• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Cogunluk (2010)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Η Πλειοψηφία της Σιωπής
- Γνωστό και ως:
Majority

Δραματική | 111'
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 28 Απρ 2011
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 16/1/2012
Διανομή: Rosebud/Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Τουρκικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 6.00/106.00/106.00/106.00/106.00/106.00/10   (6.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

Δεν υπάρχει περίπτωση να δεις την ταινία του Seren Yuce και να μην ταυτιστείς με κάποιον από τους χαρακτήρες του. Μην σας ξεγελάει το γεγονός ότι οι ήρωες είναι Τούρκοι. Ο Yuce προσδίδει μία οικουμενικότητα στα πρόσωπα των ανθρώπων που περνούν από τη ζωή του νεαρού Mertkan και καταφέρνει να αποτυπώσει μικρές ή μεγάλες στιγμές από την ίδια την ζωή, γεγονότα που όλοι έχουμε, λίγο έως πολύ, ζήσει.

Αν παρακάμψει κανείς τις επεξηγηματικές επαναλήψεις του Yuce πάνω στις θεωρίες του, κλείσει τα αυτιά στα ίδια φιλελεύθερα καρφιά και παραμερίσει την κοιλίτσα που κάνει το φιλμ στη μέση της διάρκειάς του, θα αντιληφθεί ότι το πείραμα του δημιουργού πάνω στη δύναμη της οικογένειας και του συντηρητικού κατεστημένου, πετυχαίνει. Στην σύγχρονη Τουρκία δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα, αφού ο κοινωνικός φασισμός και η πουριτανική λογική επιβάλλονται στις ελευθερίες της νέας γενιάς, αποτρέποντάς την να βιώσει ακόμα και το αγαθό του έρωτα. Η τελευταία, παρατηρώντας την αύξουσα δύναμη της μάζας, βρίσκεται αντιμέτωπη με την επιβολή ψυχοσωματικής βίας, προκειμένου να γονατίσει μπροστά στο λάβαρο της συλλογικής μεσοαστικής ιδιοσυγκρασίας. Ο Mertkan περνάει την πόρτα του σπιτιού του και ζει τις μικρές στιγμές σαν να είναι τα μεγαλύτερα άλματα προσωπικότητας και ελευθερίας. Σταδιακά αντιλαμβάνεται ότι γεννήθηκε για να ζήσει στον κόσμο που του χτίσανε, χωρίς κανείς να ρωτήσει τη γνώμη του, χωρίς να του δώσει το δικαίωμα να επιλέξει αν θέλει να τον αποδεχτεί. Θα αποτύχει στην προσπάθειά του να αλλάξει τα δεδομένα γύρω του και όταν φτάσει στο προσωπικό του αδιέξοδο, θα διαπιστώσει ότι η στράτευση με την πλειοψηφία είναι ο μόνος τρόπος επιβίωσης.

Ο σκηνοθέτης σκιαγραφεί το χρονικό παράδοξο της ανδρικής χειραφέτησης, όπως αυτή νοείται στη γείτονα. Προπαγανδίζει το προφίλ της ανδροκρατούμενης τουρκικής οικογένειας, ξεκινώντας από την αποτύπωση του αυστηρού, σοβινιστή πατέρα-αρχηγού, φωτογραφίζοντας ακολούθως την μητέρα κλεισμένη στο μικρόκοσμο της κουζίνας της και καταλήγοντας στην ψυχοσωματική μελέτη του γιού που φτάνει στο στάδιο της ενηλικίωσης και πρέπει να πάρει τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής του. Αυτή η απόφαση του φινάλε θα ερμηνεύσει το σχόλιο μίας γλυκόπικρης ταινίας, που θα κυλήσει, από το πρώτο έως το τελευταίο της λεπτό, απόλυτα χειρουργικά ως προς την θεωρητική καταγραφή των προβληματικών θεσμών της χώρας (πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια) και πλήρως περιγραφικά ως προς το χτίσιμο και τη ρεαλιστική απόδοση των χαρακτήρων.

Βαθμολογία: 3/10 Stars3/10 Stars3/10 Stars (3/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.