• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Happy-Go-Lucky (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Τυχερή κι Ευτυχισμένη
- Γνωστό και ως:
Happy Go Lucky

Δραμεντί | 118' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 2 Οκτ 2008
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/02/2009
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.11 %
Αξιολόγηση: 6.84/106.84/106.84/106.84/106.84/106.84/106.84/10   (6.84/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2008

Είναι η Amelie Βρετανίδα; Όχι βέβαια, μα είναι η Poppy, η ηρωίδα της νέας ταινίας του Mike Leigh. Πιο ανθρωπιστής από ποτέ, δημιουργεί μια χαμηλότονη κωμωδία χωρίς συγκεκριμένο σενάριο. Η ταινία εστιάζει σε ορισμένες στιγμές της ζωής μιας δασκάλας δημοτικού σχολείου. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην σαχλαμάρα και την ουσιαστική κωμωδία είναι ιδιαίτερα λεπτή και ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος του μοιραίου λάθους. Ο Mike Leigh όμως κερδίζει το στοίχημα με τον εαυτό του γιατί ακριβώς πλάθει μια ηρωίδα με γήινα χαρακτηριστικά, προσθέτει στο σενάριο του τις απαραίτητες δόσεις γέλιου και δράματος και επεξεργάζεται κατάλληλα τους λιτούς και ανθρωπινούς διαλόγους. Η Poppy είναι το είδος του ανθρώπου που θα θέλαμε να είμαστε αλλά φοβόμαστε. Που θα θέλαμε για σύντροφο, για φίλη, για ερωμένη αλλά πάντα το σκεφτόμαστε. Είναι χαμογελαστή, πρόσχαρη, αντιμετωπίζει τους πάντες και τα πάντα με γέλιο, διασκεδάζει και χαίρεται την ζωή της. Eίναι όμως αποδεκτή μια διαφοροποιημένη συμπεριφορά, μέσα στο ομοιογενές σύνολο; Η Poppy έχει τα χαρακτηριστικά ενός υπερβολικά καλοσυνάτου ατόμου που καταβάλλει προσπάθειες να επιβιώσει στη σύγχρονη κοινωνία. Είναι μια γυναίκα τυχερή και ευτυχισμένη γι’ αυτήν και κάθε άλλη της επιλογή. Αποτέλεσμα, η συμπεριφορά της να μοιάζει στα μάτια των άλλων τρομακτική και συνάμα αφελής.

Σε έχω δει κάπου κάπου σε ξέρω… Μα φυσικά, έχει συνεργαστεί με Allen, Curran(!), Vaughn(!!) και με τον Leigh για τρίτη της φορά. Όμως ως Poppy είναι όλα τα λεφτά. Γιατί; Μα πολύ απλά επειδή ερμηνεύεται από την Sally Hawkins σατανικά όμορφα, χαριτωμένα, προσγειωμένα και κωμικά, αποδίδοντας ακριβώς τα χαρακτηριστικά που της προσδίδει ο τίτλος. Και θα είναι άδικο αν μια τέτοια κωμική ερμηνεία δεν συμπεριληφθεί στην φετινή οσκαρική πεντάδα. Μη μείνει μοναχά με τη Βερολινέζικη Άρκτο στα χέρια.

Την καλύτερη κωμωδία της χρονιάς δημιουργεί ο Mike Leigh, ο οποίος καταφέρνει τελικά να αντιπαραβάλλει την ανθρώπινη ευτυχία απέναντι στον ρατσισμό, την κακοποίηση και τον ανθρώπινο εξευτελισμό όπως αυτά παρουσιάζονται στην ταινία. Ο σχεδόν ειρωνικός τίτλος της παραπέμπει ακριβώς σ’ ένα πρόσωπο που νιώθει τυχερό και ευτυχισμένο. Εκείνοι όμως που θα έπρεπε πραγματικά να καταλαμβάνονται από τέτοιου είδους συναισθήματα είναι όλοι όσοι ζουν δίπλα σε αυτό. Τελικά ο άνθρωπος μπορεί να αντέξει το βάρος μιας τόσο μεγάλης ευτυχίας;

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Βασίλης Καγιογλίδης




Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

Ο Mike Leigh (πώς λέγανε η Garbo), επιτέλους, χαμογελάει…

Ένας από του σημαντικότερους σύγχρονους Βρετανούς σκηνοθέτες, ο Mike Leigh, πάντα είχε την τάση να ελαφρώνει το δράμα του με λιτές κωμικές νότες. Πρώτη φορά, όμως, με το Τυχερή και Ευτυχισμένη κάνει κωμωδία, αυθεντική κωμωδία, ακόμα κι αν την εμπλουτίζει με λιτές δραματικές νότες…

Η Sally Hawkins, σταθερή στις τελευταίες παραγωγές του Leigh αλλά μάλλον αφανής, ερμηνεύει με γαλλό-βρετανική δεινότητα την φίλη που θέλει ο καθένας να έχει. Είναι η κοπέλα-παράθυρο στη ζωή, ένα ορθάνοιχτο και πηγαίο χαμόγελο, που πάνω του κρεμιέται ολόκληρη η ταινία. Ο Leigh την αγαπάει τόσο πολύ, που ξεχνάει τους δεύτερους χαρακτήρες, εκτός από έναν καταλυτικά μεγαλειώδη. Ο Eddie Marsan είναι όλα τα λεφτά στον ρόλο του δάσκαλου οδήγησης και κύρια πηγή άντλησης χιούμορ, χωρίς να ξεστομίζει ούτε μία κωμική ατάκα.

Η ταινία δεν έχει ουσιαστική πλοκή. Θα μπορούσε να ονομαστεί… «Μια τυχαία περίοδο της ζωής της Πόπης». Αλήθεια είναι ότι αυτό γίνεται λιγουλάκι κουραστικό, όταν η ταινία ξεπερνάει τα μισά και θέλεις κάτι να πιαστείς. Η απάντηση του πολύπειρου Leigh είναι μια ευθεία αφήγηση και μια συνεχή νότα ευτυχίας πάνω στο απλό και το καθημερινό. Κάντε βρετανικό το Αμελί κι αφαιρέστε την βιρτουζιτέ του Jeneut και έχετε το ίδιο feel-good συναίσθημα. Το σενάριο μπορεί να είναι μονο-επίπεδο και στρωτό, έχει, όμως, κάποιους έξυπνους διαλόγους και κάποια πολύ εύστοχα αστεία. Όσο για την ανάλυση χαρακτήρων, δεν θα περιμέναμε λάθη, σε αυτόν τον τομέα, από τον Leigh. Η ηρωίδα είναι δικός μας άνθρωπος, μια «γήινη» προσωπικότητα, για την οποία δεν ενδιαφερόμαστε να μάθουμε τα πριν. Μας ικανοποιεί το παρόν, αφού κι αυτή ζει για αυτό.

Κριτική Σύνοψη

Μια ταινία που μπορείς εύκολα να αποκαλέσεις «κατώτερος Leigh», αλλά δεν παύει να είναι μια χαρά ζωής. Πλασμένη, όχι σε σαφή πλοκή, αλλά πάνω στον χαρακτήρα που ερμηνεύει, με απίστευτη ευχαρίστηση, η Sally Hawkins, από την οποία παίρνεις, χωρίς να αισθάνεσαι την ανάγκη να δώσεις, να προβληματιστείς. Υπάρχει φρεσκάδα, υπάρχει χιούμορ, υπάρχει χρώμα, υπάρχει… κι ένας καταπληκτικός δάσκαλος οδήγησης, ο Eddie Marsan. Πηγαίνετε για να σας φτιάξει το κέφι, αλλά όχι με την πεποίθηση πως θα δείτε ένα νέο Μυστικά και Ψέματα, Μυστικό της Vera Drake ή Η Παράσταση μιας Ζωής. Αυτό δεν θα το δείτε…

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Σταύρος Γανωτής




Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008

Θέλετε μια ταινία να σας φτιάξει τη διάθεση; Θέλετε να χαμογελάσετε και να βολτάρετε στη χαριτωμένη πλευρά της ζωής; Πιστεύετε στη θετική ενέργεια; Στη δύναμη του χαμόγελου που αφοπλίζει και κάνει τους άλλους να ανησυχούν; Αν απαντάτε σε όλα αυτά καταφατικά, τότε το Happy-Go-Lucky είναι απλά η ταινία σας! Το δυνατό come-back του μάγου της σινε-ψυχανάλυσης Mike Leigh (δημιουργού των αριστουργημάτων Secrets & Lies και Naked) είναι ένα κατά βάση πολύ καλογραμμένο feel-good movie, από αυτά που σε κάνουν να βγεις από την αίθουσα πιο ανάλαφρος! Αλλά είναι και τόσα περισσότερα από ένα feel-good movie!

Αν έπρεπε να επιλέξω το ένα και μοναδικό νόημα αυτής της ταινίας θα έλεγα ότι αυτή αποτελεί μια σπουδή στη θετική ενέργεια και στις επιπτώσεις της στους ανθρώπους γύρω μας! Η ενέργεια της θετικής ενέργειας δηλαδή! Η ενέργεια, που σε άλλους δημιουργεί ανασφάλεια ("γιατί αυτή μου χαμογελάει έτσι, τι άραγε να επιδιώκει;"), σε άλλους φθόνο ("αυτή πάντα χαζοχαρούμενη ήταν! Ήθελα να ΄ξερα πόσο αναίσθητη και ανεύθυνη είναι!") , ενώ άλλους -πιο εσωστρεφείς- ανθρώπους τους ανοίγει όπως ο ανοιξιάτικος ήλιος τα μπουμπούκια!

Ο Mike Leigh αξιοποιεί στο έπακρο το χάρισμα της πρωταγωνίστριάς του, της Sally Hawkins, η οποία κερδίζει τους θεατές από το πρώτο λεπτό της ταινίας, από τη σκηνή των τίτλων έναρξης δηλαδή, που ποδηλατεί με έναν άκρως ερωτεύσιμο αφηρημενο-χαριτωμένο τρόπο στους Λονδρέζικους δρόμους, και με ένα άψογο σενάριο που έχει στο επίκεντρό του την Poppy και τη "μανία" της να κάνει τους γύρω της πιο χαρούμενους (κάτι σαν την αγγλική έκδοση της Amelie ένα πράγμα) αναδεικνύει και σχολιάζει την απλή καθημερινότητα μιας τριαντάρας ανύπαντρης Λονδρέζας!

Κατά δε την πάγια τακτική του σκηνοθέτη τα σχόλια του και η πλοκή της ιστορίας του είναι άκρως χαμηλόφωνα (αναρωτιέσαι σχεδόν αν έχει κάποιο κεντρικό νόημα η ταινία), μέχρι που οι ήρωές του και τα θέλω τους θα συγκρουστούν ξαφνικά επί της οθόνης για να αναδειχθεί μεγαλοπρεπής η αλήθεια του καθενός! Όπως ακριβώς και στο Μυστικά και Ψέματα όλα κυλούσαν ήρεμα μέχρι την "ξαφνική μπόρα", έτσι και εδώ όλα είναι χαρωπά και αγαπημένα μέχρι που βγαίνουν στην επιφάνεια απωθημένα, κατώτερα ένστικτα και τραύματα και "σείεται το σύμπαν"!

Σας καλώ να αφεθείτε χωρίς δισταγμό στην "ασήμαντη" καθημερινότητα της ηρωίδας του Mike Leigh, να χορέψετε μαζί της φλαμένγκο, να κοντέψετε να τρακάρετε μαζί της στα μαθήματα οδήγησης που κάνει, να γελάσετε με τις χαζομάρες που λέει με τις φίλες της, να θαυμάσετε τον όμορφο τρόπο που αντιμετωπίζει τα παιδιά, να σιροπιάσετε με τον τρόπο που φλερτάρει και στην παρότρυνση της φίλης της "Poppy, δεν μπορείς να κάνεις τον κάθε άνθρωπο ευτυχισμένο" σας προκαλώ να σκεφτείτε τη δύναμη της απάντησης της "δεν έπαθε όμως κανείς κακό προσπαθώντας το!".

Βαθμολογία: 9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars9/10 Stars (9/10)

Πάνος Σταμούλης


 
Legacy - tsakirides - Unverified - Πεμ 23 Οκτ 2008 - 13:47
Συμφωνω με τους προλαλησαντες. Η ηρωιδα πραγματι ειναι χαμογελαστη, προσχαρη, αντιμετωπιζει τους παντες και τα παντα με γελιο, διασκεδαζει και χαιρεται την ζωη της. Η συμπεριφορα της μαλλον δεν ειναι αποδεκτη μεσα στο ομοιογενες συνολο. Η Poppy εχει τα χαρακτηριστικα ενος υπερβολικα καλοσυνατου ατομου που καταβαλλει προσπαθειες να επιβιωσει στη συγχρονη κοινωνια. Ειναι μια γυναικα τυχερη και ευτυχισμενη γι’ αυτην και καθε αλλη της επιλογη. Αποτελεσμα, η συμπεριφορα της να μοιαζει στα ματια των αλλων τρομακτικη και συναμα αφελης.

Ωραια μεχρι εδω. Ενθουσιαστηκα λοιπον και εγω και θεωρησα πως θα δω μια ωραια επιτελους κωμωδια...

Αχ, δεν πηγαινα για... ψαρεμα καλυτερα? Βαρετη ταινια, ολοι οι παρευρισκομενοι γελασαν δεν γελασαν 1 φορα. ΒΟΗΘΕΙΑ! Πως πηρε τοσο καλες κριτικες? Γιατι ρε παιδια μας αποπροσανατολιζετε? Αφου θελουμε να δουμε κατι και θα πληρωσουμε, τουλαχιστον α΄ς ειναι καλο. Εδω απλως βλεπουμε την πρωταγωνιστρια να αντιμετωπιζει τα παντα θετικα και με το χαμογελο στα χειλη. Την χτυπαει ο δασκαλος οδηγησης και αυτη προσπαθει να τον βοηθησει ψυχολογικα...
Κριμα το τρεξιμο για να προλαβω την προβολη!!! Καλυτερα δειτε Χοντρο - Λιγνο. Περισσοτερο θα γελαστε και θα νιωσετε ωραια. Και προσοχη στις κριτικες σας!!
tsakirides
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.