• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Franklyn (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Παράλληλοι Κόσμοι

Επιστημονικής Φαντασίας | 98' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 7 Μαϊ 2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/8/2009
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 3.75/103.75/103.75/103.75/10   (3.75/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Η πραγματικότητα δεν χωράει προσευχή.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Σε δύο μόνο περιπτώσεις θα σας πρότεινα αυτή την ταινία. Εάν έχετε δύο ώρες για χάσιμο ή θέλετε να δωρίσετε σε κάποιον μερικές στιγμές πραγματικής δυστυχίας, στην καλύτερη των περιπτώσεων υπερβολικής δυσφορίας, τότε κάντε μία στάση στους Παράλληλους Κόσμους του Gerald McMorrow. Για όσους αντέξουν την αβάσταχτη βαρεμάρα του πρώτου δήθεν φουτουριστικού μισάωρου, θα γευτούν εν συνεχεία την κρυολουσία της «μεγάλης» αποκάλυψης και τελικά θα αυτοτιμωρηθούν –χτυπώντας το κεφάλι τους στον τοίχο- αντιλαμβανόμενοι την ανοησία που κουβαλάει μία ταινία οργιάζουσα σεναριακά, κακοφτιαγμένη σκηνοθετικά και τερατώδης συνολικά. Το ελάχιστο ενδιαφέρον στοιβάζεται σε ένα λιγότερα αβάσταχτο δεύτερο μισό, φανερώνοντας την πλήρη σεναριακή αστοχία ενός δημιουργού, που ούτε την πένα γνωρίζει ούτε μάλλον και την κάμερα.

Χαμένη σε ένα σεναριακό λαβύρινθο, μπλεγμένη στο ανυπόφορο αφηγηματικό χάος, με μπαγιάτικα οπτικά εφέ και μία ανεμική σκηνοθεσία, η ταινία προσπαθεί ανεπιτυχώς να διατηρήσει τις ισορροπίες μεταξύ μέλλοντος και παρόντος, φαντασίας και απόλυτου ρεαλισμού, λογικής και παράνοιας, καταφέρνοντας τελικά να μας απογοητεύσει προσεγγίζοντας μονάχα τα τελευταία. Ο σκηνοθέτης δραματοποιεί τα λάθος περιστατικά, ανάγει τα αδύνατα σε δυνατά και μάλλον κάνει τα πάντα να μοιάζουν υπερβολικά. Έχει για πρωταγωνιστές τον δευτεροκλασάτο Ryan Phillippe, την Eva Green, η οποία από πρωταγωνίστρια του Bertolucci κατάφερε να περιφέρεται μέσα σε ταινία κάποιου McMorrow, και τον Sam Riley, ο οποίος μετά την περσινή σπαρακτική και πραγματικά συγκινητική ερμηνεία του (Control), απομυθοποιείται ολοκληρωτικά πίσω από την εικόνα του Milo. Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα, που λένε. Τελικά, ούτε ο «καπετάνιος» Bernard Hill δεν κατάφερε να σώσει ετούτη την ταινία, αδυνατώντας να αποφύγει το δεύτερο ναυάγιο του.

Είναι πραγματικά αξιοπερίεργο το γεγονός της χρηματοδότησης ορισμένων σεναρίων, που μετά βίας μετατρέπονται σε ελεεινές ταινίες και τελικά βρίσκουν και κινηματογραφική διανομή. Και εις χειρότερα; Το απεύχομαι…

Βαθμολογία: 1.5/10 Stars1,5/10 Stars (1.5/10)

Βασίλης Καγιογλίδης




Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Τι απογοήτευση! Πρόκειται για μια ταινία που σου δίνει την αίσθηση πως μπορείς να την αγαπήσεις και αντί αυτού σε αφήνει σύξυλο. Ο άπειρος Gerald McMorrow μέσα στα πρώτα 15 λεπτά χτίζει πύργους με τραπουλόχαρτα, με έναν επιδέξιο, αλά Σκοτεινή Πόλη, τρόπο. Λεπτό με λεπτό που περνάει, ο κάθε ένας πύργος σωριάζεται από τα χέρια του ίδιου του τού δημιουργού…

Ο νουαρικός χαρακτήρας του Φράνκλιν είναι ότι δυνατότερο έχει η ταινία και ολοένα υποβιβάζεται, σε σημείο να ξεχνάμε ότι υπάρχει. Η ιστορία της Εμιλία, που όλο κάνει ότι αυτοκτονεί, παρατραβάει σε σημείο επιδεικτικό. Ο Μάιλο περιφέρεται. Κι όμως, όλοι αυτοί υποστηρίζονται από καλούς ηθοποιούς, με όρεξη για ερμηνεία. Το τραγικό είναι ότι από ένα σημείο και μετά, που έχουμε αντιληφθεί το πόσο αδύναμο σενάριο κρύβονταν πίσω από την εντυπωσιακή πρώτη εικόνα, δεν αγωνιούμε πλέον για το φινάλε. Απλά απορούμε για το που θέλει αυτός ο Βρετανός να το καταλήξει! Παραλίγο οι Εγγλέζοι να είχαν κι αυτοί τον ατόφια δικό τους σούπερ-ήρωα, αλλά εντέλει έχουν απλώς ένα καλό σάουντρακ από τον John Talbot για τη δισκοθήκη τους…

Βαθμολογία: 0,5/5 Stars (0.5/5)

Σταύρος Γανωτής


 
Legacy - John Merdok - Unverified - Τρί 26 Μαϊ 2009 - 18:48
Διαβαζοντας τα σχολια του cine.gr και ξεροντας, πλεον, τι εχω να αντιμετωπισω πηγα να δω αυτη την ταινια. Στην αιθουσα μονο 6 ατομα, τα 4 η παρεα μου.

Ξεροντας, λοιπον, τι περιπου θα δω, μου αφησε μια γλυκια εμπειρια συμπονιας προς τον κεντρικο της ηρωα της ταινιας το φιναλε της.

Αυτο το παιχνιδι του τι συμβαινει στο μυαλο μιας διαταραγμενης προσωπικοτητας και οχι ενα μεταφυσικο παραμυθι με αφησε αρκετα ικανοποιημενο.

Απ` την αλλη οσο περνουσε η ωρα, τοσο η ταινια "κρεμαγε", αλλα αυτο ειναι ανεκτο για το ντεμπουτο ενος σκηνοθετη βιντεο-κλιπ και 7λεπτων ταινιων.

Σιγουρα μια ταινια μονο για μελαγχωλικους...

2,5/5
John Merdok
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.