• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Good Shepherd (2006)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ο Καθοδηγητής

Πολιτικό Θρίλερ | 167' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 1 Μαρ 2007
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 20/8/2007
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Ισπανικά - Ρωσικά - Γερμανικά
Δημοτικότητα: 0.46 %
Αξιολόγηση: 6.36/106.36/106.36/106.36/106.36/106.36/106.36/10   (6.36/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η αληθινή ιστορία της γέννησης της ΣΙΑ μέσα από τα μάτια ενός ανθρώπου που ποτέ δεν υπήρξε.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 1 Μαρτίου 2007

Ιδρυτικό στέλεχος - Από την πρώτη στιγμή που αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Γιέιλ, στις αρχές της δεκαετίας του 30, ο μεθοδικός Έντουαρντ Ουίλσον, φάνηκε πως είχε την δυνατότητα να αντεπεξέλθει στις υψηλές απαιτήσεις, μιας θέσης στις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο μεγάλος πόλεμος, κατά την διάρκεια του οποίου δοκιμάστηκε απεριόριστα, υπηρετώντας για έξι ολόκληρα χρόνια χιλιάδες μίλια μακριά από την οικογένεια του, μέσα στην πνιγμένη από τις φλόγες της μάχης Ευρώπη, υπήρξε για τον παθιασμένο με την δουλειά του Γουίλσον, το καλύτερο διαπιστευτήριο για να αναρριχηθεί γρηγορότερα στην ιεραρχία της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Μια επιτυχία, που δεν θα επιτευχθεί όμως δίχως προσωπικό κόστος για τον αξιωματούχο πράκτορα.

The Agency – Ελάχιστες είναι μέχρι σήμερα οι φορές που το Χόλιγουντ, έχει ασχοληθεί σοβαρά και με διεισδυτική ματιά, στα όσα συμβαίνουν πίσω από την βιτρίνα της CIA, της υπηρεσίας που με σημαία την εθνική ασφάλεια, διατηρεί το αλάθητο στις αποφάσεις της από την πρώτη ώρα της σύστασης της το 1947. Πιθανότατα να μην είχε ωριμάσει στο μυαλό των αμερικάνων δημιουργών και σεναριογράφων, η ιδέα του αυστηρού σχολιασμού, του άβατου στα κοινά μάτια, πύργου του Λάνγκλει της Βιρτζίνια, που συνέθεσαν αρχικά λιγότεροι από 20 καλοί πατριώτες και που σήμερα αριθμεί κοντά στους 30.000 υπαλλήλους. Ένας από εκείνους που έβαλαν τις πρώτες υπογραφές στην ιδρυτική διακήρυξη της Agency, ο Έντουαρντ Ουίλσον, είναι αυτός που αποτελεί το σημείο αναφοράς γύρω από τον οποίο περιστρέφεται το μελετημένο σενάριο του Eric Roth.

Χρονικός χαμός – Το χρονικό ταξίδι της μελέτης της CIA, στον Καθοδηγητή, διαρκεί περίπου τρεις δεκαετίες, από τις ώρες που σε στενούς κύκλους κάποιοι ακραίοι σωβινιστές οραματίζονται την ύπαρξη της, μέχρι την μελανότερη ίσως σελίδα στην ιστορία της Οργάνωσης, την αποτυχημένη απόβαση στον Κουβανέζικο Κόλπο των Χοίρων, που αποτέλεσε το ηχηρότερο φιάσκο, στην πρόσφατη ιστορία των ΗΠΑ. Μέσα από διαρκή φλασμπακ, που μεταφέρουν την υπόθεση μπροστά και πίσω με ταχύτατους ρυθμούς (μια αφηρημένη ματιά του θεατή, αρκεί για να χάσει το ακριβές χρονικό σημείο, που βρίσκεται η ιστορία) έχοντας πάντοτε σε πρώτο πλάνο τον Ουίλσον. Που ανά τακτά διαστήματα, βρίσκεται στην δύσκολη θέση του διλήμματος, καλούμενος να επιλέξει, εκείνο που εκ των προτέρων του έχει επιβληθεί: Καριέρα ή υπηρεσία? Ηθικές αρχές ή συμφέρον? Σύζυγος ή καθήκον? Ευτυχισμένη οικογένεια ή υπερήφανος ιέραξ?

Αριστούργημα ή όχι? – Ο Robert De Niro, δεκατρία χρόνια μετά το σκηνοθετικό του ντεμπούτο –στο αξιοπρεπές Bronx Τale - επιστρέφει στην καρέκλα του δημιουργού, έχοντας στα χέρια του ένα θέμα καυτό, όσο λίγα στις ημέρες μας. Η εμπειρία του, από τις συνεργασίες του, με το σύνολο σχεδόν των μεγάλων δημιουργών των τελευταίων δεκαετιών, είναι αναμφίβολη. Κάτι που φαίνεται άλλωστε και από τον τρόπο που επέλεξε για να το αφηγηθεί. Ταυτότητα Coppola, έχει η χρονική αταξία με την οποία συμπεριφέρεται στα πλάνα του, Scorsesικό είναι το ευθύ ύφος που ακτινογραφεί τους χαρακτήρες του, σαν να επιλέχτηκε από τον ίδιο τον Leone, μοιάζει η σκακιέρα που κινούνται πάνω της τα διπρόσωπα πιόνια. Τότε θα πρέπει να μιλάμε για τον καινούργιο Νονό, ή στην χειρότερη των περιπτώσεων τα νέα Καλά Παιδιά ή το Κάποτε στην Αμερική, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς?

Ο υποτονικός Κύριος Damon – Εκείνο το σημείο που δεν υπολόγισε σωστά ο Bobby, προκειμένου να μας δώσει μια μνημειώδη ταινία είναι οι ερμηνείες. Το στοιχείο, που μπορεί να απογειώσει ή ταυτόχρονα να ισοπεδώσει μια απαιτητική παραγωγή σαν τον Good Shepherd. Η επιλογή των προσώπων για τους κύριους ρόλους, μπορεί να έγινε μεταξύ διάσημων και λαμπερών σταρ, αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως η καθοδήγηση τους, συντελέστηκε με τον σωστό τρόπο. Ο Matt Damon για παράδειγμα, που η μορφή του δεν λείπει ούτε από μια σκηνή του φιλμ, υποδυόμενος τον Ουίλσον, αποδίδει εκείνη την ερμηνευτική (αδιάφορα καλογυαλισμένη θα πρόσθετα) κενότητα που τον χαρακτηρίζει, δίχως να τον απογειώνει δραματουργικά, όπως έκαναν σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν ένας Brando, ένας Pacino, στο φινάλε ένας Pesci. Υψηλές απαιτήσεις, θα πει κάποιος για ένα παλικαράκι μόλις 35 χρόνων... Μπορεί!

March Of The Actors – Το στοιχείο που υστερεί λοιπόν ο Shepherd, οι βασικοί ρόλοι (για να μην ξεχνάμε και την Jolie, στην πλέον αταίριαστη παρουσία της καριέρας της ως desperate housewife) είναι ταυτόχρονα κι εκείνο που του προσδίδει την μεγαλύτερη αξία. Και αυτό διότι με ένα σναπ των δακτύλων του, ο De Niro, κατάφερε να μαζέψει γύρω του την αφρόκρεμα των ρολιστών, για να αποδώσουν τους περιφερειακούς χαρακτήρες. Alec Baldwin, John Turturro, Michael Gambon, William Hurt, Timothy Hutton, Billy Crudup, μέχρι και Joe Pesci αλλά και τον ίδιο τον Booby διαθέτει το μενού, στα ορεκτικά. Στο κυρίως πιάτο, είναι που χαλά η παραγγελία, κάτι που ο άνθρωπος που κάποτε υποδύθηκε τον Βίτο Κορλεόνε, όφειλε να γνωρίζει και να προσέξει περισσότερο!

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος



 
The Good Shepherd (2006) - kprncs - Τρί 12 Μαϊ 2015 - 20:35
ΣΧΟΛΙΑ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=708470]

The Good Shepherd (2006)

Αργόσυρτο, εγκεφαλικό, κατασκοπευτικό έργο, σκηνοθετημένο από τον Robert de Niro, ο οποίος επίσης βαστάει ένα μικρό ρόλο με πολλά όμως σεναριακά κενά και ασάφειες.
Ο νεαρός απόφοιτος του Παανεπιστημίου Γίειλ Edward Wilson (Matt Damon) είναι από τα πανεπιστημιακά του χρόνια μπλεγμένος με τις μυστικιστικές οργανώσεις των καλών Αμερικανικών Πανεπιστημίων, οπως την Νεκροκεφαλές & Κόκκαλα, που λειτουργούν μασονικά υπερ των μελών τους...
Από τον κόσμο αυτό μεταπηδά στην νεσούστατη στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο Αντικατασκοπεία (την OSS) τοποθετημένος στην Ευρώπη όπου κτίζει τις επαφές του με τους αντίστοιχους ομόλογους του της -τότε- Σοβιετικής Ενωσης.
Οταν στο τέλος του πολέμου επιστρέφει στις ΗΠΑ, του ανατίθεται το γραφείο της Αντικατασκοπείας στην υπο κατασκευή CIA. Εκει η ζωή του, προσωπική και οικογενειακή, εκφυλίζεται σε μία δορυφορική δραστηριότητα της καθημερινότητας του ως αρχικατασκόπου και της αγριότητας του μυστικού πολέμου των Υπερδυνάμεων, χωρίς κανένα οίκτο. Ετσι, αναγκάζεται να πάρει τραγικές αποφάσεις ακόμα και για τον γιό του...
Από τα καλά κατασκοπευτικά έργα, στον ρυθμό της ευρωπαικής σχολής, δηλαδή, με σκέψη, δολοπλοκία, ιντριγκα, χωρίς ιδιαίτερη φυσική βία, αλλά με πειθαναγκασμό και πίστη στα "ιδεώδη του ελεύθερου κόσμου"..
Καλός ο Matt Damon, πολύ καλές δε οι ερμηνείες όλων των υπολοίπων συντελεστών του έργου, John Torturro, Alec Baldwin και Angelina Jolie (ως τραγική φιγούρα, σύζυγος του Edward).
Νομίζω ότι αξίζει να το δούνε οι φίλοι του είδους. Μάλιστα, έχει την μοναδικότητα ότι είναι το μόνο κινηματογραφικό αμερικανικό έργο, που αναφέρεται στο φιάσκο της CIA -και των ΗΠΑ βεβαίως- στον Κόλπο των Χοίρων στην Κούβα το 1961.[ Κώστας ΚΓΠ 12052015](7/10)
 
Legacy - ΗΛ - Unverified - Τρί 06 Μαρ 2007 - 12:38
ΑΝΕΥΡΟ ΑΡΓΟ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ Ο ΝΤΕΙΜΟΝ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ...ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΛΙΓΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΕ ΝΙΡΟ....ΚΡΙΜΑ
ΗΛ
 
Legacy - Γιάννης Λέκκας - Unverified - Τρί 06 Μαρ 2007 - 22:35
Ομολογω οτι περιμενα κατι καλυτερο Απο το Διδυμο Roth(σεναριακα)-De Niro(σκηνοθετικα). Ο πρωτος ειναι ο ανθρωπος που μας ειχε χαρισει,συγγραφικα,το υπεροχο "The insider". Για τον δευτερο δεν χρειαζεται να αναφερω τους λογους. Ειναι ενας τεραστιος καλλιτεχνης, ενα τερας υποκριτικης και δεν τα πηγε και ασχημα στο σκηνοθετικο του ντεπουτο("A Bronx Tale") πριν απο 14 χρονια.
Παρ` ολα αυτα ειδαμε ενα δημιουργημα που εμπαζε απο πολλες πλευρες. Άνευρη σκηνοθεσια, σεναριακη "κοιλια" και ερμηνειες χωρις παθος.
Στο τελος,λοιπον, αυτο που μενει ειναι μια πικρη γευση και ενα απωθημενο γιατι η ταινια στην κυριολεξια δεν καταληγει πουθενα, αφηνει πολλα θεματικα κενα.Τοσο ως προς την λειτουργια της CIA οσο και ως προς την εμβαθυνση στα ψυχολογικα αδιεξοδα των πρωταγωνιστων.Κενα, τα οποια θετουν την ταινια εκθετη τοσο δομικα οσο και αισθητικα.
Κριμα, γιατι το εγχειρημα της καλλιτεχνικης απεικονισης μιας μυστικης υπηρεσιας,οπως η CIA,αποτελεσε κατι πρωτοποριακο και ειχε ολες τις προϋποθεσεις και ολο το ελευθερο στους δημιουργους του να ζυμωσουν κατι πολυ συνταρακτικο και ρεαλιστικο.
5/10.
Γιάννης Λέκκας
 
Legacy - vlaovic_ - Unverified - Τετ 07 Μαρ 2007 - 23:11
Πρωτη φορα που μετανοιωσα για τις ωρες που χαλασα σε μια κινιματογραφικη αιθουσα. Τι ηταν αυτο? Ασυνδετο ασυναρτητο και ολα γινοταν με μια φυσικοτητα λες και εκτυλισσοταν μεσα σε ενα δωματιο ολα. Υπερβολικα αργο και ανουσιο σε μερικες στιγμες. Χωρις υπερβολη οι μισοι θεατες εφυγαν στη μεση της ταινιας. Στο τελος ακουγοταν σχολια του τυπου αυτο δεν θα το παιξει ουτε το "ΣΙΤΑΡ" CHANNEL και αλλα τετοια ωραια.
1/10
vlaovic_
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.