• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Υπόθεση & Παραλειπόμενα


Miss Potter (2006)


Βιογραφική | 92' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 26 Απρ 2007
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 11/9/2007
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 6.61/106.61/106.61/106.61/106.61/106.61/106.61/10   (6.61/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Η ζωή της Μπεατρίξ Πότερ είναι το πιο μαγευτικό παραμύθι από όλα.

 

- Πλοκή:


To φιλμ του Chris Noonan επιχειρεί να εξιστορήσει κομμάτι από την ζωή της διάσημης συγγραφέα παιδικών βιβλίων Beatrix Potter (Renee Zellweger) που μεγάλωσε και έζησε σε μια αριστοκρατική οικογένεια της αυστηρής βικτωριανής Βρετανίας. Η δυναμική Potter αγωνίζεται σκληρά να αποδείξει τον εαυτό της ως συγγραφέα σε μια εντελώς πατριαρχική κοινωνία έχει όμως ταυτόχρονα και ισχυρό σύμμαχο τον εκδότη της (Ewan McGregor) τον οποίο πολύ σύντομα ερωτεύεται.


- Παραλειπόμενα:


Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2007
Η MISS POTTER και η φιλοσοφική της λίθος


Αν υπήρξε κάποια βασική στροφή στην ιστορία της τέχνης (συμπεριλαμβανομένης και της έβδομης) προς το τέλος του εικοστού αιώνα, αυτό ήταν η ανάγκη της κατανόησης όχι μόνο του ίδιου του εκάστοτε έργου, αλλά και της διαδικασίας παραγωγής του. Και αν υπήρξε και κάποια συμβολή της βιομηχανίας του θεάματος σε αυτή τη στροφή, αυτή εξηγεί τη αβάσταχτη προσωπολατρεία που ορίζει αυτήν την τάση. Η έκρηξη της επικοινωνίας και η διεστραμμένη αναμόρφωση της δημόσιας σφαίρας έκανε ακόμη πιο διεστραμμένη τον ορισμό και τη σχέση δημόσιου- ιδιωτικού. Κάπως έτσι οδηγούμαστε στο να μαθαίνουμε τις πιο πιπεράτες λεπτομέρειες για τη ζωή ενός ζωγράφου, ενός λογοτέχνη, ενός σκηνοθέτη, πακέτο με την υπόλοιπη δουλειά του. Ή καλύτερα, θεωρούμε ως απαραίτητο προαπαιτούμενο την επίγνωση της πορείας της προσωπικής ζωής ενός καλλιτέχνη, προκειμένου να ερμηνεύσουμε το έργο του. Η Βιρτζίνια Γουλφ είχε κατάθλιψη, ο Σούμπερτ στα τελευταία του οδηγήθηκε στην τρέλα, ο Βιβάλντι είχε μανία με το τζόγο, η Μπίλι Χάλιντει κακοποιήθηκε σε νεαρή ηλικία, και η Beatrix Potter μεγάλωσε σε φάρμα περιτριγυρισμένη από ζωάκια. Ε και;

Ε και όχι, στην τελική πόση σημασία μπορεί να έχουν οι εξατομικευμένες λεπτομέρειες για την ανάγνωση του εκάστοτε έργου, μιας που σήμερα αυτό που κυριαρχεί δεν είναι η γνώση, αλλά η ερμηνεία της. Το σχόλιο, και όχι η πληροφορία Πόση παραπάνω πληροφορία μπορούμε να αντέξουμε; Κάθε λογοτεχνικό ή κινηματογραφικό έργο μεταφραζεται στα συμφραζόμενα της κοινωνίας όπου αυτό ‘διαβάζεται’. Αυτό που αναλογιζόμαστε είναι η θέση ενός βιογράφου σήμερα. Είναι τελικά αυτός που δίνει ώθηση στο γρανάζι που παρασκευεάζει συγγραφείς ως Pop icons; Είναι περισσότερο σημαντικός πλέον από τον ίδιο το συγγραφέα, μιας που ο βιογράφος είναι ήδη ένας κάποιος συγγραφέας που αγωνιά τόσο για την ιστορική ακρίβεια όσο και για το αισθητικό αποτέλεσμα του ίδιου του αποτελέσματος; Είναι ο φορέας της ιστορίας της γνώμης; Και γιατί έχουν τόση αξία οι ιστορίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα;

Και όχι, δεν αξίζει τόσο το να επικεντρωθούμε στο τι παραπάνω μπορεί να μας προσφέρει, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη δουλειά της Βρετανίδας συγγραφέως παιδικών παραμυθιών και εικονογράφου Beatrix Potter, η πληροφορία πως μέχρι τα επτά της είχε μεγαλύτερη επαφή με λαγούς και κουτάβια. Ούτε το ότι την στιγμάτισε ανεπανόρθωτα η απόρριψή της από μια ερευνητική θέση στο Royal Botanical Gardens στο Kew επειδή ήταν γυναίκα, και κατέληξε μια μανιώδης πολέμιος της πατριαρχίας της Βικτωριανής Αγγλίας. Το ερώτημα είναι αν ένας σκηνοθέτης της κινηματογραφικής βιογραφίας της μπορεί να κρατήσει τις ισορροπίες ώστε να μπορέσει την ίδια στιγμή να εντοπίσει τη δουλειά κάποιου στην ιστορική της συνέχεια, να τη συνδέσει με την Ιστορία με το κεφαλαίο στην αρχή, και συνάμα να το αποκαθηλώσει, εξηγώντας πώς, πότε και γιατί μπήκε ανεξίτηλο το στίγμα της ιδιαίτερης προσωπικότητας του, και γιατί αυτό είναι τόσο σπουδαίο.




Είναι η δεύτερη φορά που κάποιος αναλαμβάνει να γυρίσει σε οπτικό υλικό τη ζωή και το έργο της Potter. Προηγήθηκε το 1982 το The Tale of Beatrix Potter, μια παραγωγή του BBC σε σκηνοθεσία του Bill Hayes. Αυτή τη φορά το δύσκολο εγχείρημα της εικονογράφησης μιας εικονογράφου αναλαμβάνει να γυρίσει ο Chris Noonan, ένας σκηνοθέτης που έτσι κι αλλιώς φαίνεται να αγαπάει πολύ τα ζώα. (Θυμηθείτε το “Babe, το Ζωηρό Γουρουνάκι”, όπου φέρεται πως σφάγιασε πολλά γουρουνάκια μέχρις ότου κερδίσει την εύνοια του θείου ΄Οσκαρ, για να μπούμε κι εμείς στο παιχνίδι των αποκαλύψεων περί προσωπικής ζωής). Με άλλα λόγια, ζητάμε από τον κύριο Noonan να μας εξηγήσει πώς καταλήξαμε από τη δεσποινίς Πότερ και καταλήξαμε στο... Χάρι Πότερ. Και αν και η δίδα Πότερ έγραφε παραμύθια, ας ελπίσουμε πως αυτός δε θα μας παραμυθιάσει.


Γκέλυ Μαδεμλή (CineReader)


 
Legacy - NITRO - Unverified - Τρί 22 Μαϊ 2007 - 22:11
Για το ειδος του ειναι οτι πιο ανοητο εχω δει τα τελευταια χρονια...
NITRO
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.