• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Venus (2006)


Κωμωδία | 95' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 6.71/106.71/106.71/106.71/106.71/106.71/106.71/10   (6.71/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 29 Ιανουαρίου 2007

O υπερήλικας ηθοποιός Maurice (Peter O`Toole) περνάει τα τελευταία χρόνια της ζωής του με γκέστ εμφανίσεις σε σειρές και ταινίες και γκρινιάζοντας για τα διάφορα προβλήματα υγείας με τον επίσης ηθοποιό Ian (Leslie Phillips) ενώ συχνά επισκέπτεται και την πρώην γυναίκα του (Vanessa Redgrave) την οποία είχε παρατήσει για τα μάτια μιας συναδέλφου του πολλά χρόνια πριν. Ο ερχομός της νεαρής Jessie (Jodie Whittaker) από την επαρχία για να προσέχει τον θείο της Ian όμως ξυπνά τον έρωτα στον Maurice στα μάτια του οποίου η 19χρονη είναι η προσωποποίηση της Αφροδίτης. Η αθυρόστομη και καβγατζού Jessie πολύ απέχει από το ιδεατό βέβαια όμως σταδιακά και αυτή αισθάνεται να συμπαθεί τον γέρο που δεν λέει να το βάλει κάτω.

Ο Hanif Kureishi ο οποίος πιάνει τον παλμό της πιστής στην ετικέτα, βαθιά ταξικής και ενοχικά ρατσιστικής χώρας του τόσο στα 80s όσο και στα 90s είναι μάστορας στο να μεταφράζει τα σημεία των καιρών και στα 00s. Ετσι αντιμετωπίζει το αυξανόμενο φαινόμενο των chavs (όσοι ξέρετε από Βρετανία θα καταλάβετε τι εννοώ)–των αγενών, ανεκπαίδευτων, κακοντυμένων και κτηνωδώς σέξι κοριτσιών της εργατικής τάξης- χωρίς την δραματική χροιά του A way of life αλλά και χωρίς τις κωμικές νότες του Little Britain και του σώου της Catherine Tate. Αντίθετα παίρνει μια αντιπροσωπευτική τους εκπρόσωπο για να ντύσει με χάρη το αντί-γκλαμουράτο, αντί-ιντερνάσιοναλ Lost in translation του Michell έχοντας ένα τεράστιου ατού στα χέρια του-τον O`Toole. Η χρονιά λοιπόν θα ήταν εύκολη για τον Forest αν δεν υπήρχε αυτό το καταραμένο Venus στην μέση. Γιατί ούτε ο Gosling ούτε ο DiCaprio είναι σοβαροί αντίπαλοι για τον συμπαθή Αμερικάνο, ο θρυλικός Ιρλανδός όμως είναι. Μεταξύ μας, ο φανερά καταπονημένος O`Toole δεν μοιάζει να παίζει και πολύ αλλά και μόνο το υπερήφανα τσακισμένο του κορμί, το έμφυτο ταλέντο του και η larger than life προσωπικότητά του πιθανότατα φτάνουν για να θαμπώσουν την κριτική επιτροπή. Εξαιρετικά καλή και η πρωτοεμφανιζόμενη και πανέμορφη Whittaker ακροβατεί ανάμεσα στο εκνευριστικό βρωμόπαιδο, την κουτοπόνηρη εκδιδόμενη και την καλόκαρδη παρεξηγημένη όπως ίσως και ο σκηνοθέτης θα ήθελε να φανεί ενώ οι Redgrave, Phillips, Griffiths είναι όπως πάντα επαγγελματικά άψογοι.

Ο Michell με το Venus δείχνει καθαρά τι πάει στραβά με το Hollywood. Θέματα δυναμίτες όπως ο έρωτας ενός άντρα για μια κοπέλα που θα μπορούσε να είναι εγγονή του στα χέρια ενός wham-bam τυπάκου θα κατέληγε είτε άθλια ζαχαρωμένη καρικατούρα είτε χονδροειδής προστυχιά που θα σόκαρε για όλους τους λάθος λόγους. Το να ακούς τον χαρακτήρα του O`Toole να λέει βρωμόλογα έρχεται απόλυτα φυσικά, ταυτόχρονα όμως σε σοκάρει κατάβαθα. Για πόσες ταινίες μπορείς να το πεις αυτό ρε παιδί μου; Ούτε καν για το Closer! Τι μειώνει λοιπόν το Venus από μια εκπληκτική ταινία σε μια θαρραλέα, προσεγμένη και αξιόλογη δημιουργία; Μάλλον είναι η hit and miss στρατηγική των Michell/Kureishi που βιάζεται σε σημεία που θα πρεπε να επιμένει, είναι εξαιρετικά αργή σε άλλα και βάζει τους ήρωές της να κάνουν εντελώς αψυχολόγητες κινήσεις. Εντούτοις θα είναι δράμα μεγάλο αν δεν δείτε αυτήν την ταινία-είναι από αυτές που πρέπει να τις δει κανείς. Ας ελπίσουμε πως θα βρει διανομή λοιπόν. Ας ελπίσουμε να κερδίσει ο O`Toole το Οσκαρ γιατί αυτό θα βοηθήσει πολύ...

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Βασιλική Πολυχρονοπούλου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.