• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Gruz 200 (2007)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Φορτίο 200
- Γνωστό και ως:
Cargo 200

Θρίλερ | 89'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 11 Σεπ 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 8/6/2009
Διανομή: Rosebud
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ρωσικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 6.50/106.50/106.50/106.50/106.50/106.50/106.50/10   (6.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου 2008

Κύριε Κάρολε μην τους παρεξηγείς, αν δεν κατάλαβαν ποτέ, τι πήγαινε να πει η λέξη Υπεραξία...

Χρόνος: 1984. Τόπος: Ρωσική επαρχία.
Μια σειρά από φριχτά εγκλήματα θα σταθούν αφορμή για να ξεδιπλωθούν στην οθόνη οι λόγοι της ολοκληρωτικής κατάρρευσης του σοσιαλιστικού μπλοκ

Ετοιμαστείτε για ισχυρό σοκ: Γιατί εδώ ο τρόμος είναι αληθινός. Γιατί μετά από μερικές πρόσφατες "αόρατες" φιλμικές ιστορίες συγκάλυψης και συνενοχής (τύπου Noche De Los Girasoles και American Crime), έρχεται μία που κάνει το θεατή να αποχωρεί από την αίθουσα με ρίγος, να παραπατά μουδιασμένος και να προχωρά σκεπτικός και οργισμένος. Δώστε βάση: Τα `μη` γεννούν παραβατικές συμπεριφορές. Όσο περισσότερα είναι και όσο πιο σκληρή είναι η τιμώρηση της μη τηρησής τους, τόσο πιο έντονη η παραβατικότητα. Σε περιβάλλοντα όπου καταστρατηγούνται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα ευνοείται η ανέλιξη νοσηρών μυαλών και η πραγμάτωση των ειδεχθών φαντασιώσεών τους. Με αυτά ως εισαγωγή ας περάσουμε στο ψητό (που προειδοποιώ ότι περιέχει spoilers). Ο αρχηγός της τοπικής αστυνομίας παρανοϊκός νταβάριτς. Ασελγεί πάνω στο σώμα άτυχης κορασίδος με αχαρακτήριστους τρόπους. Η μάνα του σε αφασία παρακολουθώντας τηλεόραση με `μουσική` υπόκρουση ουρλιαχτά. Οι σύντροφοί του αντί το έγκλημα να καταγγείλουν, συναινούν σε αυτό. They are the law, που θα λεγε και ο Δικαστής Ντρεντ (για να είμαστε ακριβείς ο Stallone θα το έλεγε `αρδελό`, αλλά δεν είναι της παρούσης) και ουδείς μπορεί να τους κάνει ντα. Δεν τελειώσαμε. Γιατί για το έγκλημα αυτό πολλοί ακόμη έχουνε γνώση. Άλλος όμως γιατί είχε πάρε δώσε με τον σύντροφο `Χάνιμπαλ`, άλλος από φόβο διωγμού από το κόμμα, άλλος γιατί γνωρίζει τον δονκιχωτισμό μιας ενδεχόμενης προσπάθειας αποκάλυψης, άλλος γιατί απλώς αδιαφορεί, εντέλει όλοι το κάνουνε γαργάρα. Φρικωδία!

Γιατί χάνει στα σημεία από το Μουγκίου και το 4 Months, 3 Weeks, 2 Days: Γιατί το αριστούργημα που σήκωσε τον Φοίνικα στις περσινές Κάννες πετυχαίνει το ίδιο αποτέλεσμα όντας πιο διακριτικό και συνάμα πιο ωμό! Τοποθετούσε τον θεατή στη θέση ενός ανθρώπου που ζούσε και κυκλοφορούσε μέσα σε ένα τέτοιο καθεστώς (εκεί στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου), γεννώντας μέσα του ένα κλίμα ανασφάλειας, φόβου και αγωνίας. Πως γίνεται ένα `λαϊκό` σύστημα να καταστρατηγεί βασικές ατομικές ελευθερίες?, αναρωτιόταν ο θεατής και έψαχνε ένα χέρι να πιαστεί για να αντέξει ως το τέλος της προβολής. Στην ταινία του Μουγκίου τα πάντα συνέβαιναν στο περιθώριο, μα ένιωθες σαν μπροστά σου να τα βλέπεις. Γιατί σε έκανε μέρος της ταινίας. Σε έκανε συμπαραστάτη των 2 κοριτσιών, σε έβαζε στο δωμάτιο του τρόμου να τους κρατάς συντροφιά και μαζί τους να καρδιοχτυπάς. Ο Aleksei Balabanov από την άλλη στέκει μίλια μακριά από την υπαινικτική σκηνοθετική οδό του Μουγκίου και σου τα πασάρει όλα επί της οθόνης, δίχως να αφήνει τίποτα στη φαντασία. Πετυχαίνει το στόχο του και πάλι, κάνει τα μάτια σου να γουρλώνουν και το στομάχι σου να σφίγγει, αλλά την inteactive εμπειρία της ταινιάρας του Μουγκίου ελάχιστα την πλησιάζει...

The verdict: Το πρώτο δυνατό μπάσιμο της σεζόν από τον χώρο του καλλιτεχνικού σινεμά είναι εδώ και όσοι τυχεροί στην αίθουσα βρεθείτε, θα γίνετε κοινωνοί μιας κινηματογραφικής εμπειρίας που δύσκολα θα ξεχάσετε! Και – θα το πω τελείως χύμα γιατί το έφερνα πλαγίως- μετά την προβολή, τρέξτε να νοικιάσετε το 4 Months, 3 Weeks, 2 Days!

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Γιάννης Βασιλείου




Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

Ένα φορτίο πολύ βαρύ…σχεδόν 200 τόνοι

Κοντά στο φινάλε αποκαλύπτεται η αλήθεια των προβαλλόμενων γεγονότων και μέσα από μία και μόνο φράση του Ρώσου σκηνοθέτη επιβεβαιώνεται η τέλεσή τους. Και εσύ αναρωτιέσαι αν πρόκειται για πολιτικό – κοινωνική κραυγή (απόγνωσης), για δράμα αξιών, θρίλερ, κοινωνική σάτιρα ή μία μαύρη κωμωδία. Το σίγουρο είναι ότι η ταινία αποτελεί αιχμηρό και συνάμα υπόγειο πολιτικό σχόλιο, μπολιασμένη με αμέτρητους έμμεσους κοινωνικούς υπαινιγμούς (και εμπαιγμούς). Φλερτάρει όμως επικίνδυνα με τη γελοιοποίηση ιδίως μετά το δεύτερο μισό της. Κι αυτό γιατί χρησιμοποιεί τις μεθόδους ενός άναρχου σινεμά, διακωμωδεί, προβοκάρει και καταγγέλλει, κρυμμένη πίσω από το ένα δάκτυλο. Και επιπλέον θέτει το θεατή σε κατάσταση αδυναμίας κρίσης και διάκρισης των ορίων μεταξύ ευτέλειας και επιτυχίας. Ο Aleksei Balabanov τα κάνει όλα με έναν δικό του, τελείως προσωπικό τρόπο που σου γεννά συνεχώς αμφιβολίες. Και μη θεωρήσετε ότι αυτές εξαντλούνται μονάχα στους στόχους και τα μηνύματα που θέλει να περάσει.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο δημιουργός της ενδιαφέρεται περισσότερο να προκαλέσει παρά να αποκαλύψει αλήθειες, να κρίνει καταστάσεις ή να εξιστορήσει αληθή περιστατικά. Αν τελικά δείτε την ταινία καλοπροαίρετα και θεωρείτε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, τότε σίγουρα θα σας αρέσει. Αν πάλι πιστεύετε ότι η φράση αυτή δε βρίσκει πάντοτε απόλυτη εφαρμογή τότε θα συμφωνήσετε με όλα τα παραπάνω.

Βαθμολογία: 5/10 Stars 5/10 Stars 5/10 Stars 5/10 Stars 5/10 Stars (5/10)

(…για την αντίπερα όχθη)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.