• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Ταινίες - Γενικές Πληροφορίες


The Dangerous Lives of Altar Boys (2002)

- Μεταφρασμένος Τίτλος:
Συμμορίες Ανηλίκων

Δραμεντί | 104' | Ακατάλληλο κάτω των 15
Ημερομηνία κυκλοφορίας DVD: 17/2/2003
Διανομή: Odeon
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Αγγλικά
Δημοτικότητα: 0.03 %
Αξιολόγηση: 7.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/107.00/10   (7.00/10)
Aντιφατικότητα ψήφων: Χαμηλή (Συμφωνία ψήφων > 75%)




- Υπότιτλος:

Συγχώρεσε με πάτερ, γιατί είμαι 14ων.

- Gallery:



 

- Συντελεστές :

Emile HirschΗθοποιός ....Francis Doyle 

Kieran CulkinΗθοποιός ....Tim Sullivan 

Vincent D`OnofrioΗθοποιός ....πάτερ Casey 

Jodie FosterΗθοποιός ....αδελφή Assumpta 

Jena MaloneΗθοποιός ....Margie Flynn 

Chris FuhrmanΣυγγραφέας ....μυθιστόρημα 

Peter CareΣκηνοθετης   

Jeff StockwellΣεναριογράφος   

Michael PetroniΣεναριογράφος   



 
Legacy - JIM THE VIDEOMANIC - Unverified - Σάβ 05 Απρ 2003 - 08:43
ΑΠΛΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΩ ΟΤΙ Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΕΙ ΒΓΕΙ ΣΕ VIDEO & DVD ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΗΝΑ


JIM THE VIDEOMANIC
 
Legacy - ds - Unverified - Τρί 24 Ιουν 2003 - 17:52
Το συναρπαστικα γοητευτικο θα ηταν να εισχωρουσαμε στο μνημειωδως ευρηματικο και πανουργο μυαλο του σεναριογραφου Τσαρλι Καουφμαν. Που μπορει λοιπον να μας οδηγησει η δυσαρεσκεια για τον εαυτο μας που τιποτα «ζωηρο» δεν εχει προσθεσει στην ανουσια ζωη μας. Αυτη η πολυπτυχη απορια, μονο με φαντασια, και δη μαυρη και ανατρεψιμη, θα μπορουσε να αντιμετωπιστει απολυτα επιτυχως. Τι θα λεγατε με την αποψη πως η εισχωρηση στο σωμα ενος φαινομενικα επιτυχημενου ατομου θα μας λυτρωνε απο μια μιζερη κατασταση; Αρχιζει λοιπον ο σουρεαλιστικος μας «μυθος» με μια πρωτοτυπη σεκανς: κουκλοθεατρο. Το μυστικο για μια επιτυχημενη παρασταση κουκλοθεατρου ειναι η νοητικη εισχωρηση στη μαριονετα που χρησιμοποιουμε. Εδω η προαναφερθεισα απορια συναντα την αλληγορια της.
Ο μαριονετιστας, δηλαδη ο ανθρωπος που εξουσιαζει τις δημιουργιες του, ειναι εκεινος που ανακαλυπτει το πως θα γινουμε καποιος αλλος, με απλα λογια. Όντας αποτυχημενος οικονομικα μια και ουδεις χρειαζεται μαριονετιστα σημερα, βρισκει δουλεια σε ενα πρωτοτυπο και εξυπνο σεναριακα γραφειο εκκεντρικου ιδιοκτητη και προσωπικου. Γραφειο που θα του αλλαξει αρδην τη ζωη. Αφου βρει την εισοδο για το κεφαλι(ουαου!) ενος σπουδαιου ηθοποιου, θα μας ξετυλιξει τον απολυτα σουρεαλιστικο και εξυπνο λογο του συγγραφεα. Αλλα η δυναμη της φαντασιας, η συνεπεια της αλληγοριας και η απαρχη της μπλεγμενης και καταλυτικη καταστασης δεν ξεκιναει αμεσα απο την ανακαλυψη της εισοδου. Ξεκιναει και «γεμιζει» απο τη στιγμη της εξοδου απ’ το κεφαλι της γυναικας του πρωταγωνιστη. Ήτις εξομολογειται πως μονο μεσα στο μυαλο του επιτυχημενου ενιωθε πως ειναι ολα ενταξει και πως ηξερε πραγματικα ποιος ηταν. Λεει πολλα αυτο. Ξεροντας απ’ την αρχη που εμπαινε, τι εκανε, ποιος θα γινοταν ενιωθε ασφαλεια. Τραγικο βεβαια το οτι μετα απο αυτο το συμβαν καταλαβε τις προτιμησεις της. Μετα μας παρουσιαζεται με ιδιαιτερο τροπο η παντοτινη θεληση για εκμεταλλευση ενος προϊοντος που μπορει αυτοματα να οδηγησει στην καταστροφη ενος ατομου. Κι αυτο γιατι το ατομο αυτο εξουσιαζεται απο αγνωστους που βρισκονται μεσα στο κεφαλι του και που αυτοματα μπορουν να μαθουν την προσωπικη του ζωη. Ώσπου το «εκμεταλλευομενο» ατομο να δει εντρομο την αληθεια. Παιρνοντας για δευτερα την κατασταση στα χερια του, εισχωρει στον ιδιο του τον εαυτο και ασφυκτια σε εναν κοσμο που ολοι εχουν τη φυσιογνωμια του και το μονο που μπορουν να ξεστομισουν ειναι το ονομα του. Λοιπον, εδω ο ατσαλινα κοφτερος λογος του Καουφμαν με βυθισε σε διλημμα. Σε δυο εκδοχες εχω καταληξει: 1. Απο τα λογια του Τζον Μαλκοβιτς: «Μπηκα σ’ ενα κοσμο που κανενας δεν μπορει να δει», συμπεραινουμε πως εισχωρωντας στον εαυτο του, καταλαβε πως μονο αυτος εχει δικαιωμα προσβασης στο ενδομυχο περιεχομενο του, αλλα ειναι ακομα και γι’ αυτον δυσκολο να το κατανοησει. 2. Όλοι αυτοι οι «ιδιοι εαυτοι» μαζεμενοι συμβολιζουν το γεγονος πως τοσοι και περισσοτεροι ανθρωποι εγιναν ενα με τον ηθοποιο για 15 λεπτα. Βεβαια θα ειπωθει: δεν ειναι δυνατο να χρησιμοποιηθηκε η συγκεντρωση των ιδιων εαυτων μονο και μονο για χαβαλε; Κατηγορηματικα οχι. Διοτι εχουμε να κανουμε με ενα βαθια σκεπτομενο δημιουργο που αφοσιωνεται στους χαρακτηρες τους και τους κανει οπως πρεπει να τους κανει. Χρησιμοποιωντας παντα μαυρο χιουμορ και φαντασια.
Μετα απο την ανακαλυψη της εκμεταλλευσης του εισοδου, περναμε σε μια αλλη περιοδο της ταινιας που, βεβαια εχει μικροτερη διαρκεια απο την αρχικη. Εδω το φιλμ παυει να βριθει κωμικων τονων και μετουσιωνεται σε μια γνησια καρμανιολα σουρεαλιστικων ανατροπων, ευρηματων και απαντησεων σε αποριες που ενδεχομενως μας ειχαν γεννηθει κατα τη διαρκεια του εργου. Ο πρωταγωνιστης πλεον, εχει κυριεψει το σωμα του ηθοποιου(για χαρη μιας γυναικας),στερωντας του αυτοματα το δικαιωμα της ελευθεριας. Η σεκανς του χορου ειναι το αποκορυφωμα της αλληγοριας. Ο μαριονετιστας εξουσιαζει εσωτερικα το σωμα-σαν μια μαριονετα. Μετα απο οχτω μηνες, και αφου εχει αλλαξει εντελως επαγγελμα και καριερα, αφηνει το σωμα για λιγα δευτερολεπτα, αλλα μετα αυτο γεμιζει και παλι απο καινουργιους ενοικους. Το τελος ειναι αρκετα απαισιοδοξο για τον πρωταγωνιστη αλλα ακρως καταλληλο για την ταινια. Εν τελει, εχουμε να κανουμε με μια επιτυχημενη αποθεωση της φαντασιας που ομως λιγο απεχει απο πολλων τη νοητικη πραγματικοτητα. Ειναι μια γνησια σουρεαλιστικη πραγματικοτητα.
Ειναι αμεταβλητα αξιοθρηνητοι οι ηρωες που ξεπεταγονται απο το κεφαλι του Καουφμαν. Η συγκινητικη μουσικη τονιζει τη μιζερια του πρωταγωνιστη(εξαλλου το επιθετο του πρωταγωνιστη σημαινει μαυρος στα γερμανικα). Η σκηνοθεσια του Σπαικ Τζονζ τονιζει εξαισια τον εγγενη σουρεαλισμο του καταπληκτικου κειμενου. Μια σκηνοθεσια ομορφη που αξιζει και που αποτελει την καταλληλοτερη για το εργο. Οι ηθοποιοι βρισκονται σε μεγαλα κεφια, δινοντας ευχαριστες ερμηνειες με τον καταπληκτικο Τζον Μαλκοβιτς να κλεβει την παρασταση με ανεση σε ενα πολυ δυσκολο ρολο. Δυσκολος γιατι στην επιφανεια της ουσιας δεν κανει εναν, αλλα τρεις ρολους, ενω στον πυθμενα της ουσιας κανει ακομα περισσοτερους ρολους. Εδω ο Μαλκοβιτς ειναι ενα απλο σωμα. Στην αρχη εχει τον κανονικο του εαυτο. Ευκολο. Αλλα μετα, το σωμα του κυριευεται απο τελειως διαφορετικους χαρακτηρες τους οποιους φερνει σε περας με ωραιο τροπο. Ξεκαρδιστικος τα δευτερολεπτα που βρισκεται μεσα στον εαυτο του κανοντας ολους τους χαρακτηρες του, ανεξαρτητως φυλου. Πολυ καλοι οι Τζον Κιουζακ, Καμερον Ντιαζ, Καθριν Κινερ.
Στα περαιτερω…Ειχα εντοπισει αλλους τρεις συμβολισμους αλλα μου φαινεται πως θα ηταν τεραστια υπερβολη να τους αναφερω αφου ετσι κι αλλιως ειναι απιθανο να αποτελουν σημεια που ο Καουφμαν ηθελε να προσεξουμε. Αποκλειεται λοιπον να ειναι εγκυροι. Κι εξαλλου, ολα τα παραπανω τα αντιμετωπισα εγω ετσι. Διολου παραξενο αν πολλοι εχουν διαφορετικοι γνωμη η ακομα και να ειναι τελειως διαφορετικα απο αυτο που ηθελε να καταλαβουμε ο Καουφμαν. Παντως, επειδη σουρεαλισμος ειναι αυτος και οτι θελουμε κανουμε, θα τα αναφερω τα τρια σημεια. Το πρωτο ειναι το οτι ο πρωταγωνιστης «μεταμορφωνεται» παιζοντας κουκλοθεατρο. Και φαινεται και απο λογια του. Αυτα τα λογια ενδεχομενως να τα χρησιμοποιει ο Καουφμαν για να μας προετοιμασει για το μακελειο που ακολουθει. Το δευτερο, που εχει τις περισσοτερες πιθανοτητες εγκυροτητας, ειναι το επαγγελμα του ηθοποιου. Αυτος, λοιπον, οντας ηθοποιος και καλος μαλιστα, ειναι παντα στο πετσι αλλου ατομου και καταλαβαινει εν μερει πως ειναι να βλεπεις κατι με την κριση ενος αλλου. Το τριτο σημειο ειναι το οτι στο τελος το σωμα καταληφθηκε απο πολλα ατομα, γεγονος που ισως συμβολιζει την πολυπτυχη προσωπικοτητα του ατομου που εχουμε δει και προηγουμενως μεσα απο το υποσυνειδητο του.

Στα συν…Έξυπνοι διαλογοι, κοφτερες ατακες, διασκεδαστικες ερμηνειες, αριστο σεναριο, εκπληκτικη σκηνοθεσια, απαραμιλλο μονταζ, συγκινητικη μουσικη (η φωτογραφια ψιλοπασχει). Έχουμε εισοδους που οδηγουν σε κεφαλια και που βρισκονται σε χαμηλοταβανους οροφους. Απαντω με τη λεξη «φαντασια». Επισης εχουμε γυναικες που μετατρεπονται σε ομοφυλοφιλες, που κανουν μωρο, μαριονετιστες που παυουν να αγαπανε τη γυναικα τους στα καλα καθουμενα, σεξοδιαστροφικα αφεντικα ηλικιας 105 ετων και χιμπατζηδες που ενθυμουνται και λυνουν σχοινια. Απαντω με τη λεξη «σουρεαλισμος» Τι αλλο θελουμε;

Στα πλην…Το ψυχοπλακωτικο κλιμα(η φωτογραφια). Ειμαι λατρης της σκοτεινης, επιτηδειας, σκοπιμης ψυχοπλακωσης. Αλλα εδω το παρακανουν. Και σ’ αυτο φταιει αρκετα η λιγοστη υπαρξη φωτος. Η σκοτεινη ατμοσφαιρα παντα αποτελει ατου μιας ταινιας. Αλλα το εν λογω κλιμα δεν ταιριαζει καθολου με το σεναριο της ταινιας. Δινουν ενα κλιμα με λιγοστο φως που ειναι σα να κανει καμεο εμφανισεις. Μερικοι διαλογοι, που περιεχουν και αρκετα βρομολογα σε κουραζουν πολλες φορες μια και δεν ειναι οι καταλληλοτεροι για τετοιου ειδους ταινιας. Αυτο ομως παραβλεψτε το. Πολυ λιγοι διαλογοι το φτανουν στα ακρα. Οι περισσοτεροι ειναι εξυπνοι. Επισης, δυσπροσιτη ειναι η ολη ιστορια με τις ομοφυλοφιλες. Αν και συμβαλλει περιτεχνα στη σουρεαλιστικη πλευρα. Τελος, ενω ο ηθοποιος-δοχειο ζει μια ωραια και ηρεμη ζωη, εισβαλλουν αγνωστοι και του την καταστρεφουν. Αυτο μου φανηκε ξινο. Τιποτα χειροτερο απο το να μην εχεις ελευθερια. Εν τελει εχουμε δυο ουσιαστικα μειονεκτηματα(φωτογραφια, στερηση ελευθεριας) που θα μπορουσαν να παραληφθουν αλλα με καποια δυσκολια.

Επιλογος: Σας τη συστηνω. Αν ειστε λατρης της φαντασιας δεν πρεπει να την χασετε. Αν ειστε λατρης του σουρεαλισμου δεν πρεπει να την χασετε. Αν ειστε λατρης του ευρηματικου δεν πρεπει να την χασετε. Αλλα αν υποστηριζετε ενθερμα την ελευθερια του ατομου, πρεπει να την χασετε. Παντως ειναι μια ευχαριστη ταινια με κωμικες στιγμες και με πρωτοτυπη εξελιξη.

Ειπαν: Κρεγκ Τσβαρτς(Τζον Κιουζακ):(στο χιμπατζη της γυναικας του)«Εισαι τυχερος που εισαι μαϊμου. Γιατι η συνειδηση ειναι τρομερη καταρα. Σκεφτομαι. Αισθανομαι. Υποφερω.»
Τζον Μαλκοβιτς(Τζον Μαλκοβιτς):«Ειναι το κεφαλι μου, Τσβαρτς! Το κεφαλι μου! Θα σε δω στο δικαστηριο.» Κρεγκ Τσβαρτς(Τζον Κιουζακ):«Ποιος σας λεει πως δε θα βλεπω ο,τι βλεπετε στο δικαστηριο;»

Αξιολογηση: Δεν ξερω. Έχω μπερδευτει. Θα εβαζα 9/10 για την αντιμετωπιση της αποριας του να ειμαστε η να μην ειμαστε. Θα εβαζα 9/10 για το σεναριο, τη σκηνοθεσια και τις ερμηνειες. Αλλα ετσι οπως τη βλεπω και με το μπερδεμα των καταστασεων με ωθουν μοιραια να του βαλω καπως χαμηλοτερο βαθμο για παραδειγμα 7,5/10.
Αξιολογηση: 7,5/10 (αυθυπαρκτα)
ds
 
Legacy - ds - Unverified - Τρί 24 Ιουν 2003 - 17:54
w
ds
 
Legacy - ds - Unverified - Τρί 24 Ιουν 2003 - 17:54
Αληθεια βγηκε σε βιντεο η ΝτιΒιΝτι;;
ds
 
Βλέπετε τα πρώτα 4 σχόλια. Πατήστε εδώ για να εμφανιστούν όλα.

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.