• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Lo Imposible (2012)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
The Impossible

Περιπέτεια | 114' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Τρί 1 Ιαν 2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/4/2013
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 25/4/2013
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά - Ταϊλανδικά
Δημοτικότητα: 0.11 %
Αξιολόγηση: 7.06/107.06/107.06/107.06/107.06/107.06/107.06/107.06/10   (7.06/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Μέση (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 50 και 75%)




- Υπότιτλος:

Μέσα σε μια στιγμή… όλα άλλαξαν.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012

Ο Juan Antonio Bayona έκανε αίσθηση με την πρώτη του κιόλας κινηματογραφική απόπειρα, το Ορφανοτροφείο -ίσως την καλύτερη ταινία τρόμου της προηγούμενης δεκαετίας. Πέντε χρόνια αργότερα, το όνομά του ξαναεμφανίζεται στη μεγάλη οθόνη, πίσω από μια μεγαλύτερων φιλοδοξιών και βεληνεκούς, αγγλόφωνη αυτή τη φορά ταινία.

Το θέμα δε χρειάζεται συστάσεις. Αναπαράσταση της αληθινής (κατά πόσον άραγε;) ιστορίας μιας οικογένειας που κατάφερε να επιβιώσει από το θανατηφόρο τσουνάμι του 2004 στην Ταϊλάνδη. Κινηματογραφικά, είναι σκληρό, συγκλονιστικό και πραγματικά δυνατό από μόνο του. Δυστυχώς, στο αληθινό, εφιαλτικό αυτό γεγονός, ο Bayona δεν βρίσκει την έμπνευση για να διηγηθεί μια ουσιώδη, βαθιά ανθρώπινη ιστορία, αλλά την αφορμή για να στραγγίξει τους δακρυγόνους αδένες του θεατή. Χωρίς να έχει την υποστήριξη στιβαρού σεναρίου, ο Ισπανός σκηνοθέτης καθόλη τη διάρκεια της ταινίας του προσπαθεί απεγνωσμένα να δημιουργήσει έντονα συναισθήματα, είτε αυτά είναι δέος, είτε ενόχληση, είτε συγκίνηση. Ομολογουμένως, όσον αφορά στο πρώτο, τα καταφέρνει παραπάνω από πολύ καλά. Οι σκηνές του τσουνάμι είναι τόσο εύστοχα σκηνοθετημένες και γυρισμένες που πραγματικά σε καρφώνουν στο κάθισμά σου. Απίστευτα επιβλητικές και αληθινά ανατριχιαστικές.

Εν συνεχεία, μετά από τις εικόνες καταστροφής, ακολουθεί ο σωματικός πόνος. Ναι, το έργο θα σας σφίξει το στομάχι. Αυτή η εμμονή του όμως με το σωματικό μέρος του πόνου, τη στιγμή που ελάχιστα ασχολείται με το ψυχικό -την απώλεια- ή τουλάχιστον το κάνει επιδερμικά, καθιστά ακόμα πιο σαφή τον καθαρά εμπορικό προσανατολισμό του. Καθίσταται μάλιστα τόσο εμφανές πως αυτοσκοπός του φιλμ δεν είναι τίποτα περισσότερο από τη συναισθηματική επίδραση στο κοινό του, ώστε, σε σημεία, οι σκηνές φαντάζουν σχεδόν διακριτά οριοθετημένες ανάλογα με το συναίσθημα που έχουν στο στόχαστρό τους. Λες και δήλωνε ο σκηνοθέτης στο συνεργείο: «Σε αυτή τη σκηνή πρέπει να ενοχλήσουμε. Σε αυτή, θα συγκινήσουμε. Σε αυτή, πάλι θα ενοχλήσουμε…»

Στα δυνατά χαρτιά του φιλμ συγκαταλέγονται αν μη τι άλλο οι ερμηνείες, με καλύτερο όλων τον εξαιρετικό Ewan McGregor και, φυσικά, οι συγκλονιστικές σκηνές καταστροφής, που αποτελούν και το μεγαλύτερο επίτευγμα σε αυτήν την παραγωγή. Απαρατήρητη δεν περνάει και η cameo εμφάνιση της Geraldine Chaplin, στην οποία δίνεται μάλιστα ένας από τους λίγους ουσιαστικούς διαλόγους στην ταινία…

Δεδομένου της προηγούμενης δουλειάς του σκηνοθέτη, θα περίμενε κανείς από το «The Impossible» να αποτελεί ένα αρκετά πιο στιβαρό και ώριμο δράμα. Τελικά, αυτό μάλλον… πνίγεται στις φιλοδοξίες του. Όντας φοβερά εκβιαστικό συναισθηματικά, χάνει δυστυχώς την ουσία και στο μεγαλύτερο μέρος του ενοχλεί απλώς για να ενοχλήσει και συγκινεί μονάχα για να συγκινήσει. Μήπως να ξαναγυρίσετε στον ισπανόφωνο τρόμο, κύριε Bayona;

Βαθμολογία: 2.5/5 Stars2.5/5 Stars2,5/5 Stars (2.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur




Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013

Το «The Impossible» ανήκει σ` αυτές τις ταινίες που, βλέποντας κανείς το τρέιλερ ή διαβάζοντας την υπόθεσή της, μπορεί με μεγάλη ευκολία να κρίνει το κατά πόσο θα του αρέσει ή όχι το περιεχόμενό της. Ο Sergio G. Sanchez, χρησιμοποιώντας όχι μόνο την καταστροφή που προκάλεσε το τσουνάμι του 2004 στην Ταϊλάνδη, αλλά και την πραγματική ιστορία της οικογένειας Belon που ήταν μια από τις πάμπολλες οικογένειες τουριστών που επλήγησαν από τη φυσική καταστροφή, δημιουργεί ένα δράμα που υμνεί την πίστη και την ελπίδα.

Εφόσον λοιπόν δεν μιλάμε για ένα έργο ντοκιμαντερίστικου χαρακτήρα, αλλά για μια ταινία με πρωταγωνιστές τα πρόσωπα μιας οικογένειας, ο οποιοσδήποτε θα πρέπει να περιμένει μια επιτηδευμένη ταινία που στόχο έχει να συγκινήσει κι όχι να παρουσιάσει και ν` απαριθμήσει τις ζημιές και τα θύματα μιας καταστροφής. Δεδομένου, δε, ότι οι εικόνες που έφτασαν στους τηλεοπτικούς δέκτες ολόκληρου του πλανήτη κατάφεραν να προκαλέσουν δάκρυα στα μάτια πολλών ανθρώπων, η ανάπτυξη μιας ιστορίας που διαδραματίζεται σ` αυτές τις συνθήκες αναμένεται να στοχεύει στην ευαισθητοποίηση του κοινού. Παράλληλα, όμως, ας μην ξεχνάμε ότι πάρα πολλές ταινίες που βασίζονται σε παρόμοιες ιστορίες δίνουν ένα μέτριο αποτέλεσμα, πολύ απλά γιατί μια συγκινητική ιστορία, από μόνη της, δεν επαρκεί για τη δημιουργία ενός συνολικά καλού αποτελέσματος. Παρόλα αυτά, η καταπληκτική σκηνοθεσία του Juan Antonio Bayona συντελεί τα μέγιστα στην ανάλογη διαχείριση του συναισθήματος του θεατή, κάνοντάς την μια άριστη επιλογή για όποιον την προτιμήσει.

Η ταινία ξεκινά με την παρουσίαση μιας ενωμένης κι ευτυχισμένης οικογένειας, τα μέλη της οποίας θα ζήσουν χωριστά την απόλυτη καταστροφή. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται η φωτογραφία, επίσης, εστιάζει στην τεράστια αλλαγή του παραδεισένιου τοπίου σε μια επί γης κόλαση και η χρήση της μουσικής εντείνει ή ακόμα και προκαλεί τα «επιθυμητά» συναισθήματα. Την ώρα που θα χτυπήσει η καταστροφή, ο σκηνοθέτης της φροντίζει να επιβραδύνει τη ροή, αναδεικνύοντας κατ` αυτόν τον τρόπο τα τελευταία δευτερόλεπτα ευτυχίας των ενοίκων του πολυτελούς ξενοδοχείου. Από τη στιγμή που το τσουνάμι χτυπά την πανέμορφη Ταϊλάνδη, ακολουθούν κάποια δευτερόλεπτα απόλυτου κενού, τα οποία όμως θ` αναπληρωθούν, με εξαίρετο τρόπο, στη συνέχεια της ιστορίας. Επίσης, ο Bayona φροντίζει να βιώσουμε κι εμείς το δράμα της οικογένειας, καθώς δεν παρακολουθούμε παράλληλα την ιστορία του πατέρα και της μητέρας, αλλά πρώτα θ` ακολουθήσουμε τη Maria (Naomi Watts) και τον μεγάλο γιο της οικογενείας, τον Lucas (Tom Holland), κι έπειτα θα βρεθούμε να παρακολουθούμε την ιστορία από την πλευρά του πατέρα και των άλλων δύο παιδιών. Επίσης, αξιοπρόσεκτο είναι και το γεγονός ότι η σωτηρία του ενός μπορεί να πατήσει πάνω στη δυστυχία του άλλου.

Οι καταπληκτικές ερμηνείες της Naomi Watts και του Ewan McGregor εξυψώνουν την ήδη καλογυρισμένη ιστορία, σε ένα πάρα πολύ καλό κινηματογραφικό αποτέλεσμα. Οι Tom Holland, Samuel Joslin και Oaklee Pendergast, επίσης, είναι απόλυτα πειστικοί στους ρόλους των παιδιών της οικογένειας Belon.

Με άλλα λόγια, αν δεν ανήκετε στην κατηγορία των θεατών που θεωρούν ανούσιο να παρακολουθήσουν μια ταινία που αναβιώνει τα φονικά γεγονότα του 2004 μ` έναν τρόπο που βασίζεται στ` αμερικανικά πρότυπα, αποτελεί για εσάς μια εξαίρετη επιλογή. Αν, πάλι, σας αρέσουν οι ειλικρινείς ταινίες και μισείτε να σας βιάζουν το συναίσθημα, θα σας πρότεινα παρά τις εξαίρετες ερμηνείες των πρωταγωνιστών της να την αποφύγετε.

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου




Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013

Τραγωδία. Φρίκη. Δε πρόκειται απλά περί μιας οικογενειακής δραματικής ιστορίας (η οποία γιατί να επιλέχθηκε άραγε ανάμεσα στις χιλιάδες που υπάρχουν, μήπως για να κάνει happy ending;) αλλά περί μιας μαζικής καταστροφής. Η φύση άνοιξε τα χαρτιά της στον άνθρωπο και απέδειξε πόσο επικίνδυνη και σκληρή μπορεί να γίνει απέναντί του εφόσον αυτός δε την έχει σεβαστεί στο ελάχιστο. Έτσι, ανάμεσα στους φοίνικες και στα καλλωπιστικά δέντρα των τουριστικών θερέτρων που κάνουν τους πεινασμένους εντόπιους που πεινούν να συμπεριφέρονται στους τουρίστες σαν δουλικά, η φύση δημιούργησε μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ανθρώπινη ιστορία αφαιρώντας τις κλινικές ζωές άνω των 230.000 ανθρώπων και τις ψυχικές ποιος ξέρει πόσων περισσότερων. Άνθρωποι όλων των ηλικιών. Φοβισμένα πρόσωπα, αλληλοβοήθεια, οίκτος και τόσα άλλα απερίγραπτα συναισθήματα δημιούργησαν στην παγκόσμια κοινή γνώμη οι εικόνες του τραγικού αυτού συμβάντος.

Στην ταινία αυτή παρακολουθούμε την ιστορία μιας οικογένειας (το ζεύγος και τα τρία μικρά αγόρια τους) που βίωσαν όλα τα γεγονότα στο πετσί τους. Έχασαν ο ένας τον άλλον, κινδύνευσαν να χάσουν τις ζωές τους αλλά και ρίσκαραν προκειμένου να σώσουν τα υπόλοιπα μέλη. Δε ξέρω πως θα μπορούσα να κρίνω αυτή την ταινία καθότι πραγματεύεται ένα πολύ ευαίσθητο θέμα. Παρόλα αυτά με άγγιξε αρκετά και μου ξύπνησε ανθρώπινα συναισθήματα. Σίγουρα δεν ήταν αρκετό όλο αυτό για να αναπαραστήσει το πώς ήταν τα πράγματα ακριβώς αλλά, αλήθεια, θα μπορούσε κάτι να τα αναπαραστήσει τέλεια; Σίγουρα όχι. Και σίγουρα θα ήταν κρίμα να γινόταν κάτι τέτοιο μόνο και μόνο για να πουλήσει ένα προϊόν. Και θα ήταν γενικότερα κρίμα. Κάποια πράγματα δε γίνεται να τα γνωρίζει όλος ο κόσμος εκ των έσω. Είναι βάναυσο, επώδυνο και αδύνατο. Δυσβάσταχτα συναισθήματα με τις σκληρές εικόνες που συναντήσαμε στην ταινία (και σίγουρα, όπως προείπα, αυτό δεν είναι τίποτα).

Πανικός, τρόμος, ανθρώπινες κραυγές, πόνος και επιβίωση. Είναι πολύ άσχημες τέτοιες εικόνες. Γιατί όταν πρόκειται για επιβίωση ο άνθρωπος δε κοιτά γύρω του για να βοηθήσει αλλά για να βοηθηθεί με όποιο κόστος. Ότι μπόρεσε να μας δείξει αυτή η ταινία δεν ήταν αρκετό αλλά ήταν καλά ισορροπημένο. Τώρα, το κατά πόσο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα αφήστε με να έχω τις αμφιβολίες μου γιατί αρκετό χολιγουντιλίκι πέφτει εκεί. Δε λέω ότι δεν έγινε με σεβασμό, δε θα μπορούσε και να μη γίνει άλλωστε, αλλά παίζουν πολλά χρηματικά συμφέροντα σε τέτοιες παραγωγές. Και σε καμία περίπτωση δε λέω ότι δεν άξιζε σαν παραγωγή. Ήταν εντυπωσιακή. Και σκηνοθετικά. Αλλά οι ερμηνείες, ως αναμενόταν, καθότι δε θα μπορούσαν να είναι ότι κι ότι λόγω απαιτητικών υποκριτικών δυνατοτήτων, ήταν συγκλονιστικές. Επιτρέψτε μου να θεωρήσω πρωταγωνιστή τον μικρό Tom Holland παρά τους Ewan McGregor και Naomi Watts. Δεν υποβαθμίζω τους δύο τελευταίους σαν ηθοποιούς ούτε και σαν ρόλους στη συγκεκριμένη ταινία, απλά ο μικρός έκλεψε τις εντυπώσεις και τα φώτα, δίχως αμφιβολία. Επίσης, είναι απίστευτο το ότι μπόρεσαν να βγάλουν τόσο πειστικό συναίσθημα οι άλλοι δύο πολλοί μικροί σε ηλικία πρωταγωνιστές (Samuel Joslin και Oaklee Pendergast). Είναι μια αξιόλογη παραγωγή και αρκετά αξιοπρεπής για το θέμα και το περιεχόμενο της που μπορεί να προκαλέσει ανάμικτες σκέψεις, ευαισθησία αλλά και αγωνία και αδρεναλίνη για όσους επιθυμούν να την παρακολουθήσουν απλά και μόνο προς τέρψιν.

Βαθμολογία: 3.5/5 Stars3.5/5 Stars3.5/5 Stars3,5/5 Stars (3.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Φίλιππος Γαβριηλίδης


 
<Χωρίς Τίτλο> - billkozani - Τρί 30 Απρ 2013 - 13:23
Πολυ ωραια ταινια,ειχα καιρο να δω τοσο καλογυρισμενο εργο.Πολυ αγωνια,και πολυ καλες ερμηνιες.
 
<Χωρίς Τίτλο> - nutterjr - Τρί 02 Απρ 2013 - 19:19
The film starts with a real bang, with a  ten-minute reenactment of the tidal wave and its devastation, depicted by Boyona in the most graphic and brutal way. What follows is inevitably an anticlimax, however the amazing cinematography and the incredible stand-out performance comes from 16-year-old Holland make it worth while watching till the end.
 
<Χωρίς Τίτλο> - eldameldo - Πεμ 24 Ιαν 2013 - 12:17
Η ταινία με εξέπληξε και με το παραπάνω. Δεν γίνεται κλισέ στο να εστιάζει μόνο στην καταστροφή που έγινε και να σου δείχνει συνέχεια εφέ και "φρου φρου", αλλά παραμένει πιστή στην ιστορία που θέλει να σου δείξει. Μια αληθινή δραματική ιστορία μιας οικογένειας που διασκορπίζεται και προσπαθεί με κάθε τρόπο να ενωθεί ξανά.
Η ροή είναι αρκετά ικανοποιητική, προσθέτοντας έξυπνα μικρές ιστορίες άλλων ανθρώπων για να μην γίνεται βαρετή και οι ερμηνίες όλων είναι πολύ πάνω του μετρίου, ειδικά αυτή της Naomi Watts η οποία βγάζει μάτια (και στήθος!).
Σίγουρα μια ταινία που δεν θα ξεχαστεί και σε κάνει να σκεφτείς το νόημα της ζωής και της οικογένειας μέσα από μια αληθινή ιστορία γεμάτη αγωνία.
Στα αρνητικά της ταινίας η συνεχής εμμονή του σκηνοθέτη να δείχνει το στήθος της Naomi Watts!

Βαθμολογία: 8/10
 
<Χωρίς Τίτλο> - Boom - Δευ 21 Ιαν 2013 - 13:21
Αν και το πρώτο μισάωρο είναι πολλά υποσχόμενο, στο τέλος ο απολογισμός είναι μέτριος. Δεν επικεντρώνεται τόσο στο μέγεθος της καταστροφής όσο στην πορεία των πρωταγωνιστών τις ώρες που ακολούθησαν. Αυτό μειώνει αρκετά την ποιότητα και εξελίσσεται περισσότερο σε μια μελό πλοκή αναπροσαρμόζοντας τις προσδοκίες του θεατή. Όχι άσχημη ταινία αλλά ο πήχης χαμηλώνει όσο κυλά η διάρκεια.
Το επεξεργάστηκε ο/η Boom συνολικά 3 φορές
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.