• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


T-Men (1947)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Εφοδος Αυτοκτονίας

Νουάρ | 92'
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Αγγλικά - Ιταλικά
  Δημοτικότητα: 0.02 %
Αξιολόγηση: n/a (<3 ψήφοι)




- Υπότιτλος:

Απίθανο και… αληθινό!

 

- Κριτική από το Cine.gr:


Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013

Όπου Τ-Men, εννοούμε treasure-men, δηλαδή τους πράκτορες του Υπουργείου Οικονομικών που στη συγκεκριμένη ταινία προσπαθούν να ξεσκεπάσουν ένα μεγάλο κύκλωμα πλαστογραφίας. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα από τα αρχεία του Υπουργείου, έχει πολλά εξωτερικά γυρίσματα, έχει κάποιους αληθινούς κυβερνητικούς αξιωματούχους και ξεκινάει με μια voice-over αφήγηση για να αποδείξουν την αξιοπιστία της. Έχει στην καρέκλα του σκηνοθέτη τον Anthony Mann και στη φωτογραφία τον John Alton, δύο από τους πιο επιφανείς δημιουργούς του νουάρ. Ο πρωταγωνιστής Dennis O`Keefe με τον συνεργάτη του είναι οι μυστικοί πράκτορες που υποδύονται τους πλαστογράφους και προσπαθούν να διεισδύσουν στον υπόκοσμο. Ξεκινούν από το Σικάγο, για να χτίσουν τη φήμη τους και συνεχίζουν μετά στην Καλιφόρνια, εκεί όπου εδρεύει το κύκλωμα που θέλουν να ξεσκεπάσουν. Οι περιπέτειές τους θα τους φέρουν αντιμέτωπους με έναν κόσμο βίας και διαφθοράς, η οποία βία σκιαγραφείται πολύ έντονα από τον Mann σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις της. Και μόνο για τη σκηνή που σκοτώνεται ο συνεργάτης του O`Keefe μπροστά στα μάτια του, μη μπορώντας να κάνει τίποτα ώστε να μην αποκαλυφθεί η διπλή του ταυτότητα, η ταινία παίρνει πολλούς πόντους. Το άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι το πόσο ταιριάζουν τελικά οι διπλοί πράκτορες στον υπόκοσμο. Φοράνε τα φανταχτερά κουστούμια, μιλάνε άνετα με το μάγκικο τρόπο και δεν φαίνεται να δυσανασχετούν πολύ με τις πράξεις βίας που συμμετέχουν.

Ο σκηνοθέτης Mann είχε δηλώσει για το έργο: «Το T-Men ήταν στην πραγματικότητα η πρώτη μου ταινία. Ήταν το πρώτο "ντοκιμαντέρ" εκείνου του είδους και πήγε εξαιρετικά καλά για μια β` διαλογής παραγωγή. Ήμουν αρκετά ευχαριστημένος με κάποιες σκηνές, όπως, ας πούμε, με τον ξυλοδαρμό του Ντένις Ο`Κιφ ή το φόνο του Φορντ στο χαμάμ.» Σε ρόλο κακού ο Charles McGraw, ο οποίος θα έχει τη δικιά του επιτυχία λίγα χρόνια μετά (βλ. Narrow Margin).

Ζήσης Μπαρτζώκας (5Χ5 on Cult by Zisis: Noir Month Revisited #2)



 
T-Men (1947) - kprncs - Τρί 09 Φεβ 2016 - 09:57
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=718292&page=4]
T-Men (1947)
ΠΛΟΚΗ: Οι πράκτορες του Υπουργείου Οικονομικών/Διεύθυνση Καταπολέμησης Φοροδιαφυγής, ο Dennis O` Brien (Dennis O` Keefe) και o Tony Genaro (Alfred Ryder) αναλαμβάνουν την επικίνδυνη αποστολή της διείσδυσης σε ένα εγκληματικό συνδικάτο στο Ντιτρόιτ. Με με αυτό τον τρόπο ελπίζουν να καταφέρουν να δικτυωθούν με μία συμμορία στο Λος Άντζελες, η οποία πλαστογραφεί χαρτονομίσματα των 500$, "αγαπημένο" νόμισμα των μαφιόζων.
Η "συνεισφορά" τους, για να γίνουν αποδεκτοί, θα είναι καλλιτεχνικά χαραγμένες, παράνομες μήτρες των 500δόλαρων, οπότε μαζί με το "καλό" ΚΙνέζικο χαρτί των μαφιόζων θα μπορέσουν να κυκλοφορήσουν πλαστά που θα είναι σαν γνήσια....
Χάρη στην καλή προετοιμασία τους γίνονται δεκτοί με λίγες αμφιβολίες από τους μαφιόζους στο Ντιτρόιτ, αλλά όταν ο πράκτορας Tony Genaro κατεβαίνει στο Λος Άντζελες για να προχωρήσει την σχέση του με τους παραχαράκτες, για κακή του τύχη, συναντά την γυναίκα του και μία φίλη της, η οποία -ανενημέρωτη- τον "δίνει" στους γκάνγκστερ, οι οποίοι τον εκτελούν συνοπτικά.
Ο συνεργάτης του, Dennis O`Brien, οδηγείται στο λιμάνι, σε ένα πλοίο, που αποτελεί την βάση για τις πρέσες εκτύπωσης και το τέλος του φαίνεται να πλησιάζει, αλλά οι Υπηρεσίες ασφαλείας έχουν άλλη γνώμη....
ΚΡΙΤΙΚΗ: Η ταινία Τ-Men (1947) είναι μια σημαντική είσοδος στο κλασικό αμερικανικό νουάρ και, αναμφισβήτητα, το καλύτερο "ντοκιμαντέρ-νουάρ" που κυκλοφόρησε από το Χόλιγουντ μετά από το εν καιρώ πολέμου κατασκοπευτικό θρίλερ της Fox "The House on 92nd Street" (Henry Hathaway, 1945). Το έργο του (μετέπειτα) διάσημου σκηνοθέτη Anthony Mann, διαθέτει ρεαλισμό στην κινηματογράφηση εξωτερικών χώρων, καλές ερμηνείες από δευτεροκλασάτα αστέρια, όπως ο Dennis O`Keefe, και αφήγηση (voice over) σε στιλ ποδοσφαιρικής αναμετάδοσης. 
Με τον υπερτονισμό της σκληρής συμπεριφοράς των μαφιόζων, ο Mann ικανοποίησε την επιθυμία των Αμερικανών θεατών για επίφαση αλήθειας στις γκανγκστερικές ταινίες. Η ταινία, πάντως, "στήνει" τους Ιταλοαμερικανούς στον τοίχο της ρατσιστικής χλεύης από τον μέσο Αμερικανό και δοξοποιεί την αυτοθυσία των πρακτόρων του Αμερικανικού ΥΠΟΙΚ στις επικίνδυνες αποστολές, έτσι (όπως καταλήγει το voice over...), κάθε Αμερικανός να αναγνωρίζει ...#1191"...(αυτούς) που πέθαναν στην υπηρεσία του λαού αυτής της χώρας...".
Η πιο σκληρή σκηνή του έργου, εκεί που ο μαφιόζος Μόξι (Charles McGraw) ανοίγει τις σωλήνες του ατμού στο χαμάμ και "ψήνει" έναν άλλο μαφιόζο με το παρατσούκλι "Μηχανορράφος", έχει αντιγραφεί κατά γράμμα στο "FLIC OU VOYOU" (1979) του σκηνοθέτη Georges Laurtner, με την διαφορά ότι εκεί ο μπάτσος Μπελμοντό "ψήνει" τον κακοποιό...
Πολύ καλή [Κώστας ΚΓΠ 06022016][ΚώσταςΚΓΠ15102016][ΚώσταςΚΓΠ20200621[(7+/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 4 φορές
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.