• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22315
  • Αριθμός συν/τών: 759967
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


Breaking the Waves (1996)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Δαμάζοντας τα Κύματα

Σινεφίλ | 159' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Πρεμιέρα στην Ελλάδα: Παρ 6 Δεκ 1996
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 2/3/2004
Διανομή: Ονο Films
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.65 %
Αξιολόγηση: 7.99/107.99/107.99/107.99/107.99/107.99/107.99/107.99/10   (7.99/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Ο έρωτας είναι απόλυτη εξουσία.

 

- Συντελεστές :

Emily WatsonΗθοποιός ....Bess McNeillAcademy Award Nominee

Stellan SkarsgardΗθοποιός ....Jan Nyman 

Katrin CartlidgeΗθοποιός ....Dodo McNeill 

Jean-Marc BarrΗθοποιός ....Terry 

Adrian RawlinsΗθοποιός ....Δρ Richardson 

Lars von TrierΣκηνοθετης   

Lars von TrierΣεναριογράφος   

Peter AsmussenΣεναριογράφος   

David PirieΣεναριογράφος   



 
Legacy - kkonsta - Unverified - Πεμ 11 Σεπ 2003 - 13:24
Το λυρικο αριστουργημα του Trier δεν χρειαζεται ιδαιτερες συστασεις.Οι συγκλονιστικη ερμηνεια της Emily Watson σου κοβει την ανασα και παρα την εντονη τραγικοτητα της εκπεμπει νοτες αισιοδοξιας.Εξαλλου και στο επομενο του αριστουργημα(Dancer in the dark) η τραγικη ιστορια εμπλουτιζεται με αισιοδοξια και λαχταρα για ζωη.Παντα οι ηρωες του Trier αντιμετωπιζουν ακομα και τις μεγαλυτερες δυσκολιες της ζωης με δυναμισμο και εντονο παθος καθως αγαπανε με την ψυχη τους και θυσιαζονται μεμιας.Μια ταινια που πρεπει να την δειτε οσοι δεν την ειδατε οταν προβληθηκε στις αιθουσες.
kkonsta
 
Legacy - Γεώργιος Θεοδωράκης (Μετέωρος Άγγελος) - Unverified - Δευ 16 Φεβ 2004 - 00:14
«Δαμαζοντας τα κυματα» οπως δαμαζοντας τα παθη του εαυτου μας, δαμαζοντας τις αντιδρασεις του περιγυρου που δεν μας αφηνει να εκφραστουμε, να αγαπησουμε, να ζησουμε. Δαμαζοντας τα «πρεπει» και τους αγραφους και γραμμενους κανονες που εμποδιζουν την ανατολη της προσωπικοτητας και της φαντασιας. Δαμαζοντας τον πονο με το οπλο της θυσιας, δαμαζοντας ενα απλετο ερωτα που δεν περιοριζεται στα στενα ορια του κορμιου.

Ο Φον Τριερ πλαθει με εικονες αλληγορικες το συγγραμμα του για μια ευνουχισμενη πραγματικοτητα που στεκεται στην επιπεδη και βεβιασμενη λογικη των χαρακτηρισμων και της τοποθετησης ταμπελων σε ανθρωπους και γεγονοτα. (Βλεπουμε οτι η πρωταγωνιστρια κρινεται τρελη, αφαιρωντας της με αυτο τον τροπο η βαρυτητα της γνωμης). Ασχολειται επισης και με το παναρχαιο μηνυμα της θυσιας που ο σκηνοθετης αυτη τη φορα τοποθετει αναλογικα με το αποτελεσμα παιζοντας το παιχνιδι της αποδοτικοτητας των πραξεων.

Ο δρομος της πρωταγωνιστριας ειναι ο πιο κακοτραχηλος και βασιζεται στην ελπιδα και το αποτελεσμα της που δεν ειναι αλλη απο την εναποθετηση πιστης σε μια φαντασιωση πιο πραγματικη απο την καθημερινοτητα και πιο αρρωστημενη απο το θανατο, αυτον που την οδηγει στη λυτρωση…

Οι προαιωνιες καμπανες ειναι αυτες που συνοδευουν τον θεατη απο τον επιλογο του αριστουργηματος σιγα σιγα και σταδιακα στη δικη του αρενα οπου καλειται να παλεψει με ολες τις προκλησεις μιας προσκαιρης ζωης που χαριζεται σαν ανταλλαγμα για να εισελθει δειλα στις πυλες του παραδεισου. Εκει οι ανθρωποι δεν θα ειναι απαλλαγμενοι απο τις εμμονες τους και οι καμπανες της πιστης θα χτυπανε παντα…

Γεώργιος Θεοδωράκης (Μετέωρος Άγγελος)
 
Legacy - george alex - Unverified - Δευ 08 Μαρ 2004 - 13:55
Πολυ καλη ταινια αν και οχι το αριστουργημα που πολλοι λενε οτι ειναι το Δαμαζοντας τα Κυματα ειναι μια πολυ ιδιαιτερη ταινια. Ο Τριερ λιγο πριν το Δογμα 95 πειραματιζεται και εδω με την ψηφιακη καμερα. Μια ταινια που μιλαει για την αγαπη την θυσια και το θαυμα ολα αυτα πολυ δεμενα μαζι τους ομως για να το καταφερει αυτο ο Τριερ υπεπεσε σε αρκετα ατοπηματα οπως η μεγαλη δειαρκεια, η κατα στιγμες κουραστικη κινηματογραφηση και τα μελο στοιχεια. ομως η ταινια διαθετει ενα ακρως μεταφυσικο απογειωτικο φιναλε και την Έμιλυ Γουοτσον. Η τελευταια σε μια ανεπαναληπτη ερμηνεια εκτος απο τα εξωτερικα χαρακτηριστικα του αγριου και περιεργου χαρακτηρα της μας κοινωνει τους φοβους, τις σκεψεις και τη λογικη του αγγιζοντας πρωτογνωρα ερμηνευτικα βαθη. 8/10
george alex
 
Legacy - PAPALDAS - Unverified - Παρ 08 Οκτ 2004 - 05:29
ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ CARL DRAYER
PAPALDAS
 
Legacy - katerina - Unverified - Δευ 23 Ιαν 2006 - 15:16


Ξεκινωντας αντιστροφα, ειδα πρωτα το Dogvil, Manderlay και μετα το Breaking the waves, μονο και μονο για να επιβεβαιωσω αυτο που ο ιδιος ο σκηνοθετης ειπε σε συνεντευξη του «Νοιωθω μια ανειπωτη αηδια για τον εαυτο μου» ( συνεντευξη του απο τα extras του d.v.d.). μονο καποιος που δεν μπορει να αντεξει τον ιδιο του τον εαυτο μπορει να βγαζει τετοια βιωματα στις ταινιες του.
Γινεται κουραστικος με την εμμονη του να καταδικαζει και εμμεσα να διακωμωδει την καλοσυνη, την ανθρωπια, τους θεσμους, την πιστη, τον ερωτα, τις γυναικες.
Αν εκεινος ειναι τοσο μικροψυχος και δεν θελει να βλεπει παρα μονο το κακο στους ανθρωπους, αυτο δεν σημαινει πως ετσι αντικατοπτριζει την ιδια την ζωη, την ανθρωπινη ψυχη, την Αμερικη….Όσο και αν εκεινου του φαινεται παραλογο, υπαρχουν και αξιες στον κοσμο αυτο.
Δεν ειναι ολα η ασπρο η μαυρο. Όποιος πιστευει, δεν ειναι θρησκοληπτος. Όποιος αγαπα δεν ειναι ηλιθιος. Όποιος ειναι αγαθος δεν κρυβει μεσα του οργη η πονο. Ο Θεος δεν εκδικειται και θαυματα συμβαινουν χωρις τις απαραιτητες συμφωνα με τον κυριο Τριερ ανθρωποθυσιες. Δεν χρειαζεται καποιος να ειναι ηλιθιος για να πιστευει, για να αγαπα, για να απολαμβανει τη ζωη και τον ερωτα. Ποτε θα το καταλαβει αυτο ο Τριερ?
Ο ιδιος επιλεγει να βλεπει μονο τη διαστροφη, την κακια, τις εμμονες και την ηλιθιοτητα στους ανθρωπους. Ο Θεος δεν ειναι τιμωρος, ουτε εκδικειται. Νισαφι πια μας κουρασε με τα ιδια και τα ιδια. Λεει πως ειναι ικανος να προδωσει ανθρωπο αλλα ποτε τα ιδανικα του. Για ποια ιδανικα μιλαει? Γιατι ο μισανθρωπισμος απο οσο γνωριζω δεν ειναι ιδανικο. Επισης η καλοσυνη δεν αποτελει «ψυχικη ανωμαλια» οπως διατυμπανιζει στα εργα του.
Όχι κυριε Λαρς, οσο και αν προσπαθησατε με τα μεταφυσικα σας και με την ομολογουμενως καλη ερμηνεια της Emily Wattson, δεν καταφερατε να εκβιασετε ουτε μισο δακρυ απο εμας. Για αλλη μια φορα αγαπησα τους λογους για τους οποιους μισησα την ταινια σας.
…και εμεις κ. Τριερ νοιωθουμε μια ανειπωτη αηδια για ο,τι πρεσβευεται, για την ανικανοτητα σας να δειτε περα απο το στενο φασμα των μικροψυχων αντιληψεων που σας καταδυναστευουν

katerina
 
Legacy - citizenswt - Unverified - Πεμ 13 Σεπ 2007 - 23:55
Αξεπεραστο αριστουργημα γεματο αντιθεσεις,οταν πολιτισμοι και ιδεολογιες συγκρουονται.Εκει που γκρεμιζονται τα προσωπικα πιστευω της ηρωϊδας,ο Τριερ χτιζει ενα δραμα για την αναγκη της πιστης,το υποκειμενικο της ηθικης,τη διαστροφη των ανθρωπινων σχεσεων και εν τελει για τον ιδιο τον ερωτα.Ο θεατης συμπασχει εντονα με τη Μπες σε καθε στιγμη του τραγικου ταξιδιου της,ουσιαστικα,απο την αγνοια στη γνωση και νιωθει ενα κομπο στο λαιμο μετα το υπερβατικο φιναλε,λιγο πριν αφησει το συναισθημα να τον κυριευσει.
citizenswt
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.