• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Swamp Thing (1982)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Τέρας του Βάλτου

Υπερήρωες | 91' | Κατάλληλο, επιθυμητή γονική συναίνεση
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 16/06/2003
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά
  Δημοτικότητα: 0.19 %
Αξιολόγηση: 9.33/109.33/109.33/109.33/109.33/109.33/109.33/109.33/109.33/109.33/10   (9.33/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Η επιστήμη τον μεταμόρφωσε σε τέρας, η αγάπη τον άλλαξε ακόμα πιο πολύ!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου 2007

Swamp Thing & The Return of Swamp Thing


«They call me…Swamp Thing!»

Έκανα λάθος στον προγραμματισμό μου. Εβδομάδα Αγίου Βαλεντίνου αυτή που άρχισε και παραλίγο να πιαστώ απροετοίμαστος. Βλέπετε, το χαρτί Dellamorte Dellamore το κάψαμε νωρίς και παραλίγο να μείνουμε χωρίς αισθηματική, που λέει ο λόγος, καλτιά. Ευτυχώς, ανάμεσα στις ρομαντικές ιστορίες τύπου Promessi Sposi, Romeo and Juliet και Beauty and the Beast υπάρχει άλλη μία…όχι χιλιοτραγουδισμένη, ούτε συνώνυμο της αφοσίωσης δύο εραστών. Αλλά παρόλα αυτά, είναι μια ιστορία όπου ο έρωτας ανθίζει κερδίζει μια σχεδόν χαμένη στα χαρτιά μάχη, μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο εντελώς ασυμβίβαστους κόσμους. Όχι, δεν εννοούμε ανάμεσα σε μια πλούσια και έναν φτωχό…ούτε ανάμεσα σε μια υγιή και έναν άρρωστο… ούτε καν ανάμεσα σε μια Εβραία και έναν Παλαιστίνιο. Αναφερόμαστε στο παντοδύναμο συναίσθημα που μπορεί να ενώσει μια σέξι ξανθιά και ένα καλόκαρδο αλλά μεταλλαγμένο σαπρόφυτο που ζει σε ένα βάλτο. Στην σημερινή ιστορία, ο έρωτας ανθίζει κυριολεκτικά.

Επίσης, και αυτό μας ενδιαφέρει ακόμα πιο πολύ, το σαπρόφυτο δέρνει κόσμο με ρόπαλα του Baseball.


Υπάρχει ένας βάλτος που δεν φαίνεται σε κανένα χάρτη. Δεν θα βρείτε τα βρωμερά νερά του στο Google Earth και το Discovery Channel δεν θα κάνει ποτέ ντοκιμαντέρ για τις μορφές ζωής που κρύβονται σε αυτό το οικοσύστημα. Και όμως, σε αυτό το βάλτο ζει και εργάζεται μια ιδιοφυΐα: Ο Dr Alec Holland (Ray Wise). Είναι το είδος του επιστήμονα που κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς κάνει και σε ποια προϊόντα εξαντλεί την χρηματοδότησή του αλλά σίγουρα αφιερώνει όλο του το είναι στην έρευνα. Με τη βοήθεια της αδερφής του Linda (Nannette Brown) και μιας ομάδας από υπεύθυνους ασφαλείας ο Holland δουλεύει πυρετωδώς στο λιτό εργαστήριό του, χαμένο μέσα σε ένα περιβάλλον που τον συναρπάζει παρά τους κινδύνους του. Για του λόγου το αληθές, μαθαίνουμε πως πριν λίγες μέρες ο επιτηρητής του προγράμματος έπεσε θύμα ενός αλιγάτορα, που αποφάσισε να αλλάξει την δίαιτά του τρώγοντας κάτι έξυπνο. Στην θέση του (του επιτηρητή, όχι του αλιγάτορα) έρχεται η Alice Cable (Adrienne Barbeau), μια γυναίκα-μάνατζερ που δεν έχει σε μεγάλη υπόληψη ούτε τον Dr Holland ούτε τον βρωμερό βάλτο του. Αντίθετα, μοιάζει να αγνοεί τα θαύματα που η φύση έχει κρύψει μέσα σε αυτή την αφιλόξενη γωνιά του πλανήτη…. Τους αλιγάτορες, τα βρύα, τις βδέλλες… οργανισμοί που γοητεύουν τον Holland και τον ωθούν να πιστέψει πως οι βάλτοι θα είναι αυτοί που θα σώσουν το ανθρώπινο γένος, όταν ο υπερπληθυσμός θα το καταδικάσει στην πείνα. Ήρθε η ώρα να σας αποκαλύψουμε το μεγαλεπήβολο σχέδιό του:

O Dr Holland έχει εφεύρει έναν ορό με τον οποίο ελπίζει να δημιουργήσει επιθετικά φυτά. Φυτά με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, που θα μπορούν να επιβιώσουν ακόμα και σε ένα βάλτο, ή στην έρημο. Δεν ξέρουμε αν εννοεί μπανάνες που θα γρονθοκοπούν τους πίθηκους που πλησιάζουν ή πράσα οργανωμένα σε συμμορίες, αλλά ο Holland είναι πεπεισμένος πως με την εφεύρεσή του κάθε άγονο μέρος της Γης θα γίνει ένας κήπος της Εδέμ όπου ο άνθρωπος της Del Monte θα διαλέγει με το χαμόγελο στα χείλη τους καλύτερους ανανάδες. Όλα αυτά με την αρωγή της πράσινης, φωσφορίζουσας ουσίας που ο Holland κρύβει στο εργαστήριό του. Όταν επιτέλους δει πως η ανακάλυψή του δουλεύει τέλεια αποφασίζει να το γιορτάσει δίνοντας ένα παθιασμένο φιλί στην Alice. Γιατί το αναφέρουμε; Πρώτον γιατί δεν κολλάει καθόλου με το έως τώρα σκηνικό και δεύτερον γιατί είναι το τελευταίο πράγμα που ο Dr Holland θα κάνει στη ζωή του.

Έχετε δει πως οι επιστήμονες που έχουν μόλις εφεύρει τον ορό της αθανασίας ή την θεραπεία για τον λόξιγκα σοβαρεύουν και αναφωνούν «δεν πρέπει να πέσει σε λάθος χέρια;». Ε, έτσι ακριβώς και η πράσινη αηδία του Holland πέφτει στα λάθος χέρια-αυτά του θρυλικού μεγιστάνα /εγκληματία Dr Anton Arcane (Louis Jourdan, ο Mastroianni των φτωχών). O Arcane, ένας Moriarty για τον οποίον κανείς δεν ξέρει αν είναι ζωντανός, νεκρός ή κάτι ανάμεσα, βρισκόταν ανάμεσα στους συνεργάτες του Holland, μεταμφιεσμένος σε γέρικο φρουρό. Τώρα που ανακάλυψε πως η φόρμουλα δουλεύει την θέλει για τον εαυτό του. Ο σκοπός του; Να εκβιάσει τον πλανήτη με πείνα και να αναγκάσει τις κυβερνήσεις να υποκλιθούν μπροστά του. Αφού πάρει τον ορό, δίνει εντολή στα τσιράκια του να καταστρέψουν τις αποδείξεις αλλά κάτι δεν πάει καλά…η αδερφή του Holland δολοφονείται εν ψυχρώ, ο Holland αντιδρά και πέφτει θύμα της έκρηξης που καταστρέφει το εργαστήριό του… Φλόγες και μεταλλαξιογόνες ουσίες δρουν πάνω στο άμοιρο σώμα του Holland δημιουργώντας κάτι νέο…παντοδύναμο….και εξοργισμένο.

The Swamp Thing!

To Swamp Thing μοιάζει με σπαράγγι που έχει αρχίσει Bodybuilding. Το Swamp Thing δεν μιλάει, αλλά βγάζει κραυγές που δεν μπορώ να περιγράψω χωρίς να ρισκάρω την λογοκρισία. Το Swamp Thing ζει στο βάλτο αλλά δεν ξέρουμε τι τρώει-ίσως κοπριά. Το Swamp Thing είναι ερωτευμένο… μέσα του ζουν ακόμα τα συναισθήματα που είχε καλλιεργήσει (χα!) για την Alice, παρά το γεγονός πως την γνωρίζει, στην καλύτερη περίπτωση, για ένα δίωρο. Παρόλα αυτά έχει ήδη εντοπίσει μέσα της την αλλαγή…η κυνική manager, με την καθοδήγηση του Holland, άρχισε να εκτιμά τη φύση αλλά ο Arcane κατέστρεψε τα πάντα. Τώρα τα ρεμάλια του πάνε να πνίξουν την Alice στο βάλτο, σαν νέα κυρα Φροσύνη, και το Swamp Thing πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Τι διαφορετικό έχει το Swamp Thing από το Toxic Avenger; Όχι πολλά. Έχει φυσικά τον Craven στην σκηνοθεσία και το υπόβαθρο ενός επιτυχημένου comic αλλά…αλλά εδώ καταλαβαίνεις ποια είναι η διαφορά του Kaufmann και ενός οποιουδήποτε studio. Αν και αναμφισβήτητα cult, το Swamp Thing είναι ένα φιλμ που προσπαθεί απεγνωσμένα να είναι κάτι παραπάνω από b-movie, χωρίς να έχει τα προσόντα. Δεν λείπουν οι αξιοσημείωτες σκηνές: Για την ακρίβεια, σε ελάχιστες ταινίες θα δείτε να παλεύει ένα κάτι-σαν-δέντρο με ένα κάτι-σαν-δέντρο-λυκάνθρωπος-με-σπαθί, όπως στο φινάλε του φιλμ (ο Arcane πίνει τον ορό και μεταμορφώνεται). Ακόμα και το βιαστικό ρομάντζο μεταξύ Swamp Thing- Αlice έχει την πλάκα του, με την Barbeau να υποδύεται τη μοιραία γυναίκα και το Swamp Thing να απαντάει με διάφορα ανεξιχνίαστα «Γκραμφ» και «Αγκμμμμ». Που είναι οι ακρωτηριασμοί, το κακό γούστο και ο σεξισμός μιας πραγματικής Β παραγωγής; Γιατί το Swamp Thing δεν λέει εξυπνάδες μετά από κάθε γροθιά; Ξέρω και γω, κάτι στο στυλ «Remember to eat your vegetables, punk». Πως είπατε; «Έλα μωρέ και συ, τι περιμένεις από το Swamp Thing;». Η απάντηση ήρθε 7 χρόνια μετά….



Το The Return of Swamp Thing έχει τόση σχέση με το φιλμ του Craven όση έχει ένα φρέσκο ζαρζαβατικό με το κατεψυγμένο. Είναι σαν το πρώτο φιλμ να άνθισε και τα φρούτα του να είναι cult flowers. Όχι μόνο το Thing έχει πλέον προσωπικό επικό theme με τρομπέτες που συνοδεύει κάθε εμφάνισή του αλλά μιλάει άπταιστα αγγλικά, απομακρύνοντας τον εαυτό του από το κακέκτυπο του Creature from the black Lagoon που ήταν στο πρώτο φιλμ. Επίσης έχει πετάξει περισσότερα κλαδιά και μοιάζει ακόμα πιο μπρατσωμένο. Ποιος ξέρει πόσους τόνους κοπριά έχει φάει για να φτιάξει τέτοιους μυς. Και αυτή τη φορά το Thing μάχεται ενάντια στον Arcane, που δημιουργεί μεταλλαγμένα όντα (ανθρώπους-κατσαρίδες, ανθρώπους-ελέφαντες) και τα αμολάει στο δάσος αλλά η μεταβλητή στην εξίσωση Arcane είναι η θετή κόρη του, Abby Arcane (Heather Locklear). Η σέξι Abby περιφέρεται στο φιλμ σαν κοκκινοσκουφίτσα με προκλητικό ντεκολτέ, πέφτει θύμα των διαβολικών σχεδίων του πατέρα της ή διάφορων ξεδοντιασμένων αλητών που θέλουν να τη βιάσουν και σώζεται κάθε φορά από το Swamp Thing. Δεν θα επιμείνουμε προς το παρόν στην action πλευρά του φιλμ, γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η απίθανη ρομαντική ιστορία μεταξύ Swamp Thing και Abby. Ξεπερνάμε το γεγονός πως η Locklear έχει λιγότερες υποκριτικές ικανότητες και από καρότο και μένουμε στο πόσο εύκολα ερωτεύεται ένα περιπλανώμενο κούτσουρο χωρίς καν να ουρλιάξει την πρώτη φορά που τον βλέπει. «Thanks» του λέει μετά τη διάσωση, «You re a plant, aren’t you?». Aπό ότι βλέπουμε στη συνέχεια η Abby, που δουλεύει σε ανθοπωλείο, μπορεί να δει κάτω από την σκληρή και αδιαπέραστη επιφάνεια του Swamp Thing και ερωτεύεται την ευγενική ψυχή του. «I’m a plant» της λέει μελαγχολικά το Thing και η Heather, με την ειλικρίνεια που ραγίζει και κορμούς του απαντάει «That’s Ok. I’m vegetarian». Στη συνέχεια, για να επισημοποιήσουν τον αρραβώνα τους, μοιράζονται και έναν καρπό που έχει φυτρώσει πάνω στο Swamp Thing. Μάλλον κάνουν και σεξ αλλά δεν ξέρω και ούτε θέλω να φανταστώ το πως και με τι.

Παράλληλα, με περισσότερα εφέ και περισσότερο κέφι η δράση απογειώνεται. Εκρήξεις, μεταλλαγμένα όντα, ο μισθοφόρος Gunn που θέλει το κεφάλι του Swamp Thing…και φυσικά ο ήρωάς μας δεν μένει άπραγος. Δέρνει κόσμο (και με ρόπαλα του baseball, όπως προαναφέραμε), πετάει καρέκλες, οδηγεί τζιπάκια - έχει αναπτύξει τόσο πολύ την στρατηγική του ικανότητα που μπαίνει στο σπίτι του Arcane ως πρασινωπός ζωμός μέσα από τις σωληνώσεις. Ακόμα και ο Arcane έχει βελτιωθεί σαν χαρακτήρας. Έχει πολύ περισσότερες ατάκες («ντι μπιούντι εντ ντι μπιστ χαβ φλεντ!» «God may pardon me. That’s his job»), είναι δέκα φορές πιο μουρλός και γενικά είναι ένας άξιος αντίπαλος για το Swamp Thing.



Μιας που το έφερε η κουβέντα, θα σας προτείναμε να διαβάσετε και την σειρά κόμικ του Swamp Thing, διασκεδαστική και βαθύτατα οικολογική. Δύο σύντομες ταινίες (κάτω από 90 λεπτά διάρκειας) δεν μπορούν να καλύψουν όλο το σύμπαν που δημιούργησε ο Len Wein και ο Bernie Wrightson και στο οποίο εργάστηκε μέχρι και ο Alan Moore. Αν παρόλα αυτά θέλετε έναν λόγο για να νιώσετε περήφανοι που κάποιος σας αποκάλεσε «φυτό», μόλις τον βρήκατε.

Swamp Thing: 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars (5.5/10)
The Return of Swamp Thing: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)
Αν κάποιος άγνωστος σας χαρίσει μαρούλια: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Θοδωρής Σαρλάς (This is...cult!)


 
<Χωρίς Τίτλο> - nikren - Δευ 07 Σεπ 2015 - 19:32
Ο Κρέιβεν θέλησε να φτιάξει ένα φιλμ φόρο τιμής στις ταινίες με τέρατα των δεκαετιών του 1940 και του 1950. Προσπαθεί να "πιάσει" την ατμόσφαιρα εκείνων των ταινιών και ανά διαστήματα το καταφέρνει.

Δες και Πες!
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.