine-Making Of)


 
Lucky Number Slevin (2006) - kprncs - Πεμ 26 Μαρ 2020 - 18:52
 
<Χωρίς Τίτλο> - Onikage - Σάβ 24 Οκτ 2015 - 00:28

Ταινιαρα με σεναριο που σε κανει να λες "τι εγινε τωρα;;"!!Απο τις καλυτερες!

 
Legacy - Σπυρος - Unverified - Παρ 07 Ιουλ 2006 - 14:07
Την ειδα σε avant premiere.εχω καιρο να δω τοσο ανατρεπτικη ταινια,εξυπνη,να μη ξερεις απο που θα σου ρθει δηλαδη!πολυ καλο cast,την συνιστω ανεπιφυλακτα!
Σπυρος
 
Legacy - xristosmad@gmail.com - Unverified - Παρ 11 Αυγ 2006 - 12:17
Πραγματικα πολυ καλη ταινια με καλους ηθοποιους, νομιζω πως ισως ειναι μεσα στις υποψηφιοτητες για τα Οσκαρ, εστω και αν ειναι νωρις ακομα για να κρινουμε.
xristosmad@gmail.com
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.