• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Bucket List (2007)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Επιθυμίες... στο Παρά Πέντε!

Δραμεντί | 97' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 24 Ιαν 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 30/5/2008
Διανομή: Village Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 7.45/107.45/107.45/107.45/107.45/107.45/107.45/107.45/10   (7.45/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Όταν έκλεισε τα μάτια του, άνοιξε η καρδιά του.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2008

Όταν ο Rob Reiner επιστρέφει με ένα ιδιότροπο buddy movie στο οποίο πρωταγωνιστούν οι Jack Nicholson και Morgan Freeman κατ’ αρχάς χαμογελάς παρά το γεγονός ότι οι δύο ήρωες της ιστορίας πάσχουν από καρκίνο και ο καθένας τους έχει μπροστά του έναν χρόνο ζωής. Προκειμένου να απολαύσετε την ταινία και το φοβερό δίδυμο που πρωταγωνιστεί θα πρέπει να απαλλαγείτε από την διάθεση να εντοπίζετε τις απανωτές υπερβολές του σεναρίου, να αποφύγετε κυνικές παρατηρήσεις του τύπου «όταν πεθαίνεις από καρκίνο δεν ξέρω αν αυτό που θέλεις είναι να κάνεις πριν επέλθει το μοιραίο, είναι να δεις το Ταζ Μαχάλ και τα Ιμαλάια» και να θυμηθείτε ότι ο Reiner υπηρετεί κατεξοχήν έναν feelgood κινηματογράφο. Πως λέμε Capra; Βεβαίως παραμένει αληθές ότι η ταινία συχνά ακολουθεί τον δρόμο της υπεραπλούστευσης και ακόμη συχνότερα οι προβληματισμοί που ξεπηδούν από τις συζητήσεις των δύο πρωταγωνιστών μοιάζουν ρηχοί και μας αποπροσανατολίζουν σε σχέση με την ψυχολογία ενός βαριά αρρώστου, ωστόσο η ταινία, παρά τις πλείστες όσες σεναριακές διευκολύνσεις που μπορεί ενίοτε να προκαλέσουν και εκνευρισμό (βλ. ο ένας πρωταγωνιστής είναι πάμπλουτος γιατί κάποιος πρέπει να έχει και τα λεφτά για να κάνει το γύρο του κόσμου λίγο πριν πεθάνει), είναι καλογυρισμένη, οι ρυθμοί της είναι ικανοποιητικοί και οι FreemanNicholson ερμηνεύουν τους ρόλους, που είναι κομμένοι και ραμμένοι πάνω τους, με πνευματώδη τρόπο και με μοναδικό κέφι.

Βαθμολογία: 6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars6/10 Stars (6/10)

Άλκηστις Χαρσούλη




Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008 - 12:23

Στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου συναντιούνται δύο ηλικιωμένοι. Από το κρεβάτι του πόνου, αναλογίζονται την μέχρι τούδε ζωή τους. Στους απολογισμούς οι άνθρωποι, και ενόψει του θανάτου, θυμούνται αυτά που δεν έκαναν ή δεν «πρόλαβαν» να κάνουνε. Αποφασίζουν λοιπόν, για μιαν από κοινού απόδραση, από το νοσοκομείο, για να συναντηθούν μ΄ όλα αυτά που θέλησαν ή ονειρεύτηκαν, αλλά για διάφορους λόγους είτε δεν συνάντησαν, είτε απλώς προσπέρασαν. Ανολοκλήρωτες και απραγματοποίητες επιθυμίες σε μιαν ετεροχρονισμένη εκδοχή με μότο το γνωστό, «ποτέ δεν είναι αργά». Με βάση την σχηματισθείσα λίστα επιθυμιών ξεκινούν ο μηχανικός αυτοκινήτων Κάρτερ και ο εκατομμυριούχος Έντουαρντ ένα ταξίδι ανά τον κόσμο.

Έξυπνη κωμωδία που, αντιμετωπίζει με χιούμορ την ανθρώπινη ανασφάλεια εν όψη του θανάτου. Σπιρτόζοι διάλογοι, εξαιρετικοί ηθοποιοί και καλός αφηγηματικός ρυθμός. Ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση δύο διαφορετικών φιλοσοφικών προσεγγίσεων της ζωής, με δύο αντιπροσωπευτικούς χαρακτήρες. Ο ολιγαρκής Κάρτερ, γκαραζιέρης στο επάγγελμα, πιστός στην γυναίκα του και προσηλωμένος στην οικογένειά του επί 45 χρόνια και ο κυνικός επιχειρηματίας Έντουαρντ που από το μηδέν δημιούργησε έναν οικονομικό κολοσσό. Ο ένας πιστεύει στο Θεό και ο άλλος στο τίποτα. Και οι δύο ωστόσο έχουν την ίδια ανησυχία και ανασφάλεια μπροστά στον θάνατο, κι οι δύο αφήσανε κομμάτια ζωής να χαθούν επιστρεπτί, κι οι δύο στριμώξανε, ή παράβλεψαν επιθυμίες, ηθελημένα, αθέλητα ή εντελώς τυχαία. Ο Rob Reiner καταγράφει με ευαισθησία, τρυφερότητα και χιούμορ την κοινή ιστορία δύο διαφορετικών ανθρώπων που, στο παρά πέντε και κατά τον τίτλο, αξιοποιούν την δυστυχή συγκυρία του νοσοκομείου, μετατρέποντάς την σε μιαν ευτυχή συνεύρεση, για να μάθει ο ένας απ’ τον άλλον και να μοιραστούν μια σύντομη φιλία, δυνατή, με συγκινητικές και γεμάτες αδρεναλίνη χαράς στιγμές της ζωής. Επιπρόσθετα παρατίθεται και η ανδρική φιλία, της ντομπροσύνης, του ενθουσιασμού και της δημιουργικής ωριμότητας.

Γιάννης Γκακίδης




Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008

Πολύ συμπαθητική ταινία, που σε γενικές γραμμές κερδίζει τους θεατές με την απλότητά της, τις απολαυστικές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών, τη φωτογραφία της, και το συναισθηματικά φορτισμένο τέλος της. Η ταινία στην ουσία μας καλεί να απολαύσουμε τη ζωή και να δώσουμε χαρά στους άλλους ανθρώπους.

Αν και όντως, όπως ειπώθηκε παραπάνω, ο ένας πρωταγωνιστής «έπρεπε» να είναι πλούσιος για τη ροή του σεναρίου, θα πρέπει ίσως να αναγνωρίσουμε ότι ο σεναριογράφος μας θυμίζει την κοινωνική ισότητα των ανθρώπων ενώπιον του θανάτου, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, στέλνοντας ενδεχομένως το μήνυμα ότι ο θάνατος ενώνει (ή πρέπει να ενώνει) ακόμη και τους διαφορετικούς ανθρώπους τις τελευταίες στιγμές.

Κάποιες ταινίες βλέπονται με διαφορετική αίσθηση στον κινηματογράφο και με λιγότερη όρεξη στο DVD. Νομίζω ότι όσοι θέλουν να δουν μια καλή ταινία με συγκινήσεις καλύτερα να τη δουν τώρα. Έχω την υποκειμενική γνώμη και αίσθηση ότι δεν θα είχα την όρεξη να τη δω σε DVD.

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars (7.5/10)

Χρήστος Παπουτσής




Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

Ακούγοντας τα ονόματα των Freeman και Nicholson ενωμένα σε μια σύμπραξη δυνάμεων δεν μπορείς παρά να νιώσεις ικανοποίηση γιατί θα δεις δύο μεγάλα και ταλαντούχα ονόματα του κινηματογράφου να συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον. Μπορεί το γεγονός της επίγνωσης της κλινικής κατάστασης των δύο να μην είναι κάτι φυσικά χαρούμενο και η προθανάτια δράση τους να είναι κομματάκι υπερβολική και χοντροκομμένη αλλά, αν έχεις την διάθεση να το παραβλέψεις ως έναν βαθμό ή έστω να κάνεις τα στραβά μάτια, μπορείς να το διασκεδάσεις.

Έχουμε λοιπόν δύο πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες. Από τη μία είναι ο εγωκεντρικός, αυταρχικός και αλαζόνας επιχειρηματίας ο οποίος έχει μια τεράστια περιουσία αλλά μια κενή οικογενειακή ζωή και από την άλλη ο φτωχός, πλην τίμιος μεροκαματιάρης σε συνεργείο που μπορεί να στερείται χρημάτων όμως, πέρασε μια ευτυχισμένη ζωή με μια δεμένη και αγαπημένη οικογένεια. Όπως αντιλαμβάνεστε μεταξύ τους δεν έχουν τίποτα κοινό και υπό φυσιολογικές συνθήκες μάλλον δεν θα έκαναν παρέα όμως, κατά βάθος ο ένας καλύπτει τα κενά του άλλου λειτουργώντας κατ`επέκτασην ως συγκοινωνούντα δοχεία.

Το σενάριο της ταινίας δεν είναι κακό! Είναι έξυπνο, έχει ευφυείς διαλόγους ανάμεσα στους δύο άντρες και δηλητηριώδεις ατάκες, προκαλεί γέλιο και συγκίνηση, μας βάζει μέσα στις δύο διαφορετικές φιλοσοφίες και σκέψεις, ακολουθώντας πάντα μια καλογραμμένη εξελιχτική πορεία. Όμως, όπως άλλωστε ήδη ανέφερα στην εισαγωγή του κειμένου αυτού, δεν αποφεύγει να χρησιμοποιήσει αρκετές ευκολίες ώστε να διευκολυνθεί. Από την άλλη όμως, για να μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας, για να πραγματοποιήσει κάποιος τις πιο τρελές του επιθυμίες, δεν είναι αρκετό το κίνητρο και η διάθεση, χρειάζεται και το χρήμα οπότε, υποθέτω ότι οι όποιες ευκολίες αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση αυτού του σκοπού.

Ο Rob Reiner σκηνοθετεί με απλότητα αυτό το κωμικό δράμα δημιουργώντας τελικά μια ταινία που μπορεί να μην σε κερδίζει από άποψη συναισθημάτων όπως το πολύ παλαιότερό του Stand By Me όμως, καταφέρνει να περάσει το μήνυμα της ισότητας των ανθρώπων μπροστά στον θάνατο καθώς επίσης πως, όσα λεφτά κι αν έχεις αν έρθει η ώρα σου δεν την γλιτώνεις με τίποτα (μπορείς παρ`όλα ταύτα να το διασκεδάσεις). Ωραία χαρτογράφιση ενός παράξενου ταξιδιού κόντρα στα στενά περιθώρια του θανάτου, μαγευτικά και όμορφα τοπία που όπως και να το κάνουμε είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά.

Οι Freeman και Nicholson καλούνται να υποστηρίξουν δύο ρόλους και έχω την αίσθηση πως στον καθένα ανατέθηκε εκείνος που θα μπορούσε να υποστηρίξει πραγματικά καλύτερα. Κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα τους, τους υιοθετούν και τους ερμηνεύουν ως δεύτερη φύση τους, εμπλουτίζοντάς τους με τα προσωπικά χαρακτηριστικά τους δίνοντάς μας με ευκολία να καταλάβουμε ότι έστω κι αν οι ερμηνείες τους δεν χαρακτηριστούν άξιες βράβευσης, εκείνοι το διασκέδασαν με την ψυχή τους.

Δύο αντιπροσωπευτικά δείγματα μιας κοινωνίας με πολλούς διαφορετικούς παρανομαστές. Δύο φιλοσοφίες που η μία συμπληρώνει την άλλη ώστε τελικά να μην υπάρχει κανένα κενό να τις χωρίζει. Μια διασκεδαστικά κωμική και ταυτόχρονα, συγκινητικά ανθρώπινη προσέγγιση της ανασφάλειας και του φόβου που προκαλεί η επίγνωση του θανάτου. Η προσέγγισή της είναι απλή, τίποτα μεγαλεπήβολο ή δαιδαλώδες που όμως, καταφέρνει να διαχειριστεί αρκετά καλά, τόσο την κωμική και όχι ρεαλιστική πλευρά της ιστορίας όσο την συγκινητική και σε βάθος ανθρώπινη. Οι Freeman και Nicholson πάντως φαίνεται να βρίσκονταν σε μεγάλα κέφια και να το απόλαυσαν οπότε, έστω και μόνο γι`αυτό τον λόγο αξίζει να το δείτε.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
Legacy - Μαρία Δ. - Unverified - Παρ 01 Φεβ 2008 - 09:56
Η ταινια προσπαθει να μας περασει διαφορα μηνυματα για τη ζωη και πως πρεπει να την αντιμετωπιζουμε.
Τελικα μπορουμε να τα εχουμε ολα στη ζωη;
Όλοι εχουμε ανεκπληρωτα ονειρα! Ο Έντουαρτς (J.Nicholson) αν και εκατομμυριουχος ειναι μονος και ο Καρτερ (Μ.Freeman) αν και εχει την οικογενεια του που τον αγαπα για χαρη της αφησε πισω τη ζωη του. Και στους δυο δινουν το πολυ 1 χρονο ζωης!
Η γνωριμια τους θα αλλαξει την ζωη και των δυο … οση διαρκεια κι αν εχει αυτη!

Πολυ καλη ταινια με τα «Ιερα Τερατα» να πρωταγωνιστουν και να δινουν ρεσιταλ ερμηνειας! Ευχαριστως θα την ξαναεβλεπα ακομα και σημερα!

Μαρία Δ.
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.