• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Κριτική από το Cine.gr


Transcendence (2014)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Κυριαρχία

Επιστημονικής Φαντασίας | 119' | Απαραίτητη γονική συναίνεση
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Κυρ 20 Απρ 2014
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 25/9/2014
Ημερομηνία κυκλοφορίας BluRay: 25/9/2014
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: DTS (Digital Theater Sound)
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.08 %
Αξιολόγηση: 5.42/105.42/105.42/105.42/105.42/105.42/10   (5.42/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Μέχρι χθες ο Δρ Γουιλ Κάστερ ήταν απλά ένας άνθρωπος.

- Gallery:



 

- Κριτική από το Cine.gr:


Σάββατο 19 Απριλίου 2014

Η «Κυριαρχία» είναι η πρώτη σκηνοθετική προσπάθεια του Wally Pfister, που συνεργάζεται συχνά με τον Christopher Nolan ως κινηματογραφιστής. Είναι όμως και η δεύτερη μεγάλη παραγωγή της χρονιάς (μετά το «Νώε»), η οποία αποτυγχάνει σε πολλά επίπεδα, παρά τις μεγάλες της προοπτικές.

Ο Δρ. Γουίλ Κάστερ είναι ένας γνωστός επιστήμονας που ασχολείται με την τεχνητή νοημοσύνη και την ανάπτυξη ενός «σκεπτόμενου» υπολογιστή. Ορισμένοι που αντιτίθενται σε αυτή την ιδέα θα τον δολοφονήσουν και έτσι η σύζυγος και συνεργάτης του έχει την ιδέα να φορτώσει τον εγκέφαλό του σε έναν υπολογιστή, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει μια ανθρώπινη μηχανή με τεράστιες δυνατότητες. Το πείραμα πετυχαίνει, με συνέπεια ο Γουίλ να ξεφύγει από κάθε έλεγχο και να γίνει «κυρίαρχος» του κόσμου.

Ο επίσης πρωτοεμφανιζόμενος σεναριογράφος Jack Paglen γράφει ένα σενάριο με πλήθος θεματικών διαστάσεων, χωρίς να επιτυγχάνει κάποιον σοβαρό στοχασμό πάνω σε αυτές. Θίγονται πολύπλοκα θέματα όπως η σχέση του ανθρώπου με τη μηχανή και η προοπτική της συνένωσής τους, η αυγή ενός μέλλοντος όπου η μηχανή κυριαρχεί κι αντικαθιστά βαθμιαία την ανθρώπινη επαφή, καθώς και η δύναμη των ανθρώπινων συναισθημάτων και το ερώτημα αν η νοημοσύνη μιας μηχανής μπορεί εξίσου να αισθανθεί ανθρώπινα. Δυστυχώς, όλα αυτά τα πολυαγαπημένα θέματα μεγάλων ταινιών επιστημονικής φαντασίας παραμένουν μετέωρα και υπάρχουν αποκλειστικά για να λειτουργήσουν στο πλαίσιο της εντέλει απλοϊκής και μη ρεαλιστικής πλοκής, που απαιτεί ορισμένα λογικά άλματα. Διερεύνηση αυτών των θεμάτων θα μπορούσε να γίνει σε κοινωνικό, πολιτικό, ή φιλοσοφικό επίπεδο, αλλά τίποτα από αυτά δεν υφίσταται.

Οι χαρακτήρες είναι αδύναμοι, ελάχιστοι και παρόλα αυτά, κάποιοι από αυτούς καταφέρνουν να περιττεύσουν. Μεγάλα ονόματα όπως ο Paul Bettany, ο Morgan Freeman, ο Cillian Murphy και η ανερχόμενη Kate Mara εμφανίζονται ελάχιστα στη μορφή προσχηματικών ρόλων. Αλλά ακόμα και ο μεγάλος σταρ-πρωταγωνιστής Johnny Depp μοιάζει απάτη, από τη στιγμή που διαθέτει επίσης μικρό screen-time και θα μπορούσε να αντικατασταθεί από οποιονδήποτε.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι ότι η ταινία δεν έχει ψυχή. Είναι καλογυαλισμένη, με προσεγμένα εφέ ως μεγάλη παραγωγή και όμορφη, εντυπωσιακή φωτογραφία που υπάρχει για μόστρα, χωρίς να προσθέτει αφηγηματικά στο έργο (τουλάχιστον στον «Νώε», η φωτογραφία ήταν ταιριαστή και δεμένη με την ατμόσφαιρα και την αφήγηση). Το πιο πιθανό είναι ότι λίγες ώρες μετά θα την έχετε ξεχάσει.

Βαθμολογία: 2/5 Stars2/5 Stars (2/5)

(0 κακή | 1/5 Stars μέτρια | 2/5 Stars2/5 Stars ενδιαφέρουσα | 3/5 Stars3/5 Stars3/5 Stars καλή | 4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars4/5 Stars πολύ καλή | 5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars5/5 Stars αριστούργημα)

Σπύρος Δούκας


 
<Χωρίς Τίτλο> - ioanna_tdbofs - Πεμ 06 Νοε 2014 - 21:27
Ειδε κανενας τον Johnny Depp που ηξερε ?????Εγω παντως οχι. Σε ολη τη διαρκεια της ταινιας εψαχνα να βρω κατι απο τον Johnny Depp που ξερω και αγαπαω.Μια εκφραση ενα βλεμμα κατι .Τελικα δεν τα καταφερα και πραγματικα λυπαμαι παρα πολυ
Για μενα 5/10 
 
Transcendence (Κυριαρχία) (2014) - kprncs - Τρί 15 Ιουλ 2014 - 14:27
Το Transcendence (Κυριαρχία) χρηματοδοτήθηκε και από τον Ch. Nolan σκηνοθέτη του μεγαλοπρεπούς αλλά δύσπεπτου Inception. Έτσι και το Transcendence κατέληξε σαν μία ταινία επιστημονικής φαντασίας με μπλεγμένη δομή και ακόμα χειρότερα συγκρουόμενα μηνύματα.
Ο J.Depp σε ένα ακόμα ρόλο που τονίζει το υπέρμετρο εγώ του μεταβαίνει από "καλός" επιστήμονας σε απολυταρχικό κυρίαρχο πάνω στις ζωές των ανθρώπων, ενεργώντας σας θεός, αποκαθιστώντας μυϊκές βλάβες, την όραση και την υγεία...
Στο τέλος όμως επέρχεται η αποκατάσταση της ταξης (που εντελώς γελοιωδώς προσπαθεί να επιβάλλει ένας Ομοσπονδιακός πράκτορας με μερικούς μισθοφόρους και κάνα δυο αυτοκινούμενα πυροβόλα και μερικούς όλμους(!) σε μία απομονωμένη πόλη στην οποία έχει στήσει τους υπερυπολογιστές του ο καλός/κακός Depp..).
Οι συνεχείς αναφορές σε ψευδοτεχνολογικές λέξεις-κλειδιά (νανοτεχνολογία, κυβερνοεπιστήμη κτλ) κουράζουν αντί να μεταδίδουν αυτό που είχε στο μυαλό του ο σκηνοθέτης- πως δηλαδή η αυξανόμενη ικανότητα των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών στη αναπαραγωγή καταστάσεων που προσομοιάζουν σε ανθρώπινη νοημοσύνη θα οδηγήσει τη ανθρωπότητα σε καταστροφή....
Μέτριο έργο, πολλές ασάφειες, χαλαρή δομή και πομπώδεις ηθοποιίες ακυρώνουν την καλή ιδέα του σεναρίου και τα χρήματα που δαπανήθηκαν για το στήσιμο αυτής της παραγωγής (100εκ δολάρια κατά το IMDB..)
Αποδεικνύεται περίτρανα πλέον ότι όσο ακριβοπληρωμένος και να είναι ο κύριος-σταρ του έργου, δεν έχει καμία σημασία αν το έργο είναι "βαρίδι" που πάει κατευθείαν στον πάτο της θεαματικότητας!
[Κώστας kprncs ΚΓΠ 7/7/2014] (1/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
 
<Χωρίς Τίτλο> - eldameldo - Παρ 11 Ιουλ 2014 - 13:46
Απλά πιστεύω πως "το γλυκό δεν έδεσε" και μόλις λίγους μήνες μετά την πρεμιέρα του στις κινηματογραφικές αίθουσες, το Transcendence έχει ήδη πιάσει "σκόνη" και ξεχνιέται. Κρίμα...

Βαθμολογία: 1/5

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική στο TheCinema.gr
Το επεξεργάστηκε ο/η eldameldo συνολικά 6 φορές
 
Transcendence - darknight77 - Παρ 25 Απρ 2014 - 16:55
Ο Pfister στην πρώτη σκηνοθετική του απόπειρα κρατά ψηλά τον πήχη αποτύπωσης των εικόνων, του μοντάζ, της ηχοληψίας, όπως και των ειδικών εφέ. Από την άλλη όμως, το εύστοχο συμπέρασμα της ταινίας του δεν θα σε πείσει ποτέ εξαιτίας της θολής και χαοτικής σεναριακής προσέγγισης. Σε αυτό το κομμάτι, ο πεπειραμένος καλλιτέχνης θα έπρεπε να «κυριαρχήσει» περισσότερο, αν ήθελε πραγματικά να θυμόμαστε για αρκετό καιρό το έργο του.
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.