• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Be Omid e Didar (2011)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Αντίο
- Γνωστό και ως:
Goodbye

Δραματική | 104'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Περσικά
Δημοτικότητα: 0.05 %
Αξιολόγηση: 8.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/108.00/10   (8.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

Μία ταινία που ξεχώρισε στις τελευταίες Κάννες για το πολιτικό βάρος της και το υψηλό δημιουργικό της ρίσκο, είναι σίγουρα αυτή του λογοκριμένου και κυνηγημένου από το καθεστώς Αχμαντινεντζάντ, Mohammad Rasoulof. Πιο πάνω και από την πολυθεματική σεναριακή δομή του φιλμ, μέσα στην οποία διοχετεύονται αιχμές και κυρίως αλήθειες για μία κοινωνία που αδυνατεί να προσδιορίσει την εξέλιξη και να σταθεί μπροστά στις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος, είναι η εν γένει καλλιτεχνική υπόσταση της δημιουργίας, αναλογιζόμενοι πάντα και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γυρίστηκε.

Το Αντίο μοιάζει σαν το δικό μας «κρυφό σχολειό». Φτιαγμένο σε μία έκρυθμη για τη χώρα κατάσταση, κάτω από την πίεση των «κατακτητών», φανερώνει την ανάγκη των ανθρώπων να μιλήσουν για τον άνθρωπο ως ον. Σχεδόν σε κάθε πλάνο, μπορείς να διακρίνεις ότι το φιλμ χτίστηκε υπό το φόβο της πολιτικής καταδίκης, της απόπειρας λογοκρισίας, την προσπάθεια αποφυγής συλλήψεων και υπό το άγρυπνο μάτι ενός συστήματος που χρησιμοποιεί τα σώματα ασφαλείας για να ελέγχει την ιδεολογία του λαού προκειμένου να αποφύγει μία επικείμενη αντίδραση ενάντια στα κακώς κείμενα της κρατικής μηχανής.

Βαθιά και σκοτεινή, άκρως απαραίτητη αν ληφθεί υπόψη το πολιτικό-κοινωνικό background στο Ιράν, της αξίζει μία θέση σε εκείνες τις ταινίες που αποτελούν το αποτέλεσμα μεγάλης προσπάθειας, υπό καθεστώς καταδίωξης, αλλά και όσες φτιάχτηκαν με μεγάλο πάθος, θάρρος και θέληση, φανερώνοντας την ανάγκη των συντελεστών να υπερασπιστούν την ελευθερία τους και να μιλήσουν για αυτή. Κι αν ως πολίτες της δύσης εθελοτυφλούμε μπροστά στα γεγονότα ή τα παρακολουθούμε με αγενή ουδετερότητα, αυτή η Ιρανική ταινία είναι ικανή να μας γεμίσει ενοχές για τη δυνατότητα μας να απολαμβάνουμε το αγαθό της ελευθερίας ενώ την ίδια στιγμή σε κάποια άλλη γωνιά του πλανήτη, άνθρωποι παλεύουν για αυτό που σήμερα θεωρείται κεκτημένο.

Το Αντίο είναι μία άκρως ενδιαφέρουσα πολιτική δήλωση, ένα κοινωνικό μανιφέστο, που φαντάζει αδιανόητο ότι πέτυχε την σκηνοθετική του πρωτοτυπία υπό την πίεση μίας ενδεχόμενης πολιτικής καταδίκης. Ο Rasoulof σημειώνει (με τη χρήση μίας φωτογραφικής μηχανής!) ένα αξιοπρόσεκτο αισθητικό αποτέλεσμα, που μιλάει από μόνο του, ανάγοντας το με μοναδική αυτοπεποίθηση σε αρχή και τέλος των όσων εξιστορούνται μέσα σε δύο ώρες. Γυρνάει υπέρ του, τους όποιους περιορισμούς και σε μια πιο προσωπική ανάλυση, μοιάζει να φτιάχνει την ίδια την αυτοβιογραφία του. Η οποία στη συνέχεια δραπετεύει στις Κάννες με ένα φλασάκι USB... για να κερδίσει ακολούθως τις εντυπώσεις!

Λένε ότι κάποιες ταινίες είναι απαραίτητες, όχι για το καλό του κινηματογράφου, αλλά για την ανθρωπότητα. Ότι πέρα από οποιαδήποτε κριτική ή βαθμολογική αξιολόγηση, οφείλουμε να τις δούμε έστω μία φορά στη ζωή μας, πριν την αφήσουμε για τα καλά πίσω μας. Αν είναι έτσι, ετούτη εδώ λοιπόν είναι σίγουρα μία από αυτές.

Βαθμολογία: 4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars4/10 Stars (4/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Βασίλης Καγιογλίδης


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.