• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Red Riding: In the Year of Our Lord 1974 (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Red Riding: 1974

Αστυνομική | 102'
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 23/9/2009
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 3.12 %
Αξιολόγηση: 5.00/105.00/105.00/105.00/105.00/10   (5.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Ένα επικό παραμύθι φόνου, διαφθοράς και εμμονής.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009

Εκπληκτική σκηνοθεσία, υπέροχη φωτογραφία, αδιάφορη η ταινία. Ο Julian Jarrold παρουσιάζει όλη τη γκάμα των σκηνοθετικών του ικανοτήτων και θεωρώ, χωρίς να βάζω το χέρι μου στη φωτιά, ότι δεν θα μπορέσει να σκηνοθετήσει τόσο καλά πότε ξανά στην καριέρα του. Πιθανόν να παρέδωσε την καλύτερη δημιουργία της ζωής του από πλευράς σκηνοθεσίας. Αρκεί και μόνο το γεγονός ότι παίρνει ένα άχρωμο υλικό, που μυρίζει χάος από μακριά, και το απογειώνει σκηνοθετικά, πετυχαίνοντας να κάνει τον θεατή να αφοσιωθεί στον καθαρό σκηνοθετικό του λόγο. Καταφέρνει να ντύσει μία εγκεφαλική noir ιστορία, που παραπέμπει σε φιλμικό πάζλ, με μία εξαίσια και χωρίς ίχνος διακυμάνσεως σκηνοθεσία. Εγώ θα του χάριζα απλόχερα το όσκαρ σκηνοθεσίας…

Το Red riding: 1974, φιλμ το οποίο αποτελεί το πρώτο μέρος μίας αστυνομικής τριλογίας που στηρίζεται σε κείμενα του David Peace (The Damned United), σκηνοθετείται από έναν πολλά υποσχόμενο, στο χώρο του κινηματογράφου, νέο δημιουργό και χαρακτηρίζεται από μία ανέμπνευστη γραφή, μία ιδιάζουσα περίπτωση νουβελικής πλοκής και μία αποτυχημένη κινηματογραφική μίξη ελαφρού μυστηρίου και βαθών ψυχολογικών όρων. Σκηνοθετικά εξαίσιο, δεν αρκεί να καλύψει τα σεναριακά ελαττώματα, με την ιστορία να ρέπει στο σκληρό ψυχολογικό δράμα, αποφεύγοντας σκοτεινούς γρίφους, αστυνομική υφή, την έξαρση της αδρεναλίνης και μία πιο χαλαρή μυθιστορηματική αφήγηση. Προτιμάται η μονότονη επιστημονική εμβάθυνση στην θεωρία της ψυχολογίας και της ατομικής ψυχανάλυσης και περιθωριοποιούνται όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να ιντριγκάρουν ή να αυξήσουν την αδρεναλίνη. Παρόλα αυτά, η πληθωρική ετούτη ταινία διασώζεται από το χάος, αν και μετά βίας, εξαιτίας της ωριμότητας του Jarrold, ο οποίος παρασύρεται από την ομορφιά των τοπίων, τα μελαγχολικά σώματα των ηρώων και τις ασταθείς προσωπικότητές τους και αποτυγχάνει μονάχα σε εκείνα τα σημεία στα οποία ο σκηνοθέτης David Fincher κατάφερε να απογειώσει μία παραπλήσια ταινία (Zodiac). Δυσκολεύεται δηλαδή να μας πείσει για την εσωτερική έκρηξη του ήρωα (ένας άκαιρος Andrew Garfield), η οποία επέρχεται ως επακόλουθο του υπερβολικού ζήλου που επιδεικνύει για την ανακάλυψη του δράστη, με τον οποίο τελικά θα ταυτιστεί.

Το φιλμικό γεύμα θα σας προσφερθεί σε ένα δυσανάλογο υπερμέγεθες gourmet πιάτο και στη γεύση του θα σας αφήσει μία περίεργη αίσθηση. Είναι κακοψημένο και γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι κάποιο απαραίτητο συστατικό του λείπει... Σίγουρα δεν κάνετε λάθος, του λείπει το «αλάτι», ότι δηλαδή χρειάζεται για να του δώσει νοστιμιά.

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/10)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.