• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Number 23 (2007)


Θρίλερ | 98' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 29 Μαρ 2007
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 30/10/2007
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.13 %
Αξιολόγηση: 5.96/105.96/105.96/105.96/105.96/105.96/10   (5.96/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η αλήθεια θα σε βρει.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 29 Μαρτίου 2007

23 καρέ ανά second - Τίποτα δεν φαίνεται ικανό να αλλάξει την ηρεμία της καθημερινότητας του Γουόλτερ Σπάροου, ενός μεσήλικα που εργάζεται ως μπόγιας και ζει μια ήσυχη ζωή με την οικογένεια του. Τίποτα, εκτός από ένα παράξενο βιβλίο με κόκκινο κάλυμμα, που παίρνοντας το σαν δώρο από την γυναίκα του, θα αρχίσει να το διαβάζει με μανία, μπαίνοντας σελίδα με την σελίδα, στον κόσμο της παράνοιας. Θόλωμα του μυαλού που θα του προκαλέσει η διαρκής αναφορά του συγγραφέα στον μυστηριώδη αριθμό 23, που θα οδηγήσει τον προβληματισμένο Γουόλτερ, στο να φαντάζεται πως τα πάντα στον κόσμο περιστρέφονται γύρω από το συγκεκριμένο νούμερο.

Περί μαγειρικής - Πολλές φορές λέμε πως για να φτιαχτεί ένα νόστιμο φαγητό, αρκεί να υπάρχουν τα κατάλληλα, υψηλής ποιότητας υλικά. Ακόμη και για έναν άσχετο επί της μαγειρικής, θα ήταν υπερβολικά δύσκολο να αποτύχει, έχοντας μπροστά του το βιβλίο των οδηγιών, τα σκεύη, την πυροστιά... Η μοναδική περίπτωση που θα μπορούσε να οδηγήσει την κατάσταση σε γαστριμαργική τραγωδία, είναι η λανθασμένη έμπνευση. Που είναι πολύ χειρότερη από την ανύπαρκτη έμπνευση. Γιατί η δεύτερη, δεν σε κάνει στιγμή να παρεκκλίνεις από τις γραμμές του τσελεμεντέ, ενώ η πρώτη, που αν την διαθέτεις αισθάνεσαι σαν ένας μικρός θεός, είναι ικανή να σε ωθήσει στην ολοκληρωτική καταστροφή. Και να ανακατεύεις στην χύτρα, αντί για ζυμαρικά και τα φύκια, αλλά και τις μεταξωτές κορδέλες. Αγαπητέ Κύριε Schumacher

Πιάσε το κομπιουτεράκι - Αριθμός 23, λέει ο ποιητής. Εκεί οδηγούνται τα πάντα, αν κάτσει να τα μελετήσει κανείς αριθμολογικά. Σαν εκείνον τον φοβερό τύπο, που περιδιαβαίνει τα κανάλια σκορπώντας απεριόριστο γέλιο με τις νουμερικές αναλύσεις του πάνω στην φιλοσοφία της γέννησης και της εξέλιξης. Το αστείο στην υπόθεση όμως είναι, πως ακόμη και ο συγκεκριμένος γραφικός, μοιάζει πολύ περισσότερο αληθινός και ειλικρινής στα όσα αναφέρει από το γυαλί, σε σύγκριση με τις γελοιότητες που ο Schumacher, επιχειρεί να θέσει ως σεναριακή βάση ενός θρίλερ. 23 φορές λέει μαχαιρώθηκε ο Καίσαρας, 23 είναι τα ζευγάρια των χρωμοσωμάτων και 23 δευτερόλεπτα κάνει το αίμα για να ολοκληρώσει τον κύκλο του. Να προσθέσω κι εγώ, τώρα που μούρθε στον νου, πως το 23 φορούσε στην φανέλα του ο Jordan. Μα είναι σοβαρά πράγματα αυτά?

Κομφούζιο - Ξεφεύγοντας όμως από του κουτό σκεπτικό που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια, ένα κουρασμένο καθώς φαίνεται μυαλό στην κατάρρευση, θα μπορούσε να πει κανείς πως το υπόλοιπο σύνολο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως σωσίβιο, στην ανάπλαση μιας ενδιαφέρουσας (?) ιστορίας. Δυστυχώς ο νεουρκέζος Joel, έχει πέσει θύμα της ίδια της αναμπουμπούλας, που έχει τοποθετήσει τον κεντρικό του ήρωα, τον οποίο πηγαινοφέρνει ανάμεσα στο τώρα, στο χθες, στο άγνωστο και μέσα στις σελίδες του ίδιου του βιβλίου, με διαφορετικές ταυτότητες και ψυχισμό, προκαλώντας τον θεατή να βάλει τα πράγματα στην θέση τους, λες και αυτό είναι σωστό και το δίκαιο.

Κρίμα κι άδικο - Για να είμαι ειλικρινής, για τον Schumacher δεν μου καίγεται καρφί, γνωρίζοντας το αλλοπρόσαλλο ύφος του, από την εποχή της Φωτιάς του St. Elmo, αφού με κάποιο φιλμάκι θα εξιλεωθεί για την κουταμάρα που μας πρόσφερε με το Εικοσιτρία. Δεν νομίζω όμως να συμβεί το ίδιο και με την αξιολογότατη τριπλέτα των πρωταγωνιστών του (τα συστατικά που προανέφερα...) που και αξιόλογοι είναι και εκτιμώ θα φέρουν βαρέως το Χ που διαγράφει με ευκολία τα πρόσφατα καλά σχόλια που απέσπασαν για τις ερμηνείες τους. Ο πολύ καλός Carrey στην Λιακάδα του Μυαλού, η σέξι Madsen στο Sideways και ο υποτιμημένος Huston στο Proposition. Που ακόμη φαίνεται να αναζητούν, μαζί με εμένα, το χαμένο καρέ, από τα 24, που προκάλεσε όλον αυτό τον πανικό...

Βαθμολογία: 2/10 Stars2/10 Stars (2/10)

Γιώργος Ζερβόπουλος




Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2007 - 14:52

Αριθμοί και πάλι αριθμοί… Προσθέσεις, αφαιρέσεις, πολλαπλασιασμοί και διαιρέσεις με μοναδικό σκοπό να αποδείξουν ότι το σύμπαν το διαφεντεύει μία ανώτερη αριθμητική δύναμη… Λυπηθείτε μας… Ο παραγνωρισμένος Jim Carrey αλλά και η εξαιρετική ως πρωταγωνίστρια του Sideways, Virginia Madsen, φαντάζουν απλοί διεκπεραιωτές ενός αδύναμου και αρκετά προβλέψιμου σεναρίου που βρίθει αμπελοφιλοσοφιών περί πεπρωμένου και θανάτου αλλά και αφελών συμπερασμάτων γύρω από τον αριθμό 23. Ο Joel Schumacher από την άλλη, αμήχανος και μπερδεμένος όσο ποτέ, μοιάζει κι αυτός χαμένος στις ανώφελες «πράξεις» του σεναριογράφου και παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του να προσδώσει στο φιλμ μία νουάρ αισθητική δείχνει από νωρίς στο θεατή την πόρτα της εξόδου.

Βαθμολογία: 2/10 Stars2/10 Stars (2/10)

Mατθαίος Βέργος




Πέμπτη 17 Απριλίου 2008

Σίγουρα όταν έχεις να κάνεις με μια ταινία του Schumacher οι αξιώσεις σου είναι υψηλές. Απ’ την άλλη, όταν ξέρεις ότι θα δεις τον συμπαθέστατο Jim Carrey στο ρόλο ενός παρανοϊκού, οι αξιώσεις σου αυτές μειώνονται. Μπορεί να έχει αποδείξει στο παρελθόν μέσω των “ Truman show”, “ Eternal Sunshine Of The Spotless Mind” και “Κινηματογραφος Majestic”, ότι πέρα απ’ το να κάνει μιμήσεις, μπορεί να παίξει και δραματικούς ρόλους, αλλά αυτό εδώ είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν θα πω ψέματα... Δεν περίμενα και πολλά όταν έβαλα την ταινία στο dvd-player. Άλλωστε τα σχόλια που είχα ακούσει μέχρι εκείνη τη στιγμή, μπορεί να μην απέρριπταν το αποτέλεσμα, σίγουρα όμως δεν το εκθείαζαν. Το βέβαιο είναι πως πολλοί θα ένιωσαν μπερδεμένοι παρακολουθώντας το. Αν το αντιμετωπίσεις σαν ένα θριλεράκι της σειράς και δεν δώσεις την απαραίτητη προσοχή, όχι απλά δεν θα καταλάβεις τι γίνεται στο τέλος, αλλά θα έχεις χάσει το τόπι από νωρίς και δεν θα καταλάβεις τίποτα.

Τελικά η εμμονή είναι μεγάλο πράγμα! Πόσες φορές δεν έχουμε κολλήσει με κάτι το οποίο είτε προσπαθούμε απεγνωσμένα να το εξηγήσουμε, είτε το υπεραναλύουμε και μάλιστα πολλές φορές χωρίς να υπάρχει λόγος; Κάπως έτσι την πάτησε κι εδώ ο Walter όταν η γυναίκα του βρήκε το βιβλίο που αναστάτωσε τη ζωή τους. Ή μήπως το βιβλίο τους βρήκε απλά γιατί έτσι έπρεπε να γίνει; Η αλήθεια είναι πως ο συγγραφέας του αναφέρει στην πρώτη σελίδα πως αν στις πρώτες σελίδες αναγνωρίσετε στοιχεία του εαυτού σας, σταματήστε το διάβασμα. Ο Walter όμως το παράβλεψε κι έτσι, εντυπωσιασμένος αρχικά απ’ τις ομοιότητες του ήρωα του βιβλίου με τον εαυτό του, καταλήγει να πέσει θύμα μια παρανοϊκής δίνης που τον παρασέρνει όλο και πιο βαθιά μέσα της. Τίποτα δεν μοιάζει να είναι τυχαίο! Όλα φαίνονται σαν μια καλοστημένη παρτίδα σκάκι, όπου όπως σε όλα τα παιχνίδια με δύο παίχτες, μόνο ο ένας μπορεί να αναδειχτεί νικητής. Κι εδώ ο Walter έχει να παλέψει με τον εσωτερικό του κόσμο, κάτι που κάνει την παρτίδα ακόμα πιο δύσκολη.

Αν κάτι σ’ αυτή την ταινία είναι εξαιρετικό, αυτό είναι η φωτογραφία. Ειδικά σε ότι έχει να κάνει με τον φαινομενικά πλασματικό κόσμο του Fingerling, η δουλειά που έχει γίνει δε μπορεί να περιγραφεί με λόγια, αφού θα μοιάζουν πολύ φτωχά μπροστά στο αποτέλεσμα. Πραγματικά είναι άξιος συγχαρητηρίων όποιος έκανε τη δουλειά.

Παράλληλα όμως με υπέροχη φωτογραφία, έχουμε την μαεστρία του Schumacher. Αρχικά μας παρουσιάζει την ψυχολογική κατάσταση του κεντρικού ήρωα, για να προχωρήσει με αργό μεν, σταθερό δε ρυθμό σε ανατροπές κι αποκαλύψεις, δημιουργώντας μια κάποια ένταση κι αγωνία, παράλληλα όμως και κάποιο μπέρδεμα. Η ένταση φτάνει στο απόγειό της τη στιγμή της αποκάλυψης της αλήθειας, λύνοντας κάθε απορία στον θεατή. Όσο για τις σκηνές του ντετέκτιβ Fingerling, ο τρόπος που τις έχει χειριστεί είναι ο ιδανικότερος, καθώς οι περισσότερες είναι γυρισμένες σε ένα διαμέρισμα, κάτι που είναι από μόνο του κλειστοφοβικό, κυριαρχεί το ασπρόμαυρο, οπότε η όποια παρουσία αίματος στο πλάνο ξεχωρίζει όμορφα και γενικότερα έχει κάνει την ταινία να πάρει κάτι απ’ τον αέρα των αστυνομικών ταινιών του ’60.Απίστευτοι όμως είναι και οι τίτλοι αρχής. Άψογοι και ικανοί να κερδίσουν το δέος του θεατή. Λειτουργικότατοι κι άμεσοι, καθώς μας βάζουν χωρίς περιστροφές στη σημασιολογική έννοια του αριθμού 23, προσπαθώντας να μας κάνουν να καταλάβουμε πόσο σατανικός είναι, είτε αυτό είναι σύμπτωση, είτε όχι.

Ο Jim Carrey ε ένα one man show. Οι υπόλοιποι ηθοποιοί μοιάζουν σα να μην υπάρχουν. Ή όσοι τελοσπάντων μπορείς να πεις ότι υπάρχουν είναι μάλλον για καλλωπιστικούς λόγους. Το τρελό βλέμμα του Carrey είναι διαπεραστικό και γενικότερα είναι απόλυτα πειστικός τόσο στο πέρασμα του ντετέκτιβ σε έναν απόμακρο κι εκστασιασμένο με το 23 μανιακό, όσο και στο πέρασμα του φιλήσυχου Walter σε έναν μανιακό όπου ξυπνάει μέσα του αστυνομικό δαιμόνιο και προσπαθεί να δώσει λύση στο μυστήριο.

Σίγουρα δεν είναι the best ever thriller. Όμως για το είδος του θα τολμούσα να το χαρακτηρίσω ιδιαίτερα καλό κι εν μέρη πρωτότυπο μιας και δεν βασίστηκε σε συνηθισμένους σατανικούς οιωνούς. Ένας άψογα μανιακά παρανοϊκός Carrey που κλέβει την παράσταση κι ένας Schumacher που για μια ακόμα φορά αποδεικνύει ότι ξέρει καλά τι να κάνει με την κάμερα και πως να κρατήσει τον θεατή. Μπορεί να μην προκαλεί τρελή αγωνία και σε καμία περίπτωση φόβο, όμως το ανατρεπτικό φινάλε, όπου αν όχι κανενός, σχεδόν κανενός δεν πήγε το μυαλό του –πάω στοίχημα-, δίνει ρέστα αν και σε αφήνει με κάποιο ηθικό ερώτημα, όπως και τον πρωταγωνιστή. Ένας παρανοϊκός κόσμος που σε κάνει να τρελαίνεσαι κι εσύ σιγά-σιγά και ν’ αμφιβάλλεις για τους πάντες και για τα πάντα. Δείτε το! Πραγματικά αξίζει τον κόπο κι όταν η ταινία τελειώσει να θυμάστε το κλείσιμό της. “Οι αμαρτίες μας γυρίζουν σε ‘μας”!

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - saliud - Πεμ 10 Μαϊ 2012 - 15:14

ΜΕ ΚΑΛΥΨΕ Ο SFETSAS.

 
<Χωρίς Τίτλο> - vas1964 - Παρ 09 Δεκ 2011 - 02:38
polh wraia tainia...oxi kai g oscar vevaia alla s travaei t endiaferon exei stoixeia poy th s kathilwsei n t deis alla 2/10 m tpt...ypervoliko kai adiko g tn tainia....pl kalo cast kai wraia ypothesh....tlxstn 6/10.....
 
<Χωρίς Τίτλο> - GBIT - Πεμ 21 Απρ 2011 - 13:20
Τελικα 3 + 2 = .........5/10 απο εμένα.
Πολυ μετρια ταινια αλλα παιζει ο J.C. και δεν γλιτωνεις απο το να μην την δεις.
 
Legacy - KISS237 - Unverified - Δευ 02 Απρ 2007 - 12:07
ΕΝΤΑΞΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΘΡΙΛΕΡ ΠΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙ, ΒΛΕΠΕΤΑΙ ΟΜΩΣ.
ΣΑΝ ΙΔΕΑ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ (ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡ/ΝΙΑΣ ΓΕΝ/ΣΗΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 23(!) ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΩ? :), ΟΣΟΙ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΙ ΕΝΝΟΩ).
Ο J.CARREY ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΩΣ ΕΝΑΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ .

KISS237
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.