• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


La Dolce Vita (1960)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Γλυκιά Ζωή
- Γνωστό και ως:
Ντόλτσε Βίτα
The Sweet Life

Σάτιρα | 174'
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 24/2/2003
Χρώμα: Ασπρόμαυρο
Ήχος: Mono
Γλώσσα: Ιταλικά - Αγγλικά - Γαλλικά - Γερμανικά
Δημοτικότητα: 0.71 %
Αξιολόγηση: 8.36/108.36/108.36/108.36/108.36/108.36/108.36/108.36/108.36/10   (8.36/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Υψηλή (Συμφωνία ψήφων μεταξύ 15 και 50%)




- Υπότιτλος:

Τα ρωμαϊκά σκάνδαλα. Προορισμένα να σοκάρουν με την αλήθεια τους!

- Gallery:



 

- Συντελεστές :

Federico FelliniΣυγγραφέας  Academy Award Nominee

Ennio FlaianoΣυγγραφέας  Academy Award Nominee

Tullio PinelliΣυγγραφέας  Academy Award Nominee

Brunello RondiΣυγγραφέας  Academy Award Nominee

Federico FelliniΣκηνοθετης  Academy Award Nominee

Marcello MastroianniΗθοποιός ....Marcello Rubini 

Anita EkbergΗθοποιός ....Sylvia 

Anouk AimeeΗθοποιός ....Maddalena 

Yvonne FurneauxΗθοποιός ....Emma 

Magali NoelΗθοποιός ....Fanny 

Pier Paolo PasoliniΣεναριογράφος   



 
La Dolce Vita- a.k.a The Sweet Life (1960) - kprncs - Σάβ 28 Οκτ 2017 - 13:04
ΣΧΟΛΙΟ του ΚΓΠ στο [http://www.cine.gr/film.asp?id=701848]
La Dolce Vita- a.k.a The Sweet Life (1960)
ΠΛΟΚΗ: Ο Marcello (Marcello Mastroianni) είναι δημοσιογράφος στη Ρώμη στο τέλος της δεκαετίας του 1950.
Με τα ρεπορτάζ του καλύπτει τις κουτσομπολίστικες ειδήσεις: σταρ του κινηματογράφου, "θαύματα" της Παναγίας και σκάνδαλα της αριστοκρατίας...
Ο Marcello, παρόλη την επαγγελματική και κοινωνική του επιτυχία ζητάει ένα βαθύτερο νόημα στην ζωή και νομίζει ότι το μυστικό της βρίσκεται στον πλούτο, ο οποίος κατά την γνώμη του απελευθερώνει τον άνθρωπο από την συμβατικότητα και την πλέμπα...
Η ταινία ξεκινάει με ένα τεράστιο μαρμάρινο άγαλμα του Χριστού, που το μεταφέρει ένα ελικόπτερο πάνω από τα ερείπια ενός ρωμαϊκού υδραγωγείου για να το πάει στον Πάπα στο Βατικανό.
Ο δημοσιογράφος Marcello και ο φωτορεπόρτερ του, ο Παπαράτσο (όρος, που καθιέρωσε ο ίδιος ο Fellini και παρέμεινε ως η παντοτινή ερμηνεία του αδίστακτου και επίμονου φωτορεπόρτερ...) ακολουθούν σε ένα δεύτερο ελικόπτερο, καθώς διάφορες ημίγυμνες γυναίκες χαιρετούν με πολλά σεξουαλικά υπονοούμενα...
Στο πρώτο από τα σπονδυλωτά επεισόδια, η χυμώδης στάρλετ Sylvia (Anita Ekberg) κλέβει την παράσταση και το "παίζει" ανεξάρτητη, μέχρι που ο μέθυσος Αμερικανός φίλος της την πλακώνει στις σφαλιάρες και αυτή εξαφανίζεται από την υπόλοιπη ταινία. Το επεισόδιο περιέχει την ανεπανάληπτη σκηνή που η Sylvia πρώτη και ο Marcello μετά βουτάνε στα νερά της Fontana di Trevi...
Στο δεύτερο επεισόδιο, κάτι παιδιά "βλέπουν" την Παναγία και γίνεται ο...λαικός χαμός. Η οικογένεια τους κόβει "μονέδα" και οι παπάδες ευλογάνε την αλάνα στην οποία η "Παναγία απαιτεί να κτιστεί εκκλησία"...(ά, ρε, αθάνατος Ευρωπαικός Νότος...)
Στο τρίτο επεισόδιο παρακολουθούμε την ονειρική ζωή του καλοβαλμένου φίλου του Marcello, Steiner (Alain Cuny) και της οικογένειας του, μέχρις ότου η κρυφή ψυχασθένεια και ο πεσσιμισμός του Steiner καταστρέφουν βίαια αυτήν την πλασματικά αγγελική κατάσταση. Ο Marcello αρχίζει να αναρωτιέται για το νόημα της ζωής μετά από αυτό το γεγονός.
Στο τελευταίο επεισόδιο, μία βαριεστημένη μεγαλοπαρέα αστών, στα όρια της προσωπικής διαφθοράς, κάνει τα πιο απίστευτα πράγματα για να διασκεδάσει την ανία της.
ΚΡΙΤΙΚΗ: Στην αρχή αυτής της εμβληματικής ταινίας του μεγάλου σκηνοθέτη Federico Fellini, το άγαλμα του Χριστού, που μοιάζει σαν να ευλογεί όλη την Ρώμη "πετά" από πάνω της για να "αντικατασταθεί" σύντομα από τον διεφθαρμένο τρόπο ζωής και την νεομοντερνιστική αρχιτεκτονική της «νέας» Ρώμης, που ζεί το οικονομικό θαύμα του τέλους της δεκαετίας του 1950.
Η παράδοση του αγάλματος (υποτίθεται στην κεντρική πλατεία του Βατικανού) είναι η πρώτη πολλές αντι-θρησκευτικές σκηνές του έργου. Η καθολική εκκλησία θεώρησε την σκηνή με τον Χριστό ως παρωδία της δευτέρας παρουσίας και γι αυτό απαγορεύτηκε το έργο (στην Ισπανία) μέχρι το 1975.
Βέβαια, ο Fellini "τερμάτισε" την κόντρα του με τους παπάδες στο έργο με το "θαύμα της Παναγίας ", τα "φωτισμένα" αδελφάκια που την "είδαν" και την "κονόμα" των γονιών τους...
Η ταινία, πέραν από τον νεορεαλισμό της και τα σύμβολα της, περιλαμβάνει σουρεαλιστικά στοιχεία, όπως το πάρτι φαντασμάτων στον πύργο των τεμπέληδων ευγενών, ή, την γυναίκα-κοτόπουλο στο πάρτι του τελευταίου επεισοδίου..
Ο σπουδαίος Marcello Mastroianni, ένα χρόνο μετά, γύρισε την καλύτερη -για πολλούς- ταινία της ζωής του, την "ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΑΛΑ ΙΤΑΛΙΚΑ" (1961), στην οποία θυμόμαστε τους χωριάτες της πόλης του να σπεύδουν να δούνε την Dolce Vita στον κινηματογράφο, για να θαυμάσουν το κορμί της Ανίτας Έκμπεργκ και την γκλαμουριά της καθημερινότητας της αστικής τάξης στην Ρώμη...
Παρόλο, όμως, τον ευρηματικό της χαρακτήρα, το δημιουργικό της "μάτι" και το ωραίο "μουσικό "ντύσιμο (με μοντέρνα μουσική της εποχής), η ταινία είναι σε σημεία της κουραστική, ίσως λόγω και της μεγάλης διάρκειας της.
Σίγουρα πάντως είναι κινηματογραφικό μνημείο για θέαση από τον κάθε σινεφίλ... [ΚώσταςΚΓΠ25102017](8/10)
Το επεξεργάστηκε ο/η kprncs συνολικά 2 φορές
 
Legacy - Χρήστος Καλκάνης - Unverified - Τετ 14 Νοε 2007 - 20:27
"Γλυκια ζωη", "Γλυκια ταινια" θα ελεγα εγω. Ο Μαρτσελο Μαστογιαννη υποδιεται εναν κοσμικο δημοσιογραφο, ο οποιος ερχεται σε επαφη με πολλες γυναικειες διασημοτητες του παγκοσμιου κινηματογραφου. Παραλληλα, ειναι κι ενας γυναικοκατακτητης και παρτακιας που κανει ασωτη ζωη. Θεωρω υπερβολικο το χαρακτηρισμο "αριστουργημα", γιατι νομιζω οτι σε πολλα σημεια φλυαρει...
Βαθμολογια: 8/10
Χρήστος Καλκάνης
 
Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.