• ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

  • Αριθμός ταινιών: 22307
  • Αριθμός συν/τών: 759912
  • Πρόγραμμα 300 Κινηματογράφων και 18 τηλεοπτικών σταθμών
Συντελεστές - Διάφορες Πληροφορίες


- Eπώνυμο, Όνομα:

Stone, Oliver



- Πραγματικό Όνομα:

William Oliver Stone


- Φύλο: Aνδρας
- Hμερομηνία Γέννησης: 15 Σεπτεμβρίου 1946
- Τόπος Γέννησης: New York City, New York, USA
- Ύψος: 183 cm.
- Σύζυγος: Jung, Sun-jung


- Βιογραφία:


Δια στόματος... Oliver Stone

Για τον Μέγα Αλέξανδρο: «Ο τύπος ξεπέρασε τον Ηρακλή, ξεπέρασε τον Αχιλλέα, ξεπέρασε τον Ιάσονα, το Διόνυσο...είναι Θεός. Ο τύπος τα κατάφερε.» Γίνεται ταινία τόσα χρόνια μετά, τι άλλο ήθελε; (όμως το Διόνυσο σε τι ακριβώς τον ξεπέρασε; Στο πιοτό; Ή στην εξαλλοσύνη;)

Για τον Κόλιν Φάρελ : «Ήταν πραγματικός αρχηγέτης. Οι άντρες τον ακολουθούσαν. Η παρέα Ιρλανδών γύρω του, τον λάτρευε. Στο ρόλο ήταν βασιλιάς και τη νύχτα ήταν βασιλιάς των πότηδων, ήταν πάντως ο βασιλιάς.»
Για τον Καπιταλισμό: «Η φύση του καπιταλισμού είναι απελπισμένη, γιατί είναι τόσο άπληστη.» Χωρίς σχόλια.

Για το Φιντέλ Κάστρο : «Ο Φιντέλ, όπως ο Αλέξανδρος, έχει ένα όραμα και δεν το εγκαταλείπει [...]» Έξυπνος παραλληλισμός, δε βρίσκετε;

Ανθολόγησα κάποιες απαντήσεις από πρόσφατη συνέντευξή του, για να πάρετε μια ιδέα για τον τρόπο σκέψης ενός λαμπρού μυαλού. Έχει απενοχοποιήσει τη βλακεία, δε σφίγγεται να πει σώνει και καλά εξυπνάδες. Και έξυπνος και άνετος. Αλλά πως έγινε όλα αυτά;

Καταρχήν, να μιλήσουμε για τον Oliver και το Βιετνάμ. Μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του, πράγμα που αποτυπώνεται στην κινηματογραφική παραγωγή του. Πολέμησε εκεί αρκετό καιρό, πήρε και παράσημα για τις υπηρεσίες του, πληγώθηκε. Αργότερα, το πρώτο του Όσκαρ ως σκηνοθέτης το πήρε για το Platoon, τη γνωστή ταινία που διαπραγματεύεται το θέμα του πολέμου στο Βιετνάμ.

Για το Γεννημένος την 4η Ιουλίου, η Ακαδημία του έδωσε ακόμη ένα βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη. Τότε άρχισαν και τα κακεντρεχή σχόλια. Ότι ο Oliver παρουσιάζει την ιστορία με αρνητικό μάτι απέναντι στην ίδια του την πατρίδα και άλλα τέτοια. Η αλήθεια είναι απλώς ότι ο Oliver δε φοβάται. Τίποτα και κανέναν. Το μεταγενέστερο Heaven and Earth διαπραγματεύεται ξανά το θέμα του Βιετνάμ υπό μια άλλη οπτική γωνία. Συνέχισε να γυρίζει ταινίες, άφησε κατά μέρος το Βιετνάμ, όχι όμως και την ιστορία. Συχνά αντλεί τη θεματολογία του από τη σύγχρονη ιστορία της Αμερικής. Με τη διεισδυτική ματιά του επιλέγει τα θέματα που του κεντρίζουν το ενδιαφέρον και τα αναλύει διεξοδικά. Αυτό έκανε με το JFK που έφερε τόσο πανικό στη χώρα του, τόσο που έφτασε να ανοιχτούν επτασφράγιστα έγγραφα που αφορούσαν τη δολοφονία του Κένεντι και να εξεταστεί το ζήτημα εκ νέου. Έπειτα ήρθε μια άλλη πολιτική ταινία: Nixon, ανάμεσα φυσικά σε πολλές άλλες που έκαναν αίσθηση.


Γεννημένοι Δολοφόνοι: μια ταινία που η μαμά μου θεώρησε απαράδεκτη να τη δω, όταν βγήκε στους κινηματογράφους. Η ιστορία ενός τέρατος. Ποιου όμως; Του ανθρώπινου τέρατος ή του τέρατος των μίντια; Γιατί ποιος είναι ο θύτης, ποιο το θύμα, ποιος ο ηθικός αυτουργός; Τίποτα δεν είναι μονοδιάστατο, όσο ίσως μας φαίνεται και ο σκηνοθέτης του Αλέξανδρου το ξέρει αυτό.

Ο Oliver Stone παρακολούθησε ένα χρόνο μαθήματα στο Yale University και αργότερα έφυγε να διδάξει αγγλικά στο Βιετνάμ. Όταν έφυγε από τον πόλεμο, σπούδασε κινηματογράφο στο New York University με το μεγάλο δάσκαλο Martin Scorsese. Η αρχική ενασχόλησή του ήταν φυσικά η σεναριογραφία. Το πρώτο-πρώτο του Όσκαρ δεν το πήρε με τη σκηνοθετική, αλλά με τη σεναριογραφική του ιδιότητα. Το Εξπρές του Μεσονυχτίου κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου.

Σκηνοθετεί όλους τους νεαρούς πρωταγωνιστές και καταφέρνει να τους βγάλει την καλύτερή τους ερμηνεία. Ποιος περίμενε τον Tom Cruise να βγάλει τόση ψυχή και τόση δύναμη ως ανάπηρος βετεράνος του Βιετνάμ; Έχει και μια κάπως προσωπική τεχνική σε αρκετές ταινίες του. Αντιπαραθέτει διαφορετικές ποιότητες φιλμ για να δώσει την ένταση της ιστορίας που διηγείται και τραβάει από πολλές διαφορετικές γωνίες, δίνοντας έτσι πολυδιάστατη οπτική, αυτό που είναι μόνιμα το ζητούμενο.


Όσο για τον Αλέξανδρο, όταν προσπαθούν να τον παραλληλίσουν με το Μπους, απαντάει κατηγορηματικά. Έχτιζε το σενάριο στο μυαλό του από το ’89, το έγραψε τελικά το ’96 και πρόσθεσε τα τελευταία κομμάτια μέσα στο 2001-4. Δεν προσπάθησε να υπονοήσει τίποτα για επεκτατικές βλέψεις και τέτοιες αηδίες, γιατί ο Αλέξανδρος, άλλωστε, δε θα άφηνε το Μπιν Λάντεν ζωντανό, είπε. Μη λέμε κι ότι θέλουμε. Άλλο στρατηλάτης και άλλο βομβαρδιστής.

Μικρός πήγαινε συχνά στη Γαλλία, αφού άλλωστε η μητέρα του είναι Γαλλίδα. Είναι δίγλωσσος, αυτό σημαίνει ανοιχτόμυαλος στις περισσότερες των περιπτώσεων...Έτσι εξηγείται. Αξίζει να τον δείτε λοιπόν υπό νέο πρίσμα.

Στέλλα Παρασχά


 
Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια. Στείλτε το πρώτο!

Αυτή τη στιγμή δεν είστε συνδεδεμένος. Συνδεθείτε ή κάντε εγγραφή για να σχολιάσετε.