• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Le Silence de Lorna (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Σιωπή της Λόρνα
- Γνωστό και ως:
The Silence of Lorna

Δραματικό Θρίλερ | 105' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 11 Δεκ 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 2/2009
Διανομή: Seven Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Γαλλικά - Αλβανικά
Δημοτικότητα: 0.21 %
Αξιολόγηση: 7.05/107.05/107.05/107.05/107.05/107.05/107.05/107.05/10   (7.05/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 17 Νοεμβρίου 2008

Όταν πηγαίνεις σινεμά για να δεις Dardenne ξέρεις ακριβώς τι σε περιμένει. Ένα ουμανιστικό σινεμά, απόλυτου ρεαλισμού, το οποίο περιγράφει πορτρέτα ανθρώπων που ζουν σε καταστάσεις ένδειας αγαθών. Και όπως λένε χαρακτηριστικά οι δύο σκηνοθέτες, με τις ταινίες τους αφήνουν το θεατή να αναρωτηθεί τα γεγονότα, να αισθανθεί ότι ακριβώς και οι ήρωές τους.

Στη Σιωπή της Λόρνα, η σκηνοθεσία των Νταρντεν παραμένει αψεγάδιαστη, ακριβώς όπως τη γνωρίσαμε στο σύνολο της φιλμογραφίας τους. Εκείνο όμως που εξελίσσεται είναι η σεναριακή δομή πάνω στην οποία στηρίζονται. Εδώ η ιστορία εξελίσσεται κάθε λεπτό και ταυτόχρονα περιπλέκεται συνεχώς, το μυστήριο κάνει την εμφάνισή του από νωρίς και το στοιχείο της αγωνίας γίνεται εντονότερο από κάθε άλλη φορά. Επιπλέον το κοινωνικό τους προφίλ παραμένει ζωντανό και τα ηθικά μηνύματα που περνάνε είναι διαυγή και ξεκάθαρα για ακόμα μια φορά. Καταφέρνουν να θέσουν το θεατή δίπλα στην ηρωίδα τους και όχι «πάνω» από αυτή, πετυχαίνοντας έτσι την ταύτιση ρυθμού και συναισθηματικής κλιμάκωσης μεταξύ αυτής και θεατών.

Μετανάστευση, ανάγκη για μητρότητα και ελπίδα για την εκπλήρωση ενός ονείρου που πολλές φορές μοιάζει ουτοπικό απασχολούν και πάλι του σκηνοθέτες. Η Lorna γίνεται μέλος ενός κυκλώματος που εξαπατά ανθρώπους και πολιτεία προκειμένου να πλουτίσει μέσα από την νομιμοποίηση παράνομων αλλοδαπών. Κινητήριος δύναμη όμως της συμμετοχής της σε αυτό είναι η ανάγκη να ζήσει αξιοπρεπώς και στον όνομα μιας καλύτερης ζωής είναι έτοιμη να θυσιάσει το είναι της. Η Αλβανίδα ηθοποιός Arta Dobroshi είναι υπέροχη στον πρώτο ρόλο, όμως η ερμηνευτική αποκάλυψη ακούει στο όνομα Jeremie Renier, ο οποίος παρά την ολιγόλεπτη παρουσία του, καταφέρνει να εντυπωσιάσει ως εξαρτημένος από τα ναρκωτικά σύζυγος, πράγμα σπάνιο για τους ερμηνευτές των Νταρντεν, που λειτουργούν θεατρικά και δύσκολα ξεχωρίσουν από των πρωταγωνιστικό σύνολο.

Βαθμολογία: 8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars8/10 Stars (8/10)

Βασίλης Καγιογλίδης




Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008

Επιτρέψτε μου να μη μιλήσω καθόλου για την κινηματογραφική γλώσσα της ταινίας. Άλλωστε οι ικανότητες των αδερφών Dardenne πίσω από την κάμερα είναι αδιαμφισβήτητες. Επιτρέψτε μου επίσης να μη μιλήσω για την πρωταγωνιστική οπτασία της Arta Dobroshi και να αφοσιωθώ σε όσα μου εντρύφησε αυτό το κομψοτέχνημα!

Η Λόρνα, μια Αλβανίδα μετανάστρια, επιθυμεί να ανοίξει ένα μπαρ στο Βέλγιο με τον καλό της, για την εξοικονόμηση των βιοποριστικών. Κάθε σκοπός εντός του κόσμου απαιτεί έναν συμβιβασμό. Και έτσι η Λόρνα θα αποταθεί σε έναν μαφιόζο, ο οποίος θα της εξασφαλίσει την Βελγική ταυτότητα, παντρεύοντας την με έναν τοξικομανή. Και θα της εξασφαλίσει το αναγκαίο αρχικό κεφάλαιο, αρκεί αυτή να συμμετέχει στην πρώτη του δουλειά. Η μαφία και εδώ είναι (προ)σχηματική. Η μαφία είναι η άγρυπνη σκιά μας. Η δικιά σου και η δικιά μου σκιά. Αυθύπαρκτη στις πατημασιές μας, η υπονομευμένη ροή των πράξεων μας, στο φέγγισμα ενός ετεροκατασκευασμένου και προϋπάρχον κόσμου. Η Λόρνα θα δεθεί σταδιακά με τον Κλώντι. Τον γραφειοκρατικό σύζυγο της. Ο οποίος είναι μια ολοκληρωμένη περσόνα, πέρα για πέρα ανθρώπινη, δίνοντας μια βαθύτερη παρατήρηση στην παρουσία των ναρκωτικών στο σύγχρονο άνθρωπο. Το δέσιμο δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα. Είναι το σμίξιμο δυο ανθρώπων. Η ελεύθερη επικοινωνία. Για αυτήν γίνεται ο Κλώντυ. Για αυτούς δεν είναι παρά ένα πρεζόνι(όπως χαρακτηριστικά προσφωνείται). Είναι πάντα πιο βολικό στο σύγχρονο σύστημα να αντιμετωπίζεις τις υπάρξεις ως "ιδιότητες" παρά ως ανθρώπινες οντότητες. Πιο εύκολα μπορείς να σκοτώσεις μια επιγραφή. Έναν άνθρωπο όμως πως να τον σκοτώσεις; Όλα γίνονται στο βωμό αυτού του δοξασμένου εγκόσμιου Θεού. Στην παγκοσμιοποιημένη πραγματικότητα είναι σχεδόν κοινός, Ευρώ λέγεται. Με αυτόν αγοράζεις την ευτυχία σου, και πουλάς ακόμα και την όποια ανασφάλεια σου. Μπορείς να θάψεις ένα φέρετρο. Τις τύψεις σου όμως πως να τις θάψεις; Εκεί ξεκινάει και η εναντίωση της Λόρνα, του ανθρώπου. Η εναντίωση στο σύστημα δια της αποχής. Οι τύψεις και οι ενοχές τα ενδόμυχα ίχνη πάνω στο κουρσευμένο ανθρώπινο κορμί μας. Και η Λόρνα, σε μια φαντασιακή σύλληψη, κυοφορεί μαζί με τις τύψεις και την ελπίδα ενός καλύτερου αύριο. Την ελπίδα της ίδιας της ζωής! Και εσύ θεατή, αν εκλαμβάνεις τη σιωπή του τίτλου ως αδυναμία, τότε απλά καθρεφτίζεις το είδωλο σου στον ματωμένο καθρέφτη των καιρών μας. Η σιωπή της Λόρνα είναι ένας εκκωφαντικός βόμβος, μια εκκωφαντική πρόσκληση για ζωή, για αγάπη. Και η βαθύτερη συνείδηση. Η μόνη που μπορεί να στοχεύσει στην ανθρώπευση του σήμερον...

Βαθμολογία: 8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8.5/10 Stars8,5/10 Stars (8.5/10)

Γιώργος Ευθυμίου


 
Legacy - jb - Unverified - Τρί 25 Νοε 2008 - 00:11
Η καινουργια ταινια των Νταρντεν, ητανε μια απο τις πολλες ταινιες του διδυμου που προβληθηκαν στο φετινο σχετικο αφιερωμα του Φ.Κ.Θ. Η ταινια ειχε πολυ ενδιαφερον, πολυ ωραιο, στρωτο και αρκετα πρωτοτυπο σεναριο, πολυ καλη σκηνοθεσια και αρκετα καλες ερμηνειες, ειδικα απο την Dobroshi και τον αγαπημενο Renie. Ενω ομως μεχρι και κανα μισαωρο πριν το τελος πηγαιναν ολα πολυ καλα, μετα αρχισε η πτωση. Οι Νταρντεν, αρχισαν παλι να αναλυουνε θεματα με τα οποια ειχανε ασχοληθει εκτενος και στο προσφατο παρελθον με αποτελεσμα η πλοκη να γινεται ολο και πιο προβλεψιμη και η ταινια να χανει το ενδιαφερον της. Επιπλεον οι σιωπες αρχισαν να μεγαλωνουν και τα βλεφαρα ολο και να κλεινουν. Το φιναλε της προσωπικα με απογοητευσε... Δεν ξερω αν θα μπορουσα να σκεφτω κατι αλλο στη θεση του αλλα οπως και να χει, με την παρουσα μορφη ητανε μια απο τις λιγες ταινιες που ξεκινανε αρτια και καταληγουνε comme ci comme ca. Σιγουρα οχι η καλυτερη ταινια των Νταρντεν, αλλα -παλι σιγουρα- μια απο τις πιο αξιολογες τους, ειχε την ευκαιρια να γινει μια πραγματικα εξαιρετικη ταινια αλλα για μενα καπου προς το τελος δυστυχως την εχασε!


8/10
jb
 
abelmybluecoast - abel - Δευ 23 Νοε 2009 - 00:14
Με αφορμη μια ιστορια μεταναστων ενα θριλερ ρεαλισμου που ασχολειται με απλους-καθημερινους ανθρωπους που αγωνιζονται με την φτωχεια και την απογνωση και εχουν ονειρα για μια καλυτερη ζωη. Η ταινια οπως και οι προηγουμενες των Νταρντεν ειναι γροθια, προσκολλαται με αισθημα στους ηρωες και στις αντιδρασεις τους και παρακολουθειται με κομμενη την ανασα. Ακουμπαει επισης το θεμα των τραυματων και κανει ενα θαυμασιο πορτραιτο της αγωνιστριας Λορνα (με καταπληκτικη ερμηνεια απο την Ντομπροσι) χωρις μονοδιαστατη οπτικη, χωρις ωραιοποιησεις με ολες τις αντιθεσεις που παρουσιαζει ενας ανθρωπος που προσπαθει να επιβιωσει αλλα και με φοβερη πιστη στην ανθρωπια, στην ικανοτητα για ελπιδα και στο καλο που κρυβει μεσα του ο ανθρωπος. ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7,5/10 
Το επεξεργάστηκε ο/η abel συνολικά 2 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.