• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Belgrade Phantom (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Το Φάντασμα του Βελιγραδίου
- Γνωστό και ως:
Beogradski Fantom

Δράση | 82'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Σερβικά
Δημοτικότητα: 0.04 %
Αξιολόγηση: 4.00/104.00/104.00/104.00/10   (4.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 21 Ιουλίου 2009

Το 1979 ο πρόεδρος Τίτο της Γιουγκοσλαβίας μετέβη στην Κούβα για μία διεθνή σύσκεψη υπό την προεδρία του Φιντέλ Κάστρο. Ένας νεαρός άντρας κατάφερε να κλέψει μία Πόρσε και κάθε βράδυ έδινε ραντεβού με τις αστυνομικές δυνάμεις στους δρόμους του Βελιγραδίου, όπου επιδίδονταν σε ένα ξέφρενο ανθρωποκυνηγητό. Οι αστυνομικές αρχές προσπαθούσαν να συλλάβουν και να αποκαλύψουν το πρόσωπο που έβρισκε καταφύγιο στο χαρακτηρισμό «Φάντασμα του Βελιγραδίου» προκειμένου να διασώσουν το διακυβευμένο γόητρό τους, αφού κατάφερε σε μία μόλις νύχτα να φέρει τους αστυνομικούς αντιμέτωπους με μία άνομη πρόκληση που άγγιζε τα όρια του χλευασμού.

Ανομοιογενές κράμα μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, που αφορά μία ιστορία παραπλήσια με αυτή του σκύλου και της γάτας. Συμμερίζεται τη λογική της οπτικής εξαπάτασης και επιδέχεται ποικίλων σχολιασμών. Δίχως ανατροπές, υπερβολές και πρωτοτυπίες, ο Jovan B. Todorovic λαμβάνει συνεντεύξεις από πρόσωπα που έπαιξαν ρόλο στην ανάδειξη του θέματος αυτού εκείνη την εποχή, είτε ανήκαν στα σώματα ασφαλείας, είτε στον τύπο, είτε ακόμα και στο κοινό που παρακολουθούσε εκστασιασμένο το κυνηγητό του «Φαντάσματος» από την κεντρική πλατεία του Βελιγραδίου. Αυτές οι συνεντεύξεις παρεμβάλλονται ανάμεσα στο μυθοπλαστικό κομμάτι, που δε μπορεί να θεωρηθεί τίποτα παραπάνω από μία απλή αποτύπωση δύο – τριών καταδιώξεων, οι οποίες κάλλιστα θα μπορούσαν να αποτελέσουν μίνι τηλεοπτική σειρά. Αν και ο Todorovic διαχειρίζεται το διασκεδαστικό κομμάτι με περισσό ζήλο, καταφέρνοντας να ξεχωρίσει σκηνοθετικά, να αναδείξει το χώρο δράσης, ιδιαίτερα δε τα σκοτεινά δρομάκια της πόλης, και να σε μεταφέρει στα Βαλκάνια της απαρχής του `80, εντούτοις η κενότητα, η επίπεδη και ψυχρή διάπλαση του σεναρίου υποβαθμίζουν κατά πολύ το κινηματογραφικό εγχείρημα.

Είμαι σχεδόν βεβαίως, αντιλαμβανόμενος μεταξύ άλλων και το μέγεθος της παραγωγής, την ποιότητα όσων εργάστηκαν σε φωτογραφία, σκηνικά, μακιγιάζ και στους λοιπούς τομείς, πως εάν η ταινία ακολουθούσε αποκλειστικά το δρόμο της μυθοπλασίας, αποφεύγοντας τις ενδιάμεσες προσωπικές κρίσεις ή τις διάχυτες εκκρεμείς ιστορικές πληροφορίες, τότε θα αύξανε τις προοπτικές της για καλύτερα αποτελέσματα. Δυστυχώς, όμως, επειδή το σενάριο είναι δομημένο και αναπτυγμένο αποκλειστικά σε βάση τριών γραμμών, αναφερόμενο σε γεγονότα δέκα ημερών, ο Todorovic έπρεπε να σκεφτεί έναν τρόπο για να επιμηκύνει χρονικά το κινηματογραφικό δημιούργημα του, γεγονός που του στέρησε την ομοιογένεια, την ένταση και την αμεσότητα να μιλήσει σε ένα ευρύτερο κοινό. Πόσο μάλλον να το διχάσει.

Από την έναρξη της ταινίας διακρίνει κανείς όλες τις παραπάνω ανάγκες του δημιουργού της. Τους προβληματισμούς, τις σκέψεις, τις εμμονές και την ιδεολογική του στάση. Μία από τις πλέον αποκαλυπτικές θεωρήσεις του για το «συγκυριακό» αυτό ιστορικό περιστατικό έχει να κάνει με την ταύτιση της καταδίωξης με την πολιτική εξουσία και το κυβερνητικό καθεστώς. Ο Βαλκάνιος σκηνοθέτης επιχειρεί διακαώς, πλην όμως κεκαλυμμένα, να δώσει μία πολιτική διάσταση στο συμβάν, συγχέοντας το πολιτικό καθεστώς με τη δράση της αστυνομίας, την αντίδραση του νεαρού οδηγού και τη στάση των πολιτών. Γι`αυτό σε όλη τη διάρκεια της ταινίας αιωρείται η αύρα της πολιτικής λογοκρισίας και του ελέγχου της ελευθερίας σε κάθε τομέα της ανθρώπινης ζωής.

Σύνοψη: Η ιστορία σύντομη και περιεκτική. Η απόδοσή της σε τεχνικό επίπεδο αξιόλογη, αδικαιολόγητα όμως ακλιμάκωτη στη ροή της, κενή σε συναίσθημα και χωρίς αποτέλεσμα η αφήγηση αυτής μέσω των επιλεγμένων ασύνδετων κινηματογραφικών μεθόδων. Με το ένα πόδι στην τηλεόραση και το άλλο στον κινηματογράφο. Με αδυναμία να πλησιάσει το δράμα ή να αγγίξει δραματουργικές χορδές και με εμμονή στην τελειότητα του οπτικού κομματιού της ιστορίας.

Σημειώστε το όνομα του σκηνοθέτη. Παρά τα όποια προβλήματα της ταινίας, ίσως αποτελέσει το εφαλτήριό του για μία πετυχημένη σκηνοθετική καριέρα. Για τον ανεξάρτητο κινηματογράφο θα είναι ότι πρέπει.

Βαθμολογία: 4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars4.5/10 Stars4,5/10 Stars (4.5/10)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.