• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Fireflies in the Garden (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Σαν μια Λάμψη στο Σκοτάδι

Δραματική | 99' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 17 Ιουλ 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/09/2008
Διανομή: Hollywood Entertainment
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 5.00/105.00/105.00/105.00/105.00/10   (5.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Πολύ Υψηλή (Συμφωνία ψήφων < 15%)




- Υπότιτλος:

Είναι αναγκαίο κάποιες φορές να καταστραφεί κάτι... για να δημιουργηθεί από την αρχή...

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 13 Αυγούστου 2011

Σαν μια λάμψη μέσα στον ύπνο…

Τι να πω. Οι Αμερικανοί στα 1980, ιδίως μετά το πολύ αξιόλογο Σχέσεις Στοργής, είχαν εξειδικευτεί σε μια σειρά δραματικών ταινιών, με σαφή στόχο την συγκίνηση μέσα από απλές ανθρώπινες καταστάσεις. Προς τα τέλη των 1990 και με ταινίες σαν την Παγοθύελλα και το American Beauty, προτίμησαν πιο «ανεξάρτητους» δρόμους στην κοινωνική τους γραφή και βγήκαν από το αδιέξοδο του βαρετού τους μελό…

Καιρός, όμως, για μια επιστροφή στα παλιά! Ο Dennis Lee αποφασίζει να ενώσει μέρος της ίδιας του της ζωής, δηλαδή ημιβιογραφία, κι ένα παλιό ποίημα του Robert Frost με τον ίδιο τίτλο και να παράγει μια οικογενειακή ιστορία, με σαφείς δραματικούς προσανατολισμούς. Όμως, για να πετύχει σε κάτι τέτοιο, πρέπει κι ο θεατής να διεγερθεί με κάτι, να νιώσει κάποιου είδους συμπαράσταση, να μάθει άγνωστες πτυχές ιστοριών, να, να, να… Εδώ δεν έχουμε τίποτα από αυτά, με κίνδυνο να μην έχουμε τίποτα γενικώς!

Πρόκειται για μια βαρετή κι άσκοπη ιστορία που δεν έχει κάτι να διδάξει, δεν έχει ελκυστικούς ήρωες να αναλύσει, σε μπερδεύει με κάποιους ελιγμούς των χαρακτήρων της και κυρίως είναι επιτηδευμένα μελοδραματική. Στα πιο ζωντανά της σημεία εκβιάζει το κλάμα, όπως σε άλλα σημεία εκβιάζει, και πάλι, το χαμόγελο. Ίσως στο αμερικάνικο κοινό αυτό να λειτουργεί νοσταλγικά, αφού αυτό είναι το είδος δράματος που έχουν συνηθίσει, αλλά για έναν Ευρωπαίο, που έχει εκπαιδευτεί πάνω στο σινεφίλ δράμα, όλα μοιάζουν πολύ προσωπικά για να είναι σημαντικά.

Θα μπορούσαμε να μιλάμε για ερμηνείες και να δραπετεύσουμε την ταινία από την χρυσή μετριότητα. Όμως, μόνο η Julia Roberts, σε δεύτερο ρόλο, δείχνει μία κλάση, ενώ ο Willem Dafoe μοιάζει να συνεχίζει τον πατέρα που έπαιζε στο Spider-Man. Όσο για τους υπόλοιπους, οι απλά καλοστεκούμενες παρουσίες δεν γεμίζουν το δοχείο του ενδιαφέροντος.

Κριτική Σύνοψη

Πολύ άσκοπο και λίγο στο να κεντρίσει το ενδιαφέρον του ευρωπαϊκού κοινού, αλλά νοσταλγικό για όσους λατρεύουν τα αμερικανικά μελό των 1980. Φοβάμαι, όμως, πως η ετυμηγορία θα το κρίνει υπερβολικά βαρετό και προσωπικά θα σας συγχωρούσα αν σας πάρει ο ύπνος, γιατί κι εγώ λίγο κόντεψα! Ικανοποιητικό καστ ηθοποιών, σκηνοθεσία χωρίς προσέγγιση στους πολλούς χαρακτήρες που αναπτύσσονται (ειδικά η εναλλαγή παρόν-παρελθόν αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο αυτόν τον τομέα), σενάριο που μπορεί να βγήκε από πονεμένη ιστορία στο σόου της Oprah Winfrey και κανένα δίδαγμα για να πάρουμε μαζί μας φεύγοντας. Αυτά τα λίγα, πάω για ύπνο…

Βαθμολογία: 1/5 Stars(1/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Σταύρος Γανωτής


 
Legacy - JAZZFELLOW - Unverified - Σάβ 04 Οκτ 2008 - 00:02
DENNIS LEE. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ; ΑΥΤΟΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΓΡΑΦΕΙ. ΜΕ ΤΙΣ ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ ΠΑΝΤΩΣ ΜΑΣ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕ. ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΡΙΚ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΤΟΥ.
ΦΕΤΟΣ ΗΜΟΥΝ ΣΤΟ ΤΣΑΚ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΟ “WANTED”, ΗΘΕΛΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΩ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ , ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ.
ΣΗΜΕΡΑ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΣΦΑΧΤΟΥΜΕ, ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΛΑΨΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΞΕΝΟΙ , ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ. ΟΤΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΚΙ’ ΑΔΙΚΟ. ΕΛΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΜΑΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΚΡΙΝΙΑ , ΦΑΓΩΜΑΡΑ , ΜΙΣΟΣ , ΑΠΥΘΜΕΝΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ . ΡΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΟΥΣ ; ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΡΑΧΤΕΣ; ΟΧΙ ΡΕ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟ, Η ΜΑΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ , Ο ΑΔΕΛΦΟΣ , Η ΑΔΕΛΦΗ , Η ΞΑΔΕΛΦΗ , Η ΦΙΛΗ . ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΜΙΛΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΝ ΚΑΤΙ, ΤΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΑ Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ .
ΕΔΩ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣΤΕ ΜΕ, ΑΛΛΑ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ ΤΟΥ , Ο ΚΑΛΟΣ ΘΕΟΥΛΗΣ . ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ, ΝΑ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕΙ , ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ;
ΑΦΟΥ, ΠΑΝΤΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ , ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ , ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙ Ο ΑΘΕΟΦΟΒΟΣ ΝΑ ΣΠΑΡΑΖΟΜΑΣΤΕ , ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΖΩΗ;
ΒΕΒΑΙΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ Η ΓΑΛΗΝΗ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ Η ΛΟΓΙΚΗ .
ΕΝΑ ΔΕΝΔΡΟ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΟΑΣΗ. ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ, ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΓΚΑΘΙ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΛΑΣΗ.
ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΝΑ ΠΩ Ο DENNIS LEE, ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ . ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΟ BOX OFFICE , ΣΤΙΣ ΣΦΑΙΡΕΣ Η ΣΤΑ ΟΣΚΑΡ Η ΤΑΙΝΙΑ , ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ. ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΥΝΗΓΑΜΕ ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ . ΣΕ ΛΙΓΟ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ . ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΑΣ ΤΟΝ DENNIS ΕΧΩ ΕΝΑ ΟΧΤΑΡΙ . ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΙ’ ΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ “WANTED”.

JAZZFELLOW
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.