• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Sleepwalking (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Ονειροπολώντας

Δραματική | 101' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/09/2008
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.00 %
Αξιολόγηση: 2.50/102.50/102.50/10   (2.50/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Παρασκευή 22 Αυγούστου 2008

Πριν αρκετό καιρό στο iMDB, υπήρχε ένα poll που ρωτούσε ποιο στοιχείο μόνο του μπορεί να καταστρέψει μια ταινια, η σκηνοθεσία, ο/η πρωταγωνιστής/ρια κτλ και τότε θυμάμαι είχα πει ο σκηνοθέτης αλλά αυτή τη φορά έχω τη ζωντανή απόδειξη ότι μάλλον έκανα λάθος. Και για να εξηγηθώ, το Sleepwalking είναι η απόδειξη ότι όσο καλα και να είναι τα υπόλοιπα στοιχεία, αν το σενάριο είναι μάπα, κλάφτα χαράλαμπε.

Και το εννοώ, ότι ακόμα και ΌΛΟΙ οι υπόλοιποι παράγοντες να είναι ιδανικοί, αν δεν έχεις ένα σωστό σενάριο, πας ξυπόλυτος στ` αγκάθια. Και εδώ πραγματικά, τα πάντα είναι σχεδόν ιδανικά αλλά υπάρχει ο κύριος Zac Stanford που όπως είπε είχε το σενάριο για χρόνια παρατημένο στο συρτάρι και εκεί έπρεπε να το αφήσει. Μπορεί πριν μερικά χρόνια να έκανε το μπαμ με το The Chumscrubber αλλά εδώ το έχυσε το γάλα. Γενικά δε βλέπω νεοελληνικό κινηματογράφο. Που κολάει αυτό? Στο ότι οι μισές ταινίες είναι μεσ`τη τρελη σεξοχαρά και οι άλλες μισές μεσ`τη μιζέρια και τη νεκροφιλία και το Sleepwalking ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. ΠΟΛΥ μιζέρια. Παρακάτω θα περιγράψω την ιστορία η οποία φυσικά είναι full spoiler αλλά είναι και ο βασικός, ίσως και ο μόνος λόγος πλήρους αποτυχίας της ταινίας και πρέπει να το διαβάσετε για να πιστέψετε τι Φώσκολος έχει πέσει.

Σε μια μικρή πόλη της Αμερικάνικης επαρχίας η Joleen μόλις έχει γλιτώσει τη φυλακή μιας και πιάσαν τον γκόμενό της με ολόκληρη φυτεία μαριχουάνα στο σπίτι τους, το οποίο οι αστυνομικοί κάνουν..."ανάστα ο κύριος". Έτσι αναγκάζεται να πάρει την 12χρονη χόρη της Tara και να πάει να μείνει στου αδερφού της James ο οποίος δεν είναι σε καλύτερη κατάσταση ζώντας σε μια τρύπα, loser εκ γενετής, και αγαθός μέχρι χαζομάρας. Η Tara από την άλλη προσπαθεί να το παίξει αλητάκι, προφανώς μιμούμενη τη μάνα της αλλά στο βάθος είναι ευαίσθητη και ανήμπορη. Τα πράγματα στο σπίτι πάνε απ`το κακό στο χειρότερο με την Joleen να κάνει την μια απερισκεψία πίσω απ`την άλλη και μετά να το μετανιώνει. Έτσι ένα βράδυ σηκώνεται και φεύγει αφήνωντας πίσω την Tara στον αδερφό της και ένα γράμμα που έλεγε ότι έχει τρόπο να φτιάξει τα πράγματα και θα γυρίσει σε ένα μήνα. Η Tara σέρνει τον θείο της απ`τη μύτη με αποτέλεσμα αυτός να χάσει τη δουλειά του και να επέμβει η κοινωνική λειτουργός και να παίρνει την μικρή σε ορφανοτροφείο. Ο James διώχνετε από το σπίτι του γιατί ξέμεινε από λεφτά και μένει στο υπόγειο ενός πρώην συναδέλφου του, του Randall. Ο μήνας περνάει, η Joleen δεν επιστρέφει και ο James επισκέφτεται την Tara στο ορφανοτροφείο για τα γενέθλιά της. Εκεί η μικρή τον πείθει να φύγουν μαζί ψάχνοντας την μητέρα της μιας και ούτος ή άλλως κανείς δεν ήθελε να γυρίσει πίσω. Καταλήγουν στο πατρικό τους με τον βίαιο πατέρα να τους υποδέχεται...μετά βαϊων και κλάδων. Το ξύλο αρχίζει να πέφτει σύννεφο με τον δειλό James να μην αντιδράει ώσπου τελικά όταν βλέπει τον πατέρα να σαπίζει στο ξύλο τη μικρή, τον σκοτώνει. Αυτή ουσιαστικά είναι η εξιλέωση του James που επιτέλους σηκώνει το ανάστημά του, έστω και έτσι και παίρνει τη μικρή και γυρίζει πίσω όπου εν`τω μεταξύ, η Joleen έχει επιστρέψει και τους ψάχνει. Ουσιαστικά το μόνο που δεν αποκαλύπτω είναι την closing scene η οποία μπορεί να χαρακτηρισθεί και ενδιαφέρουσα. Φτωχοί, βλαμένοι, βίαιοι, καταφρονεμένοι, όλοι στον Άγιο Παντελεήμονα. Αν αυτό εσείς το λέτε σενάριο, καλύτερα βάλτε να δείτε τη Λάμψη που σίγουρα την έχετε γραμμένη σε βιντεοκασσέτες.

Και όσο κι`αν είναι δύσκολο να το φανταστείς αυτό είναι και το μόνο αρνητικό της ταινίας. Το cast είναι εκλεκτότατο με τη Charlize Theron να έχει τον πρωταγωνιστικό (αλλά όχι με ιδιαίτερα μεγάλο screentime) ρόλο αλλά και να είναι και υπέυθυνη παραγωγής, τον Nick Stahl στο ρόλο του James, την ανερχόμενη AnnaSophia Robb στο ρόλο της κόρης Tara, τον Woody Harrelson στο ρόλο του Randall και last but not least τον Dennis Hopper στο ρόλο του βίαιου πατέρα. Και πραγματικά όλοι δίνουν ρεσιτάλ. Δε μπορώ να βρω κάποιον που να υστερεί με την μικρή Robb να κλέβει την παράσταση για ακόμα μια φορά. Στη σκηνοθεσία βρίσκουμε τον πρωτάρη Bill Maher που μέχρι τώρα ήταν βοηθός σκηνοθέτη στο The Chumscrubber και δημιουργός ειδικών εφέ στα Batman & Robin, Conspiracy Theory, X-Men 1 και 2. Άλλα ντ`άλλα δηλαδή, κι`όμως ακόμα κι`αυτός καταφέρνει να δημιουργήσει την απαραίτητη βαριά ατμόσφαιρα της αμερικάνικης επαρχίας, χωρίς υπερβολές και προσπαθώντας να μετριάσει όσο μπορεί τις μελούρες του σεναρίου. Μου θύμισε λίγο Sean Penn στο Into the Wild αν και χωρίς να έχει το εκρηκτικό ταλέντο του Penn που ξεχώριζε. Ιδιαίτερης αναφοράς αξίζει η μουσική και τα τραγούδια της ταινίας που είναι προσεκτικά επιλεγμένα και πολύ σωστά διανεμημένα μέσα στη ταινία.

Μετά απ`όλα αυτά το μόνο που έχω να πω είναι κρίμα γιατί σπαταλήθηκε τόσο ταλέντο για το τίποτα. Είναι πραγματικά δύσκολο να το δεις μέχρι το τέλος μιας και οι θύμησες Νίκου Ξανθόπουλού πέφτουν σαν χαλάζι. Αν έβγαινε σε καθημερινή σαπουνόπερα θα έκανε θράυση. Αν δεν έχετε δει όλα τα επεισόδια της Λάμψης, αποφύγετέ το γιατί θα θέλετε να πετάξετε ότι βρείτε μπροστά σας στην οθόνη.

Βαθμολογία: 4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars4,5/10 Stars (4.5/10)

Αλέξανδρος Κυριαζής


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.