• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Wendy and Lucy (2008)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Γουέντι & Λούσι
- Γνωστό και ως:
Η Ουέντι και η Λούσι

Δραματική | 80' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 7 Ιαν 2010
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 3/3/2010
Διανομή: AMA Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.07 %
Αξιολόγηση: 6.87/106.87/106.87/106.87/106.87/106.87/106.87/10   (6.87/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Στον μακρύ δρόμο, η φιλία είναι το παν.

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009

Η σχέση ανθρώπου - σκύλου στην πιο ανεξάρτητη και σαφώς ψυχολογική εκδοχή της, απαλλαγμένη από χοντροκομμένα αστεία, ζαχαρωμένες εικόνες και ευτυχισμένες ενδοοικογενειακές καταστάσεις. Όταν άλλοι σκηνοθέτες επιχειρούν να αναδείξουν τη σχέση του ανθρώπινου είδους με το ζωικό βασίλειο, και δη με τους τετράποδους αυτούς εκπροσώπους του, μέσα από γλυκανάλατα μελό ή παιδαριώδη κωμωδίες, η Kelly Reichardt την προσφέρει δια της ρεαλιστικής αποτύπωσης της ίδιας της ζωής. Σαν ένα ανεξάρτητο εσωστρεφές δράμα.

Χωρίς να φαντάζεται ουτοπικούς κόσμους ή να διεισδύει σε ονειρεμένες αστικές ζωές επιβεβαιώνει τον χαρακτηρισμό που οι άνθρωποι δίνουν στα ζώα ως οι πλέον πιστοί φίλοι και συνοδοιπόροι στα δύσκολα μονοπάτια της ζωής. Γνωρίζοντας μονάχα τα ελάχιστα γα το παρελθόν της Wendy και την απόφαση της να επιλέξει τη φυγή προς τον Αμερικανικό Βορρά, υπεραρκετά στοιχεία καθώς φαίνεται για την ίδια τη σκηνοθέτιδα, παρακολουθούμε μερικές στιγμές κατά τη διάρκεια μιας στάσης καθοδόν προς τον προορισμό της. Εκεί οι κακοτυχίες θα ακολουθήσουν η μία την άλλη, αφού θα χάσει το θηλυκό τετράποδο της σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να εξασφαλίσει με παράνομο τρόπο την τροφή του, το αυτοκίνητο της θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη και η επαφή με παράξενους και ιδιαίτερα περιέργους ανθρώπους θα εκτοξεύσει το βαθμό επικινδυνότητας του ταξιδιού της.

Μία ταινία χωρίς ουσιαστικό ή μακροσκελές σενάριο, χωρίς την κλασική εύηχη ιστορία, ικανή να σε ταξιδέψει στο άκουσμά της, αντλεί τη δύναμή της μονάχα μέσα από την καθημερινότητα και τα μυστικά που κρύβει η ηρωίδα, ερμηνευμένη από μία εκπληκτική Michelle Williams. Η Wendy δίχως παρελθόν, οικογένεια και φίλους, με ελάχιστα αγαθά και με το φόβο της μοναξιάς, έχει για παρέα της μια σκυλίτσα που λατρεύει πολύ. Όταν η πιστή σύντροφος θα εξαφανιστεί από λάθος της αφεντικίνας, τα προβλήματα, οι σκέψεις και οι ανησυχίες για το αύριο θα περικυκλώσουν την Wendy. Εκείνη με όση δύναμη της έχει απομείνει θα ψάξει να βρει την εξιλέωση μέσα από την αναζήτηση της Lucy κι ας ξέρει ότι η ανεύρεσή αυτή θα της στοιχήσει. Και ας πιστεύει ότι τα πράγματα, με την εξαφάνιση της σκυλίτσας, ίσως πήραν την καλύτερή τους τροπή. Η εξομολόγηση, ακόμα κι αν αυτή έχει αποδέκτη τον ίδιο τον εαυτό, αρκετά συχνά απελευθερώνει τα ανθρώπινα όντα από το βάρος της σωματικής και ψυχικής καταπίεσης. Πύλη εισόδου της ηρωίδας σε έναν προσωπικό κόσμο, απαλλαγμένο κατά το ήμισυ από τους φόβους της πραγματικότητας.

Η Reichardt ακολουθεί ένα σταθερά εσωστρεφές και πολλές φορές μονότονο κινηματογραφικό δρόμο. Η λιτότητα που χαρακτηρίζει το σινεμα της και ιδιαίτερα την παρούσα ταινία, ίσως βρει αντίκτυπο στο κινηματογραφικό γούστο ορισμένων θεατών. Η δυναμική του φιλμ πηγάζει από ένα και μόνο εκφραστικό πρόσωπο, το πρωταγωνιστικό, η ιστορία της ταινίας είναι η απλή καθημερινή ιστορία της ηρωίδας, που στερείται ανατροπών ή σεναριακών διεξόδων και η δημιουργός της αναγκάζει το κοινό να την ακολουθήσει σε ανώμαλα μονοπάτια, ερμηνεύοντας τα μικρά, απλά και καθημερινά· ένα βλέμμα, μία κίνηση, ένα ψίθυρο ή ένα κλάμα. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος καθώς φαίνεται για να αποκωδικοποιήσει την κλειστοφοβική ιστορία και να ανακαλύψει ή να αισθανθεί τα πρόσωπα που παρελαύνουν. Είναι διατεθειμένοι όμως οι θεατές να κάνουν κάτι τέτοιο; Απευθύνεται αποκλειστικά σε ένα φεστιβαλικό και αρκετά σινεφίλ κοινό.

Βαθμολογία: 5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5.5/10 Stars5,5/10 Stars (5.5/10)

Βασίλης Καγιογλιδης




Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Ο ανεξάρτητος αμερικάνικος κινηματογράφος, με χαρακτηριστικότερους αντιπρόσωπους τους John Cassavetes και Jim Jarmusch, γεννήθηκε ως μια συνειδητοποιημένη εναντίωση στις "πολιτικές" του σινεμά των μεγάλων κινηματογραφικών studio. Και ταυτόχρονα αποτέλεσε και την κυριότερη εναλλακτική πρακτική στη φιλμοποιεία. Ουσιαστικά ο ανεξάρτητος αμερικάνικος κινηματογράφος αποτελεί την καταναγκαστική οδό απελευθέρωσης της έκφρασης από τις αισθητικές και τις θεματικές δεσμεύσεις του σινεμά των studio, και ταυτόχρονα έναν εναλλακτικό και οικονομικότερο τρόπο φιλμοκατασκεύης. Εδώ ο δημιουργός ουσιαστικά δραστηριοποιείται στο περιθώριο της παγκόσμιας αγοράς. Κάτι που του επιτρέπει τη δημιουργική ελευθερία, και (σχεδόν) εκμηδενίζει τα πολυειδωμένα φαινόμενα θεματικής λογοκρισίας που πηγάζουν κυρίως απ`τα υπέρμετρα άγχη για εισπρακτική επιτυχία. Αυτή η ιδεολογική αντί-σταση του ανεξάρτητου κινηματογράφου αντανακλάται και στις παραγόμενες ταινίες, οι οποίες κατά το σύνηθες φωτίζουν ήρωες που λειτουργούν στο περιθώριο της κοινωνίας (παρόμοια με τη προλεγόμενη λειτουργία του ανεξάρτητου κινηματογράφου). Αναλόγως, οι περιθωριοποιημένοι ήρωες συνήθως δεν είναι οργισμένοι έναντι της εκάστοτε κοινωνίας που τους περιβάλλει, όπως βλέπουμε ας πούμε στη rap κουλτούρα των γκέτο. Αντιθέτως, οι ήρωες προασπίζονται τη θέση του περιθωρίου που κατέχουν, αναδεικνύοντάς την ως συνειδητοποιημένη επιλογή έναντι του εκάστοτε απεχθές κατεστημένου συστήματος. Σε αυτά τα επίπεδα κινείται και η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Kelly Reichardt, η οποία απλώνεται γύρω απ`το περιθώριο και τη μοναξιά της πρωταγωνίστριας Wendy. Σε αυτό το σημείο, για να μην παρεξηγηθώ, δε θα επιθυμούσα η παραπάνω παράγραφος να εκληφθεί ως ένα μανιφέστο υπεράσπισης-αγιοποίησης του ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου, ο οποίος στην ιστορική του πορεία γνώρισε δεκάδες δυσλειτουργικά, και όχι μόνο, προβλήματα. Ωστόσο η παραπάνω παράγραφος αποσκοπεί στο να περιγράψει το πρίσμα κάτω απ`το οποίο γεννήθηκε ο ανεξάρτητος αμερικάνικος κινηματογράφος, και την αντανάκλαση αυτού στις θεματικές κυρίως συνιστώσες μιας ταινίας.

Δύο λόγια για την υπόθεση. Δυναμική και ευαίσθητη κοπέλα, η Wendy, αφήνει τα πάντα πίσω της για να ζήσει στην Αλάσκα. Η διαφορετικότητά της εντός ενός απεχθές και απρόσωπου κόσμου αποτελεί το κύριο εφαλτήριο της απόφασης της. Σύντροφοι σε αυτή τη μοναχική τροχιά είναι η αγαπημένη της σκυλίτσα η Lucy, και ένα παμπάλαιο αυτοκίνητο με το οποίο διασχίζει την Αμερική. Για κακή της τύχη το αυτοκίνητο θα ξεψυχήσει και η ίδια θα βιδωθεί απένταρη στην καρδιά μιας κωμόπολης, γνήσιου αντιπρόσωπου του απάνθρωπου συστήματος του Δυτικού κόσμου που η ίδια μισεί.

Η Kelly Reichardt παρατηρεί την απεγνωσμένη ηρωίδα της Wendy, παραδίδοντας μαθήματα σκηνοθετικής λιτότητας και μινιμαλισμού. Η κάμερα γίνεται ένας ασφυκτικός παρατηρητής, διατηρώντας διαρκώς τον νατουραλισμό στο απόγειό του. Ο φιλμικός χρόνος αναστενάζει σχεδόν στον ίδιο ρυθμό με τον πραγματικό και η εικόνα χωρίς διδακτισμούς, μελοδραματισμούς και φανφάρες σκιαγραφεί με αξιοπρόσεκτη άνεση τα κοινωνικά, τα πολιτισμικά, αλλά και σε πιο πρακτική βάση τα οικονομικά αδιέξοδα του Δυτικού πολιτισμού.

Όπως προείπαμε η λιτότητα στη σκηνοθεσία, αλλά και στην αφήγηση, αφήνει άπλετο χώρο κινήσεων στην ηρωίδα. Η εκπληκτική και ταλαντούχα Michelle Williams παίρνει στις πλάτες της ολόκληρη την ταινία. Επίσης η ελλειπτικότητα που παρατηρείται στην αφήγηση δίνει στο καθένα απ`τα υπαρκτά επεισόδια μια χαρακτηριστική βαρύτητα. Το τηλέφωνο στην οικογένεια, το επεισόδιο στο supermarket, ο απωθητικός κάτοχος του συνεργείου και η σχέση της με τον "securita" δίνουν τον ορισμό στις λέξεις της αποξένωσης, της μοναξιάς, ενώ ακόμα περιγράφουν και τις εμετικά απάνθρωπες πρακτικές του οικονομικού συστήματος. Όλα μαζί αποτελούν το κολάζ των λόγων που οδηγούν την Wendy στην Αλάσκα. Και η Kelly Reichardt αδυνατεί να βρει λύση σε αυτό το αδιέξοδο, τονίζοντάς μας με ακατάσχετη απαισιοδοξία, πως πλέον η επιβίωση του καθένα βασίζεται στη φιλανθρωπία του απέναντι. Αρκεί να κοιτάξουμε τη σχέση με τον securita, αλλά και την ευφυής παρουσία της φιλοζωικής. Φιλανθρωπία σ`ένα απάνθρωπο σύστημα μοιάζει με νερό στην έρημο.

Τέλος, ιδιαίτερη μνεία αναφοράς χρήζει και το έτερο θηλυκό του τίτλου. H Lucy, το χαριτωμένο τετράποδο. Η Kelly Reichardt παρουσιάζει τη σχέση ανθρώπου και σκύλου χωρίς ωραιοποιήσεις και φτιασίδια. Με πάσα ειλικρίνεια. Η Lucy αποτελεί τον καθρέφτη στη μοναξιά της Wendy και το αντίδοτο σε μια κοινωνία άγριας αποξένωσης. Μια σχέση που αποτελεί συνώνυμο της ευαισθησίας και της ανθρωπιάς. Αυτών που είσαι καταδικασμένος να εγκαταλείψεις για να συμβαδίσεις και να επιβιώσεις στο υφιστάμενο σύστημα. Ω, τραγωδία! Γιατί αν η Wendy, και κάθε Wendy, συμβιβάζεται για να επιβιώσει. Η Lucy και η κάθε Lucy θα `ναι πάντα είδος προς εξαφάνιση! Και μη χειρότερα...

Βαθμολογία: 7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7.5/10 Stars7,5/10 Stars (7.5/10)

Γιώργος Ευθυμίου


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.