• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


The Age of Stupid (2009)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Εποχή των Ηλιθίων

Ντοκιμαντέρ | 92'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά - Γαλλικά
Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: 6.00/106.00/106.00/106.00/106.00/106.00/10   (6.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Γιατί δεν σώναμε τους εαυτούς μας όταν είχαμε την ευκαιρία;

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

Η μαγκιά στην Franny Armstrong είναι ότι δεν προσπαθεί να κάνει μία ακόμα ταινία πάνω στην περιβαλλοντική καταστροφή. Συλλέγει και συρράπτει τηλεοπτικά βίντεο, συνεντεύξεις, τμήματα από τηλεοπτικά και κινηματογραφικά ντοκιμαντέρ, τα οποία συνδέονται και αλληλοσυμπληρώνονται με έναν ξεχωριστό τρόπο, με απώτερο σκοπό να μιλήσει για μία προδιαγεγραμμένη γενική καταστροφή του πλανήτη, που δεν επέρχεται μονάχα από την κακοποίηση της φύσης αλλά από τις ενέργειες μίας ανεξέλεγκτα αυτοκαταστροφικής φύσης, της ανθρώπινης.

Ο πλανήτης γη σε πλήρη κοινωνική κρίση. Η ιδεολογία του καταναλωτισμού, το χρήμα και η ανάγκη για πλουτισμό, η ιμπεριαλιστική τακτική, ο καπιταλισμός, το πετρέλαιο, οι πολυεθνικές και η εκμετάλλευση των τρίτων χωρών, η κατασπατάληση των φυσικών πόρων και η ανισομερής κατανομή πλούτου, είναι μερικές από τις αιτίες που επιφέρουν την καταστροφή του πλανήτη, τη μηδενοποίηση του ανθρώπινου όντος, μία θεωρία που η σκηνοθέτιδα καθιστά δεδομένη και πάνω σε αυτή οικοδομεί ένα ολόκληρο φιλμ. Βίντεο διαφόρων θεμάτων, εναλλάσσονται ευέλικτα μέσα σε μία μελλοντολογική ταινία καταστροφής, που συνδυάζει αρμονικά το ύφος του ντοκιμαντέρ με αυτό της μυθοπλασίας.

Η σημαντικότερη λειτουργία της ταινίας είναι το ξεμπρόστιασμα του κοινού θνητού, η αποκάλυψη της γελοιότητας του ανθρώπου, η αδυναμία του να αλλάξει, αφού μέσα από συνεχή παρουσίαση συνεντευξιαζόμενων και με έντονα ειρωνική διάθεση, αποκαλύπτει, καυτηριάζει κ σατιρίζει την ικανότητα του για αυτοκριτική. Ενώ, δηλαδή, άπαντες αντιλαμβάνονται ότι όσα συμβαίνουν γύρω τους είναι επιβλαβή για την φύση και τα όντα της, ενώ κατακρίνουν πράξεις και συστήματα, εντούτοις εθελοτυφλούν μπροστά στις υπέρμετρες φιλοδοξίες και τις περιττές προσωπικές ανάγκες, αρνούμενοι να κάνουν κάτι για να αλλάξουν. Ναι στην διαχρονική, επαναλαμβανόμενη θεωρία, που καθίσταται ανεφάρμοστη, όχι στην πράξη.

Από την άλλη, το εμφανές μειονέκτημα της ταινίας είναι η ίδια της η φιλοσοφία. Ανακατεύει πολύ γρήγορα την τράπουλα των κοινωνικών θεμάτων, μοιράζει δεξιά και αριστερά και παίζει ένα σταθερό παιχνίδι προβληματισμών. Στη συνέχεια, όμως, ακολουθεί έναν ομαλό, επαναλαμβανόμενο ρυθμό και αντιλαμβάνεσαι με βεβαιότητα που έχει σκοπό να σε οδηγήσει. Στο τέλος, πάλι, ξέρεις ένα πράγμα με σιγουριά: η τράπουλα, παραμένει τράπουλα και αλλάζει μονάχα εκείνος που κόβει κι εκείνος που μοιράζει. Ο οποίος μπορεί να είναι ηθικός ή ανήθικος, να ενδιαφέρεται για το κοινό καλό ή για το απόλυτο κακό.

Βαθμολογία: 6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6.5/10 Stars6,5/10 Stars (6.5/10)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.