• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Man som Hatar Kvinnor (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Κορίτσι με το Τατουάζ
- Γνωστό και ως:
The Girl with the Dragon Tattoo

Θρίλερ | 152' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 1 Οκτ 2009
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 26/1/2010
Διανομή: Rosebud/Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Σουηδικά - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.27 %
Αξιολόγηση: 7.29/107.29/107.29/107.29/107.29/107.29/107.29/107.29/10   (7.29/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009

Η ταινία στηρίζεται στο πασίγνωστο μπεστ σέλλερ του πρόωρα αδικοχαμένου Stieg Larsson, The Girl with the Dragon Tattoo, το όποιο αποτελεί μέρος τριλογίας, μεταφράστηκε σε 38 γλώσσες και σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη (κυκλοφορεί και στην Ελλάδα με τον τίτλο «Το κορίτσι με το τατουάζ»). Θεωρείται από τα πιο εμπορικά, αλλά αμφιλεγόμενα σύγχρονα μυθιστορήματα και κατακρίθηκε κυρίως για τον προσβλητικό τρόπο που παρουσιάζει τη Σουηδική θεώρηση για τη γυναικεία φύση και την εγκληματική αντιμετώπιση αυτής από τους άνδρες του εν λόγω σκανδιναβικού κράτους.

Οι Σουηδοί είδαν ότι το μυθιστόρημα του Larsson είχε επιτυχία και εκτός των συνόρων της χώρας τους και δεν έχασαν την ευκαιρία να το μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη, για να το πλασάρουν ως ένα ακόμα εξαγώγιμο προϊόν, εκμεταλλευόμενοι (όπως ήταν αναμενόμενο) τη φήμη του βιβλίου, κυρίως όμως την επιτυχημένη συνταγή του και τα μυστικά συστατικά της επιτυχίας του.

Ποιος είπε, όμως, ότι ένα επιτυχημένο βιβλίο, κάνει το ίδιο επιτυχημένη και μία ταινία; Στην κινηματογραφική της μεταφορά, η ιστορία πλασάρεται ως ένα αργό θρίλερ μυστηρίου, με την κεντρική υπόθεση εξιχνίασης να επισκιάζεται από της ψυχολογικές διακυμάνσεις των δύο κεντρικών προσώπων. Αρχικά προβάλει ως μία ομοιόμορφη φιλμική οικοδόμηση, ενώ η ιστορία της απαγωγής κινείται παράλληλα με αυτή των προσωπικών προβλημάτων του δημοσιογράφου και της ηλεκτρονικής ερευνήτριας (female hacker!). Όμως, σε ελάχιστα λεπτά οι προσωπικές αναφορές και τα ερωτικά τερτίπια, μπλέκονται αδικαιολόγητα με τη θρησκεία, το ρατσισμό, τη θεωρία του μισογυνισμού, την οικονομική διαφθορά και το φασισμό. Στοιχεία έρχονται ως μάννα εξ ουρανού για να λύσουν το βασικό αστυνομικό μυστήριο και ακούμε συνεχώς για πρόσωπα και υπόπτους, αλλά σπανίως τους βλέπουμε. Πάλι καλά, που ο σκηνοθέτης Niels Arden Oplev (Worlds Aparts) καταφέρνει με τη δημιουργικότητα του να μας κρατήσει στο κάθισμα, κάτι που το σενάριο αμφιβάλΛω αν θα πετύχαινε. Αδικαιολόγητα πλατιάσματα, δραματουργική αστάθεια, άχαροι παραλληλισμοί και ένα σεναριακό στρίμωγμα στο φινάλε, που σφύζει από άκομψες υπερβολές και ανούσιες αποκαλύψεις του λεπτού. Ήταν θαρρώ αναγκαία η οικονομία στην αφήγηση, χωρίς αυτό να σημαίνει οποιαδήποτε έκπτωση ή τη λειψή απεικόνιση των κεντρικών χαρακτήρων, για χάρη τον οποίων η ταινία (στη μορφή της) αγγίζει τις δυόμιση ώρες.

Το φιλμ καταφέρνει κάτι σημαντικό. Με την καθαρότητα στην παρουσίαση, την ευνοϊκή φωτογραφία, την αισθητική άποψη και το σταθερό σκηνοθετικό τέμπο, σε κρατάει καρφωμένο και ανέκφραστο απέναντι στην κενότητά και το σεναριακό χάος, παρακολουθώντας μέχρι το τέλος αυτό που είναι. Δηλαδή ένα μακροσκελές θρίλερ, που στερείται συγκινήσεων και ιδιαίτερων αποκαλύψεων, και το οποίο μοιάζει με βαρύ σφηνάκι διαφόρων εύκολων κινηματογραφικών κλισέ.

Πού είναι η αποτύπωση της σύγχρονης αρρωστημένης κοινωνίας, τα προσωπικά οράματα του συγγραφέα και οι πολιτικοί του προβληματισμοί; Πού είναι τα ηθικά ερωτήματα, η αποτύπωση της εξέλιξης των κοινωνιών στο χρόνο και η ουσία των οικογενειακών σχέσεων; Το βασικότερο όμως, πού είναι το πραγματικό μυστήριο της ιστορίας; Πήγαν περίπατο ή είναι κρυμμένα κάπου μέσα στην ταινία; Σημειώστε ότι είναι και η εμπορικότερη όλων των εποχών στη Σουηδία.

Εγώ συνιστώ σε όσους διάβασαν το βιβλίο, να αφήσουν κατά μέρους τον ενθουσιασμό και τις προσδοκίες και να δουν την ταινία με καθαρό μυαλό. Ίσως τότε να τους κερδίσει. Κάντε υπομονή πάντως, γιατί σύντομα έρχεται και το δεύτερο μέρος της σειράς…

Βαθμολογία: 4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars4,5/10 Stars (4.5/10)

Βασίλης Καγιογλίδης




Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009

Υπάρχουν μερικά σενάρια -ή καλύτερα πλοκές, γιατί όταν το σενάριο είναι άφιλτρο μένει μόνο η πλοκή- που τα ρωτάς: "τι κάνεις;". Και σου απαντούν, "κάνω εντύπωση"! Γιατί αυτός είναι ο τρόπος τους να προσεγγίζουν το κοινό. Μια τέτοια περίπτωση είναι και το "The Girl with the Dragon Tattoo" που στηρίχτηκε στο ομώνυμο best seller του Stieg Larsson και έκανε εισπρακτικό σουξέ εντός των Σκανδιναβικών τειχών.

Περί τίνος πρόκειται όμως; Ένας τίμιος δημοσιογράφος (Michael Nyqvist), που μόλις έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση από στημένη κομπίνα μεγαλοβιομηχάνων, προσλαμβάνεται, για το εξάμηνο διάστημα της εναπομένουσας ελευθερίας του, από συμπαθητικό καπιταλιστή για να εξιχνιάσει τη δολοφονία της θετής και αγαπημένης του κόρης! Ο δρόμος του Michael Nyqvist σμίγει με αυτόν της Noomi Rapace, μιας κακοποιημένης hard γκοθούς και pro-emo γκόμενας, καθώς η τελευταία χακάρει παρατεταμένα τον υπολογιστή του προαναφερθέν δημοσιογράφου. Οι δυο τους συνθέτουν ένα ιδιόρρυθμο και άκρως αποτελεσματικό "αστυνομικό" δίδυμο, και για να φτάσουν στην πηγή καλούνται να βάλουν στη σειρά ένα κουβάρι από αλλόκοτα γεγονότα.

Εν, τέλη ο Niels Arden Oplev θα πει περιγραφικά την ιστορία του δίχως βάθος. Χτίζει μεθοδικά τους χαρακτήρες του, αλλά και την πλοκή του, η οποία αναπτύσσεται με μια τετραγωνισμένα γραμμική ακολουθία. Εξασφαλίζοντας τα απαραίτητα για την απαιτούμενη ατμόσφαιρα μυστηρίου που προϋποθέτει το αστυνομικό δράμα, ακόμα και τις στιγμές που το film δείχνει να κατρακυλάει σε ανεδαφικά στοιχεία. Βέβαια τα πάντα τοποθετούνται σ`ένα ενοχλητικά πρώτο επίπεδο, όντας αναίμακτα προσβάσιμα για το κοινό. Η δραματουργία έχει τις ρίζες της στην εύκολη σαπουνόπερα. Αλλά η παραγωγή και η σκηνοθεσία είναι ιδιαιτέρως προσεγμένη -αυτό που λέμε Ευρωπαϊκό Hollywood- με αποτέλεσμα να επιτυγχάνει την ίντριγκα στον ολιγαρκή θεατή.

Θεματικά τώρα, πρόκειται για μια ιστορία που καταδικάζει τη βία, και την αναδεικνύει ως μια αυστηρά μεταδοτική ασθένεια. Οι αναφορές περί ρατσισμού, ναζισμού, φασισμού μοιάζουν ασυγκράτητα ξεκρέμαστες. Ενώ άλλο ένα στοιχείο που θίγεται και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι το βάρος του παρελθόντος και η ατομική επίδραση του πάνω μας. Στην ίδια θεματολογία παρακολουθήσαμε το εξίσου σκανδιναβικό, και σαφώς ανώτερο κινηματογραφικά "Let the Right One In". Ασφαλώς και ο Niels Arden Oplev θα μπορούσε να παραθέσει μια πιο ολοκληρωμένη ταινία. Αν δεν αρκούνταν στο να κάνει απλά εντύπωση. Καθώς το σενάριο θέλει να πει πολλά, και δραματουργικά και χαρακτηρολογικά, αλλά τα λέει φτηνά.

Βαθμολογία: 5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars5/10 Stars (5/10)

Γιώργος Ευθυμίου




Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Σκηνοθεσία

Ο πολυβραβευμένος Niels Arden Oplev καλείται να αποδείξει λανθασμένο τον γενικότερο κανόνα που λέει ότι οι μεταφορές βιβλίων στον κινηματογράφο είναι αποτυχημένες. Σε ένα μεγάλο βαθμό θα τα καταφέρει καθώς η μεστή και αληθοφανής σκηνοθεσία θα συμμαζέψει και περισώσει το πρόχειρο και αρκετά κουραστικό σενάριο, χωρίς τις εύκολες και φλύαρες λύσεις του Χόλυγουντ. Με έμφαση στα κοντινά πλάνα των πρωταγωνιστών αλλά και την χρήση μαγευτικών κάδρων του φυσικού πλούτου της Σουηδίας (που θυμίζουν στιγμές Wallander) ο Oplev θα μας αποτρέψει να κοιτάξουμε κάπου αλλού πέραν της οθόνης που βρίσκεται μπροστά μας - γεγονός που είναι αξιοθαύμαστο δεδομένης της διάρκειας της παρούσης.

Ερμηνείες
Ο Michael Nyqvist καλείται να ανταπεξέλθει στον "νουβελικό" χαρακτήρα του δημοσιογράφου Mikael Blomkvist. Θα πείσει ως πολύπειρος δημοσιογράφος που τα βάζει με τα "θηρία" της χώρας του (κάτι σαν τον Τσακ Νόρις της δημοσιογραφίας αλλά πιο χαμηλών τόνων) ενώ καθώς το μυστήριο της εξαφάνισης δίνει νέα τροπή στην πλοκή, δεν θα φοβηθεί να τσαλακωθεί με έναν άκρως Ευρωπαϊκό τρόπο αλλά ούτε και να ερωτευθεί όταν όλα γύρω του τον σπρώχνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Δένει καταπληκτικά με την δεσποινίδα που ακολουθεί.

Η Noomi Rapace δεν έχει μεγάλο στήθος, ούτε υπερτροφικά χείλη. Μοιάζει με οποιαδήποτε γυναίκα της καθημερινότητας και αυτό είναι το μεγάλο ατού σε αντίθεση με κάποιο Αμερικανικό remake της τριλογίας (που ετοιμάζεται για το 2012). Ως θηλυκή goth χάκερ Lisbeth Salander, θα παίξει με την φωτιά και με τον δικό της μοναδικό τρόπο θα βοηθήσει τον ήρωα στην έρευνα του. Η πινελιά του Oplev εμφανίζεται καθώς δεν μας χαρίζει έναν κενό χαρακτήρα αλλά με πέπλα μυστηρίου θα καλύψει εντέχνως την ίδια την Lisbeth μέχρι το τέλος. Δραματικές και αληθοφανείς οι σκηνές των βιασμών ενώ θα υποστηρίξει τα τραύματα των εμπειριών της σε κάθε λέξη που ξεστομίζει, σε κάθε άγγιγμα που τολμά, σε κάθε φιλί που διστακτικά δίνει.

Ξεχωρίζει για την αληθοφάνεια της ερμηνείας του ως Henrik Vanger ο Sven-Bertil Taube που θα κρατήσει το κύρος της δυναστείας αλλά στο τέλος θα μας συγκινήσει ανεξαιρέτως (μεγάλη έμφαση στα λόγια που δεν μπορεί να αρθρώσει).

Αρκετά καλός και ο Peter Andersson στον ρόλο του κρατικού κηδεμόνα της Lisbeth, Nils Bjurman. Πονηρός, μοχθηρός, αηδιαστικός και βίαιος, θνητός και δειλός.

Εν κατακλείδι
Εάν αναμένετε βιβλικά μυστήρια, splatter στοιχεία και ίντριγκες, απλά προσπεράσετε. Ο Ευρωπαϊκός κινηματογράφος έχει την μαγεία να μετατρέπει τους ήρωες σε γείτονες μας και να εμφανίζει την "εξήγηση" αφού πρωτίστως στύψει εντελώς το μυαλό μας. Βεβαίως, το Κορίτσι με το Τατουάζ θα χάσει την πορεία του κάπου προς την μέση της ταινίας αλλά με γοργά βήματα η μαεστρία του σκηνοθέτη Oplev θα τη διορθώσει. Εάν το σενάριο ήταν καλύτερο, σίγουρα θα γράφαμε για ένα αριστούργημα.

Για hackers με τεράστιες οθόνες και υπολείμματα φαγητού στο πληκτρολόγιο, για τους λάτρεις του "Άσε το Κακό να μπει", για τους υπομονετικούς φίλους του Wallander, για τους Greek lovers που μαγεύουν τις Σουηδές των καλοκαιριών, τίποτα περισσότερο από 6,5/10 απέναντι σ`ένα σύνολο που θα μπορούσε αλλά.. - σε αντίθεση με το γεμάτο 7,5/10 των σινεφίλ του IMDb.

Βαθμολογία: 6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6,5/10 Stars (6.5/10)

Δημήτρης `YpNoS` Παπαγεωργίου




Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Ήταν θέμα χρόνου οι Σουηδοί να εκμεταλλευτούν κινηματογραφικά πλέον, μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες στον χώρο των εκδόσεων. Τι κι αν ο Larsson δεν πρόλαβε να δει το έργο του να γίνεται best-seller, πολλοί ήταν εκείνοι που φρόντισαν να αξιοποιήσουν την δημοσιότητα του "Millenium" προς όφελος της φήμης του αποθανόντα αλλά κυρίως, της τσέπης τους. Το πρώτο μέρος λοιπόν της τριλογίας μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο ευελπιστώντας δύο πράγματα. Πρώτον, να ικανοποιήσει τους fans της συγγραφικής τριλογίας ως προς την απόδοσή της στο πανί. Δεύτερον, να τραβήξει στις αίθουσες ακόμα κι εκείνους που μπορεί να είχαν ακουστά την τριλογία όμως, δεν θα άνοιγαν ποτέ τους να διαβάσουν ούτε διαφημιστικά φυλλάδια για πίτσες.

"Το Κορίτσι Με Το Τατουάζ" έχει κάτι το μυστήριο, κάτι το ιδιαίτερο. Είναι μια ιστορία παράξενη και γεμάτη γοητεία. Τα στοιχεία αυτά μάλιστα, πολλαπλασιάζονται όσο σκεπτόμαστε ότι δεν προέρχονται από την αμερικάνικη ήπειρο αλλά, από την ευρωπαϊκή και μάλιστα, από μια χώρα της οποίας θα περιμέναμε να έχει διαφορετικές βάσεις κατά συνέπεια, να δούμε άλλα δείγματα να βγαίνουν από τα σπλάχνα της. Γιατί η ιστορία, δεν είναι απλά και μόνο μια μυθοπλασία τοποθετημένη στην Σουηδία αλλά, μια τραγική και συνάμα δραματική ιστορία, βγαλμένη από την καθημερινότητα την οποία βιώνουν οι Σουηδοί και έρχονται αντιμέτωποι, με το γυναικείο φύλο να βάλεται σε πρώτο μέτωπο.

Η μεταφορά ενός βιβλίου είναι πάντα δύσκολη, πολύ περισσότερο όταν ο σεναριογράφος καλείται να ακολουθήσει μια δαιδαλώδη αφηγηματική γραμμή σάραντα και πλέον χρόνων, σκονισμένη από τον χρόνο, μπερδεμένη και αλλοιωμένη από τα στοιχεία που χάθηκαν ή έστω, με κάποιον τρόπο καλύφθηκαν μέσα στο πέρασμά τους. Αν λάβουμε δε υπ`όψιν μας πως αρχικά παρακολουθούμε δύο διαφορετικές ιστορίες οι οποίες έρχονται να συναντηθούν στη μέση ακολουθώντας μοιραία, παράξενα και συνάμα βίαια έναν κοινό δρόμο, ο βαθμός δυσκολίας αυξάνεται. Προσπαθώντας λοιπόν να αξιολογήσει κανείς το αποτέλεσμα βάσει των δεδομένων, καταλήγει στο συμπέρασμα πως, μπορεί να μην υπάρχει η περίτεχνη ανάπτυξη της ιδέας του βιβλίου, με την μορφή τουλάχιστον που θα θέλαμε όμως, δεν παύει να είναι κινηματογραφικά αξιόλογη και ενδιαφέρουσα ακόμα και σε όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Niels Arden Oplev, δεν χρειάστηκε να έρθει αντιμέτωπος με κάποιον ιδιαίτερα δύσκολο άθλο για έναν πολύ βασικό λόγο. Το πρωταρχικό υλικό της ιστορίας που είχε στα χέρια του, εξελισσόταν και στην πορεία αναπτύσσονταν στα στενά όρια της χώρας της οποίας κλήθηκε να υποστηρίξει το όλο εγχείρημα. Με άλλα λόγια, το υπόβαθρο της ιστορίας, οι φυσικοί και μη χώροι της παραγωγής, ήταν ακριβώς εκείνοι που περιγράφοντας στις σελίδες του Larsson. Δεν ήταν γέννημα μυθοπλασίας αλλά, η ακριβής αποτύπωση στο χαρτί, μιας σειράς περιοχών οι οποίες και αποτέλεσαν τον καμβά εκείνων που λόγω φυσικής ιδιότητάς τους, ήταν σκοτεινές, ομιχλώδεις και μυστηριώδεις, προκαλώντας αγωνία και ρίγη παρατηρώντας τους.

Η Lisbeth είναι ο πιο ενδιαφέρον λογοτεχνικός χαρακτήρας που έχω συναντήσει τα τελευταία χρόνια, με μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, με μια ξεχωριστή μοναδικότητα που την κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στις υπόλοιπες συμβατικές ή μη ηρωήδες που συναντάω κατά καιρούς. Η Noomi Rapace με ικανοποίησε απόλυτα στον άκρως αντισυμβατικό ρόλο της Lisbeth και αυτό, όχι μόνο λόγω των κοινών φυσιογνωμικών στοιχείων αλλά, γιατί κατάφερε συναισθηματικά και ψυχολογικά να υποστηρίξει αυτό το μικροσκοπικό και όμως, τόσο δυνατό και παράξενο πλάσμα που σε στοιχειώνει και σε γοητεύει με την ευφυία του. Ο Michael Nyqvist από την άλλη, μπορεί να μην είναι ο Blomkvist που φανταζόμουν ωστόσο, δεν μπορώ να αρνηθώ πως είναι μια γοητευτική παρουσία, ικανοποιητικός στα πλαίσια της ερμηνευτικής απόδοσης που θα περίμενε κανείς και κυρίως, ένας χαρακτήρας τον οποίο περιμένεις να δεις πως εξελίσσεται παρακάτω.

Ερωτικό θρίλερ, δικαστική περιπέτεια, κοινωνικό δράμα; Κανείς δεν είναι σίγουρος σε ποια κατηγορία ακριβώς θα έπρεπε να ενταχτεί μια ταινία σαν κι αυτή. Είναι μια ταινία που μοιάζει να τα έχει όλα και μάλιστα, να καταφέρνει σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό, να τα φέρνει σε ισορροπία μεταξύ τους. Μπορεί να μην καταφέρνει να διατηρήσει την δαιδαλότητα που χαρακτηρίζει το βιβλίο στον ίδιο υψηλό βαθμό όμως, είναι μια από τις πιο αξιόλογες προσπάθειες που έχουμε δει το τελευταίο διάστημα. Επιπλέον, είναι ευχάριστο να βλέπουμε τέτοιες παραγωγές, με ενδιαφέρον και δυναμισμό, από άλλες χώρες, χώρες με πραγματικά προβλήματα γύρω από τον τομέα που προσπαθούν να απεικονίσουν, ξεφεύγοντας από τα κλισέ και στενά όρια του αμερικάνικου σινεμά.

Βαθμολογία: 7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars7/10 Stars (7/10)

Γιώτα Παπαδημακοπούλου


 
<Χωρίς Τίτλο> - foris2004 - Σάβ 04 Φεβ 2012 - 14:13
Το πρώτο μέρος της τριλογίας του Λάρσον (Millennium) και ταλαντεύομαι μεταξύ του: Εξαιρετικής & Αριστουργηματικής! 
 
<Χωρίς Τίτλο> - mariaef - Δευ 15 Αυγ 2011 - 17:50

Καταπληκτική ταινία!Γενικά η τριλογία είναι τέλεια, αλλά ειδικά το πρώτο δεν παίζεται!!Την κάνει επανεκτέλεση και το hollywood μη χάσει με τον Daniel Craig!

 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.