• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Holiday (2006)


Κομεντί | 138' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 14 Δεκ 2006
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 3/4/2007
Διανομή: UIP
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.14 %
Αξιολόγηση: 6.83/106.83/106.83/106.83/106.83/106.83/106.83/10   (6.83/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Τι κάνεις όταν ο έρωτας σου χτυπά την πόρτα;

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2006

H Αμάντα και η Άιρις, δυο άγνωστες μεταξύ τους κοπέλες, αποφασίζουν να ανταλλάξουν σπίτια για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Η Αμάντα που (λόγω της δουλειάς της ως δημιουργός κινηματογραφικών trailers) βλέπει τη ζωή της ψυχρά, σαν τα «προσεχώς» του σινεμά, αφήνει το Λος Άντζελες και προσπαθεί να βρει την ηρεμία της στη Βρετανική εξοχή. Η Άιρις, υπερβολικά ευαίσθητη και ερωτευμένη για τρία χρόνια με ένα συνάδελφο που την αγνοεί, θα δανείσει το ήσυχο σπίτι της για να ξεχαστεί στο λαμπερό Λ.Α.. Στις διακοπές τους θα γνωρίσουν νέους ενδιαφέροντες ανθρώπους κι ίσως έναν έρωτα ή κάποιο φίλο που θα τους κάνει να ξεχάσουν τα προβλήματά τους…

Το “The Holiday” είναι μια τυπική γλυκερή ρομαντική κομεντί από τη σκηνοθέτη των αντίστοιχου προσανατολισμού ταινιών “Κάλλιο Αργά Παρά Αργότερα” και “Αυτό που θέλουν οι Γυναίκες”, Nancy Meyers. Όπως θα το περιμένατε λοιπόν, απευθύνεται σε αγαπημένα ζευγαράκια, ερωτευμένους ή μόλις χωρισμένους θεατές (στην τελευταία μάλιστα περίπτωση, προσφέρεται και για αρκετό δάκρυ εντός της αίθουσας) και, ιδιαίτερα μέσα στη μελαγχολία των Χριστουγέννων, αποτελεί μια σχετικά αξιοπρεπή λύση για όποιον γενικά του αρέσει το είδος.

Αν και δε λείπουν μερικές καλές στιγμές (ειδικά στις σινεφιλικές αναφορές του φιλμ), το κατά τα άλλα λαμπερό καστ αρκείται (και πώς αλλιώς θα μπορούσε δηλαδή;) σε διεκπεραιωτικές ερμηνείες, με μοναδική ίσως εξαίρεση τον Eli Wallach στο ρόλο υπερήλικου σεναριογράφου από τη Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ. Κατά τα άλλα, τόσο η ψύχρα της Cameron Diaz όσο και οι υστερίες της Kate Winslet περισσότερο ενοχλούν παρά βοηθάνε το θεατή, ενώ ο Jude Law και ο Jack Black αδυνατούν να πείσουν ότι πέρα από πολύ καλά παιδιά οι χαρακτήρες τους έχουν και προσωπικότητα.

Στα αρνητικά της ταινίας προσθέστε τη μεγάλη της διάρκεια και την έλλειψη εξάρσεων, το δε τέλος θα μπορούσε να είναι συγκινητικό και ενδιαφέρον αν η σκηνοθέτης επέλεγε την τιμητική εκδήλωση για τον σεναριογράφο για να κλείσει το φιλμ, είναι όμως εντελώς προβλέψιμο και γεμάτο κλισέ, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές του είδους.

Αν προσπαθούσαμε να το θέσουμε με όρους γαστρονομίας, θα μιλούσαμε για ένα πολύ γλυκό κρασί χωρίς όμως χαρακτήρα και με γλυκερή όσο και σύντομη επίγευση ή για ένα κυπελάκι γλυκό γεμάτο σαντιγί, πασπαλισμένο με ψιλά κομμάτια σοκολάτας και σιρόπι κεράσι στο τέλος. Αν δεν έχετε λοιπόν μεγάλο πρόβλημα υπογλυκαιμίας, το πιθανότερο είναι να ψάχνετε για κάτι αλμυρό (βλ. μεγάλες δόσεις ποπ κορν) για να φτιάξετε τη γεύση σας…

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Γιάννης Δηράκης





Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 2006

Amanda: How many men are in your village?
Iris: Zero
Amanda: Perfect!

Κυρίες και κύριοι καλωσορίσατε στην διακριτική και γεμάτη ευαισθησίες οπτική της σκηνοθέτιδας Meyers στην γυναικεία ψυχοσύνθεση-και ακόμα περισσότερο-στην ψυχοσύνθεση της φτυσμένης, κερατωμένης, απορριμένης γυναίκας που ελπίζει ακόμα σε έναν ρομαντικό έρωτα. Ακόμα ένα διαμαντάκι ακολουθεί αμέσως τώρα με την Iris της συμπαθέστατης Winslet που άξιζε καλύτερη τύχη ως ηθοποιός στο Hollywood να είναι έτοιμη να παραδώσει ψυχή και να ανοίξει πόδια στον πρώτο hunk που κάθησε κοντά της στο αεροπλάνο σε μια περίπτωση overacting που θα πρεπε να ήταν ποινικά κολάσιμη. Ειλικρινά αυτή η Meyers τι στο διάολο σκεφτόταν;

Και επανέρχομαι στην θεωρία μου λοιπόν πως οι (Αμερικανίδες) σκηνοθέτριες είναι για τα μπάζα από την Kat Slater του godawful The smokers, μέχρι την Karyn Kusama του αξιοθρήνητου Aeon Flux μέχρι την Niki Caro του ικανού να προκαλέσει διαβητικό κώμα North Country μέχρι τούτην εδώ που χάνει στο τερέν όπου λογικά θα πρεπε να κερδίζουμε-σε αυτό των chick flicks. Η Mary Harron; ε ας πούμε πως είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Δύο λόγια για την ιστορία πάντως. Η Iris (Kate Winslet) πρέπει να ξεφύγει από τον πολύ κάθαρμα πρώην αγαπημένο της (ο οποίος την κεράτωσε φυσικά) και το ίδιο πρέπει να κάνει και η Amanda (Cameron Diaz) με τον δικό της (που και αυτός την κεράτωσε γιατί οι άντρες είναι πολυγαμικά χτήνη όπως όλες ξέρουμε) οπότε δέχονται να ανταλλάξουν σπίτια. Έτσι η Amanda μετακομίζει στο Surrey όπου όλοι έχουν τόσο τραχιά αγγλική προφορά που σου ρχεται να τους πετάξεις παντόφλα και εκεί συναντά τον σέξι αδερφό της Iris (ο Jude Law με γλυμμένο μαλλί) ο οποίος τελικά δεν είναι τόσο bad boy όσο δείχνει. Αλλά και η Iris αρχίζει να περνάει υπέροχα στο Λος Άντζελες καθώς βοηθάει έναν διάσημο σεναριογράφο σε σύνταξη να ξαναβρεί το πάθος του για ζωή και αναπτύσσει αισθηματική σχέση με τον χαρακτήρα του Jack Black (ναι καλά ακούσατε) ο οποίος και αυτός υποφέρει γιατί η γκόμενά του είναι κάθαρμα και (καλά το καταλάβατε!) τον κεράτωσε!

Η Meyers πάντως πέρα από όλα τα άλλα πρέπει να είναι και λίγο body racist. Πως να εξηγηθεί αλλιώς το ότι αφήνει τους δύο καλύτερους ηθοποιούς που διαθέτει (τον Black ο οποίος συνεχίζει να μεταφέρει την κουλ κωμική περσόνα του και σε romantic comedy και την ικανότατη και γήινη Winslet για την οποία δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά) εντελώς αναξιοποίητους σε μια δευτερεύουσας κλάσης ερωτική ιστορία; Αντιθέτως θέτει το βάρος στην αταλαντοϋστερωεκνευριστικη Diaz που σε αγχώνει και μόνο να την βλέπεις και στον Law ο οποίος κάτι έχει τώρα τελευταία και το μόνο που σκέφτεσαι μόλις τον δεις είναι «για δες ένα μετροσέξουαλ mamma’s boy που πλησιάζει τα –ήντα», αναπτύσσοντας μέχρι εξάντλησης τις νευρώσεις και των δύο: «όχι σε αγαπάω, όχι δεν σε αγαπάω, όχι τι θα γίνει με την σχέση μας, όχι δεν μπορώ να κλάψω γιατί πέρασα δυστυχισμένα παιδικά χρόνια, όχι το ορκίζομαι πως είμαι σχεδόν παρθένα και άβγαλτη παρά το ότι είμαι η Diaz». Και να μην αρχίσω να λέω για το εντελώς άχρηστο tear-jerker του παππού που έχει τόσο χρησιμότητα όσο εκείνο της γριάς πάρτυ άνιμαλ στο Studio 54 όπου πέθανε στο τέλος στο dancefloor –τόσο συγκίνηση πια...

Μόνη αντισταθμιστική αξία η κατά καιρούς όμορφη απεικόνιση της αγγλικής εξοχής και η αγαλματένια Sossamon (συμπάθεια και του Σαρλά νομίζω) στον ρόλο της πολύ κακιάς που κεράτωσε! Συστήνεται μόνο σε πολύ μαζοχιστές ή σε όσους ανανήπτουν από μεγάλη απογοήτευση και μπορούν να δουν οποιοδήποτε chick flick κυκλοφορεί

Βαθμολογία: 1/10 Stars (1/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου




Παρασκευή 20 Απριλίου 2007

THE HOLIDAY


25 λέξεις - Δύο γυναίκες που αντιμετωπίζουν προβλήματα στις πρόσφατες σχέσεις τους, η Λονδρέζα Άιρις και η Αμάντα από το Λος Άντζελες, μέσω ενός προγράμματος ανταλλαγής κατοικιών, θα μεταβούν η μία στον τόπο της άλλης για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Περίοδος που είναι ικανή να αλλάξει τον εσωτερικό τους κόσμο ώστε να αντιμετωπίσουν το ερωτικό τους μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία,

Στο Ράφι - Είχαμε πάρα πολύ καιρό να δούμε μια ρομαντική κομεντί – μην πω από τον καιρό του Pretty Woman – με τόση φρεσκάδα και κάποια στοιχεία πρωτοτυπίας, όπως αναπαράγονται μέσα από τις εικόνες του Holiday. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που το φιλμ άρεσε ιδιαίτερα στο κοινό – κυρίως το αμερικάνικο – που το οδήγησε σε μια αξιόλογη πορεία στα Box offices, κατατάσσοντας το ανάμεσα στις σημαντικότερες επιτυχίες της χρονιάς. Κάτι η ευχάριστη διάθεση που δίνει σε ένα στενόχωρο θέμα (όπως αυτό του διπλού χωρισμού) η έμπειρη Nancy Meyers, κάτι το όμορφα δομημένο καστ, που αποτελούν αγαπημένα αστέρια σαν την Cameron Diaz, την Kate Winslet, τον Jude Law, τον Jack Black, κάτι η σωστή αναπαραγωγή τοπίων που φαντάζει ενδιαφέρουσα, κάνουν το φιλμ, εύκολα παρακολουθήσιμο, για μια θέαση δίχως ιδιαίτερους προβληματισμούς, αλλά εντελώς ξεχωριστό από τα τετριμμένα σενάρια του τύπου boy meets girl.

Disc - Σε διανομή της Sony Pictures Home Entertainment μας προσφέρεται το DVD εισαγωγής που περιέχει την ταινία, που αν κρίνω από την πληθώρα υποτίτλων, μάλλον προορίζεται για μεγάλο κομμάτι της ευρωπαϊκής αγοράς. Στα τεχνικά χαρακτηριστικά δυστυχώς το συγκεκριμένο θέμα δεν αγγίζει τα επίπεδα παλαιότερων κυκλοφοριών της ίδιας εταιρίας, ειδικά σε ότι αφορά στην εικόνα, που στο αναμορφικό widescreen κάδρο, εμφανίζει πάμπολλες αδυναμίες διατήρησης της χρωματικής ισορροπίας αν και το τράνσφερ έχει γίνει από hi def μήτρες. Το ηχητικό κομμάτι στην μπάντα Dolby Digital 5.1 περιορίζεται όπως είναι φυσικό στα τρία μπροστινά κανάλια του συστήματος μας, όπου αναπαράγονται οι διάλογοι και η μουσική, κάτι λογικό θα έλεγα για το χαμηλών τόνων ύφος της ταινίας. Ούτε όμως και τα πρόσθετα έχουν να επιδείξουν κάτι ιδιαίτερο, αφού τα πάντα περιορίζονται σε έναν παράλληλο σχολιασμό από την σκηνοθέτιδα και ένα τυπικού ύφους εικοσάλεπτο Making of με τον τίτλο Foreign Exchange, όπου οι λαμπεροί αστέρες μέσω συνεντεύξεων δίνουν τις δικές του απόψεις γύρω από το θέμα.

Μμμμ… - Ένα θέμα που σε γενικές γραμμές κρίνεται ως ικανοποιητικό, αν λάβει κανείς υπόψη του το τι έχουν δει τα μάτια μας τα τελευταία χρόνια στα σινερομάντζα. Πιθανότατα οι πρωταγωνιστές να μην φτάνουν σε επίπεδα ερμηνείας που τους περισσότερους έχουμε δει στο παρελθόν – ειδικά οι Law και Winslet – αυτή η χαλαρότητα όμως βοηθά στο να αντιμετωπίσουμε την ταινία με έναν πιο ευχάριστό και δίχως σκοτούρες τρόπο. Δείτε το!

ΕΙΚΟΝΑ – 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)
ΗΧΟΣ – 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars (5.5/10)
EXTRAS – 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)
THE HOLIDAY5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars (5.5/10)


Γιώργος Ζερβόπουλος (CineDVD)




Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Δύο όμορφες, απελπισμένες ερωτικά γυναίκες, όπου η ζωή τους βρίσκεται σε τέλμα αποφασίζουν ότι η διαφυγή αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη λύση. Κι εκεί που θέλουν να ξεφύγουν απ`τους άντρες, πέφτουν και πάλι πάνω σ`αυτούς γνωρίζοντας τον έρωτα. Ρομαντική κομεντί καταστάσεων και χαρακτήρων, με δύο αλληλοεξελισσόμενες ιστορίες. Δεν αποτελεί καμιά πρωτοπορία όσο αφορά τη θεματολογία του, αλλά πρόκειται για μια πολύ χαριτωμένη ταινία και σίγουρα περνάς ευχάριστα βλέποντάς την.

Η ταινία θέλει να περάσει διάφορα μηνύματα. Την αποξένωση των ανθρώπων και τη μοναξιά που νιώθουν μέσα τους εξαιτίας αυτής. Το πως αφήνουμε τον εαυτό μας να αναλώνεται σε καταστάσεις και πως κολλάμε σε πράγματα τα οποία ίσως δεν είναι αυτά που θέλουμε στην πραγματικότητα. Και πάνω απ`όλα πως πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή για το σήμερα. Όχι σα να είναι η τελευταία, απλά σα να είναι κάτι το οποίο δεν πρέπει ν`αφήσουμε να πάει χαμένο, γιατί πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή με όλο μας το είναι.

Αν και τοποθετείται στην περίοδο των Χριστουγέννων, δε βομβαρδίζει τον θεατή με καταιγιστικά εορταστικά πλάνα. Έτσι δεν σε υποχρεώνει να μπεις σε ένα εκτός εποχής κλίμα. Ο σκηνοθέτης φροντίζει για έναν πολύ καλό ισομερισμό ανάμεσα στην σαφώς πιο γραφική Αγγλική επαρχία και το μόνιμα ηλιόλουστο Λος Άντζελες.

Ο αντίστοιχος ισομερισμός όμως δεν υπάρχει και στην κατανομή χρόνου ανάμεσα στις δύο ιστορίες. Το μεγαλύτερο βάρος δίνεται στην ερωτική ιστορία της Cameron Diaz και του Jude Law, την οποία παρακολουθούμε να εξελίσσεται με κάθε λεπτομέρεια. Αντίθετα, η ερωτική ιστορία της Kate Winslet και του Jack Black (οι οποίοι να σημειώσω ότι πριν πολλά χρόνια υπήρξαν ζευγάρι και στη ζωή) περνάει εξ απαλών ονύχων, για να φτάσει στην ολοκλήρωσή της, έχοντας χάσει τουλάχιστον το μισό ταξίδι.

Η Diaz μας έχει συνηθίσει σε κωμικές ερμηνείες, συμπαθητικές, αλλά χωρίς να με τρελαίνουν και χωρίς να μπορεί να πάψει έχει το στυλ της χαζογκόμενας. Η Winslet, ηθοποιός μεγάλου εύρους και γκάμας, κατά την ταπεινή μου άποψη, με μία ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ ανταποκρίνεται πολύ καλά σε αυτό που καλείται να υποστηρίξει. Ο Law, αν κι ιδιαίτερα καλός, ειδικά στις σκηνές με συναισθηματικό φόρτο, δείχνει σα να μη μπορεί ν`αποτινάξει από πάνω του τη στάμπα του ωραίου, χωρίς αυτό να τον κάνει σε καμία περίπτωση ατάλαντο, κάθε άλλο. Ο Black από την άλλη, εκ των τεσσάρων πρωταγωνιστών, είναι ο πλέον αναξιόπιστος. Πρωταγωνιστώντας συνεχώς σε κωμωδίες, δε έχει δώσει ιδιαίτερα δείγματα. Οι ερμηνευτικές του ικανότητες, πέραν τη συμπαθητικής του κατά τ`άλλα παρουσίας, με αφήνουν θα έλεγα αδιάφορη.

Βέβαια, όλοι οι ηθοποιοί μαζί συνθέτουν μια ιδιαίτερη ομάδα, η οποία παρά την ανομοιομορφία της, ξεπερνά τις αρχικές μας προσδοκίες προσφέροντάς μας ένα καλό αποτέλεσμα. Πολύ ιδιαίτερη βέβαια είναι κι η παρουσία του Wallach ως τον άνθρωπο που σχετίζεται φιλικά με τη Winslet, ο οποίος μέσω του ρόλου του μας θυμίζει όμορφες κι αλησμόνητες στιγμές του παλιού κινηματογράφου, αλλά και τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από το σύγχρονο σινεμά, φρενάροντας όμως απότομα, πιθανόν για να μην ξεφύγει από το ανάλαφρο ύφος της ταινίας.

Σύγχρονη ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις, μέσω μιας κομεντί με ωραία εξέλιξη και το πρόσχαρο κοινότυπο φινάλε που ταιριάζει στο ύφος της. Παρόλο όμως που δεν κουράζει, τραβάει σε μάκρος περισσότερο απ`όσο χρειάζεται.

Συμπερασματικά, το The Holiday, στέκεται αξιοπρεπώς απέναντι στο θεατή, χωρίς να του προσφέρει τίποτα λιγότερο απ`ό,τι θα μπορούσε να περιμένει. Αντιθέτως, ίσως να του προσφέρει κάτι περισσότερο. Ανθρώπινες σχέσεις μέσα από σκληρές αλήθειες της ζωής και τρυφερότητα. Ανθρώπινες αδυναμίες, επιθυμίες, πάθη και προτεραιότητες σε μια γλυκιά κι ανάλαφρη ρομαντική κομεντί. Προτείνεται ανεπιφύλακτα για να ένα όμορφο και χαλαρό απόγευμα Κυριακής αγκαλιά με το έτερον σας ήμισυ.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
Legacy - Χοσε Αντονιο Πριμο ντε Ριβέρα - Unverified - Παρ 15 Δεκ 2006 - 20:57
Επιτελους!Η-με διαφορα-καλυτερη κριτικος του ςςς.σινε.γρ Βασιλικη Πολυχρονοπουλου επεστρεψε!Βαρεθηκαμε πια,ολες τις κριτικες ο Ζερβοπουλος τις εκανε τον τελευταιο καιρο!Σε θετικα βηματα επισης κινειται και το οτι ξεθαψανε τον παροπλισμενο αναρχοκομμουνιστη Δηρακη.Μπραβο παιδια!
Χοσε Αντονιο Πριμο ντε Ριβέρα
 
Legacy - ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ - Unverified - Κυρ 24 Δεκ 2006 - 06:04
Η συμπαθης καστα των κριτικων θα μπορουσε να ειναι περισσοτερο γενναιοδωρη και να μην φειδεται επαινων και φιλοφρονησεων για ενα ευπροσωπο προϊον του, λεγομενου, εμπορικου κινηματογραφου που εντελει σεβεται πρωτιστως τον ιδιο τον θεατη και δεν τον πεταει μετα το περας της προβολης σαν στυμμενη λεμονοκουπα. Εξαλλου δεν πρεπει να ξεχναει κανεις οτι η θεαση μιας κινηματογραφικης ταινιας ηταν, ειναι και θα ειναι παντοτε μια πολυ προσωπικη υποθεση. Ενταξει συνηθως δεν ζαχαρωνω με την πρωτη, ουτε ευκολα δοκιμαζω απο πιατο με ξαναζεσταμενο φαγητο αλλα αυτη την φορα υπεπεσα εν μεσω περιοδου εορτων και στα δυο, κατα την γνωμη μου, ολισθηματα αλλα το οξυμωρο του πραγματος ειναι οτι το εκανα με μεγαλη ευχαριστηση με αποτελεσμα με το πεσιμο των τιτλων του τελους να με κυριευσει και ενα μικρο συνδρομο στερησης καθοτι συλλαμβανω τον εαυτος μου ενδομυχα να επιζητα επιπλεον σκηνες ευδαιμονιας για να συμπληρωσει το παζλ της αυτοικανοποιησης. Κοντολογις το μικρο σπιτακι της πτωχης πλην τιμιας και ευαισθητης δημοσιογραφου Iris στο χιονισμενο λονδρεζικο λιβαδι που μοιαζει καταρχην με κουκλοσπιτο, εξοχικη κατοικια μας πιο ενηλικης μπαρμπι σαφως και παραπεμπει σε μια ουτοπικη καθολου ρεαλιστικη πραγματικοτητα αλλα αληθεια γιατι θα πρεπει τα τεκταινομενα πανω στο πανι να αποτελουν παντα μια προεκταση μιας πεζης καθημερινοτητας. Ως εκ τουτου και οι ερωτες που ανθιζουν εντος, εκτος και επι τα αυτα επ΄ουδενι δεν διεκδικουν οσκαρ πρωτοτυπιας αλλα μοιαζουν απολυτα εναρμονισμενες στην good feeling οπτικη των εορτων προσφεροντας απλοχερα ουκ ολιγα ντεσιμπελ πνευματικης αγαλλιασης.

ΒΑΘΜΟΟΓΙΑ 6,5/10
ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΡΔΑΛΗΣ
 
Legacy - georgia_ph - Unverified - Τετ 27 Δεκ 2006 - 14:58
γεια σας.
πρεπει να ομολογησω οτι σχεδον παντα, πριν δω μια ταινια, μπαινω στο cine.gr για να διαβασω την κριτικη σας. και παντα εχω δικιο που σας εμπιστευομαι: αν λετε ασχημα λογια για μια ταινια, σημαινει οτι η ταινια θα μου αρεσει. αν λετε καλα λογια για τη ταινια, σημαινει οτι η ταινια στην καλυτερη περιπτωση απλα θα βλεπετε! χειροτερη περιπτωση δεν υπηρξε καθως προσπαθω να αποφευγω τις κακοτοπιες! δεν ειναι κακο αυτο! ειναι μια εναλλακτικη επικοινωνια :-) αλλωστε υπαρχουν και καποιες εξαιρεσεις!
georgia_ph
 
Legacy - dawnfsf - Unverified - Παρ 29 Δεκ 2006 - 16:32
Θα ελεγα οτι η ταινια ειναι μια αρκετα καλη επιλογη για οποιον θελει τα Χριστουγεννα να βλεπει κατι ελαφρυ, ρομαντικο και ευχαριστο, ισως και αφελες,με το κλασσικο happy end. Έχει και μερικες ωραιες χριστουγεννιατικες εικονες -αυτο το σπιτακι της Iris ειναι πανεμορφο-... ο,τι πρεπει γι`αυτην την εποχη.

Το πιο ενοχλητικο της ταινιας ειναι η ερμηνεια της Diaz. Οι υπολοιποι ειναι μετριοι, αυτη ειναι ασχετη.
Το σεναριο δεν εχει καμια πρωτοτυπια η κατι ιδιαιτερα εξυπνο. Προκειται για μια απλη, κλισε ρομαντικη ιστοριουλα, τιποτα παραπανω.
Συμπαθητικη.
dawnfsf
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.