• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


J.A.C.E. (2011)

- Γνωστό και ως:
JACE

Δραματική | 142' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Πεμ 8 Νοε 2012
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 8/4/2014
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 8/5/2014
Διανομή: Audio Visual
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Ελληνικά - Αλβανικά - Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.06 %
Αξιολόγηση: 7.20/107.20/107.20/107.20/107.20/107.20/107.20/107.20/10   (7.20/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Just+Another-Confused=Elephant

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

Να μία περίπτωση που ο δημιουργός της ταινίας προδόθηκε από τις φιλοδοξίες του. Έχοντας στα χέρια του ένα αρκετά ικανοποιητικό μπάτζετ, ο ταλαντούχος Μενέλαος Καραμαγγιώλης, δημιουργός που μπορεί να σταθεί με αξιώσεις στο mainstream σινεμά, πλάθει μία ιστορία στα πρότυπα του Όλιβερ Τουίστ. Ξεχνάει όμως πού πρέπει να βάλει τελεία, πού μπαίνουν τα όρια και πότε χάνει κανείς το μέτρο, με συνέπεια το J.A.C.E μετά από ένα εξαντλητικό δυομισάωρο να φτάνει στο φινάλε καταπονημένο από την υπερβολή στη δράση και με τον πρωταγωνιστή να μην έχει προλάβει να πει κουβέντα.

Το σύγχρονο αυτό παραμύθι μόνο για αφηγηματική οικονομία δεν ενδείκνυται. Σεναριακά ασυνεχής και κατά περιόδους σκηνοθετικά ασυνεπής, ο Καραμαγγιώλης προσθέτει συνεχώς νέα στοιχεία στην ιστορία του. Μας πηγαίνει πότε μπρος και πότε πίσω, για να μας επεξηγήσει με τον πιο γραφικό τρόπο την κάθε λεπτομέρεια, ενώ στην πραγματικότητα αυτή δεν μας ενδιαφέρει και πολύ. Τόσο φορτωμένο είναι το J.A.C.E, που φαντάζει σαπουνόπερα στριμωγμένη σε δύο ώρες, με τα επιμέρους κεφάλαια στα οποία χωρίζεται να την ανάγουν σε ένα σύνολο αυτοτελών τηλεοπτικών επεισοδίων.

Ωστόσο η αισθητική ενός καλοφτιαγμένου σινεμά υπάρχει. Τα σωστά πλάνα είναι παρόντα, πολλές δραματικές σκηνές λειτουργούν τμηματικά -όχι στο σύνολο- και η μουσική επένδυση είναι η ενδεδειγμένη. Οι ηθοποιοί ως επί των πλείστων, με προεξέχων τον καταπληκτικό Ιερώνυμο Καλετσάνο, φανερώνουν ότι μπορούν να κάνουν κινηματογράφο. Υπό άλλες συνθήκες, θα μιλούσαμε για σινεμά αξιώσεων.

Ο Καραμαγγιώλης δείχνει ότι ξέρει να διηγείται παραμύθια. Το κακό όμως είναι ότι τα παραμύθια έχουν αρχή, μέση και τέλος. Το δικό του απλά φαντάζει φτιαγμένο να συνεχίζεται εις το διηνεκές. Έτσι, έχουμε έναν κινηματογράφο της αμετροέπειας, χαμένο ανάμεσα στα είδη και τις θεματικές, με τον δημιουργό να παρουσιάζει δείγματα μεγαλομανίας. Μια ταινία ελκυστική μέσα στο χάος της, που σε «πνίγει» γλυκά και τελικά βουλιάζει βασανιστικά κάτω από το βάρος του σεναριακού της μεγέθους.

Βαθμολογία: 1.5/10 Stars1,5/10 Stars (1.5/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Βασίλης Καγιογλίδης




Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Ο Μενέλαος Καραμαγγιώλης, 13 χρόνια μετά την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας, παρουσιάζει το δεύτερο αριστούργημά του, με πρωταγωνιστή ένα νεαρό αγόρι που μεγαλώνει μέσα στη σιωπή, έχοντας μονάχα μια ελπίδα, να επιστρέψει κάποια στιγμή ο πατέρας του. Καθώς τα χρόνια περνάνε, ο μικρός θα μεγαλώσει, θα πάρει το ψευδώνυμο J.A.C.E. και θα βρεθεί ακόμα πιο βαθιά μπλεγμένος στον κόσμο που του στέρησε την οικογένειά του και την παιδική του ηλικία.

Στις πρώτες στιγμές της ζωής του, η βιολογική μητέρα του μικροσκοπικού νεογνού, αγνώστων λοιπών στοιχείων, θα δολοφονηθεί μπροστά στα μάτια του από τον ίδιο τον αδελφό της. Την προστασία του νεαρού παιδιού θ` αναλάβει η υπόλοιπη οικογένεια και στα 7 του χρόνια θα υποδεχτεί τον πατέρα του που επέστρεψε απ` την Ελλάδα, μόνιμα πια. Εκείνη τη στιγμή είναι που θα δούμε τον J.A.C.E. να παρακολουθεί στην τηλεόραση ένα ντοκιμαντέρ με ελέφαντες, στοιχείο που δίνει στον θεατή την αίσθηση μιας προδιαγεγραμμένης μοίρας, αφού λίγη ώρα αργότερα, το μικρό αγόρι θ` αναγκαστεί να σκοτώσει τον πατέρα του και θα ξεκινήσει μια πορεία, κατά τη διάρκεια της οποίας θα λάβει ένα ψευδώνυμο/όνομα από τα αρχικά «just another confused elephant (ακόμη ένας μπερδεμένος ελέφαντας)». Όπως αναφέρει στον νεαρό άλαλο έφηβο ο εκπαιδευτής ζώων ενός τσίρκου, «J.A.C.E.» ονομάζουν οι άνθρωποι του τσίρκου τα μικρά ορφανά ελεφαντάκια, τα οποία μεγαλώνοντας χωρίς οικογένεια γίνονται αρκετά απρόβλεπτα κι αναπτύσσουν σιγά-σιγά μια επιθετική συμπεριφορά. Γι` αυτόν το λόγο μαρκάρονται και κάποια στιγμή, όταν ενηλικιωθούν κι εμφανίσουν σημάδια βίας, θανατώνονται. Όταν ζητά να μάθει τ` όνομά του, ο μικρός θα δείξει τα αρχικά J.A.C.E. και μ` αυτόν τον τρόπο θα επιλέξει τ` όνομά του.

Ο Καραμαγγιώλης αναπτύσσοντας σταδιακά ένα χαρακτήρα σύγχρονου ήρωα σ` ένα περιβάλλον καθαρά αντιηρωικό, θα προσπαθήσει να προβάλει πολλά προβλήματα της σημερινής κοινωνίας. Μέσα σε μια δραματική περιπέτεια δράσης, διάρκειας κοντά δυόμιση ωρών, θα μας παρουσιάσει τον κόσμο της παιδικής εκμετάλλευσης, της λαθρομετανάστευσης, των τραβεστί, της πορνείας, των ναρκωτικών, των πουλημένων γιατρών κι αστυνομικών, τις φυλακές ανηλίκων, αλλά και τον κόσμο της showbiz. Μ` ένα ύφος ντοκιμαντερίστικο και με μια όμορφη τηλεοπτική χροιά, ο δημιουργός θα σχηματίσει εικόνες, μέσα από τις οποίες μιλά μ` έναν ιδιαίτερα ποιητικό τρόπο στον θεατή του για μια άσχημη πλευρά της κοινωνίας κι αποπειράται να θίξει κάποια λεπτά, υπαρκτά ζητήματα που την απασχολούν. Ο υπόκοσμος αποτελείται από ανθρώπους κι αυτούς τους ανθρώπους, καλούς και κακούς, προσπαθεί να εμφανίσει ο Καραμαγγιώλης.

Το στοιχείο που μπορεί να θεωρηθεί από πολλούς ως το ύψιστο ελάττωμα του έργου, είναι η μεγάλη του διάρκεια, σε συνδυασμό με την ποσότητα των προβληματικών που αγγίζει αυτό. Κι όντως, το «J.A.C.E.» είναι μια ταινία που μπορεί να κουράσει ένα μέρος του κοινού που θα πάει απροετοίμαστο. Προσωπικά, όμως, δεν μπορώ να θεωρήσω αδυναμία του έργου μια καθαρή σκηνοθετική επιλογή, η οποία με άγγιξε. Ο σκηνοθέτης, παρουσιάζοντας έναν χαοτικό κόσμο κι εμφανίζοντας στον θεατή τις άπειρες προσλαμβάνουσες, γλιστρώντας από την μια κατάσταση στην άλλη μ` έναν υπέροχο τρόπο και με την παράλληλη σιωπή του πρωταγωνιστή, αφήνει τον θεατή να πάρει μαζί του όσα κομμάτια της ταινίας αντιστοιχούν στην δική του αντίληψη των πραγμάτων.

Μια εξαιρετική ελληνική παραγωγή, στην οποία το κοινό μπορεί να διακρίνει τη λεπτομέρεια και την προσοχή με την οποία έχει γίνει η σύνθεση κι η ολοκλήρωσή της. Η φωτογραφία και η μουσική της είναι πανέμορφες και οι ερμηνείες απίστευτες, με τον Ιερώνυμο Καλετσάνο να ξεδιπλώνει το ταλέντο του σ` έναν υπέροχο ρόλο. Η διαρκής παρουσία, επίσης, ενός χριστουγεννιάτικου κλίματος που φέρνει στο μυαλό οικογενειακές στιγμές ευτυχίας, λειτουργεί μ` έναν άκρως τραγικό κι ειρωνικό τρόπο.

Για όλους τους κυνηγούς των ελληνικών παραγωγών είναι μια ταινία που δεν πρέπει να χάσετε. Για τους σινεφίλ είναι μια ταινία που θα σας την πρότεινα, τονίζοντάς σας όμως την μεγάλη της διάρκεια, αλλά και την υπερβολή της στη μυθοπλασία.

Βαθμολογία: 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars (4/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Μαριλένα Ιωάννου


 
<Χωρίς Τίτλο> - metobear - Παρ 11 Νοε 2011 - 20:37
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.