• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Taken (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Αρπαγή

Δράση | 93' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 18 Ιουν 2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 2/9/2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 2/9/2009
Διανομή: Audio Visual
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Γαλλικά - Αλβανικά - Αραβικά
Δημοτικότητα: 0.12 %
Αξιολόγηση: 6.64/106.64/106.64/106.64/106.64/106.64/106.64/10   (6.64/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Δεν γνωρίζω ποιος είσαι. Όμως αν δεν ελευθευρώσεις την κόρη μου θα σε βρω... και θα σε σκοτώσω!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008

Ο κινηματογραφικός κύκλος του Luc Besson ανοίγει όλο και περισσότερο βγάζοντας κάθε τρεις και λίγο καινούρια φυντάνια με τελευταίο, τον ομοεθνή του, Pierre Morel, crew member πολλών ταινιών του από το Joan of Arc μέχρι το Arthur and the Minimoys που κάθησε στη σκηνοθετική καρέκλα το 2004 με το Banlieue 13 που πήρε σχετικά πολύ καλές κριτικές αλλά δεν έχω δει ακόμα για να έχω άποψη. Αυτή τη φορά, ανέλαβε ένα πιο "σοβαρό" project κυρίως λόγω του all-star cast (σιγά τα αίματα!) και του πιο σοβαρού θέματος.

Το σενάριο είναι φυσικά για ακόμη μία φορά του Besson σε συνεργασία με τον Robert Mark Kamen και μας διηγείται μια απαγωγή και τι είναι ικανός να κάνει ένας πατέρας για να σώσει την κόρη του. Βέβαια, δεν είναι ο οποιοδήποτε πατέρας μιας και ο Bryan είναι πρώην πράκτορας της αμερικάνικης κυβέρνησης, χωρισμένος από την Lenore λόγω την δουλειάς του αφού ουσιαστικά δεν έβλεπε ποτέ την οικογένειά του με την 17χρονη κόρη Kim που δε μπορεί να της προσφέρει όσα θέλει. Η Kim λοιπόν, κανονίζει με μία φίλη της να κάνει ένα ταξίδι στο Παρίσι. Ο Bryan διαφωνεί λόγω της ηλικίας της αλλά τελικά της κάνει το χατήρι. Όμως, μόλις φτάνουν στο διαμέρισμά τους άγνωστοι μπαίνουν στο σπίτι και τις απαγάγουν. Η Kim προλαβαίνει να καλέσει τον πατέρα της στο τηλέφωνο και αυτός ακούει τους απαγωγείς και βάζει σκοπό να σώσει την κόρη του με κάθε τρόπο. Ξεκινάει για το Παρίσι και γρήγορα ανακαλύπτει ότι πίσω από την απαγωγή είναι κύκλωμα Αλβανών που προωθούν νεαρές τουρίστριες στη πορνεία. Και το κυνηγητό ξεκινάει...

Οποιοσδήποτε μπορεί να πει ότι όλα αυτά ακούγονται γνωστά και χιλιοειπωμένα αλλά εδώ έχουμε ένα στοιχείο που αλλάζει όλο το ύφος και αυτό είναι φυσικά ο Liam Neeson που δεν είναι ούτε Jet Li ούτε Jason Statham και μόνο η παρουσία και η βραχνή φωνή του, γεμίζει η οθόνη. Ο Neeson σε καθαρή ταινία δράσης είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη μιας και ουσιαστικά τον γνωρίσαμε σαν πολύ "σοβαρό" ηθοποιό παρ`ότι παλιότερα έχει παίξει και σε χαζομαρούλες στυλ Krull. Και τα καταφέρνει μια χαρά, παρά τα 54 του χρόνια. Προφανώς θα έκανε κάποια σωματική προετοιμασία αλλά έχει τη κίνηση, τη ταχύτητα αλλά ταυτόχρονα και το στυλ που είναι απαραίτητο για μια τέτοια ταινία. Παρ`όλο που το 90% της ταινίας είναι πάνω του, το περιτριγυρίζουν εξαιρετικοί καρατερίστες ηθοποιοί όμως η Famke Janssen και ο Xander Berkeley και μαζί τους η σταρλετίτσα Maggie Grace που μετά τη συμμετοχή της στο Lost προσπαθεί να κάνει καριέρα.

Ο σκηνοθέτης είναι τσιράκι του Besson και αναθρεμμένος με τη γνωστή πια, Γαλλοαμερικάνικη κουλτούρα που, ναι μεν, έχει το δικό της ευρωπαϊκό στυλ κινηματογράφισης με τα εντυπωσιακά πλάνα και την ωραία φωτογραφία αλλά ο Hollywoodιανός υπεράνθρωπος ήρωας who saves the day είναι εδώ και μας φωνάζει, για μη πω, μας κράζει. Μπορεί να το κάνει με πιο στυλ, αλλά το κάνει. Για παράδειγμα, ο ήρωας μαθαίνει ότι σε κάποιο σπίτι κρύβονται οι απαγωγείς της κόρης του και αντί να κάνει κάποιο σχεδιασμό, πάει χαλαρός και ωραίος, άοπλος, κάνει ντού και τους καθαρίζει όλους. Ε, ήμαρτον...Πάντως κρατάει ψηλά την ένταση και δεν αφήνει τη ροή της δράσης να πέσει παρά μόνο όπου πραγματικά χρειάζεται.

Μπορεί η ταινία με την παρουσία του Neeson να παίρνει μερικούς βαθμούς αλλά δε καταφέρνει να ξεχωρίσει από το σωρό μιας και το σενάριο είναι ελλειπέστατο από κάθε πλευρά με χαρακτήρες σκέτες καρικατούρες.

Βαθμολογία: 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars (5.5/10)

Αλέξανδρος Κυριαζής




Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

Ο χαρακτήρας της φονικής μηχανής με το όνομα Bryan Mills είναι αληθινά πολύ συζητήσιμος. Δεν θέλω να φανταστώ την ύπαρξη τέτοιων ψυχρών δολοφόνων στην υπηρεσία είτε καθεστώτων είτε οργανώσεων, πόσο μάλλον που εδώ αναφέρει πως εμπλεκόταν σε βασανιστήρια. Τι να το κάνεις, όμως, που στα εν λόγω γεγονότα της ταινίας βάλλεται κατά ανθρώπων που σε κάνουν να αναφωνήσεις το οικτρό «κάποιοι θέλουν σκότωμα» και να έχεις μαύρο δίκιο. Ο ήρωας σκοτώνει αδίστακτα κάποιους που σκοτώνουν αδίστακτα συνειδήσεις, αθωότητες, οικογένειες, επί της ουσίας τα πάντα. Μιλάμε για τους εμπόρους λευκής σαρκός και εύστοχα η ταινία δεν μένει στα μικρά, μεταναστευτικά κεφάλια, αλλά προχωρά και στα μεγάλα, καθωσπρέπει καθάρματα.

Ο Pierre Morel μου απέδειξε έναν δημιουργό που ξέρει να αφηγείται μια ταινία δράσης και να μην πελαγοδρομεί ποτέ. Πάντα εκεί που πρέπει, στον σωστό χρόνο και μάλιστα χωρίς περιττά τεχνητά εφέ. Κι όμως, το νεύρο ξεχειλίζει της οθόνης, ο Liam Neeson τρώει σίδερα κι ο θεατής έχει πάρει το όπλο του και αισθάνεται εκδικητής του δικαίου. Ευτυχώς, βέβαια, δεν πρόκειται για μια ιστορία εκδίκησης κι εκεί θα μιλούσα πολύ διαφορετικά ως εχθρός της αυτοδικίας. Πρόκειται για έναν πατέρα που κάνει τα πάντα για να σώσει την κόρη του απ`την κόλαση. Κάτι το ιερό, κάτι που μπορείς να συμμεριστείς, πέρα από μεθόδους. Η ταινία μου άρεσε πραγματικά κι ελπίζω να βάλει μυαλό σε πολλούς νέους δημιουργούς, που νομίζουν πως πρέπει να ζαλίζουν την κάμερα για να βγάλει ζουμί.

Βαθμολογία: 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars (3/5)

Σταύρος Γανωτής




Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012

Η «Αρπαγή», παραπέμποντας λίγο σε περιπέτεια δράσης, λίγο σε θρίλερ και λίγο σε ταινία κατασκοπείας, καταφέρνει να συνθέσει μια ταινία υψηλότατων προδιαγραφών για το είδος της και όχι μόνο. Ως ταινία κατασκοπείας θα περίμενε κανείς το κεντρικό της θέμα να είναι η προστασία της πατρίδας/Αμερικής από την κακή Ανατολή, όμως σοφά θα δούμε ότι οι συντελεστές της αποφεύγουν να καταπιαστούν με ένα θέμα που το έχουν αναλύσει χιλιάδες ταινίες του είδους κι επιλέγουν κάτι λιγότερο προφανές, αλλά με την ίδια βαρύτητα, την προστασία της οικογένειας. Αυτή η εναλλακτική επιλογή είναι που σε πρώτο στάδιο κάνει τη διαφορά.

Το δεύτερο στοιχείο που λειτουργεί θετικά στην αποδοχή της ταινίας, είναι το γεγονός ότι αξιοποιεί τον χρόνο της διάρκειάς της κατάλληλα, χωρίς να χάνει περιττό χρόνο σε επαναλαμβανόμενες σκηνές δράσης για την ικανοποίηση του κοινού της περιπέτειας, ή σε μια μακροσκελή εισαγωγή που ενδέχεται να κουράσει. Αντίθετα, η ταινία ξεκινά με φιλμ από την παιδική ηλικία της κόρης του Bryan (Liam Neeson), που καθιστά σαφές ότι αυτή είναι το πρόσωπο-κλειδί της ιστορίας, συνεχίζει δίνοντας μόνο τις απαραίτητες πληροφορίες για τον πρωταγωνιστή και τις δυνατότητές του κι αναλώνει ένα αξιοσέβαστο ποσοστό της διάρκειάς της σε σκηνές δράσης, συνθέτοντας μια απολύτως ισορροπημένη ταινία.

Παρουσιάζοντας, λοιπόν, στο κοινό μόνο τα απολύτως απαραίτητα κι ακολουθώντας μια ροή που διέπεται από λογική σκέψη, ψυχραιμία κι αποφασιστικότητα, οι σεναριογράφοι κι ο σκηνοθέτης της ταινίας καταφέρνουν να αναδείξουν έναν ωριμότερο James Bond, που τίποτα στον κόσμο δεν είναι ικανό να τον αποπροσανατολίσει από τον στόχο του. Και φυσικά, η καταλληλότερη επιλογή για έναν τέτοιον ρόλο δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από τον Liam Neeson, ο οποίος με εκπληκτικό τρόπο υποδύεται τον «επαγγελματία» πατέρα.

Βασικό συστατικό της επιτυχίας της, επίσης, είναι το γεγονός ότι καταφέρνει να συνδυάσει τη διαφθορά του αστυνομικού σώματος με το στοιχείο του εμπορίου λευκής σαρκός κι αυτό χωρίς να αποτελεί μια ταινία που απευθύνεται στο σινεφίλ κοινό. Η εξέλιξη δε της δράσης σε μια πόλη που φημίζεται για τον έρωτα και τις καλές τέχνες, το Παρίσι, όπως επίσης κι ο χρονικός περιορισμός που δίνεται στον πρωταγωνιστή, είναι ακόμα δύο στοιχεία που την κάνουν ενδιαφέρουσα. Το κυριότερο, όμως, στοιχείο είναι ότι μέχρι το τέλος δεν ξέρεις αν οι κόποι και η επιμονή αυτού του ανθρώπου θα αποδώσουν καρπούς.

Το έργο αποτελεί μια εξαιρετική επιλογή για όλους τους λάτρεις των καλών ταινιών δράσης, αλλά και για όλους όσους δεν τρελαίνονται ιδιαίτερα για τέτοιου τύπου ταινίες, αλλά αναζητούν καλές παραγωγές που ν` αξίζουν τον χρόνο που θα διαθέσουν.

Βαθμολογία: 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars (4/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου


 
Αμερικανια - softice - Τρί 09 Οκτ 2012 - 11:40
Κάτσε στην Αμερική πουλάκι μου που δεν έχουμε εγκληματικότητα. Τι την θέλεις την Ευρώπη που μόλις πατησεις το πόδι σου κινδυνευεις απο την αλβανική την ρωσική και τις διάφορες άλλες μαφιες. Ευτυχώς που έχεις πατέρα λίγο πιο κομαντο απο τον ραμπο που φυλάει την παρθενιά σου δηλαδή...αλλιώς...
 
<Χωρίς Τίτλο> - turnleft - Κυρ 09 Σεπ 2012 - 00:52
 
<Χωρίς Τίτλο> - piskop - Δευ 17 Ιαν 2011 - 13:06
 
Legacy - Παναγιώτης Βλάχος - Unverified - Τετ 17 Δεκ 2008 - 17:38
Ανηλεεις ξυλοδαρμοι, δολοφονιες και υπερηρωισμοι απο εναν πατερα - ραμπο, χαρακτηριζουν το Taken σε ολη την εκταση του. Το καλο φοραει τα αμφια του κακου και ξεκληριζει ολους τους μη Αμερικανους εγκληματιες που δρουν ανεξελεγκτα στις ανασφαλεις ευρωπαϊκες μεγαλουπολεις οπως το Παρισι. Έλεος!!!
Παναγιώτης Βλάχος
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.