• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Day the Earth Stood Still (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Οταν η Γη Σταματήσει
- Γνωστό και ως:
The Day the Earth Stood Still (2008)

Επιστημονικής Φαντασίας | 104' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 11 Δεκ 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 12/5/2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 12/5/2009
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά - Μανδαρινικά
Δημοτικότητα: 0.24 %
Αξιολόγηση: 5.18/105.18/105.18/105.18/105.18/105.18/10   (5.18/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

12.12.08 είναι η μέρα που σταμάτησε η Γη.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:




Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

Προσπεράστε τις λάμψεις και τον πανικό…


Ποιο 2012, ποια Αποκάλυψη και ποιες άλλες εσχατολογικές μοιρολατρίες! Έχουμε καταντήσει να ζητάμε ακόμα και από τους αστρολόγους άποψη για το μέλλον μας! Ο κίνδυνος του ολικού αφανισμού για το ανθρώπινο γένος είναι εδώ, είναι ρεαλιστικός και μόνος υπαίτιος για αυτό είναι το μοναδικό είδος που δεν υπακούει τους ρυθμούς της φύσης… Εμείς…

Το ριμέικ του cult αριστουργήματος του Robert Wise δεν έχει να επιδείξει κάποια σκηνοθετική αρετή. Δεν έχει την σεναριακή ευελιξία να ξεφύγει από το να κατηγορηθεί και για νοηματική αφέλεια. Δεν έχει ερμηνείες πέρα του στάνταρ. Δεν έχει τα καλύτερα ειδικά εφέ που έχει να επιδείξει το σύγχρονο σινεμά των blockbuster. Όμως, δανείζεται την κεντρική δομή του πρότυπου του και αναπτύσσει με απλά «αμερικανικά» μια νοηματική που πρέπει να προσέξουμε, να κάνουμε βίωμα μας, να πάρουμε τόσο σοβαρά όσο το βήμα μας στο χώμα που πατάμε. Ο χαρακτήρας που ερμηνεύει, με μια Matrix κόμικ-απλοϊκότητα, ο Keanu Reeves πρέπει να γίνει πρότυπο του κάθε μελλοντικού συγκατοίκου μας. Των παιδιών μας.

Συγκρίνοντας τη κεντρική λογική του, του ότι ένας ανώτερος πολιτισμός ενδιαφέρεται για το καλό του πλανήτη μας, έρχεται σε τέλεια αντιδιαστολή με την φανταστικό-ιμπεριαλιστική λογική των Ημέρα Ανεξαρτησίας, Ο Πόλεμος των Κόσμων, όπου η επαφή μας με έναν ανώτερο πολιτισμό προϋποθέτει πόλεμο. Φυσικά και προτιμώ να μεγαλώνουμε με την ιδέα του ότι κάποιοι ανώτεροι από εμάς, αν έρθουν κι αν υπάρχουν, θα έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Απλά και μόνο, στην λογική που λέει πως για να έρθουν αυτοί ως εδώ μάς έχουν για αντίπαλους δευτέρας διαλογής, καλύτερα να είμαστε ρεαλιστές και να μην προάγουμε και σε αυτό το φανταστικό ενδεχόμενο την πολεμόχαρη μας φύση. Προσοχή, δεν λέω να καταργήσουμε τα blockbuster με επιθετικούς εξωγήινους, απλά το θέτω νοηματικά. Η συγκεκριμένη ταινία, όμως, λέει και κάτι ακόμα καλύτερο από τα παλιά σπιλμπεργκικά μηνύματα των Ε.Τ. ο Εξωγήινος, Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου. Μας φέρνει προ ευθυνών και χτυπά τον καμπανάκι για την καταστροφολαγνεία μας. Βέβαια, σ`αυτό φταίει και η εξέλιξη των τελευταίων 30 ετών, που ξεπερνάει και τον χειρότερο εφιάλτη ενός φυσιολάτρη.

Να το δούμε, όμως, και σαν ένα ακόμη blockbuster, γιατί αυτό κινεί βασικά την υπόσταση του. Καθόλου κακό, με κάποιες εντυπωσιακές «large» σκηνές και πλήρη εκμετάλλευση ειδικών εφέ, που όλο και κάπου, βέβαια, έχουμε ξαναδεί (Ημέρα Ανεξαρτησίας, Η Μούμια κτλ). Σεβαστό και στον τομέα της δράσης, παρά του ότι θέλει να διατηρεί ένα χαμηλό προφίλ, ώστε να μην υπονομευτεί το βασικό του θέμα. Δεν θα δείτε την γνωστή interactive δράση, που ίσως πολλοί θα θέλατε, αφού εκτός των ψηφιακών εφέ, η ταινία θα μπορούσε να γυριστεί και την δεκαετία των 1980, ή ακόμα και των 1970.

Κριτική Σύνοψη
Μια στάνταρ χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, που δεν θα ξεχώριζε από τις πολλές αν δεν επιδείκνυε ένα πανανθρώπινο μάθημα, που όλοι μας πρέπει να αντιληφθούμε. Βέβαια, δε λείπει και το ουμανιστικό μήνυμα και εκεί η ταινία μπορεί να κατηγορηθεί για αφέλεια και για έλλειψη τόλμης, δηλαδή να τραβήξει το «αυτί» μας ως τα άκρα. Σκηνοθεσία, ερμηνείες, ανάπτυξη σεναρίου απλά συμπαθητικά και ψηφιακά εφέ large, στην λογική των γνωστών συγγενικών blockbuster. Όμως, προσπεράστε τις λάμψεις και τον πανικό, γιατί υπάρχει ένα «ζουμί», το οποίο επιβάλλεται να πιούμε…

Βαθμολογία: 2/10 Stars2/10 Stars (2/5)

Σταύρος Γανωτής




Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Πηγαίνοντας με τις καλύτερες των διαθέσεων και με υψηλές προσδοκίες να δω άλλη μια εισβολή εξωγήινων που θα με συναρπάσει, τελικά έμεινα με την όρεξη.

Το marketing της ταινίας παρέπεμπε σε "Πόλεμο Tων Κόσμων". Ο Scott Derrickson που ανέλαβε το project της διασκευής της ομώνυμης ταινίας του 1951, άφησε καλό και σόβαρο δείγμα «σκηνοθετικής γραφής» με τον "Εξορκισμό της Έμιλυ Ρόουζ". Τα ονόματα της Jennifer Connelly και της Kathy Bates μου έδιναν μια προκαταβολική σιγουριά για το αξιόλογο της ταινίας.

Τι πήγε όμως στραβά και τελικά σκίστηκε η τσόχα, δεν φούσκωσε το κεϊκ, έκοψε η σαντιγύ, κάικε ο μουσακάς, χύθηκε το γάλα;

Δεν είναι τόσο ότι είναι μια άσχημη ταινία το "The Day the Earth stood still". Είναι ότι δεν ξέρει τι θέλει να είναι (Scott για ποιόν χτυπά η καμπάνα;). Έκει που έχει όλα τα φόντα να γίνει super action sci-fi, ξαφνικά αποφασίζει να γίνει διδακτική όπως η original ταινία. Λίγα λέπτα όμως αργότερα πνίγεται στα στερεότυπα και τις σεναριακές τρύπες.

Οι αντιδράσεις των ανθρώπων καθώς έρχονται σε επαφή με κάτι πρωτόγνωρο είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με την ανθρώπινη φύση. Καταλαβαίνουμε την αγωνία ενός σκηνοθέτη να παρουσιάσει μια νέα οπτική γωνία σε ένα χιλιοειπωμένο θέμα, αλλά πόσο εύκολα μπορεί να γίνει αποδεκτή η εικόνα ενός ανθρώπου που έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με εξωγήινη ύπαρξη και δεν κάνει ούτε ένα μορφασμό έκπληξης-φόβου, παρα μόνο τρέχει να αγγίξει τον εξωγήινο, χωρίς δεύτερη - και χωρίς πρώτη μην σας πω - σκέψη; Επίσης, όσο κολλημένους και να θέλουμε να παρουσιάσουμε τους Αμερικανούς ή ξιπασμένους τους πολιτικούς ηγέτες, πόσο αληθοφανές είναι να σου μιλαέι εξωγήινος προσπαθώντας να σου μεταδώσει ένα διαγαλαξιακό μήνυμα και εσύ να του συμπεριφέρεσαι σαν να ήταν κατώτατος συμβασιούχος δημόσιος υπάλληλος σου, στο Υπουργείο (no offense παιδιά, ξέρω ότι είσαστε πολλοί εκεί έξω!). Και μετά να ψάχνεις να καταστρώσεις σχέδιο crisis management, χωρίς να έχεις ακούσει τι ήθελε να σου πει ο κακομοίρης. Τι τα δαπανούσες τότε όλα αυτά τα τρισεκατομύρια δολλάρια όλες τις προηγούμενες δεκαετίες για προγράμματα ....επικοινωνίας... με εξωγήινες οντότητες;

Θα μου πείτε, σιγά χαλάρωσε, τέτοια σεναριακά κενά έχουμε δει κατά εκατοντάδες σε ένα σωρό άλλα action ή sci-fi και έχουμε πάθει ανοσία. Και εγώ θα σας πω ότι αν η ταινία είχε ως μόνη πρόθεση να μας διασκεδάσει, τότε θα την έκρινα πιο χαλαρά και θα προσπερνούσα με ευκολία αυτές τις σεναριακές τρύπες, αλλά δυστυχώς συμβαίνει αυτό που προανέφερα... η ταινία αυτή δεν ξέρει τι θέλει να είναι.

Η Jennifer Connelly είναι πολύ καλή στον ρόλο της και αποτελεί ένα από τα λίγα θετικά της ταινίας, ενώ αντίθετα η Kathy Bates είναι πάρα πολύ κακή χωρίς καμία δικαιολογία. Ο Keanu Reeves είναι πάνω-κάτω αυτός που ξέρουμε, ίσως ένα κλικ καλύτερος. Ο John Cleese των Monty Pythons είναι εντελός άσχετος έστω και για αυτό το μικρό ρόλο που έχει. Ο μικρός Jaden Smith, γιος του Will, που μας είχε ξετρελάνει στο "The Pursuit of Happyness", είναι και εδώ αξιαγάπητος, υπερβολικός ίσως στη σκηνή του νεκροταφείου, αλλά αυτό μάλλον οφείλεται στις σκηνοθετικές οδηγίες (Scott η ...καμπάνα χτυπάει τρείς φορές).

Ετυμηγορία: Μην είμαστε άδικοι, δεν είναι χάσιμο χρόνου η ταινία. Αν υποθέσουμε πως ο «Πόλεμος Των Κόσμων» είναι μια δίμετρη ξανθιά Τσέχα, ας πούμε και ότι το "The Day The Earth Stood Still" είναι μια συμπαθητική κοπέλα με φακίδες και λίγα κιλά παραπάνω. Θα πιείτε δυο ποτάκια, θα διασκεδάζετε λίγο μαζί της, θα πείτε και καμιά λίγο πιο ψαγμένη κουβεντούλα, αλλά τελικά θα της πείτε καληνύχτα μαζί με την υπόλοιπη παρέα και θα την κάνετε με ελαφρά για ύπνο.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Γιάννης Πεντσερετζίδης




Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009

Το 1951, την εποχή της πρώτης ανάπτυξης των ταινιών επιστημονικής φαντασίας αλλά και καταστροφολογίας, μια ταινία με τον περίεργο τίτλο The Day the Earth stood still κυκλοφόρησε και έκανε πάταγο τόσο με τα εντυπωσιακά, για την εποχή του, οπτικά εφέ αλλά και με τις κρυφοπεριβαλλοντικές ενδείξεις/προειδοποιήσεις που στην εποχή μας είναι πιο επίκαιρες από ποτέ. Και όπως ήταν αναμενόμενο, το remake δεν άργησε...δυστυχώς...

Με τον Scott Derrickson, δημιουργό του The Exorcism of Emily Rose, στη καρέκλα του σκηνοθέτη οι οιωνοί ήταν σίγουρα θετικοί. Το σενάριο, διασκευασμένο από τον David Scarpa μας παρουσιάζει την Helen Benson, αστροβιολόγο που ζει με τον 10χρονο γιο του άντρα της που σκοτώθηκε πριν ένα χρόνο και προσπαθεί να ισορροπήσει τη δουλειά της με το ρόλο της μητέρας ενός παιδιού που δεν είναι καν δικό της. Ξαφνικά ένα βράδυ, κυβερνητικοί χτυπάν την πόρτα της και σχεδόν βίαια μεταφέρουν αυτή και άλλους κορυφαίους επιστήμονες σε μια άκρως απόρρητη τοποθεσία σαν τελευταία ελπίδα σωτηρίας της γης από έναν άγνωστο αντικείμενο που αναμένεται να καταπέσει σε περίπου...80 λεπτά!!! Όπως ήταν αναμενόνενο τα λεπτά περνάνε, το αντικείμενο είναι έτοιμο να συγκρουστεί αλλά τελικά μειώνει ταχύτητα και μια τεράστια, σχεδόν διαφανής, σφαίρα προσγειώνεται στο κέντρο της πόλης. Όλες οι στρατιωτικές δυνάμεις είναι έτοιμες να το καταστρέψουν με την παραμικρή αφορμή μέχρι που ένα πλάσμα βγαίνει που όσο πλησιάζει μοιάζει ανθρώπινο. Μέχρι εδώ νομίζω ότι δεν ανέφερα κάποιο spoiler αλλά επειδή ουσιαστικά δεν ανέφερα και τίποτα για την ιστορία θα συνεχίσω με μερικά ακόμα στοιχεία που όμως αποτελούν lighter or heavier spoilers. Το πλάσμα ολοκληρώνει τη σωματική του διαμόρφωση σε κανονικό άνθρωπο και αιχμαλωτίζεται για εξέταση. Στις ανακρίσεις που γίνονται αποκαλύπτεται ότι αυτός ο εξωγήινος πολιτισμός ήρθε για να σώσει τη γη...από τους γήινους μιας και οι αυτοκαταστροφικές μας τάσεις έχουν φέρει τον πλανήτη στα όρια του. Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να επιτεθεί ώστε να τους καταστρέψει αλλά η γιατρός Benson παίρνει το ρίσκο και ελευθερώνει το πλάσμα που έχει το όνομα Klaatu μιας και θεωρεί ότι η λογική είναι ο μόνος τρόπος για να τον μεταπείσει. Έτσι οι δυο τους μαζί με τον μικρό της γιο ακολουθούν ένα ταξίδι αυτογνωσίας αλλά και γνωριμίας του Klaatu με την ανθρώπινη φύση ενώ ταυτόχρονα η διαδικασία καταστροφής των γήινων έχει ξεκινήσει.

Η ιστορία ακούγεται ενδιαφέρουσα και το περίεργο είναι ότι όντως είναι. Δε ξέρω το ύφος την αυθεντικής αλλά εδώ ο σκηνοθέτης μοιάζει να μη ξέρει τι να διαλέξει, την αργή ποιητική ή την σύγχρονη, γρήγορη και γεμάτη έντονη ροη. Η ταινία ξεκινάει γρήγορα αλλά με την εμφάνιση του Klaatu, ο ρυθμός πέφτει σε Αγγελοπουλικά επίπεδα για σχεδόν ολόκληρη τη ταινία. Λίγο πριν το τέλος ο ρυθμός ανεβαίνει ελαφρώς αλλά είναι πια πολύ αργά.

Η Connelly είναι για ακόμη μια φορά πολύ άνω του μετρίου αλλά κανένα άλλο στοιχείο της ταινίας δε την ακολουθεί. Ο Reeves είναι πιο πλαστικός και από playmobile και το υπόλοιπο casting εκτός της εξαιρετικής επιλογής του John Cleese στο ρόλο του ερημίτη επιστήμονα, είναι...άστα να πανε. Ίσως το μόνο στοιχείο που ίσως δεν εντυπωσιάζει αλλά ικανοποιεί είναι τα οπτικά εφέ με τα εφέ καταστροφής να είναι μαγευτικά.

Τα βαθιά ανθρωπολογικά ερωτήματα έστω και στη πιο ρηχή μορφή τους φαίνεται ότι δεν ταιριάζουν σε μια ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2009. Προσπεράστε το.

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Αλέξανδρος Κυριαζής




Δευτέρα 15 Ιουνίου 2009

Έχω βαρεθεί τις τυποποιημένες χολιγουντιανές υπερπαραγωγές, «τίγκα» στα οπτικά εφέ και στα απλοϊκά, «λουστραρισμένα», δήθεν, ηθικοπλαστικά μηνύματα. Έχω βαρεθεί τις ταινίες που μιλάνε για το τέλος του κόσμου. Έχω σιχαθεί τα remake αυτών των ταινιών. Δεν την παλεύω άλλο με ταινίες στις οποίες, η υπερδύναμη Αμερική εμφανίζεται σαν ο σωτήρας και, ταυτόχρονα, ο «Μπαμπούλας» όλων, λες κι είναι το μοναδικό έθνος που έχει πνοή και φωνή σ`αυτόν τον πλανήτη. Γιατί λοιπόν να δω το «The Day the Earth stood still»; Μονολογώ, το γνωρίζω, όπως επίσης ξέρω και πως δεν είμαι ο μόνος που έχει αυτούς τους προβληματισμούς.

Γιατί να δει κάποιος λοιπόν την, εδώ εξεταζόμενη ταινία; Καθαρά και μόνο για εκπαιδευτικούς λόγους. Για να έχει ένα παράδειγμα προς αποφυγή. Για να έχει ένα δείγμα του τι μπορεί να πάει στραβά όταν σε ένα έργο δεν υπάρχει εξαρχής μια σαφής και σταθερή «γραμμή» για το «είναι» του και για το που οδηγείται η ιστορία. Το «The day the earth stood still» είναι ένας «αχταρμάς» ιδεών, κάποιες καλές, κάποιες κακές, ανακατεμένων μέσα σε τόνους (καλοδουλεμένων) οπτικών κι ηχητικών εφέ, με μια ανθρωπότητα να «πασχίζει» (λέμε τώρα) να δείξει την θετική πλευρά της κι έναν πλανήτη να έχει την ανάγκη εξωτερικών παραγόντων (εξωγήινοι) για να επιβιώσει. Οι οποίοι εξωγήινοι, εδώ που τα λέμε, δεν είναι τίποτα άλλο από μια εξώτερη και περισσότερο ανεπτυγμένη τεχνολογικά, απεικόνιση των σύγχρονων Αμερικανών. Η ταινία ακολουθεί τα χνάρια έργων όπως τα «The Day after tomorrow» και «War of the Worlds», αλλά αντί να επιλέξει το δρόμο της ανεξέλεγκτης δράσης σ`άλλο ένα μετά-Αποκαλυπτικό τοπίο, προσπαθεί λανθασμένα να παίξει στο ταμπλό των ανθρωπολογικών κι οικολογικών ανησυχιών και τρώει πέντε μπαλάκια από το ημίχρονο.

Οι Keanu Reeves και Jennifer Connelly περνάνε αδιάφοροι κι, ως ένα βαθμό, την παρτίδα σώζουν οι John Cleese κι ο γιος του Will Smith, Jaden. Κατά τ`άλλα, το «Τhe day the earth stood still» είναι ένα έργο που θα ήταν καλό να αποφύγετε, εκτός αν δεν έχετε οτιδήποτε καλύτερο να κάνετε (πχ. να πλέξετε πουλόβερ για τον επερχόμενο Χειμώνα).

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/10)

Δημοσθένης Καραγιαννόπουλος


 
Legacy - Πέτρος Διαμάντης - Unverified - Παρ 12 Δεκ 2008 - 00:36
Μην παραπλανηθειτε (ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΟ!!!) απο το trailer της ταινιας, το οποιο ειναι εντυπωσιακοτατο και πολλα υποσχομενο...Οι ελπιδες αποδειχτηκαν, δυστυχως, φρουδες...
Πέτρος Διαμάντης
 
Legacy - moumouza - Unverified - Κυρ 14 Δεκ 2008 - 18:53
Ωραια κοπελα η Κονελι...

Χαλια η ταινια
moumouza
 
Legacy - Παναγιώτης Βλάχος - Unverified - Τρί 16 Δεκ 2008 - 00:10
Προκειται για μια ταινια με πολυ καλα οπτικα εφε και αξιολογο cast. Αν και τα μηνυματα που εκπεμπονται σχετικα με τη συναισθηματικη φυση του ανθρωπου και την ικανοτητα του να ανταπεξερχεται στα ιστορικα τελματα που ο ιδιος δημιουργει, τονωνουν την αυτοπεποιθηση μας, ταυτοχρονα θα μπορουσαν να αποτελεσουν το ισχυροτερο αλλοθι για την ολιγωρια των καταπατητων του πλανητη μας και τον εφησυχασμο της κοινης γνωμης. Αν αυτα τα μηνυματα θα μπορουσαν να διασωσουν την πρωτοτυπια και την ουσια του συγκεκριμενου κινηματογραφικου εργου ειναι κατα τη γνωμη μου αυτα που το καθιστουν ακομα πιο υποδεεστερο.
Παναγιώτης Βλάχος
 
Legacy - Gloriana - Unverified - Δευ 22 Δεκ 2008 - 21:22
Ένα τιποτα με μπολικο καθολου. Το μονο που ξεχωρισε ηταν τα οπτικα εφφε...
Gloriana
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.