• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Quelques Jours en Septembre (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ημέρες Σεπτεμβρίου
- Γνωστό και ως:
A Few Days in September

Κατασκοπική | 116' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 14 Σεπ 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 5/12/2006
Διανομή: Hollywood Entertainment
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 4.40/104.40/104.40/104.40/104.40/10   (4.40/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Ώρες πριν ήταν ξένοι, μέσα σε ένα λεπτό θα γίνουν φυγάδες.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2006

A FEW DAYS IN SEPTEMBER - Η εναλλακτική άποψη των γεγονότων


Την 1η του Σεπτέμβρη του 2001, η Γαλλίδα μυστική πράκτορας, Ιρέν, με ειδίκευση στις αποστολές στην Μέση Ανατολή, αναλαμβάνει να φέρει σε επαφή, τον πρώην στενό της συνεργάτη, τον βετεράνο Έλιοτ, με τα δύο του παιδιά, λίγο πριν εκείνος αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Το κορίτσι μάλιστα, η Γαλλιδούλα Ορλάντο, φαίνεται πως ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα της, αφού είναι πολύ ικανή με το περίστροφο στο χέρι, ενώ ο αμερικάνος γιος, ο Ντέιβιντ, είναι πολύ πιο μαλθακός και ήσυχος, δεν τον κατατρέχει κανενός είδους ριψοκίνδυνη τάση. Η πρώτη συνάντηση στο Παρίσι, θα στεφθεί με αποτυχία, χάρη στην παρουσία ενός επαγγελματία εκτελεστή από το αντίπαλο στρατόπεδο, του παρανοϊκού Γουίλιαμ Πάουντ, γεγονός που θα οδηγήσει την πάνοπλη Ιρέν, μαζί με τα δύο παιδιά στην Βενετία, όπου έχει στηθεί το στρατηγείο μιας άκρως απόρρητης αποστολής.

Μια και μόνη ματιά στην ημερομηνία που εκτυλίσσεται η ιστορία, αρκεί για να κατανοήσει κανείς, πως το φιλμ έχει να κάνει με τα όσα συνέβησαν την μοιραία ημέρα με την ταυτόχρονη πτώση των υπό κατάληψη αεροσκαφών, σε Δίδυμους Πύργους και Πεντάγωνο. Με ποιον τρόπο μπορεί όμως να καταφέρει κάτι τέτοιο, μια ταινία που υπογράφεται από έναν Αργεντίνο σκηνοθέτη, στην οποία πρωταγωνιστεί η διασημότερη ίσως σύγχρονη Γαλλίδα ηθοποιός και είναι εξ ολοκλήρου γυρισμένη, όχι στον τόπο της τραγωδίας, αλλά στην Ευρώπη? Φυσικά τα πάντα στο πόνημα, του μέχρι σήμερα σεναριογράφου περισσότερων από είκοσι ταινιών Santiago Amigorena, κινούνται σε ρυθμούς τελείως διαφορετικούς από όσους προστάζει η λογική. Ξεχάστε τους αλάνθαστους και δίχως συναισθήματα πράκτορες που γνωρίζετε, εφόσον εδώ, οι πάντες διαθέτουν ψυχή. Ψυχή που δεν ανασταίνεται μόνο στον φόβο, αλλά που υπάρχει μέσα τους, προκειμένου να πετύχουν το σκοπό τους, που ακόμη είναι αδιευκρίνιστος και αδιόρατος.

Σε κανένα σημείο της ταινίας, πλην των τίτλων του τέλους, το φιλμ δεν κάνει αναφορά στο κτύπημα στο World Trade Centre, παρόλα αυτά τα πάντα οδηγούν συνειρμικά στο γεγονός που άλλαξε ολόκληρη την παγκόσμια ιστορία. Όπως πουθενά δεν καθορίζεται το ποιοι είναι ποιοι, οι καλοί, οι κακοί, οι έχοντες το δίκαιο με το μέρος τους ή οι άλλοι, οι καταπιεστές. Οι πράκτορες στο A Few days In September, δεν έχουν σαφή ταυτότητα, αν και απεικονίζονται σε όλο το εύρος του χαρακτήρα τους. Αντίθετα, πλήρης είναι η αποτύπωση των εθνικών χαρακτηριστικών, των δύο νεαρών παιδιών, της μικρής Γαλλίδας και του Αμερικανάκου, που στο μεγαλύτερο διάστημα του φιλμ, ρίχνουν ευθείες βολές ο ένας προς τον άλλο – ειδικά το κορίτσι – για το ποιόν της χώρας που εκπροσωπούν.

Αναμφίβολα το σημαντικότερο όπλο του έργου είναι η παρουσία της πολύ καλής Juliette Binoche, που κατορθώνει να δώσει την δική της ευρωπαική πνοή σε μια ταινία που απαιτεί διαρκή προβληματισμό. Είναι το συνδετικό πρόσωπο στις επιμέρους ιστορίες που επεξεργάζεται το A Few days In September, ενώ χαρακτηριστικό είναι πως μέσα από τα μάτια της οι θεατές αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Το τρικ δε του Αργεντίνου, να θολώνει το κάδρο κάθε φορά που η Ιρέν, βγάζει τα γυαλιά της είναι πολύ εντυπωσιακό, σε συνδυασμό μάλιστα με την κίνηση 360 μοιρών στην όψη της Βενετίας, στο φινάλε, φτιάχνει μια εκρηκτική αισθητική. Στο πλάι της Binoche, συναντάμε τον John Turturro σε έναν ρόλο που του ταιριάζει απόλυτα μετά από πολύ καιρό αλλά και τον Nick Nolte, που μόλις σε δέκα λεπτά παρουσίας καταφέρνει να προσαρμόσει στο παίξιμο του έναν ολόκληρο χαρακτήρα.

Από την άλλη μεριά, θα περίμενα κάτι περισσότερο από τους δύο χαρακτήρες νεαρής ηλικίας, που παίζουν απλά χαριτωμένα η Sara Forestier και ο Tom Riley. Εδώ ο Amigorena, ενώ θέλει να τους χρησιμοποιήσει σαν μοχλό πίεσης της εξέλιξης της ιστορίας, δεν βοηθιέται από τις ερμηνείες τους, με συνέπεια να υπάρχουν στιγμές που το κοινό δεν αντιλαμβάνεται κάποια από τα τεκταινόμενα…

Βαθμολογία: 5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars5,5/10 Stars (5,5/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος


 
Legacy - Katia S. - Unverified - Κυρ 25 Φεβ 2007 - 01:57
Ενδιαφερουσα προσεγγιση μιας ιστοριας κατασκοπων και παραπολιτικων οργανωσεων , με εμφανη την προσπαθεια των συντελεστων να προσεγγισουν τον γαλλικο τροπο κινηματογραφισης.. Αργη και σταθερη κινηση, πλοκη που ξετυλιγεται μεσα απο πολλους διαλογους και επισης αργο ρυθμο, προσπαθεια δημιουργιας πολιτικου κλιματος μεσα απο λεπτομερειες, σαφεις αναφορες στην αντιθεση της γαλλικης και ευρυτερα ευρωπαικης κουλτουρας απο την αμερικανικη. Ο σεναριογραφος χρησιμοποιει τους ηρωες του για να εκφρασει την αποψη και την κριτικη του για τις αμερικανικες φοβιες και πιθανον την εκμεταλλευση αυτων ακομα και στην 11/09 .
Η ταινια ομως παρα τη σαφη θεση που προσπαθει να παρει δεν καταφερνει να κρατησει τον θεατη προσηλωμενο και το ενδιαφερον του αμειωτο, παρα τις πολυ καλες ερμηνειες της Juliette Binoche και του John Turturro - ο τελευταιος με αθλιο γαλλικο accent - οι οποιοι αποτελουν την αρχη και το τελος της ταινιας.
Ενδιαφερον το τρικ με το θολο πλανο, ισως ομως υπερμετρα χρησιμοποιημενο ιδιαιτερα στην τελευταια σκηνη.

Katia S.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.